Chapter 41

NAPAKAPIT ako kay Luca ng tumayo si Luciano sa pagkakaupo sa kanyang kama. Mas humigpit ang kapit ko kay Luca ng humakbang ang kanyang mga paa papunta sa kinaroroonan namin. In my peripheral vision i know Luca is looking at me with a weird look but i don't care. Hndi ko magawang kunin ang aking atensyon sa lalaking kaharap ko ngayon. Sa lalaking muntik ng sumira ng buhay ko noon.

"Yvvone Akira Nyxon." kinilabutan ako sa uri ng tono at sa pagbigkas niya ng buo kong pangalan.

Huminga ulit ako ng malalim and this time thanks to god i calm my self. Pero hndi padin ako bumibitaw kay Luca, hndi ko alam pero mukhang siya ang kinukunan ko ng lakas ngayon.

I gave him a disgusted look before a sinister smile form into my lips.

"Luciano Pavotti. Or should i say Luciano Rouseff. The guy who—" he cut me off which made me grin.

I think hndi niya gustong malaman ng anak niya kung gaano siya kahayop.

"Enought with that Yvvone. As you can see, as what i've told you years ago we will meet again. At ngayon nagkita nga tayong muli." nakangiti nitong ani at sumulyap kay Luca.

"My son, how are you hmm? Bakit ngayon ka na lg ulit nakadalaw dito? Almost two months akong naghintay sayo." niyakap nito si Luca na sinuklian din naman ng kanyang anak.

Anak. Funny, looks like pinaglalaruan talaga kami ng tadhana.

"I told you Dad i'm busy planning my upcoming wedding." sagot naman nito sa ama.

Speaking of our wedding. It's been 5 months since Luca propose to me and i said yes. Almost 5 months nadin naming inaasikaso ang kasal namin. Kahapon nga lg ay nagpasukat na kami ng aming mga damit kasama ang mga sponsors, flower girls, bride's maid and groom's men.

But look like this man will ruin everything.

"Akira," tawag sa akin ni Luca na nagpabalik sa akin sa ulirat. Mukhang napalalim ata ang pag iisip ko at hndi ko namalayang tinatawag niya na pala ako.

I look at him before i smile sweetly. A fake one.

"Hmm?" i answered him with a hummed.

"I said this is my father. My biological father." pagpapakilala nito.

"Yea your father, your monster father." saad ko at walang pakialam kung maoffend o magalit siya sa akin. All i know is i'm mad. I'm mad with his father.

Nagulat ako ng yumuko si Luca at naupo sa tabi ng ama na ngayo'y nakaupo nadin pala. Pero ang mas ikinagulat ko ay dalawang salitang lumabas sa bibig niya.

"I'm sorry,"

I didn't answer i just stared at him blankly waiting for his next words.

"I don't know at first, i really don't. Nitong nakaraang buwan ko lg nalaman na ikaw pala ang kinukwento ni Dad sa akin. Ang batang muntik niya nang mapatay noon dahil nawalan siya ng kontrol sa kanyang sarili. Yes, my Dad is a Psycho Akira. And that's why i'm a Psycho too. Minana ko ang pagiging Psychopath kay Dad. Ang sabi ni Doc Yzza ay natural lg daw na manahin iyon ng anak sa magulang." he took a lungful sighed before talking again.

"After you said yes to my proposal weeks after that i visit Dad. I told him that i'm going to marry someone. I'm going to marry my beloved, the love of my life and my everything. So he ask me if he can see you, ang sabi ko h'wag mona ngayon. Pero makulit si Dad ih, he said kahit picture mo na lg daw. So since i have your picture in my phone pinakita ko sa kanya 'yon, and i trigger him. Nawalan siya nang kontrol at muntik niya na akong masaktan. But thankfully his nurse is active at tinurukan agad siya ng pampakalma."

Tahimik lg akong nakikinig sa kanya. Ayokong magsalita. Wala akong balak.

"Nang kumalma si Dad, he told me everything. Everything he did to you. I'm became mad of course. I ask him, how can my Dad hurt the most fragile girl in the world? How can my Dad hurt my beloved? And he answered, you trigger him. You look like your mother who broke his heart. Your mother is his first love... Not until my Mom show up and comfort him. As months of comforting him, he learned to love my Mom. He learned to forget your Mom not until he saw you in the Park. You trigger him, he lost his control that's why muntik ka na niyang mapatay." humikbi si Luciano kaya napatingin ako sa kanya.

"But you know what Aki? Pinagsisihan 'yon ni Dad. Walang segundo, minuto, oras, araw, linggo, buwan at taon na hndi niya 'yon pinagsisihan."

"Bata pa lg ako noon, i'm in highschool and you're in grade school. The first time i saw you i already know that it's you. Alam ko na na ikaw ang taong mamahalin ko sa buong buhay ko. Binantayan kita. Binantayan kita hanggang sa lumaki ka. Para na akong tangang stalker na sunod ng sunod sayo. Para mona akong anino." tumawa pa siya ng mahina na animo'y may nakakatawa siyang naalala.

"Nang hndi na talaga ni Dad makontrol ang sarili niya. Kagaya ng kapatid at tatay ni Xevi dinala ko dito si Dad at taos puso niya namang sinang ayonan ang desisyon ko. Everytime i go to school and when i saw you palagi kitang kinikwento sa kanya. Lahat ng mga pinang gagawa mo at kung anong ganap sa buhay mo kinekwento ko 'yon kay Dad. And i told him that i will marry you someday."

Nagulat ako sa mga rebelasyong narinig ko mula kay Luca. Pero ang mas ikinagulat ko ay ang pagiging stalker niya. Stalker ko siya simula pa lamang nong bata pa ako! What a creepy man i have.

"Yvvone, hija." nabaling ang tingin ko kay Luciano ng tawagin ako nito.

Hndi ako sumagot sa kanya dahil hndi komportable ang pakiramdam ko sa kanya. Pakiramdam ko padin sasaktan niya ako. I don't know, siguro natrauma ako sa kanya?

"Alam kong malaking kasalanan ang ginawa ko sayo hija. Hndi ko hinihiling na patawarin mo ako." ngumiti ito sa akin.

Ang hndi komportableng pakiramdam ko sa kanya ay bigla na lg naglaho sa hndi ko kaalamang dahilan.

"Pero sana, huwag kang tumigil na mahalin ang anak ko. H'wag kang tumigil na alagaan siya. H'wag mo siyang idamay sa galit mo sa akin."

Tumayo ito at pumunta sa gawi ko pero hndi ko magawang humakbang palayo sa kanya. Nakamasid lg si Luca sa amin at binabantayan ang bawat galaw namin.

Nang makalapit ito sa akin ay bigla na lg itong lumuhod na ikinagulat ko. Hinawakan nito ang kamay ko at dinala sa kanyang pisnge.

"Maraming salamat Yvvone. Maraming salamat sa pagmamahal at pag iintindi mo kay Luca. At sana hndi ka magsawa. I'm sorry, i'm really really sorry for what i've done to you years ago. Alam kung hndi mo pa ako mapapatawad ngayon. Pero umaasa ako, umaasa akong darating din ang araw at patatawarin mo ako nang bukal sa loob mo." ngumiti ito sa akin habang tumutulo ang kanyang mga luha. And this time i smiled back.

Niluhod ko ang kabila kong tuhod para magkapantay kami. Inalalayan ko siyang tumayo at iginiya sa kanyang kama.

"Luciano," natatawa kong banggit sa pangalan niya.

Hinawakan ko din ang kamay niya at umupo sa tabi niya.

"Mr. Rouseff, you know what? All i need is your sorry. Oo galit ako sayo dahil sa hndi kaalamang dahilan ay muntik mona akong mapatay noon. But now that i know the truth, i understand everything." ngumiti ako sa kanya at nginitian niya din ako pabalik.

"Paghinge mo lg naman ng tawad ang gusto ko ih. After what happen years ago, napag isip isip ko na dapat hndi tayo magtanim ng galit sa kapwa. I force my self to forgive you pero parang may kulang padin. Pero nang marinig ko ang paghinge mo ng pasensya? I felt relieved. Pakiramdam ko kompleto na ang pagpatawad na ibinigay ko sayo."

"I already forgive you Mr. Rouseff. I already did. Oo nagalit ako kanina, pero dahil lg iyon sa mahigit ilang taon na hndi tayo nagkita. Pakiramdam ko bumalik ang masasakit na alaala nang nakaraan." hinawakan niya ang kamay ko at marahang hinimas iyon.

"I already forgive you Mr. Rouseff."

Sa mga salitang binitawan ko ay siyang pag agos ng mga luha sa mga mata ng tatay ni Luca. He sob, wala akong ibang nagawa kundi ang yakapin siya. Niyakap niya din ako pabalik kaya napangiti ako. I felt relieved now. Good thing at sinama ako ni Luca dito.

All i want is kalimutan ang mga masasamang nakaraan bago kami ikasal ni Luca. And thanks to Luca, wala na akong sama ng loob sa ibang tao. Wala na akong sama nang loob sa ama niya. Lahat ng masasama at masasakit na nakaraan ay dapat ng kalimotan.

All we need to do is to start again. Start a better life again.

"BUNTIS KA?" napatakip kami ng tenga ni Daddy Luci ng marinig ang malakas na sigaw ni Luca ng sabihin ko sa kanilang buntis ako.

Ilang oras na kami dito sa Hospital at masayang nagkekwentuhan. So i decided to tell them that i'm pregnant. Good thing hndi nahimatay si Daddy Luci— yes that's what he wants me to call him.

Pero si Luca ay parang tanga na nakangiti ngayon sa kawalan.

"Damn Akira! You are pregnant? Fuck! you surprise me. Damn! May bunso na tayo— no, pangalawa pa lg pala 'yan. Fuck! I can't believe it." masayang saad ni Luca kaya napangiti na lg ako.

"You're really glad hmm?"

"Of course! Who will be not? Tsaka ngayon lg kaya ako nakaexperience na sabihan na magiging tatay na ulit ako. Na buntis ka ulit." lumapit ito sa akin at hinapit ako papalapit sa kanya.

Niyakap ako nito ng mahigpit at masuyong hinalikan kahit pa nasa harap namin ang ama niya. Narinig ko na lg ang mahinang pagtawa ni Daddy Luci dahil sa ginawa ng anak niya.

Nang pakawalan niya ako, ay tsaka naman ako niyakap ni Daddy Luci.

"Congrats Aki, congrats to the both of you." anito at tinapik tapik pa ang likod ko.

"Thankyou Dadddy Luci." i answered with a smile in my face.

Matapos ang maghapon naming pagbisita kay Daddy Luci ay napagdesisyonan na ni Luca na umuwi kaya nagpaalam na kami kay Daddy Luci. Parang ayaw niya pa nga kaming paalisin at mamimiss niya daw ako kaya natawa ako sa sinabi niya. Sinabihan na lg namin siyang babalik na lg kami bago ang kasal o hndi kaya'y ipagpapaalam namin siya sa doctor niya na kung pwde ay mailabas namin siya para makaattend siya sa kasal namin. Sobrang saya naman niya nang sinabi namin 'yon.

"Sige Dad uwi na kami. Take care your self okay? Control your self better para makasama kana sa amin sa bahay sa susunod." bilin ni Luca sa ama na ikinangiti nito.

"I will son, don't worry about me too much. Masamang damo ako kaya matagal akong mamatay." nakangising ani nito kaya napatampal na lg ako sa aking noo.

Napakapala biro talaga nang matandang 'to. Akala mo naman hndi na uugod ugod.

Nagpaalam na kami kay Daddy Luci bago tuluyang umalis at umuwi na.

MASAYA ako ngayon kahit papauwi na kami ni Luca kase magaan na ang pakiramdam ko. Wala nang bumabagabag sa akin. I felt free for all those memories years ago.

Papauwi na kami ngayon at hndi mawala wala ang ngiti sa mga labi ni Luca. Ganyan ba talaga siya kasaya? Hndi ba siya nangangalay kakangiti diyan na parang tanga?

"Luca para ka nang tanga diyan." bored na saad ko na ikinatawa niya lg.

Baliw na talaga.

"Babe i'm just happy because may paparating na naman tayong bagong miembro ng pamilya." sagot nito habang nakangiti.

"Whatever." walang gana kong ani.

Si Daddy Luci ang totoong ama ni Luca. So, wait— i didn't ask if ano niya ang kinikilala niyang ama ngayon.

"Babe?" kuha ko ng atensyon ni Luca.

"Hmm?"

"It's okay if i ask you about your Dad? I mean, 'yong kinikilala mong ama ngayon— nah, ahm 'yong bagong asawa ng Mommy mo?"

Ngumiti ito sa akin kaya napanatag ako. I'm sure tanggap niya na ang kung ano mang nangyare sa pamilya nila.

"Si Daddy Lucivo? Hmm, he's my uncle. Kapatid siya ni Dad." simpleng sagot niya kaya tiningnan ko siya ng may pagtataka.

I don't get it. Paanong naging sila ng Mommy niya kung kapatid ito ng kanyang ama?

"I know what your thinking wife. Do you still remember when i told you that your Mom is my Dad's first love?"

Kahit gulong gulo ay tumango na lg ako sa tanong niya.

"Then my Mom show up in the picture and comfort Dad. Matagal kase bago ni Dad mahalin si Mom pabalik. Kaya bago 'yon, sa lahat ng araw, linggo at buwan na nasasaktan si Mommy nandiyan si Tito Lucivo para icomfort din siya. Hanggang sa may nangyare sa kanila at nahulog din si Mom kay Tito. But you know what the most tragic scene?" tumawa ito ng pagak. So, i guess hndi niya padin tanggap ang naangyare?

"Nong mga araw na nahulog si Mom kay Tito tsaka naman natutong mahalin ni Dad si Mom. At dahil nga mas naunang mahalin ni Mom si Dad mas pinili ni Mom si Dad kaysa kay Tito kahit na mas nanunang may nangyare sa kanila."

"Una masaya sila, hndi pa alam ni Dad ang totoo ih. Hanggang sa may nangyare kina Mom at Dad, at doon lg nalaman ni Dad na si Tito ang nakauna kay Mom. Galit na galit noon si Dad, nagawa niyang saktan si Mom, binaboy niya. Natrigger siya hanggang sa hndi niya na makontrol nag sarili niya. And that's the main reason why Dad became a Psycho."

"Hanggang sa nagbunga ako ng pangbababoy ni Dad kay Mom. Unti unti nang nakakabawi si Dad at naging masaya ulit nong malaman niyang binubuntis ako ni Mom. Nang iniluwal ako ni Mom ay palagi nang nakokontrol ni Dad ang sarili niya. Pero dahil kay Tito, dahil sa katangahan niya natrigger na naman si Dad. Nahuli kase ni Dad si Mom at Tito na naghahalikan sa kusina."

"Nang lumaki ako at nalaman ang sakit ni Dad ako ang nag alaga sa kanya. Hanggang sa ipatayo ni Xevi 'yong Hospital at inilagay ko siya don. Hndi ko alam kung hanggang ngayon matitrigger parin ba siya ni Tito at Mom. I don't know, pero mas pipiliin ko na lg na hndi sila magkita dahil baka kung ano pa ang mangyare."

Sa haba nang kwento ni Luca ramdam ko ang nararamdaman niya. Nasasaktan siya para sa ama.

"Do you already forgive your Tito and your Mom right?" he smiled with my question. A genuine one.

"Of course i already did. Hndi ko lg talaga maiwasang masaktan kapag naaalala 'yon kahit pa napatawad ko na sila. I felt sorry for my Dad. Feeling ko kase pinagkaisahan siya nina Mom. Pero wala na 'yon, ang nakaraan ay dapat na manatili sa nakaraan."

"I'm proud of you..." nakangiti kong saad sa kanya.

"Proud ka sakin?" kunyareng gulat na tanong nito.

"Oo,"

"Sige nga kiss mo 'ko." barumbado nitong sagot kaya hinampas ko siya.

"Kiss mo mukha mo!" singhal ko sa kanya na ikinatawa niya.

"Sabi mo proud ka sakin ih. Scam ka naman pala babe." inirapan ko lg ito at tumingin sa labas ng bintana nang mahagip ng mata ko ang jollibee.

Tumingin ako kay Luca at kinalabit ito.

"What is it babe?" tanong nito.

"Hon, bilhan mo 'ko jabee." nakanguso kong ani.

Tumawa ito at iniliko ang sasakyan papunta sa jollibee.

"Ikaw na bumili. Spaghetti akin na may manok tapos fries tsaka burger tapos sundae at float."

"Areglado boss." saad naman nito at pabiro pang nagsaludo kaya natawa ako.

Pagkatapos bumili ni Luca ay agad naman siyang bumalik at binigay sa akin ang pagkaing binili niya.

At dahil nga nagugutom na ako ay kumain na lg ako nang tahimik sa tabi niya.