Chapter 25

AS WHAT i expected, hndi nga naging maganda ang paninirahan ko dito sa bahay niya. It's okay to me kung papalinisin niya lg ako ng bahay, pagsasainging o paglulutohin, okay lg sa akin kung pahirapan niya ako sa gawaing bahay. Pero 'yong saktan niya ako gabi gabi dahil sa kalasingan niya at walang habas na pagsisi sa akin dahil sa ginawa ko daw sa anak namin? I can't stand it anymore. I know it's my fault, hndi lg naman siya ang nagsisisi sa akin. Sinisisi ko din ang sarili ko kase naging pabaya akong ina kaya nawala ang anak namin, pero why can't he listen to my explanation? Mahirap ba talagang makinig sa eksplinasyon ko? O sadyang ayaw niya lg talaga kase gusto niyang ibunton sa akin lahat ng galit niya?

Gabi gabi umuuwi si Luca na lasing, hinahayaan ko lg ito nong una kase why not diba? Sarili niya naman 'yan ih, tsaka wala akong obligasyon sa kanya. Pero 'yong gabi gabi siyang umuuwi habang lasing tapos sasaktan ako? I feel drowned, i feel weak and small. Okay lg na pagsalitaan niya ako ng mga masasakit na salita ih, pero 'yong saktan niya 'ko? Ibang usapan na 'yon. Hndi ko kaya 'yon, syempre ano lg ba ang lakas ko kumpara sa lakas niya? Matik na mas malakas siya sa'kin. Nanlalaban naman ako, but my force isn't enough.

Gaya ngayon, ito na naman siya umuwing lasing, kailan ba siya hndi umuwing lasing? Napatawa ako ng pagak sa aking isip.

"You bitch come here!" sigaw nito sa labas pa lg ng pinto kaya napabalikwas na lg ako ng bangon.

Pasuray suray itong pumunta sa gawi ko at malakas akong sinampal. Well, i'm used too it.

"Bakit hndi mo binuksan ang pinto nong tinawag kita? At talagang hndi mo pa nilock. Bakit wala ka sa baba kanina? Saan ka na naman pumunta ha? Sa lalaki mo ano?" tagis bagang nitong sunod sunod na tanong kaya napabuntong hininga na lg ako.

I didn't lock the door for purpose. Wala na kase dito si Nay Pasing, hndi ko alam kung bakit hndi na bumalik, ang saad ni Luca ay may inaasikaso ito sa probinsya kaya hndi na daw mona ito babalik pansamantala. It's been two weeks, dalawang beses na din namang pumunta dito si Mama, kada linggo lg kase siya pumupunta dito.

I sighed before ignoring Luca's hurtful words and shouts infront of me. Maingat kong hinubad ang coat niya para makapagbihis na siya.

"Magbihis ka na at may niluto akong pagkain sa baba. Iinitin ko lg." ani ko pagkatapos mahubad ang kanyang coat.

Ang kanyang coat lg ang hinubad ko sa kanya because i can't stand infront of him. He's so intimidating and have a dark aura so, yea. I can't stand him.

"You'll not going to undress me?" he fake a cough. "I mean my tuxedo."

"Kaya mo na 'yan. Iinitin ko pa ang ulam—"

"Pero kung si Sol okay lg sayo? Kung si Sol ang huhubaran mo okay lg sayo?"

Napabuntong hininga na lg ako dahil sa tono ng pagsasalita nito. He's mad again, and here we go again.

"Luca hndi naman sa ganon, i know you can do it your self—"

"That's it! Alam mo naman palang kaya ko kaya bakit mo pa ako pinakailaman kanina? Ano 'yon nilalandi mo ako?" tumawa ito ng malakas bago ulit magsalita. "Sabagay diyan ka naman magaling."

Napayuko na lg ako dahil sa sinabi niya, yes in two weeks sanay na ako sa mga masasakit na salitang palaging binibitawan niya at tinatapon sa'kin. Pero hndi ko padin maiwasang masaktan sa iisiping siya ang nagsasabi nito at kaya niyang sabihin ito sa akin. I know where's part my fault is pero wala siyang alam, wala siyang alam sa totoong nangyare kaya bakit ganon na lg niya ako kabilis husgahan?

"Oh why lower your head Yvvone? Nahihiya ka sa kalandian mo? Nahihiya ka dahil alam ko ang mga taktika mo kung paano lumandi?" nakangisi nitong ani.

Hndi ko na lg ito pinansin at tinalikuran na lg upang ipaghanda ng makakain. Pero bago pa ako makalabas ay malakas na niya akong hinigit at sinandal sa pader. Napasinghap ako dahil ilang dangkal lg ang layo ng aming mga mukha, amoy na amoy ko ang kanyang hininga na amoy beer.

"You know how much i miss to touch you Yvvone right?" anito sa malambing na boses kaya agad nagsitaasan ang aking mga balahibo. I don't know why.

Mahina ko itong tinulak upang makalayo sa kanya pero sadyang malakas ito kaya iniwas ko na lg ang aking mukha.

"M-maghahanda p-pa ako ng m-makakain mo." nauutal kong ani.

He chuckled and smirk, and then he lean on me. He whispered something in my ears and slightly lick my earlobe which give me the familiar sensation. Agad ko siyang tinulak ng malakas kaya agad nagbago ang kanyang aura. Ang kaninang nakangisi ay napalitan ng isang madilim na ekspresyon.

"Why did you push me? Ayaw mo? I know you want it too Yvvone." anito habang tumatagis ang bagang at walang sere seremonyang sinakop ang aking mga labi.

Nagpumiglas ako sa kanya pero hndi ako nito hinayaang makaalis. Kinaagat niya ang aking pang ibabang labi para sapilitang ibukas ko ang aking bibig na kanya namang ikinatagumpay. Nalasahan ko ang sariling dugo kaya mas lalo ko lg siyang itinulak, pero dahil sa kanyang angking lakas ay hndi ko magawang makawala sa kanya.

Malakas ako nitong itinulak sa kama at agad kinaubabawan. Kung simpleng araw lg ito ay panay na ang aking ungol at halinghing pero hndi. Kaysa kiligin at umungol at napahikbi na lg ako. Bumaba ang kanyang mga halik sa aking panga... leeg... collarbone... pabalik sa aking labi. Nang magsawa ito sa aking labi ay walang pasabing pinunit nito ang aking damit at agad sinuggaban ang aking dibdib kaya mas lalo lg akong napahagulhol. I can't take this anymore, he's not the Luca i used to love.

Pinagsawaan nito ang aking katawan ng gabing iyon. Ilang beses akong tumutol at nanlaban pero nakatikim lg ako ng pananakit kay Luca. Emotionally... and physically. He punch and slap me whenever i tried to stop him. Kaya wala akong nagawa kundi ang umiyak habang binababoy nito ang katawan ko. Habang pinagsasawaan at pinaglalaruan nito ang lahat ng parte ng katawan ko. Sa ginagawa niya sa'kin i felt like i'm a fuck doll or a sex toy. Mas lalo lg akong napaiyak dahil sa aking naisip.

I can't imagine Luca is really doing like that to me, i can't imagine na kaya niya akong baboyin, ang katawan ko, kaya niya akong saktan physically. Kung emotionally ay kaya ko pa siguro. But emotionally? No.

Matapos nitong pagsawaan ang katawan ko ay walang pasabi itong umalis, ganyan naman ang routine niya ih, umaalis ng walang pasabi pagkatapos akong saktan. Hndi ko alam kung saan siya pumunta pero nagpapasalamat padin ako kasi umalis siya. Wala monang mananakit sa akin, sa salita man o gawa. I'm tired... i need a break... kahit ngayon lg...