MTMC 7

“Babe, may problema ba?” Tanong niya kay Carry. Kasalukuyan silang nasa Yate na pag-aari ni Anton Portalejo. Kakatapos pa lang ng dinner nila kasama ang kaniyang mga kaibigan. Nakatingin siya sa dalaga na panay ang haplos nito sa kaniyang hita habang nakaupo sa gitna ng kama.

“Wala, pinupulikat ako pero okay lang. Tara, matulog na tayo…” Nakangiting tugon ng dalaga sa kaniya habang nag-aayos na ito ng higa sa kama.

Hinubad niya ang pang itaas niyang damit bago nilapitan ang dalaga. Napangisi siya ng maalala ang ginawa nila sa loob ng magiging opisina nito at alam niyang ito ang dahilan ng pamumulikat ng paa nito.

“Anong klaseng ngiti ba ‘yan?” Hinalikan niya ang balikat ng dalaga. “Let me do it, baka hindi na ako makaulit...” Kinuha niya ang kaliwang hita ng asawa at sinimulan itong haplusin hindi masahe.

“Hindi ka na talaga makaka-ulit, isa pa, itigil mo na, –Ahh! Ano ba!” Mahinang tinampal ng dalaga ang balikat niya dahil sa ginawa niyang paghaplos sa paa nito patungo sa hinta nito na nagdadala ng kakaibang kiliti sa kaibuturan ng dalaga.

“Zael. Aww! Zael, ahh!” Pinagpatuloy niya ang paghaplos dito at pa minsan-minsan pinipisil niya ang malambot at makinis na balat dalaga na kay sarap haplos-haplosin.

“Shh... Don't be so loud they might hear you.” Saway niya dito na ikinasama ng tingin ng dalaga sa kaniya.

“Dahan-dahan naman kasi, wag mong diinan masakit e...”

“I’ll be gentle now,”

“Wag mong sabihin, gawin mo! Ahh, diinan mo, ahh... like that.”

“Do you like it?”

Lingid sa kanilang kaalaman, napadaan sa may pinto nila ang kaibigan niya. Narinig ni Kant ang hiyaw ng dalaga sa loob ng kwarto dahilan para ipapat niya ang kaniyang Tenga sa nakasarang pinto.

“What are you doing?” Huminto sa paglalakad si Anton ng hindi na nakasabay sa kaniya kaibigan. Malalaki ang mata ni Kant na nakatingin kay Anton.

“Wow!” Halos pabulong na ani nito at sumingyas kay Anton na making.

“Anong wow?” Nagtatakang lumapit naman si Anton sa kaibigan at ginaya ang position nito sa pinto.

“I’ll be gentle now,” Nagkatitigan silang magkaibigan ng marinig ang boses ni Zael sa loob ng kwarto.

“Wag mong sabihin, gawin mo! Ahh, diinan mo, ahh... like that.” Ring ng dalawa na tugon ng dalaga.

“Mukhang nabibitin si Ann, ah.” Komento ni Kant at kinuha sa kaniyang bulsa ang kaniyang mamahaling cellphone para kunan ito ng record.

“Binababoy nila ang Yate ko.” Anton sarcastically said.

“Do you like it?” Nakangising binuksan ni Kant ang kaniyang record.

“Come on dude, wag natin silang esturbohin, singilin mo na lang sila ng mahal sa pagrenta ng kwarto. Buhaha.”

“Talaga.”

Bumukas ang pinto na ikinabigla ng dalawa. Patay!

“Talagang tatamaan kayo!” Sabay na napa-atras si Kant at Anton ng marinig ang galit na boses ni Zael habang nakatingin sa kanila ng masama.

“Hehe, dude. Gising pa pala kayo?” Pag-iiba ni Kant.

“Ano sa tingin niyo ang ginagawa niyo?” Walang emotion na tanong ni Zael.

Nagtuturuan pa ang dalawa kung sino sa kanila ang sasagot sa tanong nito, baka magkamali pa sila ng sagot matimbuwang sila sa kanilang kinatatayuan.

“E, kasi bud, a-ano... Nagising kami sa ingay niyo! Jusko naman dude. Sa ibang araw niyo naman gawin, malala ka na –Ahhh Mommy!” Sabay na kumaripas takbo si Anton at Kant ng makita nilang dumapo sa tagiliran ni Zael ang kamay nito.

“Mga gago.” Nailing na isinara ni Zael ang kanilang cabin.

As if nagdadala ako ng baril kapag kasama ko ang asawa ko. Tsk. Mga tsismoso.

“May kailangan ba sila Kant?” Nagtatakang tanong sa kaniya ng asawa ng makabalik siya.

“Nothing, let's sleep.” Hinubad niyang muli ang shirt na suot niya ng isuot niya ito ng marinig niya ang kaluskos ng dalawa sa labas ng kanilang cabin. Tinabihan niya sa kama ang dalaga. Ipinalibot niya ang kaniyang braso sa maliit nitong baywang at isinubsob niya ang kaniyang mukha sa leeg ng asawa.

“Good night wife.” Hinalikan niya sa leeg ang asawa.

“Good night babe,” Nag-angat siya ng tingin sa dalaga, nakangiti ito sa kaniya na idinampi ang labi sa kaniyang noo.

“I love you...” Dagdag pa nito habang nasa batok niya ang mga braso nito na humahaplos sa kaniyang buhok. Napako ang tingin nila sa isa’t-isa. “I love you more.” He smile on his wife.

Hinila niya ang kumot hangang sa kaniyang likod para takpan ang kanilang katawan. Niyakap niya ng mahigpit ang asawa, he’s so comfortable in his wife. He love the feeling touching her body against him. So soft and smooth.

Ilang saglit pa naramdaman ni Carry ang pagbigat ng hininga ng asawa tanda na mahimbing na itong natutulog. She can't sleep, siguro dahil sa alam niyang nasa gitna sila ng karagatan. Iniisip niya rin ang nalalapit na pagbubukas ng kaniyang Boutique, mahigit 50 design ang ilalabas niya sa kaniyang unang collection. Sana ay maging maayos ang simula ng kaniyang Boutique. Sa kaniyang pag-iisip hindi niya namalayan na dinalaw na siya ng antok.

Kinabukasan. Maagang na gising si Zael. Iniwan niya ang dalaga sa kanilang inukupa na cabin, dumiretso siya sa kitchen ng Yate at nag timpla ng kape, pagkatapos ay tinawagan niya ang isa sa mga restaurant niya para magpadala ng almusal. Pumunta siya sa top deck ng Yate para doon sumimsim ng kape habang pinapanuod ang tahimik na karagatan. Na basag ang kaniyang katahimikan ng mag-ingay ang kaniyang cellphone. Romulus calling...

“What’s the matter?” Bungad niya sa kabilang linya.

[“What do you think your doing?!” Balik na tanong nito.

Nagtangis ang kaniyang bagang ng marinig ang sinabi nito. “It’s none of your business. I know what I'm doing, I'm not a kid.” Sumimsim siya ng kape.

[“Zael, listen to me! How can you so sure that your in a good hand when you're with that damn Portalejo?!”]

“Labas ang pagiging Portalejo sa pagiging magkaibigan namin.” Malamig na tugon niya sa kaniyang tiyuhin.

[“Stupid! Walang saysay ang pagiging magkaibigan niyo pagdating sa pamilya. Baka naman lumalambot ka na dahil sa babaeng kinakasama mo? Tandaan mo hindi babae lang ‘yan, buhay ang inutang sayo buhay rin ang sisingilin mo.”]

“Hindi mo kailangan na ipaalala sa akin dahil hindi na wawala sa sistema ko ang paghihiganti. Lahat ng konektado sa pagkamatay ng magulang ko ibabaon ko sa lupa, lahat.” Hindi niya na hinintay na sumagot ang sa kabilang linya.

Lahat, walang makakaligtas. Kaibigan o kadugo kailangan nilang magbayad. Lahat! Labas dito ang asawa ko, hindi ko hahayaan na madamay siya sa gulo ng buhay ko. Sisiguraduhin kung pagkatapos ng lahat ng ito bibigyan ko siya ng tahimik na buhay iyun kung mabubuhay ako sa oras ng paghihiganti ko. Habang kasama ko siya ibibigay ko ang lahat para maging masaya at mabuo ang pamilya na pinapangarap ko.

“Good morning!” Mahigit na nahawakan niya ang kamay na dumampi sa kaniyang balikat dahil sa gulat na ginawa nito at inambangan ng suntok ngunit hindi niya na ituloy ng makitang si Katya iyun. Bakas sa mukha ng dalaga ang gulat sa kaniyang na gawa.

“Damn.” Huminga ng malalim si Zael bago pinakawalan ang kamay nito.

“Z, what a co-incidence. I thought your Kuya Anton,” Nakangiting saad ng dalaga at na upo sa kaharap niyang upuan.

“What are you doing here?” Walang emotion na tanong niya sa dalaga.

“I am supposed to ask you that, Z. Umagang-umaga nandidito ka, did my brother ask you to came her because I'm coming...” Nang aakit na hinawakan ng dalaga ang kamay niyang nakapatong sa mesa, sinamaan niya ito ng tingin ngunit patuloy ito sa paghaplos na para bang inaakit siya.

“Z, I love you... Handa akong maging third party, maging akin ka lang.” Galit na inilapit niya ang mukha sa dalaga. “Look at me. Look at my eyes, what can you see?” Halos pabulong na ani niya ngunit bakas sa boses niya ang pagka-irita at galit sa babaeng nasa harapan niya.

Sinunod naman nito ang inutos niyang tingnan siya sa mata, bakas ang takot at lungkot sa mukha nito ngunit kaagad namang na palitan ng ngiti at dumampi ang kamay nito sa kaniyang kaliwang pisngi.

“I love you...” Sinadyang malakas na saad ni Katya ng mahagip ng mata niya sa likod ni Zael ang asawa nito kasama ang kaniyang Kuya Anton.

Natigilan si Carry ng makita ang asawa na magkalapit ang mukha nila ni Katya hindi rin nakaligtas sa kaniyang mata ang kamay nito na magkahawak.

“Good morning, Anny! Good morning Buddy!” Sulpot ni Kant at umakbay kay Anton at Carry. Natigilan ito ng makita si Zael at Katya.

“Oww...” Siniko ni Anton si Kant dahilan para matigil ito. Iniwas ni Zael ang mukha kay Katya at lumingon sa kaniyang likuran. Kaagad siyang na pa tayo, nakangiti namang lumapit si Katya sa kaniyang kapatid.

“Good morning Kuya!” Yumakap ito kay Anton habang nakataas ang kilay na sumulyap kay Carry.

“Hi Kant.” Nakangiting bumati si Katya kay Kant.

“Hi, nice to see you again, pretty.” Kinindatan ni Kant si Katya bago naglakad papunta sa table kung saan si Zael, tinap niya ito sa balikat bago na upo.

“Kat, your so early.” ani ni Anton ng pa kawalan ang kapatid.

“I am. I want to surprise you but I'm the one who surprise when I saw Z,” Umiling si Anton.

“Didn’t I told you let just meet in the coffee shop?”

“Whatever.”

Naglakad papalapit sa asawa si Zael at hinalikan ito sa noo bago ipinalibot sa maliit nitong baywang ang kaniyang braso. He hug his wife.

“Hey. Look like you saw a ghost.” Bulong niya sa asawa, “Good morning, wife.” Dagdag ni Zael.

Nakaramdam si Carry ng inis ng makita niya ang dalawa pero nakita niya rin ang pagka-irita sa mukha nito ng maghiwalay sila ni Katya. Nang gigigil na kinagat niya ang dibdib ng binata, dahilan para napasinghap ito. Napatingin naman sa kanila ang tatlo.

“Umagang kay landi mo Zael.” Iniwan niyang na ka awang ang labi ng asawa ng marinig niyang tumunog ang cellphone nito. Pumunta siya sa kabilang dulo ng top deck at pinagmasdan ang magandang sunrise sa tahimik na karagatan. Napansin niyang lumapit ang asawa kay Anton. Niyakap niya ang sarili ng maramdaman niya ang malamig na ihip ng hangin.

The fresh air make her calm.

Hindi mawala sa isip niya kaniyang na silayan pero hindi rin mawala sa kaniyang isipan na tinawag ni Katya na kuya si Anton. What's there connection? Anton is a Portalejo and Katya is Suarez. Pero ang mas kinaiinis niya ay ang pagtaas ng kilay sa kaniya ni Katya, wala siyang ginagawa dito.

Nawala ang lamig na nararamdaman niya ng maramdaman ang yumakap mula sa kaniyang likuran, amoy na amoy niya ang panlalaking amoy ng asawa. Mas isiniksik niya ang kaniyang likuran sa dibdib ng asawa dahilan para mas yakapin pa siya nito.

“Babe?”

“Hm?”

“Sigurado ka bang wala kang lahing aso?” Kunot-noo na napatingin siya sa asawa. Deritso itong nakatingin sa tahimik na karagatan.

“Escuse me?” Nagbaba ng tingin sa kaniya si Zael at sumilay ang ngisi sa labi nito.

“Ang hilig mo kung kagatin baka isang araw magising ka na bumubola na ang bibig ko,” He chuckle as he saw the priceless reaction of his wife.

“Are you saying that I have an rabies? You jerk!” Mahinang siniko niya ang asawa at marahang itinulak ito palayo sa kaniya.

“Wag mo kung dinadaanan sa biro, Zael.” Inirapan niya ito dahilan para sumeryoso ang mukha nitong lumapit sa kaniya at itinukod nito ang kamay sa railing habang nakakulong siya sa loob ng bisig nito.

“I’m sorry...” Binigyan ni Zael ng matamis na halik sa balikat ang asawa.

“Zael!” Saway niya ng sipsipin ng asawa ang kaniyang balat bago marahang kinagat na alam niyang nag-iwan iyon ng marka.

“Gumaganti ka ba?” Naiinis na itinulak ang mukha ni Zael palayo sa kaniya bago hinaplos ang kaniyang balikat na hinalikan nito, kitang-kita ang pamumula nito sa maputi niyang balat.

“Nope.” Hinalikan siya ni Zael sa pisngi. “Kant put his arm on your smooth shoulder. I hate it.” Bulong nito sa kaniyang tenga na ikinasama ng tingin niya dito.

“He’s my friend and your best friend it's natural.” Ayaw niyang mag-isip ito ng kung ano sa ginawang pag-akbay ni Kant sa kaniya kanina.

“I know, but I don't like to see any man holding you.” Mahinang tinampal niya ang dibdib ng asawa sa sobrang possessive nito.

“Ouch.” Mahinang daing ni Zael ng matamaan ng asawa ang sugat niya dahil sa pagkagat nito kanina. “Anong mayroon?” Nag-aalala na tanong ni Carry at hinaplos ang dibdib ng asawa, binuksan niya ang tatlong magkasunod na botones ng suot nitong itim na long sleeve. Nakaramdam siya ng guilty ng makita niya na nagmarka ang ngipin niya sa dibdib nito, dumudugo rin ito ng kaunti.

“Sorry,” Hinggi niya ng paumanhin sa kaniyang asawa at binigyan.

“Guys! Mamaya na ‘yan, kumain na muna kayo! Umagang-umaga wag kayong magpainit. Nandidilim ang mata ko sa inyo,” Asar na sigaw ni Kant dahilan para mapabitaw si Carry sa dibdib ng asawa. Nakaramdam siya ng hiya ng mapagtanto niya na hindi lang silang mag-asawa ang tao dito.

“Ikaw ang nagbukas dapat ikaw rin ang magsasara,” Ngumuso si Zael sa kaniyang suot na long sleeve. Napatingin muna siya sa gawi ng tatlo busy na ito sa pagkain. Dahan-dahan niyang inaangat ang kaniyang kamay para isara ang botones nito habang si Zael naman ay hindi maalis ang kaniyang mata sa pagtitig sa kaniyang magandang asawa, nang matapos nitong isara ang kaniyang long sleeve dumukwang siya para halikan ang labi nito.

“Halik mo lang naman ang gusto ko.” Muli niyang niyakap ang asawa at pinaharap ito sa karagatan na kaniyang tiningnan.

“Babe, what if we have a baby, what do you want to be our kid is?” Natigilan siya bago na patingin sa asawa. Wala pa sa isip niya ang magkaroon ng anak lalo pa’t magsisimula pa lang ang kaniyang career as a fashion designer. Pangarap niya iyun at hindi pa siya handang maging Ina. Ngunit kung magiging Ina siya gusto niyang magkaroon ng dalawang anak, isang babae at isang lalaki.

“Gusto mo na bang magka-anak tayo?” Balik na tanong niya sa asawa. Nakita niya ang pagka-seryoso sa mukha nito.

“Oo naman, sino bang lalaki ang ayaw na magka-anak?” She smile as she the excitement in his eyes.

“Kung magkaka-anak tayo gusto ko dalawa lang, isang babae at isang lalaki. Ikaw?” Masayang tugon ni Carry sa asawa.

“Kambal.”

“What?!” Hindi makapaniwalang tanong niya sa asawa. “Alam mo bang mahirap manganak tapos kambal pa ang gusto mo?” Dagdag niya.

“I know. That's why I want a twin, para isahan ang hirap sa panganganak. Ayaw ko ng taon-taon kang mahirapan. Ayaw ko rin na masira ang katawan mo dahil sa akin, I want to maintain your sexiest.” He hold his wife's hand.

“Twin boy or twin girl?” She ask.

“Kahit ano, basta kambal.”

“Paano kung hindi kambal ang magiging anak natin?”

“Ayos lang, basta may anak tayo, iyun ang mahalaga.” Nakangiting tiningnan niya ang mukha ng asawa. He smiled on her too.

Ilang minuto pa ang tinagal nilang mag-asawa sa ganu'ng position at naisipan nilang kumuha ng larawan kagaya ng mga lumipas na araw na kumukuha sila ng larawan ng magkasama.

Lingid sa kanilang kaalaman mayroong isang dalaga na nakatingin sa kanila na nag-aapoy sa galit at ingit.

Hinding-hindi ko hahayaan na maging masaya kayo!

Pagkatapos nilang mag-almusal inuwi na ni Zael ang kaniyang asawa bago siya pumasok sa kaniyang opisina. Naging busy ang buong araw niya dahil sa madaming nakatambak na papel sa kaniyang harapan.

Samantalang si Carry ay naging abala rin siya sa maghapon sa pag-aasikaso ng kaniyang boutique, inaayos niya ang dapat ayusin sa loob ng boutique niya. Kumuha siya ng taga-linis bago dumating ang mga ka gamitan na in-order niya. Hindi niya na malayan na dumidilim na. Nakapangako siya kay Zael na magluluto siya ng hapunan para sa kanilang dalawa.

Nagmamadaling sumakay si Carry sa kaniyang sasakyan papunta sa Mall para bumili ng lulutuin para sa hapunan nila ng asawa.

May isang babae na nag-aapoy sa galit. Mahigpit ang pagkakahawak niya sa baso na may lamang wine. Pinagmamasdaan niya ang larawan ng isang babae na kinuha niya mula sa sobre na ibinigay sa kaniya ng kaniyang investigator.

“Ano bang mayroon ka na wala sa akin?” May hinanakit na tanong ng dalaga sa kaniyang sarili.

Sisiguradohin kong mawawala ang bagay na nakita ni Z sayo. Pagsisihan mo na ako ang binangga mo Carry Ann De Vera. Pinunit niya ang larawan nito at inilagay sa basuran na umaapoy.

Wala sa sariling tinawagan ng dalaga ang kaniyang tauhan, gusto niyang mawala sa landas niya ang babaeng lumalandi sa kaniyang mahal.

[“Hello Ma'am! Matagal-tagal mo akong hindi tinawagan ah, akala ko nakalimutan mo na ako.”] Bungad ng lalaki sa kabilang linya.

Paano niya makakalimutan ang isang taong nagtatapon ng mga basurang pa harang-harang sa kaniyang daan?

“May ipapagawa ako sayo...” Gumuhit ang ngisi sa labi ng dalaga ng pumasok sa kaniyang isipan ang plano na ipapagawa sa kaniyang tauhan.

Kasalukuyang pa uwi si Carry madilim na sa daan dahil bandang alasais emedya na ng gabi, na tagalan siya sa Mall. Mabilis ang pagpapatakbo niya ng sasakyan para makarating kaagad siya kanilang bahay upang makapag-luto pa ng kanilang hapunan.

“My god!” Bulaslas niya ng biglang huminto ang kaniyang sasakyan sa gitna ng daan. Paulit-ulit niyang binuhay ang makina ng sasakyan niya ngunit hindi ito umandar. Napatampal siya sa kaniyang noo ng maalala niyang hindi siya na ka daan sa gasoline station sa pagmamadali niya.

Inilibot niya ang kaniyang paningin sa labas ng kaniyang sasakyan. Masyadong madilim sa paligid, malayo pa ito sa kanilang bahay. Bumaba siya ng sasakyan ng sasakyan para maghanap ng signal upang tawagan ang kaniyang asawa. Binuksan niya ang flashlight ng kaniyang cellphone para magkaroon ng liwanag sa kinaruruunan niya, walang na tatanaw na kahit anong liwanag sa kinaruruunan niya. Nilukob siya ng matinding kaba dahil sa walang tao, walang bahay at madalang ang mga sasakyan na dumadaan.

Ilang beses niyang sinubukan na tawagan ang asawa ng magkaroon ng isang bar ng signal ang kaniyang cellphone. “Pick up the phone, please...” Mangiyak-iyak niyang sambit at hindi niya mapigilang mapakamot sa kaniyang binti dahil sa madaming namok ang kumakagat sa kaniya dahil kakahuyan ang nasa paligid.

“Help!” Kumaway siya ng makita niya ang papalapit na sasakyan. Huminto naman ito sa tabihan niya ngunit mas lalo siyang nilukob ng matinding kaba ang kaniyang dibdib ng makita niyang tatlong lalaki ang bumaba dito na ka hina-hinala ang itsura nito.

“Miss, may problema ba?” ani ng lalaki na nakita niyang bumaba sa driver seat. Pinasadahan nito ng tingin ang kaniyang katawan na para bang hinuhubaran siya ng mga ito sa tingin.

“Wow, ang ganda naman nito pare!” Umakto pa na parang naglalaway ang lalaking bumaba mula sa passenger seat.

“Nasiraan ka yata Miss, saan bang punta mo, hatid ka na namin...” Lumapit sa kaniya ang lalaking bumaba sa backseat dahilan para mapa-atras siya palayo dito.

“... Sa langit,” Dagdag pa nito at tumawa na animo’y demonyo. Nanginginig ang kaniyang mga paa na humakbang palayo sa mga ito napapalapit sa kaniya.

“W-wag, wag k-kayong lalapit.” Nauutal niyang sambit sa mga lalaking dahan-dahan na lumalapit sa kaniya.

“Wag ka ng pa kipot Miss, na kakatakam ang ganda mo...” Humawak pa sa baba ang lalaki, mas lalo siya itong nag mukhang manyak.

“N-no!” Naipon ang lakas ng loob niya dahilan para tumakbo. “Habulin niyo! Hindi pwedeng makatakas ang babaeng ‘yan.” Kaagad na humabol sa kaniya ang mga lalaki ngunit hindi pa siya na kakalayo ng matapilok siya dahil sa suot niyang hills. Na dapa siya sa gitna ng kalsada at mabilis na hinablot ang kaniyang braso pa tayo ng dalawang lalaki. Halos hindi siya makatayo ng maayos dahil sa sakit ng paa niya.

“Bitawan niyo ‘ko! Let me go!” Protesta niya, ngunit masyado masyadong malakas ang dalawang lalaki na kahit na anong pangpupumiglas niya hindi niya magawang makatakas.

“Ang ganda, makinis, ang lambot! Tiba-tiba tayo ngayong gabi mga pare!” Sunod-sunod na naghabulan ang mga luha ni Carry ng hawak ng lalaki ang kaniyang hita at walang alinlangang hinila nito ang suot niyang pencil’s cut skirt. Sinipa niya sa gitna ang lalaking nasa kaniyang harapan dahilan para mapaluhod ito sa sakit. Siniko niya rin ng malakas ng lalaking na kahawak sa kaniyang kanang braso at itinulak ng lalaking nasa kaliwa niya. Tumakbo siya ngunit hindi pa siya na kakailang hakbang ng mahawakan ng lalaking sinipa niya sa gitna ang kaniyang paa dahilan para madapa siya.

“Bitawan mo ‘ko!” Sigaw niya habang nagpupumiglas siya.

“Hawakan niyo!” Sigaw nito at kaagad naman siyang kinuha ng dalawang lalaki at dinala sa damuhan sa gilid ng kalsada at doon pinahiga.

“Bitawan niyo ko! Mga walang hiya kayo.” Sa galit niya ay muling naglakas loob siya na lumaban sa mga lalaki. Sinipa niyang muli sa gitna ang lalaki dahilan para mapaluhod ito sa harapan niya.

“Lumalaban ka pa ah!” Saad ng lalaking may hawak sa kaniyang kanang braso at malakas na sinuntok siya sa sikmura. Namilipit sa sakit si Carry dahil sa suntok na ginawa ng lalaki, halos mawalan siya ng hininga sa sakit na iyon.

“Buwisit kang babae ka, pinapahirapan mo pa kami!” Mag-asawang sampal ng ibinibigay sa kaniya ng lalaking sinipa niya sa gitna. Halos mamanhid ang kaniyang pisngi sa lakas ng pagkakasampal nito sa kaniya.

“Ako unang na nakita sa kaniya, ako ang unang titira...” Sambit ng lalaking lalaking nasa kaliwa ni Carry at nagsimula itong hubarin ng saplot pang-itaas bago kinubabawan si Carry.

“Bilisan mo Tol, baliw na baliw na ang alaga ko.”

“Pare, hindi naman pwedeng ako ang mahuli, dalawang beses niyang sinipa si Junior, akong susunod!” Pagtatalo ng dalawa.

“Bakit pa kayo magtatalo kung pwede naman kayong magsabay?” Saglit na nawalan ng imik ang tatlo bago ito tumawa na parang demonyo dahilan para mangilabot si Carry.

“Wag ka ng magpumiglas! Hmm... Ang bago! Amoy pa lang ang sarap ng araruhin! Hahaha!” Kahit na nanghihina ay pinipilit niyang itinutulak ang lalaking nasa ibabaw niya, nandidiri siya sa bawat pagdampi ng labi nito sa kaniyang balat walang tigil sa pagluha ang kaniyang mga mata habang nakiki-usap sa mga ito itigil ang ginagawa sa kaniya.

“W-wag! Tulong! Tulungan niyo kooo!!” Hinawakan ng dalawang lalaki ang kaniyang magkabilaang kamay habang ang lalaki nakapatong sa kaniya ay pinunit ang suot niyang blouse, dahilan para masilayan ng mga ito ang kaniyang dibdib.

“Wag! Maawa kayoo!” Sigaw niya ng maramdaman ang palad ng lalaki sa maselang parte ng kaniyang katawan kahit anong gawin niya ay hindi siya makaalpas.

“Tulong! Tulong! Tulungan niyo ‘koo!”

“Kahit anong sigaw ang gawin mo walang makakarinig sayo,” Sambit ng isa dahilan para magtawanan ang tatlo.

“Pare wag mo ng pa tagalin! Sabik na sabik na ako!” Umalis sa ibabaw niya ang lalaki at hinubad nito ang suot niyang paha hindi niya hahayaan na makuha ng mga lalaking ito ang katawan niya na inilaan niya lang para sa kaniyang asawa. Kay Zael lang...

“Ahh! Walang hiya!” Malakas na sinipa niya ang lalaking nasa may paanan niya dahilan para mapahiga ito sa damuhan ngunit sunod-sunod na suntok sa sikmura niya ang kaniyang na tanggap dahilan para maubo siya. Nakita niyang dugo ang lumabas sa kaniyang bibig.

“Tingnan natin kong makalaban ka pa!” Sigaw ng isang lalaki at sinampal pa siya dahilan para unti-unting mandilim ang kaniyang paningin, wala n siyang lakas kahit na gustong-gusto niyang maka-alis ay hindi niya magawang itulak ang lalaking nasa ibabaw niya na binababoy ang kaniyang katawan, walang tigil sa pag-tulo ang kaniyang luha dahil wala siyang magawa. Sa bawat haplos, bawat pagdampi ng labi nito sa balat niya, pa dumi ng pa dumi ang tingin niya sa kaniyang sarili.

“Z-zael...” Sambit niya bago siya tuluyang mawalan ng malay.