CHAPTER 57: Road to Forever

Marius

"Here we are, grandpa," sabi sa akin ni Jensen matapos ako maibaba ng kanyang mga tauhan mula sa SUV patungo sa pinakamalaking hotel na pinamamahalaan niya.

Jensen is the second son of Cameron, isang beta at ang nagpatuloy sa hotel chain business ng aming pamilya. Siya lang ang tanging apo na nakatira sa akin. Siya ang mahilig matanong tungkol kay sa kanyang lolo Jade at kung ano ang itsura nito at kung ano ang ugali nito. He even named one of his hotels Avery Jade.

"Where are we again, Jensen?" tanong ko sa kanya habang tulak tulak niya ako wheelchair habang nakasunod ang dalawang nurse sa amin.

"Lolo, hindi ba sinabi ko na sa iyo na pupunta tayo sa hotel na ipinangalan ko kay Lolo Jade?" pasagot na tanong niya sa akin.

"Oh.. I'm sorry Jensen, it's that I always forgot everything. I'm getting older," sagot ko sa kanya bago tumingin sa kanya.

Ngumiti siya sa akin. Ngiting katulad ng sa kanyang lolo Jade. Siya lang ang anak ni Cameron na Beta at ang lahat ay alpha o hindi ay omega. He was never interested in any marriage.

"It's okay lolo," sagot niya at saka muling itinulak ang wheelchair papasok sa entrance ng hotel.

Ah, how many years has it been? Thirty? Fourty? I don't really know but one thing is for sure that I'm waiting for the day that I will finally be with my Jade.

"Welcome, sir, young master," bati sa amin ng lahat ng staffs na naroon na nakahilera.

"Thank you, thank you," nakangiting sagot ko sa kanila habanh tinutulak ni Jensen ang wheelchair.

"You have a nice and smiling employees, Apo," sabi ko sa kanya.

"Oh, they are all omegas and betas grandpa. I specifically hired those less fortunate genders to work here. I wanted to honor Grandpa Jade's memory. And also don't worry about their omegas' heat grandpa, I made sure to supply them enough suppressants per month," sagot niya sa akin.

"Ah. You really like doing this huh Jensen?" tanong ko sa kanya.

"Of course grandpa,"

Hindi na ako nagsalita pa. Pakiramdam ko ay hapong hapo ako sa tuwing nagsasalita ako at nakaupo sa wheelchair. Pakiramdam ko ay nauubusan agad ako ng lakas. I only wanted to lay on my bed and sleep.

"Are we there yet, Apo?" tanong ko kay Jansen habang tulak tulak nya pa rin ako.

"We're close grandpa," sagot niya sa akin.

"Tell me again, why are we here?" tanong ko sa kanya habang nag-iisip.

"Lolo, it's the hotel's inauguration tonight. Didn't I also tell you about that?" tanong niya sa akin.

"Oh, I'm really sorry Jensen. Nagiging makakalimutin na ako," sagot ko sa kanya.

"It's okay grandpa. I understand," sagot niya sa akin.

Huminto kami sa pintuan kung saan may dalawang lalaking naka-uniform na nagbukas ng nito.

"Happy ninetieth birthday grandpa!" malakas na sabi ng mga tao sa loob.

Itinulak papasok ni Jensen ang wheelchair sa loob kung saan ay pinalibutan ako ng aking mga apo at apo sa tuhod.

"Happy birthday grandpa," bati nila sa akin at isa isa silang humalik sa aking pisngi.

"Happy birthday papa," bati ni Cameron sa akin kasama ang kanyang omega na si Iris na anak nina Cole at Gaynell. Cole passed away a few years ago and was followed by Gaynell the day after his death.

Cameron and Iris kissed me on the head at niyakap ng mahigpit.

"Happy birthday Papa," bati rin ni Chandler kasama ang kanyang fated mate na isang royal omega. "I missed you so much," sabi pa niya bago humalik sa aking noo. Croissant kissed me too habang karga ang kanyang bunsong anak na isang omega.

"Dad, happy happy birthday! How's my old man doing?" nakangiting bati sa akin ni Mavery. Kasalukuyan itong buntis sa kanyang ikatlong anak. Nakaalalay ang kanyang mister, isang beta na kasalukuyang Head ng Royal Task Force. "Dad, I told you to come and live with us. The kids wanted to play with you a lot," sabi pa niya habang hinahalik-halikan ang aking palad.

Umuling ako.

"I'm too old to play with them, son," sagot ko sa kanya. And besides, I couldn't leave the house.

Ngumiti siya. He knew I can't leave because Jade's memories are there.

"You just want to leave mom's memories there," tila nagtatampo niyang sabi.

"You know how much I missed your mom, son," sabi ko sa kanya sabay haplos ng kanyang pisngi.

Hinawakan niya ang aking palad at bahagha itong pinisil.

"Grandpa! Happy birthday!" sigaw ng bagong dating na si Lancer at Archer, kambal na panganay ni Cameron na parehong nasa hukbong sandatahan ng Bree. Lancer is in the army and Archer is in the Navy. Pareho silang alpha at ayon sa kanila ay hindi pa sila nagmamadaling mag-asawa hindi katulad ng pangatlo nilang kapatid na sumunod kay Jensen.

"Happy birthday old man!"

Speaking of the devil.

Jean is the third alpha son of Cameron. Maaga itong nag-asawa dahil maaga niyang nakilala ang kanyang fated pair. Ngayon ay may lima na siyang anak, isang triplets at isang twins. Siya ang namamahala sa banking at finance na negosyo ng aming pamilya at sila na rin ang naninirahan sa bahay ng aking mga magulang.

"Happy birthday daddypa," bati sa aking ng kambala triplets.

Isa-isa ko silang hinalikan sa kanilang pisngi.

Pinanood kong nagkakasiyahan ang aking mga anak at mga manugang kasama na rin ang kani-kanilang mga anak.

Napabuntong-hininga ako.

"Ah, if only Jade is here" bulong ko sa aking sarili at hindi napigilan ang hindi mangilid ang luha sa aking mga mata.

"Papa," sabi sa akin ni Chandler bago humila ng isang upuan upang maupo sa tabi ko. "I had a dream last night," sabi pa niya.

Napatingin ako sa kanya.

"A nightmare?"

"No," sagot niya. "In fact it's the best dream I ever had with mom," sabi pa niya.

Napatingin ako sa kanya.

"In my dream, I was just a baby. I remember mom and I walk under the moon's light. He told me the story of his life. I don't really know why I understand him, Papa. He told me that if Mavery and I deserved a father, he said it will be you. He said he thanks you for accepting us and that he loves you with all his heart," sagot niya sa akin.

Biglang tumulo ang luha sa aking mga mata.

Ngumiti sa akin si Chandler at saka pinahiran nito ang aking mga luha.

"Thank you, papa. Thank you for accepting us. In my dream mommy has the brightest smile I have ever seen."

Muli ay hindi ko mapigilan ang mapaiyak.

That was probably the time that Jade escaped from Haize and took Tachi with him. Maybe he was talking with him trying to ease his pain and that cold night piercing his skin.

"Your mom is the best mother in the world son," sagot ko sa kanya. I knew you barely saw him but he loves you and Mavery so much," sagot ko sa kanya.

Bigla kong naalala ang panaginip kung saan kumpleto kami. Kung saan ay ginising pa ako ni Jade noon upang yayaing mag-agahan. I thought I was the one who was supposed to die because of the blood in my hands but it turns out that it was Jade's.

Jade took the bullet instead of me. He saved my life that day.

"Why are you making our Papa cry again, Chandler?" nagbibirong tanong ni Cameron kasama si Mavery sa kapatid.

"I'm not. Papa's too emotional today," sagot ni Chandler sa kapatid and then winked at me.

Both of them grab their own seats and sit beside me.

"I want to go home, sons," sabi ko sa kanila.

"Eh? Why so early Papa? Kakarating mo lang," sabi ni Mavery.

"I feel like I want to sleep now. I'm tired," sagot ko sa kanila. "Please get Jensen for me," utos ko kay Cameron.

Agad itong tumalima at tinawag ang anak.

"Jensen, take me home. I want to sleep," sabi ko sa kanya bago bumaling sa mga manugang at mga apo ko na naroon. "Thank you for the surprised children. Thank you. I appreciated it so much," sabi ko sa kanila. "But I have to go home. I'm already old and I got tired so easily. Please continue the party without me," nakangiting sabi ko pa sa kanila.

Napansin ko na nagkatinginan ang tatlong magkakapatid.

"Papa, are you sure you're okay?" nag-aalalang tanong ni Mavery sa akin.

"Yes. I'm just tired and I want to sleep now," sagot ko sa kanya.

As soon as Jensen and I reached the house, agad akong binihisan ng nurse at saka inihiga sa aking higaan.

"Jensen," tawag ko kay Jensen na sana ay lalabas na sa aking silid.

"What is it grandpa?" tanong niya.

"Sit here," sagot ko sa kanya at itinuro pa ang space sa tabi ko.

Sumunod itonat saka naupo sa aking tabi.

"Do you ever think about getting married?" tanong ko sa kanya.

Ngumiti siya sa akin.

"It's useless, grandpa. I'm a beta, remember?" sagot niya sa akin.

"Even if you are a beta. It doesn't mean that there is no one for you. Fate will find a way for you two to meet. And when you feel like the person you meet is the one, do not let them go. Treasure them, love them with all your heart because you'll never know when our life's end," sabi ko sa kanya. "I don't want you to grow old alone, Jensen. It's lonely and sad. Get married when you finally meet the one you really are meant for," nakangiting sabi ko sa kanya before closing my eyes.

And I doubt if I can ever open it again.

####Epilogue

Binuksan ni Jensen ang kurtina ng silid ng kanyang pinakamamahal na lolo. Buong ingat niya ito ginawa upang hindi masilaw ang matanda.

Nilingon niya ito at nakita niyang nanatili pa rin itong nakapikit. Pagkatapos mahawin ang kurtina ay nilapitan niya ang lolo.

"Grandpa, it's morning already, wake up, and let's have breakfast," sabi niya sa kanyang lolo sabay hawak sa kamay nito.

Ganun na lamang ang pagkabigla niya ng maramdamang malamig na ang mga palad nito. Tinawag niya ang nurse at pinulsuhan ito.

Umuling ang nurse at sinabi niyang wala na ang matanda. Umiiyak na tinawagan ni Jensen ang kanyang mga magulang, mga tiyuhin at mga pinsan.

Sa kabilang buhay ay iminulat ni Marius ang kanyang mga mata. Agad na sumalubong sa kanya ang magandang mukha ni Jade.

"Hello, Marius. You are finally here. I've been waiting for you for so long," nakangiting sabi sa kanya ni Jade.

Niyakap bigla ni Marius ang pinakamamahal na omega at sinigurado niyang hindi siya na nanaginip.

"I missed you so much Jade," sabi niya sa asawa.

"I know. I've been watching you for so long," nakangiting sabi pa niya. "I could go to the place where I belong with you," sabi pa niya.

"Thank you for waiting for me," nakangiting sagot ni Marius.

"Hey you two fated soulmates. Let's go," sabi ng isang batang babae sa kanila.

Napatingin sa bata si Marius.

"Who's that?" tanong niya kay Jade.

"That's Fate," nakangiting sagot ni Jade.

Where do dead soulmates go? Fifty percent in Heaven, thirty-five percent in Hell. Ten percent wander and separate each other's ways and five percent reincarnate.

--fate

End