CHAPTER 50: SURPRISE
HOMER
“ dito na kayo kaysa gumastos pa kayo sa hotel” tinignan ko si poeky na kanina pa naiilang, hindi ko maitaka tuloy ung ngiti ko.
“ papa kailan po pala ang kasal niyo?” tanong ni ash.
“ ash stop calling him papa, ikakasal na siya” singit ni poeky, tinignan ko si ash na nalungkot.
“ no its okay, you can call me papa even im married” sagot ko.
“ homer” tinignan ako ni poeky, nginitian ko siya.
“ wala naman sigurong issue sa magiging asawa ko pag tinawag niya akong papa” nag iwas siya ng tingin, tinignan ko si ash at kinindatan.
“ papa join us for dinner” tumango ako, sosobra saya naman ni ash.
“ mom can you cook my favorite food please?” tumango na lang si poeky at pumasok sa kwarto, halatang ayaw niya akong makita.
“ are you really getting maarried?” seryosong tanong ni ash, nakakagulat na ganito si ash maki pag usap.
“ ayaw mo ba?” tumango siya, napa ngiti ako.
“ kung pwede sana si momita” ngumiti ako.
“ lets accept the fact na hindi talaga kami para sa isat isa ni momita mo ash, kung kami edi sana noon pa lang diba pero wala eh talagang ayaw ng panahon. Don’t worry makakahanap si momita mo ng mag papasaya sakanya” sagot ko.
“ kung hindi po ikaw, wag na lang” malungkot niyang sabi.
Nag laro kami ni ash habang nag luluto si poeky ng dinner, nag ayos ata siya ng damit nila sa kwarto kaya siya natagalan. Walang problema sa pagkain sa condo ko dahil may mga imbak ako minsan kasi dito ako tumutuloy pag pagod ako kaya need na may pagkain sa ref.
“ kuha lang ako ng juice natin” tumango si ash.
“ are you good?” nilingon ako ni poeky.
Tumango lang siya at pinag patuloy ang ginagawa niya, naka tingin lang ako sakanya na naka ngiti.
“ na miss mo ba ako kaya umuwi ka or umuwi ka para pigilan ang kasal ko?” napa tigil siya sa ginagawa niya.
“ none of the above dahil si ash ang may gusto na umuwi kami para pumunta sa kasal mo” sagot niya.
“ so wala kang balak na umuwi?” umiling siya.
“ wala kang balak mag tagpo ang daan natin?” umiling uli siya.
“ so pupunta ka sa kasal ko kahit masakit?” nilingon niya ako.
“ hindi masakit dahil sa wakas you already find the way of your happiness” nag tagisan kami ng tingin.
“ ilang taon pa ang kailangan mo para magsabi ka ng totoo? Hihintayin mo pa bang may mangyaring malala bago ka umamin poeky? “ nilapitan ko siya at niyakap.
“ like what I said pag nagkita pa uli tayo hindi na kita pakakawalan” bulong ko.
“ ano ba pinag sasabi mo” kumalas ako sa pagkaka yakap.
“ nagugutom na ako” tinignan ko ung niluluto niya at doon ay nag luto uli siya, napa ngiti naman ako.
Matapos kaming mag dinner ay nag paalam na ako, sinabihan ko sila na magkita kita na lang sa araw ng kasal. Umalis na ako at sakto na meron na ung driver ko sa baba, diretso na kami sa bahay at andon si nancy tsaka si carlos.
“ hi” bati ko, tinaasan ako ng kilay ni nancy.
“ kanina ka pa namin hinihintay, homer last na nga ito nagawa mo pang mag gala” umupo ako na naka ngiti.
“ okay na ba ang lahat?” tanong ko habang naka tingin sa mga pictures.
“ gown na nga lang” sabi ni nancy.
“ this, I want this” tinignan nila.
“ its nice” ngumiti si nancy, halatang nagustuhan niya.
“ so settled na” sumandal ako sa upuan.
“ kamusta sila ash?” tanong ni carlos.
“ okay sila, malungkot ung bata” sagot ko.
“ yaan mo muna” sabi ni nancy, tumango ako.
Natapos na ang lahat ng preparation at dumating na ung araw ng kasal, hinihintay ko si carlos na pumasok sa kwarto ko dahil kanina ko pa hinahanap.
“ bro”
“ andiyan na sila?” tumango siya.
“ si nancy?” tanong ko.
“ andiyan na din kaya relax ka lang” huminga ako ng malalim.
“ bwesit natatakot ako” natawa si carlos.
“ ginusto mo ito diba? Tiwala ka lang kasi” huminga uli ako ng malalim.
Isang oras na ang lumipas ay tinawag na kami ni carlos, tinapik na ako ni carlos sa balikat. Pumunta na kami sa simbahan at hinintay ung bride, andon na din si ash na nag hihintay.
“ start na po tayo” sabi ko sa father.
“ start na wala pa ung bride?” tanong niya.
“ darating mamaya, umpisahan niyo na po ang seremonya” utos ko, naguluhan ata ung pare pero ginawa niya parin.
“ ah mister mag tatanong na ako pero asan na ung bride?” bulong nong father, sinenyasan ko na si carlos.
“ teka ano ba! Bitawan niyo nga ako!! Teka!! Potang *ina papatayin ko-----” naka tingin kaming lahat sakanya, nagawa mo din ng tama nancy.
“ siya ba ung bride?” tanong nong pare, tumango ako.
“ ahm poeky tinatanggap mo ba si homer na maging kabiyak mo?” naka tingin lang saamin
“ hinihintay na ung sagot mo poeky” sabi ko, sinamaan niya ako ng tingin.
“ kailan ka pa naging kidnapper ha!”’ sigaw niya, napa ngiti ako.
“ ah miss poeky kailangan ko na po ang sagot niyo” singit ng pare.
“ surprise wedding, ayaw mo? Ahh father ako muna tanungin mo” sabi ko sa pare.
“ ah homer tinatanggap mo ba si poeky na maging kabiyak mo sa hirap man o ginhawa?” tanong ng pare.
“ yes father” sagot ko.
“ poeky tinatanggap mo ba si homer na maging kabiyak mo sa hirap man o ginhawa?” tanong ng pare, masama parin tingin niya saakin.
“ nakakainis! Di ka man lang namili ng magandang gown tapos ganito pa, sa tingin niyo po pare sasagutin ko yan?” tanong niya, natameme ung pare.
“ kung mahal mo bakit hindi” sagot niya, ayos ka pader.