Epilogue

"Mommy!" sigaw ni Lury at agad nagpakarga sa akin ng makarating ako sa bahay.

Lury is our 4 years old son. Masyado nga lg siyang Mommy's boy kaya palaging naiingit si Luca dahil mas mahal daw kuno ako ni Lury. Eh siya nga 'tong palaging iniispoil si Luvi sa mga baril barilang laruan ih. I really hate the fact na baka lumaki na lg si Luvi na tomboy.

"Hello! How's my baby hmm?" tanong ko dito at kinurot pa ang kanyang pisnge.

Even Lury is just 4 years old he's too smart. He easily can do some things na hndi pa kayang gawin ng 4 years old. Kagaya na lg ng magbasa ng hard words like english words and sentences. He have a high IQ na hndi ko alam kung saan niya minana.

"Mommy, Lury gutom." natawa ako dahil sa sinabi ng aking anak.

It's already 6:30 PM at kakauwi ko lg ng bahay galing trabaho. Yes, nagtatrabaho ako— kami ni Luca. Ibinibilin lg namin sina Luvi at Lury kay Giya kasama ang anak nitong si Camia. Simula ng mamayapa si Blue ay dito na sila pinatira ni Luca and that's okay for me kase best friend ko naman si Giya at gusto ko din naman siyang makasama. I know nasasaktan padin siya sa pagkawala ni Blue. Kahit hndi niya sabihin alam ko 'yon.

"Hey Mom," bati ni Luvi sa akin at humalik sa aking pisnge ng makababa ito sa hagdan.

"Hi Tita Mommy!" masayang bati naman ni Camia at humalik din sa aking pisnge. Magkasunod lg sila ni Luvi na pababa ng hagdan.

"How's your day girls?" tanong ko sa kanila habang papunta kaming kusina.

"Fine," walang ganang sagot ni Luvi. Sanay na ako sa ugali niyang ganyan but still i don't tolerate it. Baka masanay.

"Okay lg naman po Tita Mommy. Top 1 po si Luvi—"

"Shut up Camia." singhal nito kay Camia na wala namang pakialam at nagsalitang muli.

"—tapos ako po Top 2!"

"Wow, that's good. Congratulations to the both of you." nakangiti kong saad sa kanila.

"Congratulations... again." napatawa ng pagak si Luvi at umismid pa.

Seryoso ko itong hinarap. What the hell is her problem? Ano bang nangyayare sa kanya?

"Is there any problem Luvi?"

"Aki!" saway sa akin ni Giya na kakarating lg dito sa kusina.

"Luvi answer my question. Don't make me mad." walang emosyon kong ani at hndi pinansin si Giya.

She's lucky that Camia is not stubborn as Luvi. She's lucky 'cause Camia is nice, jolly, and a kind one.

Hndi ito sumagot kaya pinaningkitan ko ito ng mata. How dare her to ignore me?

"I don't want to repeat again of what did i say Luvi so answer me! Is there any problem? Why the hell— bakit ganyan ang pakikitungo mo sa akin ha? Bakit kung pakitunguhan mo ako ay hndi mo ako ina? Bakit kung makasagot sagot ka sa akin ay parang wala ka nang respeto ha? Ano bang problema mo anak? May pagkukulang pa ba ako ha? Why are you doing this to me?" hndi ko na napigilang ilabas ang aking saloobin. Napaiyak ako dahil sa sobrang inis. Inis sa sarili ko dahil iniisip ko kung ano bang pagkukulang ko o may pagkukulang ba ako kaya niya ako tinatrato ng ganeto.

It's been two days since tratuhin niya qko ng ganeto. Dalawang araw na. Hndi ko alam kung bakit.

"Do you really want me to answer that godamn question of yours?" she said emotionlessly. Napatanga ako. Hndi ako nakasagot.

"Answer me Mom! Do you really want me to answer that godamn question of yours? Damn it answer me Mom! Now why you can't even utter a word huh?" akma ko itong sasampalin pero hndi ko nagawa. Mabuti na lg at napigilan ko ang aking sarili kung hndi ay baka napagbuhatan ko na siya ng kamay.

Buong buhay ko, buong buhay ni Luvi ni minsan hndi ko siya pinagdapatan ng kamay kahit gaano siya kapasaway. Kahit nong nasa Hong Kong pa kami never ko siyang sinaktan. I always control my self not to hurt her because i know lalayo at sasama lg ang loob niya sa akin.

Hndi ko ito sinagot. I ignore her. Nilapag ko na lg si Lury at nilisan ang kusina. Hndi ko kayang harapin ang anak ko at baka masaktan ko lg siya.

Dali dali akong tumakbo pataas habang nagsilaglagan ang aking mga luha galing sa aking mga mata.

Nang akma ko ng pipihitin ang pinto ng aming kwarto ni Luca ay siya namang pagpatay ng buong ilaw dito sa mansyon. I guess brownout.

Hndi ko na lg ito pinansin at pumasok sa aming silid. Kahit madilim ay nagawa kong makapunta sa kama at pabagsak na humiga dito.

I shut my eyes closed para kahit sandali ay makapagpahinga ako. Pero nagulat na lamang ako ng may marinig na nabasag sa baba. Damn! Ano bang nangyayare sa kanila sa baba? Bigla na akong kinilabutan ng sunod sunod ang pagbagsak ng mga nababasag sa baba kaya agad kong kinuha ang aking cellphone sa aking bag at agad tumungo sa baba.

Habang pababa ng hagdan ay iniingatan kong hndi makagawa ng ingay. Cellphone lg ang dala ko para gawing liwanag dahil sa sobrang dilim. Brownout nga kase.

Dahan dahan akong pumunta sa kusina dahil doon nanggagaling ang mga nababasag na bagay. I walk carefully not to make a sound.

Ni-on ko ang flashlight ng cellphone ko para malinaw na makita kung ano ang nangyayare sa kusina. Pero muntik na akong mahimatay sa sobrang kaba at takot ng biglang pumutok ang confitte kasabay ng biglang pagbukas ng lahat ng ilaw at sigawan ng mga tao.

"Happy Wedding Anniversarry sa inyo!"

Damn! Napahawak ako sa aking dibdib dahil sa sobrang kaba.

Nilibot ko ang aking paningin at tumigil ito kay Luvi na katabi si Lury at sa kaliwa naman nito ay si Luca na nakangiti habang may hawak na tatlong pirasong pulang rosas. He smiled at me but instead of smiling back i glared at him.

Natatawa itong pumunta sa gawi ko bago ako kabigin at halikan sa noo.

"Easy hon, i did not plan to scared you. I just want to surprise you." mahinang sabi nito.

"But still! Muntik na akong mamatay sa kaba dahil sa ginawa mo." galit na asik ko sa kanya pero hinalikan lg ako nito sa aking mga labi.

Damn him! Damn his sweet gestures na kaya akong parupukin.

"Happy Wedding Anniversary Mom, Dad." sabay na bati sa amin ni Luvi at Lury na may hawak pang mga regalo.

Pinaningkitan ko sila ng mata pero tumawa lg silang dalawa at niyakap ako.

"I'm sorry for shouting and for ignoring you for almost two days Mom. Parte lg 'yon ng plano namin nina Dad." mahina pero seryoso nitong sabi habang nakayakap parin sa akin. Niyakap ko na lg ito pabalik bago guluhin ang buhok niya.

She's really a Daddy's girl. Kita mo 'yon nadawit siya sa plano ni Luca? Oh god!

"It's okay sweetie. But still pinasama mo ang loob ni Mommy." kunyareng nagtatamong aniya ko.

"Sorry na Mom, I love you." alright, pareho talaga sila ng ama niya na alam ang kahinaan ko.

"I love you too sweetie. Oh god, please don't do it again okay?" tumango tango lg naman ito at malapad na ngumiti sa akin.

Binalingan ko naman si Liry na kanina pa hndi bumibitaw ng yakap sa akin kahit na napakasikip ng posisyon namin dahil nakayakap din ako kay Luvi kanina.

"What's your gift for Mommy and Daddy baby?" ani ko at kinarga ito.

"Secret Mom, gusto ko buksan niyo sabay Daddy." nakangiti nitong ani. Pinanggigilan ko na naman ang pisnge nito dahil ang cute cute talaga ng anak ko.

"Alright, everyone you can start eating now. Kahit naman kanina pa kumakain ang mga walang hiyang may ari ng mga kompanya at bilyonaryo pero mga patay gutom." sarkastikong ani ni Luca sabay tingin ng masama sa mga kaibigan nito kaya nagtawanan ang mga bisita.

Hndi naman ganon karami ang bisita. Sakto lg, mukhang mga empleyado ata ito ni Luca ang iba naman ay mga katrabaho ko sa hospital. Mukhang inimbitahan niya ata.

Masaya kaming nagsasalo sala. Wala na akong iba pang hihilingin. Lahat ng gusto ko at ang mga nagpapasaya sa akin ay nandito na. Money? Power? I don't need all of that. All i need is my family and friends. Luca, my two lovely angels, Luvi and Lury. My niece, Camia. My best friend and my friends. Kuntento na ako sa kung anong meron ako ngayon.

Nilibot ko ang aking tingin sa loob ng mansyon. Nandito ang mga empleyado at kasamahan ko sa trabaho na minsan ko nading naging mga kaibigan. Mga empleyadong handang magsakripisyo para sa ikkakaunlad ng kompanya. Sina Giya at Camia na naging sandalan ko din nong mga panahong malungkot ako at may problema. Ang mga kaibigan nina Luca na naging kaibigan ko nadin. Kahit may mga topak ang mga ito ay maaasahan mo padin sila sa lahat ng bagay. Handang magbigay ng kahit ano para sa amin. Handang tumulong mapapera man ito o kahit ang sarili nilang buhay ay handa nilang itaya para sa tinatawag nilang 'kaibigan'. I really admired how strong they friendship are.

Ang mga anak kong sina Luvi at Lury na nagpapasaya sa akin sa araw araw. Sumasalubong sa akin pagdating ko s abahay galing trabaho. They're my stress reliever and my happiness. Of course here's my husband, Luca. Nandiyan siya parati para sa akin. Handang isakripisyo ang buhay para lg sa akin— sa amin ng mga anak niya. Walang katumbas ang pagmamahal na binibigay ni Luca. Sila ng mga anak ko ang aking tahanan. Ang aking paraluman. Ang aking buhay. Without them my life is lifeless.

Napatingin kami sa pinto ng biglang tumunog ang doorbell.

Tiningnan ko si Luca nang nagtatanong na tingin.

"May inimbitahan ka pa bang bisita maliban sa kanila?" i referred his friends, mga empleyado namin at ang mga kasamahan ko sa trabaho.

"Wala na, sila lg naman ang inimbitahan ko." nagtataka din nitong sabi.

"Ako ng magbubukas." pagpresenta ko.

Tumayo ako at tinungo ang pinto. Binuksan ko ang pintuan at muntik ng mapasigaw sa sobrang saya at gulat ng makita kung sino ang bisitang dumating.

"Oh my god! Daddy Luci!" gulat kong ani at bigla itong niyakap ng mahigpit.

Natatawa itong yumakap sa akin pabalik.

"Long time no see, sweetheart. How's your wedding day hmm?"

"Gosh! We're so sorry if hndi na kami nakabisita sayo Daddy Luci. Busy pa kase kami lalo na ngayong may nadagdag na naman sa pamilya namin." paliwanag ko sa kanya.

"It's okay hija, hndi mo man lg ba ako papasukin mona?" pabiro nitong sabi kaya natawa ako.

"Ah, i miss you Daddy Luci." niyakap ko mona itong muli bago ayain sa loob.

Nang makapasok kami ay gulat na napatingin si Luca sa amin pati nadin ang mga kaibigan niya. What's with that shock face?

"Dad!" gulat na ani ni Luca na siyang unang nakabawi.

Sunod sunod naman ang paglunok ng mga kaibigan ni Luca at nagsi iwas ng tingin.

"Hey son," bati naman nito sa anak at tinapik tapik pa ang balikat nito.

"Hey boys," bati naman nito sa mga kaibigan ni Luca na siyang nagsi iwas na namang muling tingin kaya naoatawa si Daddy Luci.

"Still afraid of me huh." he said while smirking. "Anyway, i'm here because i heard about your Wedding Anniversary. Don't worry i just came here because i want to greet you and give my gifts." anito at binigay sa akin ang isang hndi kalakihang kahon.

"Happy Wedding Anniversarry to the both of you." dagdag pa nito at tumingin tingin sa paligid. Dumapo ang tingin nito kay Luvi at Lury na inosenteng nakatingin sa kanya.

"Are this my grandson and grand daughter?"

"Uh, yea. She's Luvi the oldest and this is Lury the youngest. Kids, this is your Lolo Luci. Daddy siya ni Daddy Luca niyo." pagpapakilala ko sa mga anak ko sa lolo nila.

"Hey old man," bati ni Luvi kay Daddy Luci kaya nanlaki ang mga mata ko pero tumawa lg naman si Daddy Luci.

Tumingin ako kay Luca pero nagpipigil lg din ito ng tawa ganon din ang mga kaibigan niya. Oh crap! Wala ba siyang planong sawayin ang anak niya?

"Oh, you have a non-filter tongue i see. Just like your father." ani naman ng matanda.

"And you buddy, hndi mo ba babatiin ang lolo mo?" pagkausap nito kay Lury na binelatan lg siya.

Napatampal na lg ako sa aking noo dahil sa pinapakitang ugali ng mga bata.

Narinig ko ang tawa ng mga kaibigan ni Luca na siguro'y hndi na nakatimpi.

"Okay, i'm enough with your kids Yra. I need some bottle of beer." natatawang ani na lg nito.

Hinagisan naman ito ni Xevi na siya namang nasalo ni Daddy Luci at walang kahirap hirap na binuksan at agad tinungga.

Napailing iling na lg ako at bumalik sa aking pagkain. Patapos na akong kumain kaya tumayo na ako at dinala na lg ito sa kusina. Pero nagitla ako ng mga mga brasong pumulupot sa aking bewang. Hndi ko na kailangang lingunin ito upang malaman kung sino.

"Luca," i called his name.

He gently kiss my neck down to my shoulder.

"Luca," i called him again.

"Hmm?" sagot lg nito.

"Baka may makakita sa atin. Nandito pa ang mga bisita." ani ko at mahina siyang tinulak pero hndi ito natinag.

"Then we better get a room." sagot lg nito at hinalikan na naman akong muli.

"I guess that's a better idea." saad ko naman at humarap sa kanya.

He kissed me gently while carying me papunta sa labas ng lababo. Tumigil mona ito sa paghalik sa akin at binaba ako. Hinawakan nito ang kamay ko bago ako hilahin palabas ng lababo at kusina. Sabay naming tinungo ang aming silid at doon pinagpatuloy ang aming sinimulan.

Nang makapasok kami sa kwarto ay agad akong sinandal ni Luca sa pader at narinig ko ang paglock niya ng pinto.

Hinalikan ako nito nang may halong pagiingat. Ang kanyang mga kamay ay nag umpisa nading maglakbay sa aking likod pababa sa aking pang upo. Nang mahawakan nito ang aking oang upo ay walang pasabing pinisil niya ito kaya napaungol ako. Ginawa niya naman 'yong bentaha upang pasokin ang aking bibig ng kanyang dila. Ginalugad niya ito at sinipsip na parang walang bukas.

Nang magsawa ay binuhat niya ako at walang ingat na tinapon sa kama kaya napahiyaw ako.

"Luca!" galit kong ani sa kanya at sinamaan ito ng tingin pero ngumisi lg ang gago.

He started to unbuckled his belt hanggang sa mahubad niya na ito. Sinunod niyang hubarin ay ang kanyang pantalon, kasunod ay ang kanyang boxer at ang huli ay ang kanyang underware na siyang huling saplot niya kaya agad lumuwa ang kanyang sundalo na ngayo'y handang handa ng sumabak sa laban.

Tayong tayo ito na animo'y sumasaludo sa akin. Napalunok ako dahil sa sensasyong nakikita sa mga mata ni Luca. It's full of lust and desire.

"Now honey, i will surely ravish you, savor all of you, fuck you hard and rough until you can't walk anymore." malaswang saad nito bago ako daganan.

And with that we made love numerous time hanggang sa hndi na kaya ng katawan naming dalawa at pareho kaming bumagsak at lupaypay.

"11:59 PM. Happy Wedding Anniversary hon. I love you." and after he said that he thrust again. Rough and tough.

"Happy Anniversary, I love you." sagot ko sa kanya bago umalpas ang aking katas na siyang sinundan din niya.

Mas ibinaon niya ang kanyang sundalo sa akin at pinutok lahat ng kanyang katas sa aking kaloob looban.