Chapter 22

KAGAYA nang napag-usapan nila Lyn at Ana. Masaya silang lumabas sa simbahan.

"Lyn, ang gaan ng pakiramdam ko ngayon nasabi ko na ang lahat ng narito sa puso ko kay Lord."

"Talagang nakakagaan ng pakiramdam, Ana. At ngayon ko lang nakita kang ngumiti ka nang ganyan na may kislap sa mata mo at abot hanggang tenga pa ang ngiti mo."

"Oo, nga Lyn, ngayon lang din ako nakadama ng katiwasayan at nakangiti rin ng ganito, ang saya ko at damang-dama ko ang kaluwalhatian dito sa puso ko."

"Napagandang balita iyan, Ana."

"Ikaw ba, Lyn? Anong pakiramdalam mo?"

"Same to you my friend siyempre."

"Sure?"

"Tseee!"

Ngumiti si Ana.

"Hmmm, saan tayo ngayon, Ana?"

"Ikaw ba, Lyn? Saan mo ba gusto?"

"Mamasyal muna tayo sandali tapos kakain bilang celebration rin natin, Ana."

"Sige, Lyn. Tara na enjoy natin ang araw na ito para sa pagbabago ng atin buhay."

Samantala sinundan ni Alex, ang dalawang dalaga tama kasing nasa daan siya ng makita niyang sumakay ang dalawa sa jeep.

Talagang gusto niyang masilayan si Lyn nagpaalam siya sa ina ng asawa na pupunta ng bayan para kamustahin ang lagay ng kumpanya niya. Alibi lamang niya ito tulog na tulog pa kasi si Micah kaya sa ginang na siya nagsabi na aalis siya.

Nang pumasok ang magkaibigan sa isang kainan sumunod din si Alex pero hindi siya nagpakita sa dalawang dalaga.

Alex just looked at Lyn nasa isang sulok siya ng restaurant para sa kanya hindi nakakasawang tignan ang ganda nito. She have a young and innocent look. Napatingin siya sa cellphone nangangati ang kamay na kuhanan ng stole shot ang dalaga pero naisip niya baka makita ito ni Micah mahirap na.

"MOMMY, nakita mo ba si Alex?" tanong agad ni Micah pagkagising niya dahil hindi niya nakita ang asawa sa kuwarto nila.

"Oo, hija nagpaalam siya sa akin na pupunta sa bayan may gagawin daw siya doon para sa business niya."

"Ganon ba mommy, tamang-tama pupunta din ako sa bayan ngayon. I need go to the saloon with my friends we want to relax muna kasi may party kaming dadaluhan mamayang gabi."

"Sasama ba ang asawa mo sa party hija?"

"Yes, Mommy, he's coming too."

"Sige, hija mag ingat ka sa pagmamaneho mo o, kaya naman magpa-drive kana lang."

"No need Mommy, I can manage myself."

"Okay, mag-ingat ka."

"I always do, Mommy."

"ANG, sarap pala ng pagkain nila rito, Ana? Bakit ngayon lang tayo pumunta rito?"

"Tseee! Nagtanong kapa ngayon lang naman tayo gumala, ah."

"Alam ko iyan no pero lagi naman tayo dito sa bayan, bakit nga ngayon lang natin alam ito?"

"Ang pagkakakalam ko bago lang yata ito eh, h'wag nga itong restaurant ang pag-uusap natin."

"Ano naman ang pag-uusapan natin aber?"

"Tanong ko lang sa iyo, Lyn. Kaya mo bang talagang iwasan si sir Alex?"

Napatitig si Lyn sa kaibigan dahil sa sinabi nito.

"Hoy! Lyn, hindi titig mo ang kailangan ko kundi ang sagot mo na yes or no."

"Ano ba kasing klaseng tanong 'yan? Di ba nag usap na tayo tunggol dito, Ana?"

"Oo, kaya lang paano kung makita mo siya ngayon ano ang gagawin mo?"

"Ang labo mo naman, paano siya pupunta dito hindi naman niya alam na narito tayo ngayon dito sa bayan."

"Eh, kung sakali nga lang naman, Lyn. Malay mo lang ba."

Natahimik bigla si Lyn dahil kahit siya hindi rin alam kung ano ang gagawin kung sakali ngang makita si Alex.

Sandali naman iyon, kinawayan ni Alex ang isang waiter agad na lumapit ito.

"Yes, Sir, my order kapa ba?"

"No, I'll just do you a small favor. "

"Sure, Sir, ano po ba iyan?"

Alex wrote on the tissue afterward."Gave this to that woman." He pointed at Lyn.

"Iyan, dalawang babae ba, Sir?"

"Yes, but this you give to that woman wearing a blue flower dress. If she asks who gave it to you, just say "someone gave it."

"Okay, Sir."

"Thank you."

"Your welcome, Sir." Agad na itong lumapit sa dalawang dalaga.

"Ano, Lyn?"

"Sa totoo lang, Ana. hindi ko alam, h'wag nga siya ang pag usapan natin chance the topic kasi ang lakas ng pintig ng puso ko pag siya ang involved."

Natigil sila sa pag-uusap ng lumapit ang waiter sa kanila.

"Excuse me, Miss, may nagpapabigay nito sa iyo," inabot ang tissue na hawak.

"Kanino po galing ito?" nagtatakang tanong niya.

"Eh, Miss, ayaw niyang sabihin basta ibigay ko nalang daw sa iyo."

Nagkatinginan ang magkaibigan ng dahil sa sinabi nito.

"Salamat, ha."

Tumango ang waiter sa kanya.

Nakatingin lang si Lyn sa tissue na hawak."Oh, tignan mo Lyn, para malaman mo kung kanino galing no h'wag mong titigan lang."

Sinunod ni Lyn ang sinabi ni Ana.

Nang mabasa niya kumabog ang kanyang dibdib dahil kay Alex galing ito.

"Ano ang sabi, Lyn?"

Hindi nakasagot si Lyn kaya inagaw ito ni Ana.

Nanglaki ang mata niya ng mabasa ito."Small world talaga. So, ano ang gagawin mo ngayon, gusto ka niyang makausap?"

"Ano nga ba, Ana? Kakausapin ko ba siya?"

"Kausapin mo sabihin mo sa kanya na h'wag na kayong magkita pa kasi wala naman kayong relasyon di ba?"

Tumango si Lyn.

"H'wag mong pairalin 'yan puso mo ngayon, Lyn. Dahil matatalo ka kapag puso mo ang sinunod mo, kapag ginawa mo ito hindi muna siya kayang iwasan pa."

"Salamat, Ana, ha!"

"Sige mag-usap kayo dito lang ako hihintay kita nasaan ba siya?" pinagala nila ang kanilang tingin sa buong paligid nakita nilang nakaupo sa isang sulok si Alex.

"Hayon pala siya, Lyn. Sige na puntahan mo, narito lang ako tandaan mo 'yon usapan natin sasakalin kita pag bumigay ka," napangiti si Lyn sa sinabi ni Ana.

Agad na siyang tumayo naglakad papunta sa kianuupuan ni Alex.

Nakasunod naman ang mata ni Ana sa kaibigan."Sana nga Lyn, kaya mong iwasan siya," nakikita kasi niya na malakas ang tama ng kaibigan kay Alex lalo pa at ito ang lalaki sa panaginip niya.

"Sir..." saad ni Lyn ng makalapit siya kay Alex.

Agad naman tumayo si Alex para yakapin sana ang dalaga well his heart want it to hug her kaya lang agad na umupo si Lyn.

"Anong ginagawa mo dito, Sir? Sinundan mo ba kami?"

Napakunot ng noo si Alex dahil sa pagtawag sa kanya ng dalaga ng sir.

"Why do you talk like that now, Lyn?" What is wrong? Why did you call me sir again? "

"Dahil talaga naman mali eh, sir Alex, kung tatawagin lang kitang Alex."

"Tell me why?"

"Sir, bakit gusto mo akong makausap?" ibang tugon niya.

"I miss you, Lyn," deretso nitong saad kaya naman ang puso ni Lyn agad nagpupumintig ito sa tuwa. Napahawak pa siya sa kanyang dibdib ipapahamak yata siya ng kanyang puso pero hindi may usapan na sila ni Ana.

"Sir, hindi dapat di ba? May asawa kana, siya ang dapat na sabihan mo ng ganyan hindi ako."

Alex don't care what she said.

Alex didn't care what she said."You know, you're always on my mind every time I close my eyes. What happened to us is what I see. Lyn, I need you in my life." walang gatol na sabi niya.

"Sir, bakit mo sinasabi 'yan sa akin, may asawa ka, siya ang kailangan mo, kaya nga pinakasalan mo siya di ba?"

"Yes, I love my wife, but... I don't know, Lyn." When I saw you that night, you confused my mind. Then something happened to us at the falls, and then we really did at the hotel. Lyn, I don't know what to do now. Really, my heart, my mind is telling me that I need you!"

"Sir, baka naninibago ka lang, sa nararamdaman mo. Ngayon lang iyan, pagbalik mo sa America agad-agad mawawala ito dahil kahit na kailan hindi na mag krus pa ang atin landas."

Yeah, she said if it was right, but his heart objected to it. "No, Lyn. because you're the only one who made me do this. I have met a lot of women already, but nothing has happened. I can't let you go."

"Sir, you can, dahil wala naman tayong relasyon, may nangyari lang sa atin pero wala tayong ugnayan sa isat-isa at saka linggo palang tayong magkakilala. Pero kung sasang-ayon ako sa gusto mo then ano ako sa iyo, kabit mo di ba? Sir, hindi ko pinangarap na maging kabit lamang. Ang pangarap ko ay may masayang buong pamilya hindi iyon nagtatago sa mata ng asawa at tao."

Alex looked at her while breathing deeply. Sa kanyang puso naroroon ang pagkatakam na makasama si Lyn kahit na sa sinabi nitong patago lamang."Can you let me hold you, Lyn, while I am here!"

Napailing si Lyn kung hahayaan niya ito magiging kabit siya nito pangsamantala lang din. Paano kung hindi na niya kayang bitawan pa at kagaya ng ibang kabit na hihilingin hiwalayan ang asawa nila? Alam niyang magagawa niya ito dahil umpisa palang mahal na niya si Alex."Sir, sa bandang huli alam mo ito, na ako ang masasaktan, bakit pa kita hahayaan na hawakan ako? Hindi Sir Alex. Hindi."

Sa puso at isipan ni Alex ayaw sumuko kahit na tama lahat ng sinabi ni Lyn."Di ba sabi mo sa akin, mahal mo ako please, Lyn. Mag umpisa tayo."

Ewan ba ni Lyn, sa sinasabi ni Alex sa kanya ang saya-saya ng kanyang puso tila ba gusto pa nitong sumagot na Oo, pero kailangan niyang supilin ito.

"Papaano tayo magsimula Sir, kung may asawa ka sabi ko mga gagawin mo akong kabit mo?"

Hindi nakaimik si Alex napatitig siya sa dalaga. A call her a mistress is the right words because he's a married man.

"Sir, tama na ang minsan pagkakasala ko siguro hanggang dito na lang tayo."

"No, Lyn, don't do this to me."

"Sir, salamat sa minsan pinadama mo sa akin na naging totoo ang panaginip ko hindi ako nagsisisi sa pagbigay ko sa iyo ng sarili ko."

"Okay, if that's what you want, but first answer my question. You love me, don't you, Lyn? " Alex grabbed her hand at the same time.

Hinila agad ni Lyn ang kamay she feel the electricity between them.

Ngumiti si Lyn bago sumagot."Oo, mahal na mahal kita at itutuloy ko ang pagmamahal ko sa iyo sa akin panaginip doon akin lang na buong-buo, Sir."

Sa tingin ni Alex disidido si Lyn na hindi siya papasukin sa buhay nito. Now his heart telling him you must do something.

NANG matapos magpa-saloon si Micag.

"Guys, let's eat I feel so hungry."

"Mabuti pa nga, Micah. Me too I'm hungry now."

"Diyan na lang tayo sa bagong restaurant. Someone told me that the food is great and yummy. Let's try it." sabi ng isang kasama nila.

"Sure, lets go." sabi naman agad ni Micah.

Lumabas na sila ng saloon tumawid lamang sila nang kalsada then pumasok na sila sa restaurant.