Chapter 24

"ANO 'YON HINDI KO DAPAT NA MALAMAN HA, LYN?" tanong ni Mang Kanor na nasa bukana ng pinto nang kusina.

"I... itay?" may kabang sabi ni Lyn.

Alam ng ginang ang nararamdaman ng anak."Ah, Lyn, mamaya na'yan kumain muna tayo bago kayo mag usap ng Itay mo. Oh, halika kana na, Kanor, kain na tayo." aniya para mawala ang kaba ng anak.

Kunot noong napatingin si Mang Kanor sa mag ina niya at walang imik na umupo na.

Habang kumakain sila walang silang imikan pagkatapos nilang kumain agad na nagsalita si Mang Kanor niyaya ang anak sa sala nila.

"Oh, ngayon, Lyn. Sabihin mo sa akin 'yon dapat kung malaman."

"Kanor, ako na ang magsasabi sa iyo." agap na sabi ni Aling Luz.

"At bakit ikaw, Luz. Anak mo dapat di ba?"

"Dahil sinabi nang anak mo sa akin ang kanyang problema, at naintindihan ko siya sana ganon karin, Kanor."

"Oh, sige ano nga ito, Luz?"

Napatingin muna ang ginang sa anak na tahimik."Si Lyn, at si sir Alex, may namagitan sa kanilang dalawa pero agad naman tinapos ng anak mo ito, Kanor, ang ano man ugnayan nilang dalawa at nalaman ito ni ma'am, Mica."

"Iyan ba ang dahilan kaya agad silang bumalik sa America?"

"Siguro nga, Kanor."

"Itay, patawarin mo po ako!" naluluhang turan ni Lyn sa ama.

"Ano pa nga ba ang magagawa ko, Lyn. Kahit na magalit ako sa iyo at saktan pa kita, tapos na nagawa muna!"

"Itay, matatanggap ko po kung galit ka sa akin!"

"Hindi ako galit anak, pero hindi ka man lang ba nag-isip ha, alam mong may asawa siya paano kung mag-bunga ang ginawa ninyo, ha?"

"Itay, kung sakaling mabuntis ako itatakwil mo ba ako? Kasi binigyan ko kayo ng kahihiyan!"

"Hindi anak, bakit ko naman gagawin 'yan ang masasabi ko lang ngayon hindi na mangyayari pa ito kung mabuntis ka man siyempre aalagaan ka namin ng Inay mo pati narin ang magiging apo namin."

Dahil sa sinabi ng ama napahagulgol si Lyn.

Niyakap naman ni Aling Luz ang anak.

"Itay, maraming salamat at nagpapasalamat din ako sa Dios. Dahil binigyan niya ako ng mababait na magulang."

"Intindihin ka namin Anak, dahil mahal ka namin ng Itay mo."

"Salamat po talaga, Inay, Itay," lalong napaiyak ng husto si Lyn.

"Hala tama na iyan pag-iyak mo Anak, magpahinga na tayo, bukas sa atin pag-gising hindi na natin pag-uusap pa ang tunggol dito, ha."

"Opo, Inay, Itay, salamat po ulit."

Bago tinungo ni Lyn ang silid yumakap muna siya sa magulang."

ONE MONTHS LATER

Naging normal ang lahat para kay Lyn. Kahit ni minsan hindi nila napag usapan ang tunggol kay Alex. Ang buhay nila ni Ana ay katulad ng dati, bahay pamilihan sila.

Sa America hindi na katulad ng dati ang pagsasama nilang mag-asawa. Halos nasa opisina na lang si Alex si Micah naman shopping with friends ang ginawa.

But they try to make their marriage go back like before, but there is something missing, especially with Alex. They try it to make love, but still. Still, the same Alex thing wasn't stooping up. And they have seen many doctors since they returned to America.

Alex wants to go back to the Philippines. This is what his heart cries out for. He misses her so badly that there is an eagerness in his heart to see Lyn. But for now, he can't do anything because of Micah's threat, and he doesn't want to hurt Lyn's parents. However, Alex’s grief has a limit.

Isang gabi nagkasulubong silang mag-asawa sa hallway ng bahay nila.

"Micah, can we talk?"

"We don't have anything to talk about, Alex."

"Micah, you know we need to talk about us. It's not like this forever. We won't get along well. "

"Yes, it's also because of you, isn't it, Alex? I did everything to make us go back to the way we used to be, a happy marriage couple, but what's wrong? "

"I know, Micah. But I really can't forget her. My heart was looking for her."

Micah slapped her husband hard on the cheek."Damn you, Alex! Why can't you forget her? Do you love me right? "

"That's also the question I ask myself, Micah." Why doesn't she disappear from my system? "

"Bullshit! Your alibay, Alex!"

"I'm not, Micah. We try, don't we, but nothing happens to us, no change in us. We've already done everything, haven't we? But nothing happens! "

Micah knew what her husband wanted to happen to them. "So, what do you want to happen now, Alex?" She still asked him even though she knew his answer.

"Micah, maybe this is the right time we need to separate."

"No, Alex. I don't want to I will not allow it. So, if I give you what you want, then you will probably come back to her, right? No, I'll die first before that happens. "

Micah, listen to me. There is no point in our marriage. isn't the same anymore. We always fight for no reason. For the peace of your mind, I want you to be free Micah, and maybe you can find a man who will make you happy that I can't afford. give you."

"Para bumalik ka ng Pilipinas at pakasalan mo siya ganon ba ang nais mo, Alex?"

"Is it your intention, Alex, to return to the Philippines and marry her?"

"I'm not coming back to the Philippines. As long as you're not happy, I know the right man will come for you, but this is what you remember: I'm just here as your friend. "

Micah was speechless.

"Think about it, Micah. I'll be staying at my friend's house first."

She shed tears. "Alex, I can't afford to lose you in my life!"

You can, Micah. I know you can. "You're a strong woman I've met."

"Alex," she sobbed.

Alex hugged her.

MABILIS NA LUMIPAS ANG MGA ARAW.

"Oh, Lyn. Anong nangyayari sa iyo ha bakit ka namumula?"

"Ha? wala ito, Ana. Medyo nahihilo lang ako."

"Lyn, ano ba ang nararamdaman mo kasi ibang-iba na ang katawan mo ngayon parang medyo tumataba ka, ah?"

"Hindi naman, Ana. Kunti lang ang kinakain ko, ah."

"Lyn, Hindi kaya buntis ka?"

"Ana naman, hindi siguro baka gutom at pagod lang ito, kasi kanina hindi ako kumain wala akong gana, eh."

"OH MY GOSH, Lyn. Buntis ka nga kasi ganyan ang sintomas ng nagbubuntis nagkaroon kanaba ha, Lyn?"

"Hindi pa nga, Ana. Delayed na nga ako, eh."

"Naku sandali may bibilhin lang ako."

"Ano naman ang bibilhin mo, Ana?"

"Ano pa pregnancy test, para malaman natin kung buntis ka."

Pagkabili ni Ana agad naman silang nagtungo sa restroom.

"Oh, ano Lyn, ilang ang guhit?"

"Sandali wala pa, Ana. Isang guhit ka lang please!"

Nang makita niya ang resulta hindi alam ni Lyn kung ano ang gagawin at natahimik siya bigla.

"Hoy, Lyn. Bakit ang tahimik mo ano buksan mo nga itong pinto?"

Nang mabuksan niya ang pinto agad niyang niyakap ang kaibigan."Ana, buntis nga ako."

"Akin nga tignan ko," nang makita ito."Buntis ka nga, anong gagawin mo ngayon, Lyn?"

"Hindi ko alam, Ana. naguguluhan ako."

"Ang mabuti mong gawin sabihin mo sa magulang mo ang tunggol dito at huwag kang mag-isip ng kung ano-ano, ha."

"Ana, ano kaya kung ipalaglag ko nalang ito tutal tayo lang naman ang nakakaalam. At isa pa dugo palang ito." Basta naisip na lang niya ito dahil natatakot siya.

"Dios ko naman Lyn, nagkasala ka na nga sa kanya dadagdagang pa nang mas matindi pa."

"Wala akong maisip, eh."

"Di ba, mahal mo naman si Alex, ayaw mo nong may ala-ala siya sa iyo. Lyn, halika mag-simba muna tayo para malinawan 'yan isip mo."

Tumango si Lyn nagligpit na sila ng kanilang paninda.

Pagpasok nila sa simbahan ibang-iba ang nararamdaman ni Lyn tila ba may kung anong humaplos sa kanyang puso. Dahil sa naramdaman niya biglan nalang siyang napaluha.

"Dios ko po, patawarin mo po ako sa iniisip ko kanina naguguluhan lang po ako pero ngayon nalinawan na po ang pag-iisip ko dahil alam kung ikaw ang humaplos sa puso ko. Salamat po Panginoon, dahil hindi mo hinayaan na makagawa ulit ako ng kasalanan sa iyo maraming salamat po." naimtim niyang dasal.

Nang natapos siyang magdasal."Oh, okay kana, Lyn?" tanong agad ni Ana.

Napayakap siya sa kaibigan tanda ng pasasalamat niya rito."Ana, the best ka talaga salamat dahil narito ka palagi sa tabi ko."

"Siyempre naman 'no alam kung ganyan din ang gagawin mo sa akin kung ako ang nasa katayuan mo ngayon."

"Alam mo, Ana. Wala na akong mahihiling pa kasi mabait ang magulang ko at mabuting kaibigan ka."

"May kulang iyan sinabi mo, Lyn."

"Ha? ano 'yon, Ana?"

"Ang Panginoon pa ano kaba. Dahil nariyan siya palagi sa tabi mo."

"Oo, Ana. Napakabuti niya sa akin dahil binigyan niya ako guardian angel ko at ikaw 'yon, Ana."

"Ha, papaanong nangyari na naging guardian angel mo ako aber? Eh, makasalanan din kaya ako."

"Kasi po lagi mo akong ginagabayan sa lahat ng maling disisyon ko."

"Ganon ba iyon hindi bagay sa akin, Lyn."

"Bakit mo naman nasabi iyan, Ana?"

"Alam muna ang ibig kung sabihin, Lyn."

"Oo, pero napatawad na niya tayo di ba?"

"Sige na nga, oh paano ako ang unang ninang niya ha?"

"Aba, siyempre ikaw lang naman talaga ang kukunin ko."

"Ang ibig mong sabihin only me?"

"Yup, only you my best friend, tara nang umuwi."

Masaya silang naglalakad patungo sa sakayan ng jeep nang may biglang bumusina sa kanila.