Chapter 19

LUMIPAS ANG MGA BUWAN naging maayos ang lahat para kina Ace at Lynne.

At nagpla-plano si Ace na bigyan ng surprise proposal si Lynne. Even if it's not that long since they met or knew each other, he knows himself that Lynne is the one for him.

Si Maan hindi na tuloy sa paglipat niya sa Cebu dahil nga sa balak ni Ace kay Lynne. Well his boss told her about his plan to her alam kasi nito na close sila ni Lynne pero siyempre secret lamang nila ito.

Araw ng lunes nasa bahay lamang si Ace hindi siya pumasok sa kanyang office dahil iniisip ang gagawin niyang proposal para kay Lynne.

Nang makita ang anak na pababa ng hagdan.

"Alex, come here," tawag niya rito.

"Bakit Dad, hindi ka yata pumasok ngayon?"

"No maybe later."

"May sasabihin ka ba sa akin, Dad?"

"Yes, I just asked you something or gave me an idea. "

Umupo muna si Alex sa tabi ng ama.

"About what, Dad?"

"Hindi ko kasi alam kung paano ko bibigyan ang Ate mo nang surprise proposal I want to be unique yon ako lang ang may gawa."

"Talaga Dad, mag pro-propose kana kay Ate?"

"Yeah."

"Okay, how about pupunta kayo sa Boracay or Tagaytay, Dad."

"Alex, marami ng may gawa niyang mga celebrity pa nga."

"How about mag propose ka on the air Dad, sa hot air balloon tapos kasama ako siyempre para may mag video."

"Hmmm, sound interesting, paano kung takot ang Ate mo sa mataas lugar?"

"Ask her Dad, kung my phobia ba siya sa matataas."

"You're right, Alex; I have to leave now."

"Saan, Dad?"

"Susunduin ko ang Ate mo sa office."

"Mag lunch kayo?"

"Yeah, you want to join us? "

"No thanks Dad, may date rin ako."

"Ah, okay sana huwag sa iisahan restaurant tayo kakain ha."

Umiling si Alex sa ama.

Tumayo na si Ace tinungo ang silid upang mag bihis na nang matapos he look himself in the mirror simple lang naman ang suot niya white collar Lacoste at maong pants at sinuot ang paburito niyang relo na leather Timex. dahil hindi naman siya papasok sa opisina niya at tatawagang na lamang si Lynne para lumabas. Nang satisfied siya sa kanyang itsura tatatango siya.

Habang nagmamaneho ng kotse niya si Ace.

Tumunog ang kanyang mobile hindi na niya tinignan kung sino ang tumawag basta sinagot na niya ito," Hello."

"Hello, Ace, si Lance ito," ani ng nasa kabilang linya."

"Lance, Ikaw pala, what's up."

"Nothing naman, na ngangamusta lamang ako."

"Narito kana ba sa atin Lance?"

"Yes, Ace, kararating ko lamang yesterday."

"How did you get my number, Lance?"

"Kay, Tita Via, ng mag kita sa Las Vegas, before my flight."

"Kamusta naman siya?"

"She's doing good, Ace."

"That's good, sige Lance, I'm driving right now let's meet na lang para tayo'y magkuwentuhan ng matagal."

"Sure, Ace, tawagan mo ako if you free."

"Okay, bye."

"Bye!"

"Akala ko ba, he's never coming back here anymore," nasa tinig ni Ace.

Si Lance kababata niya they're grow up together at iisa rin ang paaralan pinapasukan nila noon mula elementary hanggang college.

"Ah, baka for vacation lamang siya dito," sagot din niya sa kanyang tanong.

Kinuha niya muli ang kanyang mobile at may tinawagan.

"Baby I love you, baby I love you," tunog ng mobile ni Lynne. At siya'y napangiti kinuha niya ito at sinagot.

"Hello, sweetheart, "malambing na sagot niya.

"Sweetheart, on the way na ako diyan sa opisina."

"Akala ko ba hindi ka papasok ngayon?"

"Hindi nga, sweetheart, mag lunch tayo."

"Ah, okay."

"Okay, sweetheart, just wait for me in a few minutes."

"Okay, sa labas na lang kita hihintayin, sweetheart."

"Okay, sweetheart, bye I love you."

"Bye, sweeetheart I love you too,"

Nakapaskil ang matamis na ngiti sa labi ni Lynne nang matapos silang mag usap ng nobyo niya. Ganon sila sa isat-isa mula ng naging sila.

"Kay tamis na naman ng ngiti mo, Lynne," pansin ng katabing office mate niya.

Nginitian ni Lynne ito.

"Lynne, may lakad kayo ni sir?" si Maan.

"Oo, Maan."

"Bakit nga pala hindi siya pumasok ngayon?"

"Hindi ko rin alam eh, di ba may meeting pa siya ngayon?"

"Oo kinan-cancel ko na, Lynne."

"Ah, ganon ba, sige Maan, bababa na ako." Dinampot na niya ang bag pero bago siya humakbang."Sandali gusto mong sumama sa amin?" baling niya muli kay Maan.

"Mag lunch?"

tumango si Lynne.

"Huwag na, istorbo lang ako at maiinggit lamang ako sa inyo no."

"Maan, magboyfriend kana kasi para hindi ka magsolo," ani ng office mate nila.

"Sa wala nga, anong magagawa ko, alangang naman na manghila ako diyan sa tabi-tabi."

"Di ba, nangliligaw sa iyo si Polly?"

"He's not my type."

"Naku, Maan, tatanda kang dalaga niyang hindi ka ba natatakot ha?"

"I'm not, nasa lahi yata namin ito."

"Ay katakot naman, kung ako mamimikot nalang ako para hindi tumandang dalaga."

"Oh, Lynne, ano pang ginagawa mo rito alis na."

"Hindi ka ba talaga, sasama?" tanong muli ni Lynne kay Maan.

"No!"

"Sige, kita na lang tayo mamaya, bye."

"Bye."

"Ang suwerte talaga ni Lynne, ano, Maan?"

"Oo nga eh, Celia, nahanap na niya ang kapatid may bonus pang mapagmahal na nobyo."

"Oh, Maan, lunch na tayo sa canteen?"

"Sige," sabay na ang dalawa na tinungo ang canteen.

Pagkababa ni Lynne tamang dumating si Ace agad nitong sinalubong ang nobya."Kamusta naman ang araw mo, sweetheart?" tanong niya.

Ngumiti si Lynne."Mamaya ko na sasaguting iyan tanong mo, sweetheart mainit ang sikat ng araw sige ka masusunog ka niyang," biro niya maputi kasi ito parang si Edward sa twilight movie.

Natawa si Ace sa tinuran ni Lynne na get kasi niya ang ibig nitong sabihin."Okay." Binuksan niya ang pinto ng kanyanv sasakyan.

"Thank you," may ngiting tugon ni Lynne rito.

SA ZAMATO RESTAURANT kumain sina Ace at Lynne.

Nakaupo na sila hinihintay na lamang nila ang pagdating ng kanilang order.

"Ah, sweetheart, can I ask you something?"

"Sure, sweetheart, ano ba iyon?"

"Takot ka ba sa matataas lugar, sweetheart?"

Napatitig si Lynne sa nobyo. Na may pagtataka.

"Sweetheart, don't get me wrong, okay."

"Hindi naman, sweetheart, bakit mo natanong?"

"Balak ko sanang mag travel tayo sa hongkong, anywhere to relax."

"Ah, sasakay ng airplane ganon ba?"

"Oo, sweetheart."

"Ah, hindi ko pa naranasan eh, pero hindi naman ako takot sa matataas na bagay."

"Hmmm, that's good, sweetheart."

"Ace?" bati ng napadaan sa kanilang lamesa.

Napatingin silang dalawa dito.

"Lance?"

"Yeah," anito kay Lynne nakatingin.

"She's your girlfriend, Ace?

"Yes, but soon she'll be my wife to be, Lynne."

"Hi, Lynne, nice to meet you, I'm Lance, buddy-buddy kami ni Ace noon."

"Hi," kiming bati ni Lynne rito.

"May kasama ka ba, Lance?"

"Yes, mga cousin ko, sige maiwan ko na kayo sorry for disturbing."

"Hindi naman mamayang gabi Lance, mag kita tayo."

"Sa dating gawi?"

"Yup, treat mo ako bagong dating ka, eh."

"Okay, Ace, no problem," anito at umalis na.

"He's my best friend, sweetheart."

"Hmmm, parang pareho lang kayo, ah?"

"No, mas mayaman siya kaysa sa akin."

"Parang hindi halata, ah."

"Simpleng tao si Lance, kahit na nasa kanya na lahat."

"Sabi ko nga pareho lang kayo ikaw din naman ah simpleng tao rin."

"So, sweetheart, sasama ka ba akin?" balin tanong ni Ace.

"Saan?"

"Mag travel nga."

"Hmmm, pag-iisipan ko muna puwede ba, sweetheart."

"No, you must say yes now. I don't take no for an answer, sweetheart."

"Di no choice na ako kung ganon, ang daya mo, ah."

"So, yes na?"

"Opo."

"That's my girl. I love you, sweetheart. "

"I love you too, sweetheart."

Ginagap ni Ace ang palad ni Lynne at kanyang hinalik-halikan ito.

Nakatingin naman sa kanila ang kaibigan ni Ace na si Lance ay na kay Lynne nakatuon ang mata.