Chapter 35Wakas

Natapos ang bakasyon ni Santi, natapos rin ang bakasyon ko. Maraming nangyari sa nagdaang buwan. Santi was really busy. Bagong bukas ang hospital niya. He named it "Sandoval Hospital". Nakita ko kung gaano siya ka sincere bilang doktor. Libre ang check ups , libre ang gamot. Hindi kamahalan ang singil sa mga pasyente. Marami ring proseso bago iyon nabuksan. Marami ring pinagdaanan.

Sabay ang pagiging busy ni Santi ang pagiging busy ko rin. Araw araw ang alis para sa pag ensayo ng rampa para sa Victorias secret fashion show.

"You're going to wear the fantasy ring Ara!" Paula shriked dramatically.

"Bago?" I asked. Ang narinig ko lang kasi at alam ko ay Fantasy bra at fantasy wings. Wala akong alam masyado dahil more on, shoots and modelling lang kasi ako kung may kukuhang company.

Perfumes, bags, accesories and etc ang aking minomodelan. Ang aking kinikita ay ang aking pinarenovate sa bahay namin. Ang iba naman ay' sa mga pangangailangan ko. May nakakasalamuha akong mga artista, singers at komedyante. Sa lumipas na panahon nakasanayan ko na iyon.

Lulan kami ng limousine ni Paula tinatahak namin ang daan papuntang Arena. Sa labas dagsaan na ang mga international camera man, media, halos hindi makadaan ang mga sasakyan dahil sa siksikan.

Sumenyas muna ako kay Paula. Pumindot ako sa cellphone para kausapin si Santi. He's really busy with work and I donnu’ if he can make it tonight.

Nakapark na ang limo.

"I'm here na.." Sabi ko kay Santi ng sinagot niya ang call ko.

"Good luck baby." he said.

Nalungkot ang balikat ko dahil mukhang di nga siya makapunta.

"I wish you were here, I'm nervous."

He chuckled, that made me close my eyes.

"Ara! We're running out of time!" Paula hissed.

"I love you Santi! Kailangan ko na ibaba."

"I love you more, baby.." He's being quiet and it's unusual.

My body guards caged us when we walked our way. Nakakasilaw ang kutitap ng mga camera. Nakakabingi ang mga tanong at sigawan.

"Miss Sandoval! Here Miss Sandoval! Give us a smile!"

Tumingin ako sa grupong sumigaw nun na mga paparazzi. Huminto ako at nagpose , ganun rin si Paula. Ilang shots ang kinuha bago kami nakaalis.

Nang malapit na sa VS watermark , nakita ko ang ibang sikat na models ng VS. I don't like to mention their names , kasi marami!

"Ara!" Lais wearing her gold backless dress is so gorgeous! Black beauty siya at parang manika!

"Oh hi! Lais!" isa siya sa mga nakasalamuha ko noon ng nakasali ko sa Fashion show nila.

Ang iba ay ngumiti sakin at ang iba ay busy kakapose sa camera. Mag nagrequest ng shots naming lahat kaya napasama ako sa kanila. Nasa tabi ako ni Behati at Lais!

Pa ngiti ngiti lang ako pero gusto ko nang sumabog sa kaya. Parang di ko kayang makipagsabayan sa mga ganitong tao. They are really professionals! Kahit may experience nako mukhang di parin sapat!

"You look stunning Miss Sandoval!" puri ng isang camera man sakin. Umawang ang labi ko at tumawa.

"Oh, thanks sir!"

"Welcome beautiful!"

May nag guide samin papuntang backstage for preparations. Malawak ang backstage at maraming make up artists from different countries! Nakakalula!

"Excuse me miss Sandoval!," Sabi ng isang handler at katabi si Behati.

"She's Behati and she's going to wear the fantasy bra! I hope you two can catch up soon!"

"Hi! Dianara right? I saw you last fashion show."

"Oh yes! By the way, you're so pretty!" puri ko dito. She's really adorable! Gusto ko ang hugis ng panga niya!

"Oh thanks! You too.. so, see you later?"

"Sure!" I nodded.

I socialized with different models and I enjoyed it.

Kanya kanya na kaming busy-busyhan. Nagmamadali ang kilos ng lahat lalo na nang marinig ang introduction sa stage.

"Line up girls!" the organizer shouted.

"Oh god! Wish me luck Paula!" Nanginginig ang kamay ko. Hinawakan iyon ni Paula at niyakap ako.

"This is your night Ara.. this is yours.."bulong nito sakin at hindi ko na nabigyang pansin ang nangingilid nitong luha dahil tinawag na ang pangalan ko. Kahit na nasa last line ako kinakabahan parin ako!

I took a deep breath at pumikit. Focus Ara. You can make it, sanay ka dito diba? You can do it!

Ilang minuto ang ginugol ko sa kinatatayuan bago ako tinawag.

"Our fantasy ring is comming!" the organizer shouted at ako'y rumampa na.

Huminto ako sa gitna at nagpose, nasilaw ako sa spotlight at narindi sa sigawan. I kept my sweet smile and look at the camera at the side.

Ang backround sound ay Fresh Out the runway by Rianna. Nirampa ko ang catwalk and I swayed my eyes on the waves of people. Hindi ko nakita si Santi, imbes na malungkot at pinilit kong ngumiti at nagpose sa dulo. Sigawan ulit ang aking narinig at biglang nawala ang backround music.

" The wonderful! Ellie Goulding!"

Muntikan nang mawala ang poise ko nang nasa dulo na, rumampa ulit ako pabalik at ngumiti sa mga naka dress na mga babaeng mula sa iba't ibang bansa. Sa mga lalaking nakatouser at nakakatintimida.

“You're the light, you're the night,

you're the colour of my blood,

“You're the cure, you're the pain,

You're the only thing I wanna touch,

“Never knew that I could mean, so much, so much,

Ellie Goulding with her glittering gold dress diretctly watching like she's singing the song for me. Hindi ko alam kung bakit, kinabahan ako. Iba ito, hindi ganito noon ang experience ko sa VS fashion show.

“You're the fear, I dont care,

Cause I've never been so high,

“Follow me to the dark,

Let me take you past the sattelites,

"You can see the world you brought to life, to life,

I was in the middle of the catwalk when I saw the unexpected man climbed up the stage.

Fuck... What's this Santilior Sandoval?!

Halos mapahinto ako sa pagrampa. Unti unting humina ang lakad ko!

"Like me like you do,

La-la like me like you do,"

Santi sing the song, halos mapapikit ako ng marinig ulit ang kanyang boses sa haba ng panahon.

He's wearing a white polo at touser. Bagong gupit rin ito. Ano na naman ba itong ginagawa niya?!

"Love me like you do,

La-la love me like you,

"Touch me like you do,

Touch me like you,"

Ellie Goulding left the stage at nagsimula si Santi na humakbang papunta sakin. I stop walking.... shit.

"What are you waiting for.......?"

Mas naging madilim at tanging spotlight lang ang nagbigay ilaw samin ni Santi,

He took my hand.

"Fading in, fading out,

On the edge of paradise,

"Every inch of your skin holy,

Grail I've got to find,

"Only you can set my heart on fire, on fire....."

Shit! His voice!

He stop and kissed my forehead. My eyes started to water. Nanginginig ang labi ko sa sobrang emosyon. Walang duda, mahal na mahal ko ang taong ito. Ang nilalang na nagbago sakin, ang nilalang nagpamulat sakin mula pa noon na magmahal kaakibat man ang kahirapan.

"Yeah.... I let you set the pace,"

Cause im not thinking straight..

"My head spinning around and I can't see clear no more,

"What are you waiting for?...."

Bigla itong lumuhod sa harapan ko na ikinatayo ng halos lahat. Masigabong palakpakan ang aking narinig pero walang sinoman ang nagwagi na makalas ko ang tingin sa lalaking mahal ko.

Hinimas nito ang singsing sa aking palasingsingan na binigay niya noon.

"Like me like you do,

La-la like me like you do,"

Love me like you do,

La-la love me like you,

"Touch me like you do,

Touch me like you,"

Kanta nito habang nakaluhod sa harapan ko. Biglang binuhos ang mga balloons at confetti, sabay ang pag iba ng malaking backround screen at napakalaking pangalan ang lumitaw doon.

"WILL YOU MARRY ME?" ang nakalagay doon.

Bumuhos ang luha ko. Sa kabila ng luha nakuha kong libutin ang aking paningin. Nakita ko ang mga pinsan namin! Si Lola Lourdes! Si ma'am Garcia at papa! Sa tabi ni papa ay isang lalaking kamkhang kamukha ni Santi at pumapalakpak! Si Paula ay umiiyak! Ito ba ang ibig niyang sabihin sakin kanina huh? Ito ba?!

"S-Santi..."

"Ladies and Gentlemen, our fantasy ring..." the organizer announced as Santi slid a ring on my ring finger.

Fuck, kaya ba fantasy ring ako? Dahil ganito?

Halos mabaliw ako sa saya at kung ano ano pa.

Tumayo ito sa harapan ko at kinintalan ako ng halik sa labi. "I dont need your answer baby, dahil umoo kaman o hindi, papakasalan parin kita."

Hindi ko na magawang tumawa dahil sa iyak.

He cupped my face.

"T-This is too much, S-Santi.." I cried.

"This is not enough, forever's not enough." He hugged me. "This is enough.." Bulong nito sakin at mas humigpit ang yakap.

Dahil dun, the Victorias Secret 2019 Fashion show trending on youtube, facebook and anywhere in social media.

Hindi ako makapaniwala sa mga nangyayari sa buhay ko. This is too much, at kahit kailan hindi ko hiningi ito sa panginoon.

"Paula, I'm not married yet, makakagawa pa ako ng projects.." pang aalo ko kay Paula na ilang araw nang iyak ng iyak sakin sa tawag.

"I dont care about the project! Namimiss lang kita! Hindi ba pwedeng mag emote ang isang diyosang tulad ko?"

I groaned and laugh, "Pwede naman tayong magbonding kapag may oras di'ba. Tsaka, makakagawa pako ng paintings for your powder room o sa condo mo,"

"Yeah , yeah, make sure of that. Mamimiss kitang bruha ko. Nalagasan na naman ako ng napakagandang modelo! Ba't ba ang magaganda ang aagang nakakapag asawa?!"

Hinawi ko ang makapal na kurtina sa among kwarto. Nakita kong papalubog na ang araw. Nanatili kami dito ulit sa bahay namin. Si Santi, si papa at ako. Hindi kami kumuha ng condo o anuman. Ang bahay namin sa Bicut Island ay paminsan minsan naming pinupuntahan.

Bumaba ako ng makapag ayos na. Kahapon natapos namin ang mga kailangan para sa aming kasal ni Santi, isang buwan rin ang aming preperasyon at isang buwan pa bago ang kasal namin.

Nakita ko si papa na nasa labas. He's now healthy and strong. Tulad noon, nagpaparenta ulit siya ng Van na may sari sarili nang driver. May nagrerenta papuntang Batangas, Tagaytay o Baguio. Mas dumuble ang dami ng aming pinaparentahan ngayon. Dahil narin sa tulong ng papa ni Santi na mahilig sa mga sasakyan ay napadali ang pagbili namin ng mga van.

Nakilala ko ang papa niya na walang tapon sa mukha at ugali ni Santi. I am happy for ma'am Garcia. Masaya akong kumpleto na ang pamilya nila sa kahaba haba ng panahon.

"Pa, hahatiran ko lang si Santi ng pagkain." paalam ko dito habang inaayos ang mga naka tupperware na pagkain.

"Sige anak! Mag ingat ka, pahahatid kita kay mang Delfin!"

"Sige pa." niyakap ko ito bago ako pumasok sa aking kotse. Hindi lang ako pinapadrive ngayon si Santi. Masyado siyang overprotective.

Ang Sandoval Hospital ay nasa apat na palapag. Marami ang gusto rito dahil sa tapat na serbisyo at hindi namimihasang presyo ng paniningil.

Ginagawa ni Santi ang kanyang trabaho na may puso. Nakita ko kung gaano niya ka taos pusong gustong tumulong sa pamamayanan.

Pumasok ako sa hospital at nakatanggap ako ng bati mula sa mga nurses at security.

"Hello miss Sandoval! Nasa ER pa po si Doc Sandoval, maghintay kalang raw po sa office niya.."

This is like a deja vu. Parang ganito rin noon. Ang kakaiba lang, hindi ko na siya pagtatabuyan ngayon. Wala nang mangyayaring pagtaboy at pagtalikod.

"Sige salamat!" I smiled sincerely.

Lumiko ako para sa office nito ng may makabanggaan ako.

"Saymon?"

"Ara!" gulat rin ito.

"Oh god, long time no see! Congrats! stay strong kayo ni Vivoree." bati ko dito.

He's my ex suitor pero sa mga lumipas na panahon ay marami talagang nagbago. Expect the unexpected ika nga.

"Oo nga e." Kumamot ito sa kanyang ulo.

"Bakit ka pala nandito?" tanong ko.

"Uh, alergy. Namantal yung kamay ko." Pinakita nito ang pamamantal.

"Ayos ka na ba? Nagamot kana?" pag alala ko.

"Yeah, actually pauwi nako mabuti at nakita kita dito-"

"Bakit mabuti? Anong mabuti?" Biglang singit ni Santi at hinapit ako. He's being teritorial again!

Kinagat ko ang labi ko nang humalakhak si Saymon.

"Sige! Alis nako! Nice seeing you Ara."

Santi tsked.

Hinawakan ako nito at iginaya pa office niya. Nang makapasok...

"Did you enjoyed talking with your ex huh?" agad na sabi nito at humalukipkip. Umawang ang labi ko. Nilagay ko sa mesa niya ang aking mga dala.

"He's not my ex!" I hissed.

Pumikit si Santi at hinilot ang batok, "Tandang tanda ko pa noon na sumasama ka sa kanya. Hinahatid ka niya at nililigawan ka. Ano sa tingin mo ang magiging reaksyon ko?"

"My gosh Santi! Boyfriend siya ni Viv!"

"And so? Kahit na. Minsan ka narin yang ginusto-"

"Mabuti pa umalis nalang ako, bad timing yata yung pagpunta ko dito-"

Iniwan ko ang pagkain niya sa mesa at magmamartsa na sana palabas nang pigilan niya ako.

"Bitawan mo nga ako, uuwi nako. Magselos ka diyan mag isa mo!"

"Fine! Di na‘ko magseselos..... sa ngayon." Bumuntong hininga ito. Umigting ang panga tila napipilitan sa mga sinasabi niya.

Hindi ako naniniwala sa kasabihang perpekto hanggang sa nangyari ito sa amin ni Santi. Is this my trophy for everything God? Cause this is too much. Hindi na ako makapaniwala sa mga nangyayari samin noon. Parang kailan lang, umiiyak ako. Ngayon, wala nang oras para sa pag iyak. Napupuno na nang galak ang aking pagkatao.

Matapos ang ilang araw at matapos ang sunod sunod na success ng operasyon ni Santi ay nag file siya ng leave. Niyaya niya ako sa rooftop ng bahay namin dito sa Bicut Island. Walang katulong, kundi kaming dalawa lang.

May wine at dessert sa mesa na kanyang hinanda. Ang ilaw na pulamuti ay nagmistulang alitaptap sa palilid ng rooftop. Ang bulaklak ay nagkalat sa sahig at sa kama...

K-Kama?"

Napalunok ako nang hinila ako nito para isayaw. Walang musika. Ang nagsilbing aming musika ay ang gangis ng dagat, hampas ng hangin, huni ng ibon.

Inaanod ng hangin ang aking buhok ng hinaplos niya ito.

"Tell me if you want more.. baby. I'll give you anything you want."

Nagtubig ang aking mata. Tila nararamdaman nito ang kasiyahan na aking nadarama.

Umiling ako at pumatak ang luha, "Sobra sobra na t-to. Ang saya saya k-ko.."

Huminga ito ng malalim. "Gusto kong ibigay lahat ng saya saiyo sa mundong ito. Halos mabaliw ako noon dahil alam ko ang sakit na dinama mo. Ang panghuhusga na tinamo mo. Pinangako kong sa pag balik ko, papawiin ko ng sakit at pait na naranasan mo."

Tuluyan na akong umiyak. Hinayaan ko siyang magsalita.

"Kahit noon... na akala ko ay magkapatid tayo hindi ko na ikinakaila ang nararamdaman ko saiyo Ara. " He whispered and caressed my face.

"Kahit anong gawin ko na magmahal ng iba hindi ko nagawa. Kaya noong nalaman ko na hindi tayo magkapatid.... gusto na kitang ilaban kahit sino pa ang babanggain ko. Pero nang makita ko ang sitwasyon ng lahat. Si Alfonso na may sakit, ang mga luha mo saiyong mata at gaano mo kagustong umalis ako para sa pangarap ko.... I promisedmyself that I'll do anything to be fucking successful and go back in your arms again. Parang isang ibon na nakawala pero babalik at babalik parin kung saan man ang aking lungga."

Ginanap niya ang aking kamay at hinalikan ito. "I promised myself before that I'll give you all the happiness in this world."

"Santi..." nangatal ang labi ko.

"I love you..." Kumislap ang mata nito sa kabila ng dilim. Kislap na parang bituin sa langit na makulimlim.

"Santi..-" hindi ko na masundan ang mga sasabihin nang hinubad nito ang aking damit. Dress lang ang suot ko kaya agad itong hinipan ng hangin.

I hug myself when I felt the cold wind.

He kissed my lips, my jaw, down on my naked breast. Napahawak nalang ako sa balikat nito ng maramdaman ko ang likod ko sa malambot na kama.

Ilang minuto nitong sinamba ang bawat hibla ng aking balat. After kissing my down there.. he rose up and positioned himself.

"Ah..." mapanuya ang galaw nito sa una pero kalaunan ay naging marahas.

Napahawak lang ako sa unan at buong pusong tinanggap ang kanyang kahabaan.

"Fuck!" he cursed loudly.

"Oh! Oh!" I cried. May luha ang aking mga mata.

Sa ilalim ng langit, ng mga butuin at buwan. Sa gitna ng lamig at hagaspas ng dagat ay inaangkin ako ng lalaking aking mahal at mamahalin pa. I cried because of happiness. The happiness in my arms... thrusting so deep in my flesh.

"S-Santi Ah!" he pumped me deeper and faster. Hindi ko na narinig ang pagngitngit nang kama. Humawak lang ako sa balikat nito at umungol nang umungol.

"Oh baby!" he groaned and I felt his liquid gushing inside me.

Nanatili siya sa aking ibabaw. Dinama namin ang init ng isa't isa.

"I love-"

"Guess what.."putol ko sa sasabihin nito.

"Guess the what hmm?" he sniffed my naked shoulder. Yakap yakap na niya ako. Kumot nalang ang nakatakip sa aming nahubaran. Kapwa minamasdan ang bituin sa langit.

"Sabi mo noon , gusto mo kasing dami nang letra ng pangalan mo ang anak natin.."

Natigilan ito, "Yeah.." he's now attentive. Hinahaplos ang aking buhok.

"S... A.. N.. T.. I.. L.. I.. O.. R.." I spelled his name.

"Uh yeah.." sagot nito.

"Guess what.." sabi ko.

"Fuck baby, tell me, I'm nervous!" tuloy tuloy na ang pagmumura nito.

Humalakhak ako, "Meron na t-tayong "S"." sabi ko dito. Inaabangan ko ang kanyang reaksyon.

Natuod ito at ilang sandali akong tiningnan. He burried his head in my shoulder but it's too late... I saw my doctor cried.

"B-Baby.." He cried in my shoulder.

"I love you my doctor.." I smiled with my tears.

"I love you so much... Ara.." hinuli nito ang labi ko. Ang mapupusok na halik namin na nauwi sa mainit na tagpo. He took me again.

Sa ilalim ng buwan at bituin ay may nabali ulit si Santi na kama.

I am ready to face the another page of our life together with our new member. Our angel.

THE END.

Santi POV.

"Hijo, kamusta na si Ara? Lumabas na ba ng banyo?" kakagising ko lang ng kausapin ako ni mama.

Humigop ako sa kape. Hinilot ko ang sentido dahilkulang sa pagtulog dahil sa gig ko sa bistro kagabi.

"Hindi pa mama, bakit?"

Nilapag nito sa mesa ang napkin, "Nagkaroon na kasi. Masakit ang puson at tiyak na masakit ang katawan.."

"Menstruation?" Of course alam ko ang ganyang bagay dahil sa girlfriend kong si Anna.

Pinuntahan ni mama si Ara. Hanggang sa lumabas sila sa banyo , umiwas agad ako ng tingin. My sister is getting her fit. Damn it! Ilang gunggong na naman kaya ang masasapak ko?

I am so teritorial when it comes to her. I am possesive and I am jealous! Normal lang ba ito sa isang kuya?

Years past and I'm trying to stop myself. Saksi ako sa pagdadalaga ng kapatid ko. Isang araw nakita ko siya sa sofa nakaupo , pero nakabukaka.

I groaned. Tinapunan ko ng t shirt ko ang kanyang hita.

"Kuya!" gulat nito. Her beautiful face became red when she saw me.

"Ang hita mo baka masilipan ka.." Iritado kong sabi. "Ako lang dapat..." bulong ko ng makatalikod at halos masapak ko ang sarili sa aking nasabi. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko.

Uminom ako ng tubig sa fridge at tinignan siya sa sofa sa sala. Nahuli ko siyang sinisinghot ang t shirt ko!

Oh shit.

I groaned my frustrations and raked my hair. Not her Santi , she's your sister!

Lumipas ang taon, at naging seryoso ako kay Anna. Nasa punto na ako ng pagkakahulog pero sa tuwing nakikita ko si Ara.... nawawala lahat. Sa dinami daming tao sa mundo ba't ako pa ang nakaramdam ng ganito? Hindi ako mang mang para hindi ito alam!

Ginawa ko lahat para mawala ang nararamdaman ko. Nagsisinuplado ako sa kanya kahit hindi ko gusto. And I admit, nagkaroon ako ng mga flings habang kami ni Anna. Anna is so beautiful... wala akong masasabi. Gusto ko siya, pero fuck... I'm so torn and I don't know what to do with myself.

Habang lumilipas ang panahon, sinisikap ko na balewalain ang kalabog ng puso ko habang nandiyan ang kapatid ko. Naiinis ako sa mga manliligaw niya. Naiinis ako sa mga lalaki na pinopormahan siya. Marami akong nasapak na hindi niya alam. Marami akong binantaan na hindi niya alam. Shit.

At nangyari nga.... hindi ko napigilan ang sarili kong halikan siya. I confessed and I'm fucked up. Yung makita kong umiiyak siya dahil pareho kaming nararamdamang dalawa , I'm happy and afraid too. Sa totoo lang, hindi ko rin alam kung paano ipaglaban itong nararamdaman namin para sa isa't isa.

But one thing is for sure.. I'm inlove with her. And that means, I don't care what will people think.

Kung kailangan gumawa ako ng sariling mundo, o lugar naming dalawa na walang mapanghusgang mata .. I will!

"M-Mahal mo si Ara..." I saw Anna's tears twinkle. Napalunok ako, isang malaking pagkakamali na sinaktan ko ang babaeng tulad niya. "Mahal mo ang kapatid mo S-Santi.." she whispered.

Tumango ako at hinalikan ang kanyang palad. "I'm sorry..."

Nang mawala si Anna sinubukan kong iwasan si Ara. Hindi ko alam sa mga oras na iyon ang gagawin ko. I burried myself studying. Hindi biro ang kurso para maging doktor. Maraming imamanipula, aalamin, at susuriin. Kung isipin mong sapat na ang kakayahan mo.. mali ka, dahil kulang pa.

Ara, mainit lang ang ulo mo." Dumating ang araw na kinatatakot ko. Ayokong mawala siya. Hindi.

" Hindi mo ba nakikita kuya? Simula nang maging tayo nagka letse letse na ang buhay natin! Namatay si mama! Naghirap tayo! Ngayon si papa na naman! Ano ang susunod, huh?"

"Hindi natin to malulunasan at malalagpasan kung idadaan sa mainit na ulo Ara.." pilit kong hinahawakan ang kamay niya. Naninikip ang puso ko na makita siyang nahihirapan at umiiyak pero shit! Ayokong mawala siya. I can pursue my field without experience abroad!

"Itigil na natin to-"

"Ara hindi!" Pilit ko siyang niyakap kahit nagpupumiglas siya.

"Pagkataposnang nangyari satin ganito ang gagawin mo Ara? Dalawa tayo ang lalaban Ara kaya wa'g kang sumuko." Oh fuck baby, please.

"Nahihibang kana Kuya. Oo, may nangyari satin hanggang doon nalang yun."

"What?!" Nakaramdam ako ng galit. Para sakin napakahalagang bagay na ako ang nauna sa kanya at wala nang iba.

"Ayoko na.. basta ayoko na. Simula nang mahalin kita hindi nako naging masaya, kuha mo ba yun? Bawat galaw ko ang hirap! Gusto kong maging malaya! Ayoko na... dahil nakakadiri na!"

Ramdam ko ang pag init ng sulok ng mata ko. Hinding hindi ako mahihiyang umiyak sa harapan ng babaeng mahal ko. Kung kailangan lumuhod gagawin ko.

Wala akong pake kung magkamukha kami! Wala akong pake kung magkadugo kami!

"Ara.. mahal kita.." I tried to catch her hands.

"Hindi na kita mahal kuya. Nagising na ako sa katotohanan. Nadala ako ng kalibugan at marahil nachachallenge ako maging boyfriend ka."

Bago pumatak ang aking luha ay umiwas na ako at tumingala.

"Ara pakiusap.. walang bibitaw di'ba?"

"Ayoko na , wa'g muna akong pahirapan pa kuya.."

"Gusto ko nang magising sa masalamuot na bangungot na ito kuya."

Ilang araw akong namuhay sa kadiliman pagkatapos nun. Dumating ang araw na nalaman ko ang lahat. Mula sa kwento ng buhay ng mga magulang namin at ang katotohanan. We're not blood related. The heck!

Umiyak ako at niyakap si Lola Lourdes. Sa huling pagkakataon gusto kong iiyak lahat bago harapin ang bagong pagsubok ng aking buhay.

Sinuko ako ng babaeng pangarap ko kaya hindi ko isusuko ang pangarap ko para sa aming dalawa. If this is what she want. Gagawin ko lahat para sa kanya.

Gaano man kahirap ang mga pinagdaanan, gaano man kalupit ang mundo sa amin. Heto parin ako, still fighting for the love of my life. I witnessed her suffered before. The people judge her, at sinaktan. Unfair sa kanya dahil ako na sangkot rin sa kasalanan naming dalawa ay hindi ko naranasan ang mga iyon. That's why I promise in myself, when I come back, I will make the world perfect for her. Lahat ibibigay ko, lahat ng masakit na nakaraan papalitan ko ng magagandang alaala.

I bought a land and a mansion. Pinangalan ko iyon sa kanya. Nakiayon ang panahon sa aking plano. Hindi na ako nahirapan pang bawiin siya.

Sa twing nakikita kong umalon ang buhok niya, sa twing makikita ko ang paglikot ng mata niyang kasing tulad ng mata ko. Ang pagkibot ng labi niya at mga galaw nito... hindi ko napipigilan ang sarili ko.

After our wedding, I brought her in different places and countries.

Bawat oras, at taon na lumipas, nadadagdagan ang pagmamahal ko sa kanya. Hindi na babawasan kundi umaapaw ng umaapaw.

"Oh my god S-Santi... m-masakit ang tiyan k-ko." After taking a shower, nakita ko nalang siyang umiiyak. Fuck.

Agad akong tumakbo sa kanya. Hindi ko alam ang gagawin. Her tummy is big, she's bearing our twins!

"What?!" September palang, dapat October pa siya manganganak.

"M-Masakit!" she even cried.

Napalunok ako ng makita kung gaano siya nasasaktan. Sinikop ko siya at dinala. Hindi ko na alam ang gagawin ko.

Dinala ko siya sa hospital namin.

"Call Miss Deborah.." sabi ko sa assistant nurse ko. Halos sabunutan ko ang buhok na makitang umiiyak at humihigpit ang paghawak ni Ara sa aking kamay.

"D-Doc... may pinapaanak si Doc Deborah-"

"Fuck!" napamura ako. Umiinit narin ang gilid ng aking mata.

"Ugghhhh.." masakit na ungol ni Ara at binaon ang mukha sa aking dibdib. Hindi ko siya kayang iwan.

"Give me the things .. ako na ang magpapaanak sa asawa ko.." desididong sabi ko.

Ara was sweating bullets at maraming dugo na ang nawawala sa kanya. Her bag of water burst.

"Faster!" sigaw ko sa dalawang nursena nag aasisst sa akin.

Sa tanang buhay ko ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong takot. Tatlong buhay ang nakasalalay sakin. I did my best para mapaanak ang mahal ko.

"You can do it baby...." nangingilid ang luha ko at inabot ang kamay ni Ara nang umire siya ulit.

Sa ilang beses na umire siya nakaalalay sakin ang nurse na nakahawak sa tiyan niya, while I'm between her legs waiting for our babies to go out.

Halos mapamura ako ng isang malakas na ire ang ginawa ni Ara ay lumabas ang aming isang anak.

I am speechless. Hindi ako makapagsalita habang nililinisan ko ang unang anak namin. Halos walang lakas na ang mahal ko.

"S-Santi I'm t-tired.." she cried painfully.

Umiling iling ako sinalo ang mga luha niya. "Isa nalang .. Promise , isa nalang. Lalabas na ang baby natin. Hindi mo na ito ulit mararanasan. Promise hindi na..."

She did it again, bawat ere niya , nakaalalay ako. Hindi na umabot sa isang oras ay lumabas ang aming isang kambal.

"Oh god.." hindi ko alam kung maiiyak ako o matatawa.

Nagbigay kulay sa aming mansyon ang aming kambal. Hindi ko hinayaang mapuyat o mapagod si Ara. Nakaagapay ako sa bawat oras sa kanila. Hindi ko sila pinababayaan kahit tambak ako ng trabaho sa hospital.

December came.... sumunod ang pagsubok sa aming buhay. December twenty four, nag aabang kami bago mag alas dose nang tumawag si mama mula ibang bansa.

Iniwan ko ang aking mag iina.

"Mah,-"

"Santi, ang papa mo.."

Tila nabingi ako sa sunod na mga sinabi ni mama. My father needs me. Dahil bakasyon, wala siyang naging doktor doon at fifty fifty na ang buhay niya.

Napahimalos ako ng palad sa mukha. My head really ached. Naluha ako ng makita ang aking mga anak na ilang buwan palang at ang pag ngiti ni Ara sa kanila.

Ang hirap, at hindi madali ang aking naging desisyon. My previous operation was success and I know, I will do it this time. My father suffered a head cancer. May tumutubong bukol na sa utak nito. Medicines is'nt enough. Walang doktor ang nag sugal para operahan siya. Hindi ko maiwasan na hindi makaramdam ng kaba.

Christmas eve I flew to Singapore. Icontact my bestfriendClinton Montemayor to shipped me to Singapore for urgent matters. He owned some airplain and airlines. Sinalubong ako ng lamig ng lugar. Hindi ako nag aksaya ng oras at inihandana ang mga kinakailangan. Apat na oras ang biniyahe ko at isang oras papuntang hospital kung saan malapit sa tinitirahan nila papa at mama.

I am lucky to have a supportive wife. My mom's crying so much outside. Bumungad sakin ang ingay ng machine ni papa.

I wore my mask and the gloves. I am wearing my doctors gown and gloves.

"Scalpels.." utos ko sa nurse na nasa gilid ko.

Sobrang init na nang pakiramdam ko. Hindi ko kayang makuha ang bukol ng basta basta. Natatakot ako na baka tumigil ang life machine. I failed once, at ayoko nang maulit pa iyon.

"89-100 pulse Doc Sandoval-"

Pinunasan ko ang pawis sa aking noo.

"His pulse is getting weak-"

"Adjust the oxygen.." diin na sabi ko.

"Doc the oxygen is fine-"

"Fuck!" napamura ako ng umingay ang life machine.

I tried to revived him, "One! Two! Three!" pero wala parin.

Halos ihagis ko lahat ng gamit. Parang gumuho ang mundo ko.

"C-Check the p-pulse.."

"No pulse sir-"

"Shit!" Nirevived ko ulit si papa pero hindi na bumabalik ang hiningi nito.

Patuloy sa pag ingay ang life machine nito. Isang linya na iyon at hindi na tumataas.

Dumaloy ang aking luha at napatingala. Niyakap ko ng mahigpit ang walang buhay na katawan ng ama ko.

"I'm sorry..." I cried and hugged my father. Kumawala ako at bagsak ang balikat na sinabing..

"T-Time of d-death... 1:30 AM."

Tulad ng inaasahan ko umiyak si mama. I wish I spend more years with my father pero imposible na.

Wala akong ibang sinisisi kundi ang sarili ko, wala nang iba.

"Ilan taon rin ang pagdusa ng iyong ama sa kanyang sakit.." wala nang luha sa mata ni mama. Niyakap ko siya ng mahigpit.

"Hindi mo kasalanan ito Santilior.."

Umiling iling ako, hindi makapagsalita.

"Go on. Alam kong gusto mong makapiling ang pamilya mo. Alam kong sobra sobrang paghihirap ang napagdaanan mo. Ako na ang bahala. Hindi mo kasalanan, naging anak ka lang sa iyong ama anak.." tumulo ang luha ni mama.

Wala na akong maisip ng mga oras na iyon. Wala akong kain, walang tulog. Gusto kong maramdaman ang yakap ni Ara at mainit na katawan nito. That's all what I need.

Without sleep, umuwi ako pabalik sa Pilipinas. Gamit ko parin ang eroplano ni Clinton at ang pilot nito.

Nine Am , December twenty five. Still wearing my doctors gown. Alam kong meron pang iilang dugo sa damit ko. I look like a mess.

Lumaki ang mata ni Ara nang makita ako. Umawang ang labi nito. Pumungay ang mata ko ng makita siyang bumagsak ang mga luha. Sa aming tinginan ay tila nagkaintindihan.

Tinakbo niya ako at niyakap ng mahigpit. Naging hudyat iyon , para ikalawa ang aking emosyon.

"W-Wala akong kwenta.." I whispered.

Pasko na wala ako sa piling ng pamilya at anak ko. Pasko nang mamatay ang ama ko.

Umiling si Ara. "Hindi natin mapipigilan kung itinakda sa ganong oras ang buhay ng papa mo Santi. H-Hindi mo kasalanan.."

Niyakap ko siya ng mahigpit. All my emotions gone. Gusto ko nalang siyang yakapin.

Dinala ang abo ni papa dito sa Pilipinas. Tinapon namin sa dagat sa harapan ng aming mansyon sa Bicut Island ang abo ni papa.

Kung wala si Ara , hindi ko na alam ang gagawin ko. Kung wala si DianneatAdam, hindi ko alam ang gagawin.

My family washed away the pain and my problems. New years eve, hindi pa namin nalilimutan ang mga nangyari , eto kami at masayang sinalubong ang bagong taon.

My twins wearing a twin t shirts and pants. Hindi ko maikakailang mas naging baliw pa ako lalo kay Ara. Mas naging kaakit akit siya ngayon sa aking mga mata. Napalunok nalang ako ng makita ang mga hita nito na mapuputi. She's wearing a red dress. Fuck.

"I wish twins rin anak namin ni Saymon." si Vivoree habang humihikab. Malaki na ang tiyan nito.

Naalala konang ako ang nagpaanak kay Ara. That was my memorable time of my life. Hinding hindi ko iyon makakalimutan at ayoko nang maulit pa iyon.

Kumpleto kami lahat. Si tita Chimen, at Carmen, si mama. Si Sky at Spike na hindi nagpapansinan hanggang ngayon. Si lola Lourdes na maingay. Si Andre at Niko na umiinom. At si Kathleen at Lara na tahimik sa tabi.

"Malapit na!" impit ni tili ni Ara nang magcount down na kami.

Ngumingisi lang ako at hindi ko matanggal ang aking tingin sa aking mga anak na natutulog sa magkatabing stroller. Nakahiga sila at mahimbing ang tulog. Sila ay nag iinuman at ako'y nagbabantay ng anak ko. Napapangisi nalang ako.

"Five!"

"Four!"

"Three!"

"Two!"

"One!"

Sabay sabay sila.

"Happy new year.." Ara hugged me from behind.

Maraming kumukuha ng pictures. Hinila ko si Ara at hinawakan sa baywang.

"Mah, may pag uusapan lang kami ni Ara sa loob.."

Naiilang ang mga mata ni Ara. It's been months and I'm going to explode right now..

"Oh Santi, bagong taon magpapasabog karin?" si lola Lourdes.

Pumula ang pisngi ni Ara at hinampas ako sa balikat.

Humalakhak ako. God she's so beautiful.

Sa kabila ng ingay at pasabog na naririnig namin sa labas ay ang siyang pag kalat ng ungol namin sa aming kwarto.

"Ah-Ah Santi!"

Ara's moaned as I spilled my juices inside her.

"Happy new year.." I whispered and kissed her.

-THE END.