Chapter 5: A Kiss

I unconsciously sat up in my bed. Iniisip ko ang pinag-usapan kanina ni Seb at Tita. They're talking about someone, probably a woman. At hindi ako bingi o tanga para hindi maintindihan ang pinag-usapan nila.

I'm Seb's bestfriend, paanong hindi ko alam na may nagugustuhan itong babae? Why am I not updated about his relationship status? Masyado ba akong naging busy nitong nakaraan?

Well, it's natural dahil dalawang buwan na lang ay ga-graduate na kami ng kolehiyo.

I was back to my reverie when I heard the door opens. "Anong iniisip mo?" Kolin asked.

I shooked my head. "N-nothing."

"Fine, kung ayaw mong mag-share. Okay lang."

Lalabas na sana ito ng tawagin ko siya. "Kolin... M-may nagugustuhan na bang babae si Seb?"

Lumakad siya at sinamahan akong umupo sa kama.

"Ang alam ko meron. Why?"

kaagad kong binaling sa ibang direksyon ang mga mata ko nang tumingin siya sa akin. Hindi ko kayang salubongin ang mga mata niya.

"Wala. Hindi ko man lang kasi alam," labas sa ilong na saad ko.

She sighed. "You can tell me everything, Amara. I promise kung ano man ang pag-uusapan natin dito ngayon, ay mananatili sa kwartong ito." She held my hand.

I looked at her and spoked without hesitation. "I-I love Seb."

"Okay. And?..."

"Kolin, I said I love your cousin... Sebastian," pag-uulit ko. Hindi kasi ako makapaniwala sa naging reaksyon niya sa sinabi ko. Ni hindi man lang siya nagulat.

"What? You think I'm something against to it?" taas kilay niyang saad.

"Ganyan lang ang reaction mo?"

Tumayo ito sa kama ngunit nanatili siya sa pwesto niya. Nameywang ito sa harap ko habang naka-taas parin ang dalawang kilay. "What do you expect me to react, Amara? Matagal ko ng alam iyan. Ikaw lang kaya itong pilit na itinatago ang feelings mo para sa kanya."

I was shocked of what I've heard. Diba dapat siya ang nagulat ko sa inamin ko? Matagal niya na palang alam ang tinatago kong feelings kay Seb.

"Then, you're really not--"

She shooked her head and gave me a genuine smiled.

"Of course. Alam mo bang una pa lang ay number one fan niyo na ako ni Seb? Ang tagal ko na kayang hinihintay na magtapat ka sa akin ng nararamdaman mo sa kanya."

Napakagat ako sa labi. I'm trying to held back my tears sa mga sinabi niya. But at the end, tuluyang tumulo ang mga luha ko.

"I'm sorry. I have hesitations. He's my bestfriend and you're too. Natatakot lang ako na mawala kayo sa akin."

She approached me and held my hand. Muli siyang umupo sa pwesto niya.

"You have plans on telling him?" malumanay na tanong niya.

"I know it's not a girl thing to do. Pero yes, I will confess to him."

I thinks it's time for me to confess my feeling for Seb. It will took me a lot of courage to confess my feelings for him even without knowing the outcome. Pero gagawin ko dahil ito ang tamang gawin. I just hope lang na hindi masira ang pagkakaibigan namin ni Seb. Dahil sa una pa lang, iyon na ang pinapahalagahan ko.

"Talaga? When at saan?" she asked and excitements was visible to her eyes.

"I'm not sure pa. Pero baka after ng graduation natin."

I was stunned when she pulled with a hug.

"That's my bestfriend!"

"PUT on your seatbelt, Amara," dinig kong saad ni Seb. Ngunit hindi ko sinunod ang sinabi niya dahil hinahanap ko ang wallet  sa bag ko.

Nagmamadali kasi ako kanina. Ang aga ba naman gumising ni Seb. Kaya hindi ko alam if naligpit ko ba ang wallet ko kanina. Ewan ko ba, excited  'ata pumasok ni Seb sa university kahit ang aga-aga pa. Parang ayoko na ulit matulog sa bahay nila.

"Huh? Wait, may hinahanap pa ako."

Tuluyan akong tumigil sa paghahanap at napangiti ng makita ko ang hinahanap ko. Nasa loob lang pala ng isa sa mga notebook na dala ko.

Binalingan ko nang tingin si Seb. " Ano nga ul--"

Our lips met. My eyes widened. My heart stopped beating when I felt the softness of his lips. I did not move. He didn't move either.

The kiss lasts for a minute. Hanggang sa itinulak ko ito nang mahina.

"I-Im sorry, hindi ko naman kasi alam na ang lapit ng mukha mo sa akin," mahina at nauutal kong saad.

Hindi parin matigil ang malakas na kabog ng aking puso. 

Gosh! I'm blushing. Nag-iinit ang mukha ko sa nangyari. He stole my first kiss! Sebastian was my first kiss!

"I'll put on your seatbelt." saad niya sabay lagay ng seatbealt sa akin.

Pinukos ko ang ulo sa harapan kung saan nakikita ko ay ang kalsada. I can't looked at him to the eyes. Nang lumayo siya ay do'n ko lang namalayan na pinipigilan ko pala ang aking paghinga.

"Amara..."

I instantly looked at him with a warning gaze. "Stop, let's don't talk about it."

He slowly combed his hair with his fingers. In that kind of gesture, alam kong he already felt frustrated.

"But Amara..."

"P-Please... let's just forget about it."

I saw his face darkened. His jaw clenched as he looked away. I just cleared my throat and focus my sight to the outside of the window.

Ngunit ang totoo, sobra ang kabog ng puso ko. Hindi mawala sa isip ko ang paglapat ng labi ko sa labi ni Seb.

"A-Are you mad?"

Kaagad kong tanong nang makalabas kami sa kotse niya.

Bumungad sa aking paningin ang malawak na ground ng aming university. Kay sarap damhin ng hangin dahil malamig pa ang simoy nito sa mga oras na ito.

"Seb..."

He stopped giving me his full attention. "I'm not, okay..." at muli siyang naglakad.

Sabi niya hindi pero bakit taliwas ang pinapakita niya ngayon? And I don't wanna think the reason that's started to form on my head. Kasi naman tinanong ko siya kanina hindi naman daw siya galit. Tapos ngayon galit siya!

"Iyan ba sinasabi mong hindi? Halos magkaisang linya na nga iyang mga kilay mo," naiinis at nahihingal kong saad.

I'm barely catching my breath. Bakit hindi muna siya tumigil dahil nag-uusap kami?

"I need to go. Mag-usap na lang tayo mamaya." I sense the coldness on his voice.

Nasasaktan ako sa tuwing naririnig ko ang malamig na boses niya. It means he's upset or mad with me.

"But--"

"Please, Amara."

I heaved a sigh and nodded my head. "We will talk later. Sa bibig mo mismo iyan nanggaling, " pagpapaalala ko sa kanya.

He just nodded before he turned his back on me. I heaved a sigh as I took away my gaze at him.

'Nakakainis ka Seb!'