Chapter 14

PAGKADATING ni Lyn sa bahay nila."Ikaw na bata ka pinag-alala mo kami ng Inay mo alam mo ba 'yon." sermon agad ng ama sa kanya.

"Itay, naligo lang naman ako sa talon, ah."

"Oo pero sana umuwi ka muna para magpaalam sa Inay mo 'yon tuloy hindi mapakali dahil sa sinabi ni Ana sa kanya."

Napakunot ng noo si Lyn."Po? Ano naman ang sinabi ni Ana, kay, Inay?"

"Aba, tunggol doon sa mga lalaking ng bastos daw sa inyo sa pamilihan."

Naintindihan naman ito ni Lyn."Sorry po, Itay, hindi na po mauulit."

"Sa Inay mo, ikaw humingi dapat ng dispensa hindi sa akin dahil alam kung nasa talon ka."

"Opo, Itay."

"Oh, hayan ang Inay mo."

Kaagad na nilapitan ni Lyn ang ina. At niyakap ito."Inay, sorry kung nag-alala ka sa akin!" malambing niyang saad.

"Talagang pinag-alala mo ako Lyn. Sana sa susunod magsabi ka ha, kung saan ka man pupunta!"

"Opo, Inay pasensiya na po ulit."

Ngumiti na ang ina."Wala na iyon sa akin anak, kasi narito ka na at walang masamang nangyari sa iyo."

Na konsensiya si Lyn sa sinabi ng Ina muntik na ngang may nangyari sa kanila ni Alex kung hindi dumating ang ama tiyak nakuha na siya nito.

"Sige na anak, maligo ka ulit para hindi ka mag kasakit niyang natuyo na 'yan basa mong damit sa katawab mo."

"Opo Inay, maiwan ko muna kayo."

Tumango ang magulang niya sa kanya.

Habang naliligo si Lyn hindi mawala-wala sa isip niya ang ginawa nila ni Alex kanina.

"Ganon pala kasarap 'yon at ang kanyang halik kakaiba," dahil sa pagka-alala sa nangyari kanina sa kanila.

Hindi niya namalayan kumikilos na pala ang kamay niya sa kanyang dibdib pinisil-pisil ito ang nasa isip si Alex ang gumagawa nito sa kanya bumaba pa ang palad patungo sa kanyang hiyas.

Hindi niya napigilan ang sarili mapapaungol siya."My gosh ganito pala kasarap ang nararamdam kahit nagsasarili lang pero mas masarap pag may gumawang na iba."Alex," hindi niya namalayan nabigkas na niya sa pangalan nito.

Nang mapagtanto ni Lyn ang ginagawa sa sarili."My gosh! ano ba itong ginagawa ko? Ahhh! Kasalanan mo ito Alex eh, pinalasap mo sa akin ang hindi dapat!" panisi pa niya rito. Natauhan siya sa kanyang ginagawa kaya dali-dali na niyang tinapos ang paliligo.

Habang si Alex naman hindi mapakali lakad dito lakad doon ang ginawa sa loob ng kanilang silid.

"Oh God, I almost sinned against my wife, but why is that? Why can Lyn revive my manhood but my wife isn't? " He looked at his watch. "Why does Micah take so long? I want to know if she can revive my manhood now."

He was in that state of mind when his wife came."Oh, honey, why aren't you sleeping yet?"

"I'm really waiting for you, honey."

"Why, honey, is there any problem?"

As he walked up to his wife, Alex shook his head at her. He placed his hand casually around her waist.

"Honey, did you miss me right away?"

Hindi sinagot ni Alex ang tanong ng asawa agad niyang siniil ng halik ang labi nito.

Takang-taka naman si Micah tinungong niya ang nasasabik na asawa.

"Honey, what is happening to you? Why are you so passionate now? " She asked her husband as he released her lip.

"Honey, don't you want to? Let's try to make love tonight. "

"Honey, I want, but not now please. I'm so tired. I want to rest tomorrow." Micah refused.

But Alex didn't listen to his wife. He grabbed her lips again.

"Alex, honey. No, I am tired. " She moved her lips away from him. She was really not in the mood. She was tired because they were dancing at the party.

"Hon, please let us try now," he said as he kissed his wife's lips once more.

Micah pushed him. "No honey, I said not now, I'm not in the mood to make love." even though she wanted, she could feel her husband's manhood. Nothing happened.

Alex heard nothing. He kissed her lips, then his lips went down to her neck.

Micah pushes her husband away. "Hon, I'm sorry I am so tired!" She entered to the bathroom.

Alex was shocked at what his wife did to him. He was ashamed of what happened. He had not been attempting this for many years since he had the accident. Suddenly, he felt furious. He went out of their room and went to the garden to breathe some fresh air.

"Ahhh, why am I like this now? There is heat inside my body that I want to release, but earlier while I was kissing her, I didn't feel any change. Damnit! " He shouted sharply.

Nagtungo siya sa may swimming pool hinubad ang damit at agad siyang lumusob sa tubig. Nagpakasawa siyang lumangoy hanggang makadama ng pagod at ng naramdaman niyang kumalma na ang kanyang pakiramdam agad na siyang umahon.

Pagpasok niya sa kanilang silid tulog na tulog na ang asawa.

Something formed in Alex's mind. "I need to see that woman again. I know she's the only one who can help me. I think she had a feeling for me the way she was looking at me, "he stared at his wife. "Forgive me, Micah, but I need to do this. I know it's a big sin, but I'll do it. I don't have a choice, but I will do what is right for myself and for you as well." He sighed deeply.

"Bukas kakausapin ko si Lyn tunggol dito, Kung kailangan na bayaran ko siya kahit na magkano basta papayag lang siya sa gusto kung mangyari." Nahiga na siya sa tabi ng asawa buo na ang pasya niya no matter what he must do what he wanted.

KINAUMAHAN.

"Lyn, saan kaba galing ng hinahanap ka ng Inay mo? Kasi sobrang nag-alala siya sa iyo, kaya hayon tuloy nasabi ko sa kanya 'yon ginawa ng mga lalaki sa atin sa palengke."

"Nasa talon lang ako, Ana. Naliligo."

“Huh? Naligo na mag-isa ka lang? Hindi kaba natakot, Lyn?"

"Bakit naman ako matatakot, Ana. Hindi pa naman madilim ah, kung ikaw nga kahit madilim kaya mong punta sa talon di ba?"

"Lyn, iba naman ang kaso ko sa ginawa mo, sana umuwi ka muna para mag paalam sa Inay mo na maligo sa talon o, kaya sinabi mo sa akin para dalawa tayong naligo no."

"Pasensiya na sa nasabi ko, Ana."

"Wala 'yon alam ko naman ang ibig mong sabihin," napatitig si Ana sa leeg ni Lyn."Anong nangyari diyan?" Turo niya sa leeg nito napahawak naman si Lyn rito.

"Bakit? Ana?"

"May mga pula 'yan mga leeg mo, Lyn."

"Ha? Anong pula?"

Tinignan maigi muna ni Ana ito bago ng salita."Para kasing mga kiss mark 'yan, Lyn."

Nataranta tuloy ang isip ni Lyn napaisip siya kung ano ang idadahilan niya sa kaibigan.

"Hindi no, sino naman ang maglalagay niyan sa akin aber?"

"Ikaw lang ang makakasagot niyang Lyn, kasi ako wala akong nakita."

"Baka sa paghilod ko ng naligo ako kaya namula."

"Sigurado ka, Lyn?" Iba kasi ang kutob niya nagkakaroon din siya ng kanyang pag pinaggigilan siya ng kanyang nobyo. Pero babawalain niya ito dahil alam niyang wala naman kasintahan ang kaibigan. Maliban na lang kung kasama nito si Alex pero impossible ito.

"Oo, naman, Ana. Kilala mo naman ako hindi ako nagsisinungaling di ba?"

"Sinabi mo eh, pero pagnalaman kung may ginawa ka lagot ka sa akin tandaan mo 'yan, Lyn."

Napalunok ng lihim si Lyn sa sinabi ni Ana sa kanya.

Hapon na hindi pa nauubos ang kanilang paninda.

"Hay naku, Lyn. Ang tumal ng benta natin ngayon hindi pa naubos itong mga paninda natin," reklamo ni Ana.

"Oo, nga eh, walang gaanong tao ngayon araw, Ana."

"Magligpit na tayo, Lyn. Baka gabihin pa tayo sa daan."

"Sige, Ana."

Biglang kumalimlim ang kalangitan.

"Naku po mukhang uulan pa yata ah dumidilim na ang langit? Ana, bilisan natin baka maabutan pa tayo ng ulan dito."

Mabilis ang naging galaw nilang dalawa. Katatapos palang nilang magligpit ng bumuhos na ang malakas na ulan pati ang mga kasama nilang nagtitinda mabilis na nagsiuwian na parang sila na lang yata ang tao sa loob kung meron man mangilan-ngilan na lang din at papauwi na rin sila.

"Kung minamalas nga naman tayo, oh."

"Paano 'yan, Ana ang lakas ng ulan at pati na rin hangin?"

"Hoy, Ana, Lyn. Bakit narito pa kayo? Hindi ba ninyo alam na may bagyong paparating baka ito na iyon," sabi ng matandang babae na dumaan sa tapat nila.

"Ganon po ba, Manang Maria."

"Oo, kaya kahit malakas na ang ulan umuwi na kayo at baka lalong lalakas pa ito."

"Sige po, Manang Maria, salamat sa paalala."

"Sige maiwan ko na kayo."

Tumango silang dalawa rito.

"Tara na, Lyn."

"Oo, tara na."

Nakailang hakbang palang sila ng may nagsalita."Sandali lang mga Miss, nagmamadali yata kayo, dito muna kayo masyadong malakas ang ulan para sugurin ninyo, sumilong muna kayo rito."

"Ana, sila na naman ano ang gagawin natin?" kahit papaano nakadama ng takot si Lyn.

"Deretso lang tayo, Lyn."

"Ang lamig ano mga pare baka gusto ninyong mag painit muna?" sabay tawa nito.

"Kaya nga pare, mukhang masarap ang dalawang ito na paginitan natin," tumawa rin ang isa pang lalaki.

Tuloy silang dalawa sa paglakad humarang na ang mga lalaki sa kanila.

"Miss, kamusta kana, lalo kang gumaganda, ah?" sabi ng lalaki na kay Lyn nakatingin.

Basang-basa na sila lalo pa kasing lumakas ang ulan.

"Ana, delikado tayo."

"Lyn, pagsinabi kung takbo, tumakbo kana."

"Ha? Paano ka, Ana?"

"Huwag mo akong alalahanin basta ayokong masira ng mga lalaking ito ang dangal mo, Lyn."

"Pero, Ana. Magkasama tayo hindi kita iiwan kahit na anong mangyari."

"Lyn, ngayon lang pakinggang mo ako bilang kaibigan mo alam kung kaya mong lumayo rito gawin mo ang lahat ng makakaya mo para makalayo."

"Wow, mong mukhang napipili kayong dalawa kung sino ang mauna sa amin ah, aba siyempre ako ang mauna dahil ako ang boss nila di ba mga pare?"

"Oo, naman pare you are the boss."

Samantala kalalabas ni Alex mula sa isang internet shop mahigit isang oras siyang namalagi sa loob at busy sa pakikipag-usap sa video call sa sa lahat ng kanyang ka business partners merom silang meeting every 15 of the month kayat hindi niya alam na malakas ang ulan sa labas. Pagkatapos ng pakikipag-usap niya lumabas na siya.

"What a heavy rain!" Suddenly, a strong wind blew. He thinks the weather is not good. "Woah, this is bad." He looked at the time on his watch."It's only four o'clock." He has not yet informed his wife that he is going to town. When he went to go to their room to tell his wife he would leave for a while, she was deeply asleep, so he didn't bother her. Suddenly, there was no internet signal in their house. Today they have a meeting, so he has to join via video call.

"Oh, ano handa kana ba, Lyn?"

Hindi kayang iwan ni Lyn si Ana.

"Pero, Ana!"

"Lyn, walang pero-pero huwag ka ng umalma pa gawin mo nalang ang sinabi ko takbo na."

Walang nagawa si Lyn kundi sundin ang kaibigan bigla siyang kumaripas ng takbo.

Nagulat ang mga lalaki sa ginawa ni Lyn."Putcha oh, habulin ninyo 'yon babae huwag hayaan matakas! Ang galing mo naman babae ka ipinatakas mo siya at ikaw nagpaiwan ano ang ibig sabihin nito?"

"Wala naman di ba gusto ninyong mag init puwes ihahain ko ang akin sarili sa inyo."

Isang malakas na sampal ang dumapo sa pisngi ni Ana napaupo siya sa sahig at pumutok pa ang labi niya.

"Hindi ikaw ang gusto ko 'yon kasama mo pero sige pagtitiyagaan ka namin habang wala pa ang kasama mo halika dito." Hinila ng lalaki sa buhok si Ana.

"Ano ba na sasaktan ako!" nanglaban siya rito pinaghahampas sinipa niya ang lalaki pero sadyang malakas ito.

"Aray ko, lintik kang babae ka!" Sinalya ng lalaki si Ana sa lamesang semento.

"Ahhh!" sigaw ni Ana.

"Magdusa ka!" sabay hablot sa damit ni Ana ng lalaki kaya napasigaw siya sa ginawa nito.

"Putcha ka ang ingay mo ah, heto para tumahimik ka!" isang suntok sa sikmura ang ibinigay nito sa dalaga kaya nanghina si Ana.

Takbo tago naman ang ginagawa ni Lyn paikot-ikot siya sa loob ng palengke, masyadong malaki ito hindi rin niya mahanap-hanap ang daan papalabas dahil narin siguro sa takot na nararamdaman.

"Lord, tulungan mo po ako hindi ko na kaya pagod na po ako!" usal niya.

"Hanapin ninyo hindi pa nakakalayo ang babaing 'yon," dinig na dinig ni Lyn ang sinabi ng lalaki.

While Alex was on the road, he pulled the car over to call his wife. But it is outside the coverage area. So maybe there was no signal due to heavy rain and wind. He started the car again, but he drove carefully and not that fast. It was difficult for him to have an accident again when it was raining, the road was slippery, and only later he felt the call of nature. "Damnit! Why not? " He slipped his hand on the car door. He took out a folded umbrella. "Good." Alex pulled the car again and got out.

"Oh, ano pare nakita mo ba ang babae?"

"Hindi pare, puta hanapin natin ulit narito lang 'yon pag hindi natin makita ang babae siguradong magwawala sa galit si boss.

Umalis ang mga ito sa parteng pinagtataguan ni Lyn.

Nang wala na ang mga lalaki lumabas na si Lyn sa kanyang pinagtataguan nakahinga siya ng maluwag dahil wala na ang mga lalaki.

Maingat siyang naglalakad palinga-linga sa paligid papaliko na siya papalabas ng palengke sa malas niya nakasalubong niya ang isasa mga lalaking naghahanao sa kanya.

"Bingo!" Hinila siya ng lalaki.

"Ay ano ba bitiwan mo ako!" sigaw ni Lyn.

"Narito siya mga pare, pinagod mo pa kami mag papakita ka rin naman pala na babae ka!"

"Huh? What's that scream like a woman from the inside? " He looked around and there was no one.

"Bitawan mo ako! saklolo tulungan ninyo ako!" sigaw muli ni Lyn

"Miss, kahit magsisigaw kapa hanggang gusto mo walang makakarinig sa iyo ngayon, pare tama nga si boss ang bango ng babaeng ito kaya pala hindi mawala-wala sa isip niya ang babaeng ito, eh."

"Dalhin natin siya kay boss, sigurado abot tenga ang ngiti nito."

"Ayoko bitawan mo ako!" nagpupumiglas ni Lyn sa lalaking nakahawak sa kanya dahil alam niya kung ano ang mangyayari sa kanya oras na magkaharap sila ng lalaking iyon.

"Pinapahirapan mo pa ako ah, heto ang dapat sa iyo!" Isang malakas na suntok sa sikmura ni Lyn ang dumapo sa kanya kaya agad siyang nawalang ng ulirat.