Chapter 13

Wyatt's Point of View

Nang nilayo ko ang mukha ko sa kaniya ay nakita ko ang panlalaki ng mga mata niya dahil sa gulat, "You... You totally lost it." Sabi niya saka tinakpan ang kaniyang bibig.

I giggled, "What?"

He stood up, "I am a man, Wyatt!"

I nodded and looked at him from toe to head, "And I can see that, Aiden."

"You..." he clenched his fist, "Are you making fun of me?"

"What?" My brows furrowed, "Of course, not! Why would I do that to my lovely Aiden?"

His face turned red in an instant, "Fuck you. Shut up!" He yelled.

Kinagat ko ang pang ibaba kong labi para pigilan ang pag ngiti.

Pwede ba siyang magalit nang hindi nagmumukhang cute? Goodness.

"Are you trying to say that I mustn't kiss you because you're a man?" I asked.

"Exactly!" He answered. "What do you think would others say if they see us?"

I tilted my head, "Who set such rules? I can kiss you whenever and wherever I want."

"Hindi na maganda ang biro mo, Wyatt," he uttered and sat down again.

"Okay, okay. I won't kiss you anymore," I sighed. "Here, you should eat more," I said and gave him another piece of pizza.

Hindi na siya sumagot pa at nanahimik na lamang. Hindi na rin ako nagsalita pa, nanood na lang din ako habang kumakain.

Nanonood ako pero parang hindi. Wala akong maintindihan sa pelikula dahil ang nasa isip ko lang ay si Aiden. Iniisip ko lang na, baka hindi niya talaga gusto ang kiss lalo na at lalaki kami pareho. I did some research and saw in the internet that it was a gay thing. You know, the kiss between two men. Nakita rin kaya 'yon ni Aiden kaya ayaw niya na magpahalik? Well, hindi naman niya talaga 'yun ginusto noong una pa lang.

I sighed. Kahit nabasa ko 'yon sa internet ay hundred percent sure naman ako na straight ako. I like girls! I just don't want to date anyone right now. And I already lost my interest in Vanessa so there is no chance that we could be together.

Damn, I'm not gay. I just like teasing Aiden so much 'cause he's so cute when he's pissed. You can say that he's my source of happiness. Aiden is a very special person to me and I know that Aiden treats me like that, as well.

"-att, Wyatt! Wyatt!"

"O-Oh?" I turned to him.

"What's wrong with you? Kanina pa kita tinatawag," sabi niya habang magkasalubong ang dalawa niyang kilay.

"Bakit? May kailangan ka ba?" Tanong ko.

"Ikaw ata ang may kailangan," sagot niya. "Kailangan mo na pumuntang hospital. Bakit pati karton ng pizza ay kinakain mo?"

"H-Huh?" Bumaba ang tingin ko sa lalagyan ng pizza at nakita kong punit iyon. Lumipat ang tingin ko sa'king kamay at nanlaki ang mga mata ko nang makitang hawak ko ang parteng napunit sa kahon ng pizza. Dahil sa gulat ay kaagad ko 'yong binitawan.

"Sana na sa tama ka paring pag-iisip," sambit niya at binalik ang tingin sa TV.

Damn. Sana nga...

Kung anu-ano kasi ang iniisip ko, hindi ko na tuloy namalayan na pinunit ko na pala ang karton ng pizza at muntik ko pa na kainin 'yun.

Source of happiness ko nga si Aiden, pero baka siya rin ang maging source of madness ko. Damn it! What am I thinking?

I heaved a sigh, "Come, give me a hug."

Pagkasabi ko no'n ay agad umurong si Aiden, "Why?"

"I'm sad, give me a hug," I pouted.

"I don't want to, what if you caught my fever?" His brows furrowed.

"It's okay, mabuti 'yun para hindi kana mahirapan," sabi ko saka lumapit sa kaniya.

Akmang yayakapin ko na sana siya nang mabilis niyang tinapik ang kamay ko, "I said I don't want to!"

"Ayaw mo na nga ng kiss, ayaw mo rin ng hug?" Tanong ko. Nang hindi siya makasagot ay umayos ako ng upo saka niligpit ang pinagkainan namin. Hindi na lamang din ako nagsalita pa.

Maybe I should stop. Baka sobrang awkward talaga nito para sa kaniya. Pero hindi naman siya dati umiiwas kapag niyayakap ko siya, ngayon lang 'to nangyari. Siguro dahil sa halik kaya ayaw na niya? Baka iniisip niya na ang weird ng kinikilos ko, which is totoo naman. Dahil kahit ako ay nawiwirduhan na rin sa kinikilos ko.

Tumayo ako at nilagay sa basurahan ang karton at mga plastic na pinaglagyan ng binili ko kanina. Pabalik na ako sa couch nang biglang may mag doorbell.

The heck? H'wag mong sabihin na si Danica 'yon?

Dumiretso ako sa pinto at binuksan 'yun. Isasarado ko na sana agad ang pinto nang pigilan iyon ng tatlong itlog.

"What the hell, man? Papasukin mo kami!" Sigaw ni Jacob.

"It's not your house, let us in!" Sabi naman ni Yuan.

"We want to see Aiden, not you!" Sabi naman ni Hans.

"Son of a bitches," I cursed before I opened the door widely.

They smiled and walked in as if they didn't know me. Look at these assholes. Treat me like a stranger, huh?

"Hello, Aiden!" Hans jumped to Aiden to hug him.

I closed the door and walked towards the living room. I sat down on the couch far from Aiden's sitting.

"We brought fruits," said Jacob and put the basket full of fruits on top of the table.

"We also bought ingredients on our way to cook for our dish later," said Yuan, smilingly.

"Oh, we decided to sleepover here," Hans giggled. "You will let us, right?"

"The heck are you saying?!" I stood up. "Who told you that you can—"

"Sure, no problem," Aiden cut what I was going to say. "Thanks for these," then he smiled.

I scoffed, "Are you for real?"

Aiden looked at me, "Why not? They brought food and fruit, and we asked them for help a while ago."

My jaw clenched. Umupo ako ulit at hindi na sumagot. Ano pa nga ba ang magagawa ko? Bahay niya ito kaya siya ang masusunod kung ano ang gusto niyang mangyari. Pero hindi naman kasi siya close sa tatlong itlog na 'yun kaya bakit siya pumayag na matulog dito ang tatlong 'yun? Aish. Whatever! I don't care! I don't want to think anymore! I will just shut up and ride what they want to do.

"You live alone here, Aiden?" Asked Jacob.

Aiden nodded, "Yes."

"Wow, mabuti naman kaya mo mag-isa," namamanghang sabi ni Yuan.

"Uh, madalas si Wyatt dito kaya parang hindi rin ako mag-isa," ani Aiden.

"Really? Then, pwede rin ba kami pumunta rito minsan?" Nakangiting tanong ni Hans.

Sasagot na sana ako na hindi pwede nang biglang magsalita si Aiden, dahilan para hindi na ako makapagsalita pa.

"Fine by me," Aiden replied.

"Aish!" I messed my hair up, stood up and took the food that the three eggs bought. I walked away and went to the kitchen. I will just cook here. Damn it! Since when did he get close to those three eggs?

□□□□

I was busy cooking when I noticed that Hans and Aiden were being friendly talking to each other. Ano naman kaya ang pinag-uusapan ng dalawang 'yun? Tsk.

Nitong mga nakaraang araw, napansin ko na nagiging interesado si Hans kay Aiden. Like, kakausapin niya si Aiden kapag mag-isa. Tulad na lang din kahapon, binati niya si Aiden nu'ng lumapit kami. Kanina rin, niyakap niya na lang bigla si Aiden kahit alam niya na may lagnat si Aiden. Tch, gusto niyo rin ba maging kaibigan si Aiden?

Dahil sa inis na baka nga nilalapitan ni Hans si Aiden para kaibiganin ay bumilis ang kamay ko sa paghiwa ng gulay.

Aiden's Point of View

Nang umalis sa living room si Wyatt para magluto ay pasimple akong umurong kay Hans. Habang si Yuan at Jacob naman ay naisip na maglaro ng Playstation.

"Hans," I mumbled.

"Oh, wow? Guguho na ba ang mundo? You talk to me first," lumingon sa'kin si Hans at parang nagulat dahil sa biglaan kong pagtawag sa pangalan niya.

I looked at him, "So, you don't like it?"

"No, no," he waved his both hands while shaking his head. "So, what are we going to talk about?"

"Uhm..." I bowed my head and played with my fingers. Damn, hindi ko alam kung dapat ko ba siyang kausapin tungkol dito pero gagawin ko pa rin. I took a deep breath before I talked again, "Have you ever tried to kiss?"

"Woah," Hans giggled. "Hindi ko in-expect na pumapasok din pala ang gan'yang bagay sa isip mo, ha? Hmm, well... Of course, my experience na ako diyan," sagot niya.

"Can J ask you something?" I asked, shyly.

"Of course, why not? Just ask me anything, I'll answer it all for you." He answered, proudly.

"So, uhm..." humugot ako ng malalim na hininga, "W-What does it mean if... y-you and your friend kissed?"

"Huh?" His eyes widened, he looked shocked. "Do you have a friend other than Wyatt?"

My face turned to poker face, "Aish, just answer me!"

"Fine, fine," he chuckled. "Hmm... hindi ba ibig sabihin no'n gusto niyo ang isa't-isa?"

"L-Like each other?" My eyes widened.

Gano'n ba talaga 'yun? Ibig sabihin gusto ko si Wyatt at gusto niya rin ako? W-Wait! That's impossible!

"Yep," he nodded. "Bakit kayo maghahalikan in the first place kung wala naman kayong nararamdaman para sa isa't-isa?"

"P-Paano kung aksidente lang naman 'yun at walang ibang kahulugan?" I asked, nervously.

"Paanong aksidente ba ang sinasabi mo? Nadulas ba siya tapos sinalo mo tapos nagka-untugan ang mga labi niyo?"

I smacked his arm, "Just answer it!"

Hindi naman aksidente 'yung kiss namin ni Wyatt pero ayoko kasi ang sinagot sa'kin ni Hans noong una kaya nagsinungaling na lamang ako. Pero 'yung first kiss namin ni Wyatt ay maico-consider ko iyon na aksidente lang.

He giggled, "Fine. Hmm..." he looked up as if thinking. "Kung hindi naman sadya ang kiss niyo, iyon ang hindi ko alam." He replied then turned to me, "Bakit? Sino ba 'yang kaibigan na tinutukoy mo? Si Danica?"

"H-Huh?" Shit. Anong sasabihin ko?

"So, siya nga?!" His eyes widened, his voice also rose.

Damn it!

I immediately covered his mouth and smacked his arm, "Damn. Lower down your voice."

"Woah, what are you guys talking about there, huh?" Jacob asked while still playing with Yuan.

"Close pala kayong dalawa? Bakit hindi namin alam?" Tanong ni Yuan.

"U-Uhm..." wala akong maisagot kaya lumingon ako kay Hans.

Hans smiled, I was startled when he suddenly wrapped his arm onto my shoulder. "Just now," he answered.

"Fuck you, dude. You're just feeling close with Aiden," Jacob laughed.

"Don't ask, then!" Hans sat back properly and took his arm to my shoulder.

My eyes switched from Yuan and Jacob playing to Wyatt who walked in front. He sat silently next to me, crossed his arms and watched Yuan and Jacob play.

"Hey," I poked Wyatt's side.

He turned to me with a serious face, "Hmm?"

What's wrong with him? Bakit mukhang wala siya sa mood? Hindi ba siya masaya na rito matutulog ang mga kaibigan niya? Kaya nga ako pumayag na matulog ang tatlo rito ay para sa kaniya. Para naman hindi lang ako ang makita ng mata niya, kasi baka bigla siyang magsawa sa mukha ko.

"U-Uhm, tapos kana magluto?" Tanong ko. Bakit parang ang awkward naman ng hangin sa gitna namin ni Wyatt? Ako lang ba ang nakararamdam?

He looked back at the TV, "Hihintayin na lang natin maluto ang mga 'yun para makakain."

"Hmm, okay," I bit my lower lip and just watched the two play, as well.

I guess Wyatt don't want to talk to me. Is this because I did not allow him to kiss me and hug me? Sigh, kaya lang naman ayoko pumayag dahil sa nabasa ko sa internet! Sinabihan akong bading and bisexual dahil sa ni-post ko. Dapat hindi na ako nag post sa platform na 'yun kung alam ko lang na magugulo ang utak once na mangyari 'yun.

"Muntik ko na makalimutan, may darating pala na sportfest. Saan kayo sasali na club?" Tanong ni Jacob habang naglalaro pa rin.

"Right, gusto mo sumali sa archery, Aiden?" Tanong ni Hans sa'kin.

I shook my head, "No. I don't know how to play that."

"What about baseball, hmm?" Yuan asked me.

"Actually, wala akong alam na sports dahil hindi ako mahilig do'n," sagot ko.

"You know how to cook?" Jacob asked.

I nodded, "Hmm, yes."

"Pwede ka sumali sa café booth," he answered. "Kailangan daw kasi lahat may sasalihan. Kahit hindi sport ang booth mo, may grado ka pa rin na matatanggap dahil kakain ang mga players sa booth niyo. Siguro doon mga sasali ang mga walang alam sa sports."

"Meron pang iba't-ibang booth, pwede ka pumili ng sasalihan mo," sabi naman ni Yuan.

"Pupuntahan ka naman sa booth mo para hindi mo ma-feel na mag-isa ka lang," sabi ni Hans na nag-thumbs up pa.

I chuckled, "Okay. Thank you." Lumingon ako kay Wyatt na nananahimik, "What about you, Wyatt? Saan ka sasali?"

He shrugged, "I don't know. Not interested." Sagot niya habang hindi nakatingin sa'kin.

Is he really mad at me?

"Kung gusto mo matalo agad dahil hindi ka interesado, sumali ka sa track and field. Mahina ka ro'n 'di ba?" Ani Jacob.

"I don't—"

I cut him off. I leaned to him and whispered, "If you get the gold medal, I'll let you kiss me."

Agad siyang lumingon sa'kin, muntik pa niya akong mahalikan dahil do'n, "You can't take back your words."

I bit my lower lip and nodded, "Uh-hmm."