Chapter 13

MULING NAUPO SI MAAN sa tangka niyang pagtungo sa opisina ng boss nila upang tignan sana si Lynne."Huwag na hayaan ko na lang sila kung ano man ang kanilang ginawa," aniya.

Saka naman naghiwalay ang labi ng dalawa ng kapwa na sila na uubusan ng hininga.

Nakapikit pa rin si Lynne ng maglayo ang labi nila.

Napatitig naman si Ace dito at sumilay ang isang ngiti sa labi niya.

Niyakap niyang muli ito ng mahigpit lalong napapikit si Lynne at ninamnam ang kaiga-igayang nararamdaman niya sa bisig ng boss.

Bumulong si Ace dito."So, ngayon tayo na?"

Napamulat si Lynne sa tinuran nito."A-anong tayo na, sir?"

Kumalas sa pagkayakap si Ace sa dalaga.

"I mean is, you're my girlfriend now and I'm your boyfriend," may ngiting aniya.

"B-bakit? At kaagad?"

"I know, Lynne, we feel the same right and yes kaagad na."

"Sir, hin..." tinapak ni Ace ng daliri niya ang labi nito.

"Don't say anything, Lynne, basta tayo na, at huwag mo na akong tawagin sir call me, honey, babe, love, sweetheart, whatever you want."

"Hi... hindi naman puwede, sir," parang ayaw lumabas ng boses ni Lynne.

"Bakit hindi puwede?"

"Kasi ano, basta ang bilis eh, agad-agad my boyfriend na ako."

"Ako din naman ah, agad-agad my girlfriend na ako, but I like it. So, ikaw ayaw mo ba?"

"Sir...?"

"Psttt, anong sabi ko sa iyo di ba huwag mo na akong tawagin sir. One more, sir, I will kiss you," salo ni Ace sasabihin ni Lynne.

"Sige lalabas na ako, sir," nasabi niya at tatalikod na sana siya ng biglang hapitin ni Ace ang kanyang baywang."Sir?" nanglalaki pa ang mata ni Lynne.

Walang sagot mula dito kundi halik na maalab ang tungong nito.

Nang bitawan ni Ace ang labi niya."So, every time na tawagin mo akong sir, kahit nariyan pa ang mga employees ko I will kiss you like that."

"Si..." hindi itinuloy ni Lynne.

"Continued the sentence, sweetheart."

Dahil sa tawag sa kanya ni Ace, my goodness ang mga buto ni Lynne naglalambutan pa yata.

"Ano, hindi mo ba sasabihin sweetheart, ang dapat mong sabihin?"

Umiling si Lynne. Napangiti naman si Ace.

"Okay, you can go now," aniya.

Agad na humarap sa may pinto si Lynne bago niya ito nabuksan.

"Sweetheart, mamaya, let have a dinner okay don't say no, dahil hindi ko ito tatangapin," inunahan na ni Ace ang dalaga.

Tango ang tungon ni Lynne dito."Good, go now."

Paglabas ni Lynne sa pinto agad na napatingin si Maan sa kanya.

Napasandal sa pinto si Lynne kinapa ang dibdib tila ba pinapatahan muna niya ito dahil sa sobrang kaba sa nangyari sa kanila ni Ace.

"Totoo ba na nangyari ang lahat ng ito sa isang iglap, my goodness baka nananaginip lang ako, kung itoy isang panaginip ayoko ng magising pa," aniya sa sarili.

Takang-taka naman si Maan sa nakikita niya kay Lynne. Tumayo siya at nilapitan ito. Tumayo siya sa mismong harapan ni Lynne, inilapit pa niya ang mukha sa mukha nito para bang meron siyang binabasa dito.

"Maan, bakit?"

"Inlove kana?" aniya.

"Huh?"

"Tama ako di ba?"

"Ano bang pinagsasasabi mo, Maan?"

"Tseee! Kumwari ka pa halata naman, eh. Alam mo, Lynne, may bagay na kanta sa iyo."

"Ikaw, Maan, ha ano naman 'yan iniisip mo."

"Heto pakinggang mo sa chorus lang ito ready sing, Kapag tumibok ang puso

Wala ka nang magagawa kundi sundin ito

Kapag tumibok ang puso

Lagot ka na

Siguradong huli ka."

Napangiti si Lynne sa pagkanta ni Maan."Puwede ka ng maging singer, Maan."

"Sinabi mo pa, Lynne, i know that already."

"Oh, bakit hindi ka naging singer kung alam mo pala, sandali nga maupo muna ako."

"Hindi ko linya yan eh, hoy Lynne, huwag mong iliko ang tanong ko sagutin mo."

Isang ngiti ang tungong ni Lynne dito.

Kaya biglang napasigaw si Maan. Napatingin tuloy sa kanya lahat ng kasama nila sa trabaho.

"Maan?"

"Tseee, masaya lang ako para sa iyo no."

"Masaya? Para saan?"

"Gaga, you know I what mean, denying person kana, ha."

"Hindi naman, ah."

"Asus wala daw labas sa ilong ang pagkasabi mo."

Narinig ni Ace ang sigaw ni Maan kaya tumayo siya at lumabas ng opisina niya.

"What happenings here? Sino ang sumigaw?" sabi nito agad.

"Sir, wala sigaw ng excited at kinikilig ang narinig mo," sagot ni Maan.

Kunot ang noong napatingin si Ace kay Lynne.

"Kanino ka naman excited at kinilig?"

Hindi sumagot si Maan bagkus napaturo ang dalawa niyang kamay sa kanila.

"Tsismosa."

"Sir, naman na sense ko eh, ang tagal kasi ni Lynne sa loob kanina ang sabi ko ibigay lang sa iyo ang gamot, five minutes narito na siya sa labas ng office mo pero inabot siya ng kalahating oras sa loob so, tell me sir anong nangyari? O anong ginawa ninyo?"

"Tsismosa?"ulit na turan ni Ace at siya'y pumasok na sa loob.

"Naman si sir oh, tsismosa na agad di ba puwedeng nagtatanong lang ako."

Narinig ni Ace ang tinuran ni Maan siya'y Napangiti. At may na isip siya muli niyang binuksan ang pinto.

"Ah, Maan?" aniya

"Yes, sir."

"Join us for dinner tonight okay."

"Join us it's mean magdinner kayo na kasama ako, hmmm! Sir, baka istorbo lang ako sa inyong dalawa."

"Ayaw mo kung ganon, Maan?"

"Siyempre gusto ko, sir," mabilis na sagot ni Maan.

"Okay," at isinara na ni Ace ang pinto.

Tinakpan ni Maan ang bibig at siya'y."Ahhh!" para hindi marinig ng boss niya ang kanyang sigaw.

When Ace sat down, he grinned and said, "I'm in love. Yeah, I am. I know when I feel like this, that's how happy I was when I met my late wife. Now I feel it again. I knew I already loved Lynne. That's what my heart said."

Panay ang tingin ni Ace sa relo pakiramdam kasi niya kay bagal ng bawat pag patak ng oras he's so excited sa dinner nila mamaya. Para tuloy gusto niyang lumabas at sabihin sa mga employee niya magsiuwian na kayo.

Oras nang uwian nakahanda sina Maan at Lynne.

Panay naman ang tingin ni Maan kay Lynne sa tingin niya kinakabahan ito. Lumapit siya sa tabi nito."Huwag kang nerbyosin, Lynne, relax lang kakain lang naman tayo," aniya.

Napatingin si Lynne kay Maan. Totoo ang sinabi nito talagang kabado siya."Relax okay," sabing muli ni Maan.

Tumango si Lynne kay Maan.

Nang lumabas si Ace sa office niya agad siyang lumapit sa dalawang babae."Ready na ba kayo?" tanong niya.

"Yes, sir," sagot ni Maan.

"Ikaw, sweetheart ready kana?"

Nanglaki ang mata ni Lynne sa tawag sa kanya ni Ace akala niya kasi hindi nito masasabi iyon dahil may ibang tao sa paligid nila.

"Sweetheart? Sino iyon, sir?" tanong pa rin ni Maan kahit na alam niya kung sino ang tinutukoy ng boss. Sa totoo lang gusto niyang sumigaw aba siya pa yata ang unang kikiligin kaysa kay Lynne na tinawag na sweetheart eh.

Kahit ang mga ibang employees ni Ace na nakarinig sa sinabi niya ganon din ang tanong nila sa kanilang sarili kung sino si Sweetheart.

"Wait lang Maan, ha hintayin natin ang sagot niya."

"Yes, si..." naalala niya ang sinabi nito na hahalikan siya nito pag tinawag niyang Sir ito napatingin sina Ace at Maan sa kanya."I'm ready," aniya.

"Maan, now you know okay," turan ni Ace dito.

Kay lawak ng pagkangiti ni Maan. Nag thumps up siya sa boss. At pasimpleng siniko niya si Lynne.

Samantala sa bahay nila Mariz. Nagwawala ito sa galit ng dumating ng bahay nila lahat ng mahawakan binabato.

"Ahhh! I hate you Ace, I have you!" sigaw nito.

"Hija, what is happening to you?" ang ama nito.

"Dad, si Ace!"

"Oh bakit si Ace?"

"He hurt me so much!"

"What sinaktan ka niya, anong klaseng pananakit ang ginawa niya sa iyo, hija?"

"He hurt my heart, Dad!"

"Akala ko pa naman if he hurt you na sinampal ka niya, hija."

"No dad, ayaw niya sa akin!"

"I thought nagkakamabutihan na kayo, lumalabas pa nga kayo di ba?"

"Dad, I want him, please gawan mo ng paraan para makasal na kami."

"Hija I can't do that."

"If you can't do that, Dad, magpapakamatay ako!" Banta niya sa ama.

"Are you crazy, hija?"

"Yes, I am Dad, gagawin ko ang akin sinabi, mahal na mahal ko si Ace, Dad, ayokong mapunta siya sa iba please do something!"

Naawa ang ama ni Mariz sa kanya siyempre isang magulang ayaw niyang mapahamak ito at kilala niya ang anak kung ano ang sinabi gagawin nito.

"Okay, hija, let me see what I can do about this."

"Talaga, Dad?"

"I wouldn't promise hija. "

"Basta, Dad, do what you can do."

Tumango na lamang ito sa anak.

Yumakap naman si Mariz sa ama."Thank you, Dad," wika nito.