CHAPTER 44: They’re True Words To Each other

Emory Ace Pov

Alam naming dalawa na kanina pa umalis ng palihim si bianca, tinawagan kami ni Beckett kaninang Umaga nung nasa sala kaming kaming dalawa at nasa kusina si bianca.

FLASHBACK

Habang naka cross arms akong naka upo sa sofa ay kaharap ko naman si Vladimir na kanina pa nakatitig sakin pero diko na lang siya pinansin dahil sanay na ako sa mga tingin niyang yan, tumingin na lang ako sa isang flowers na nakalagay sa center ng glass stable ng sofa dahil Wala akong magawa Isa pa na pina plano kong bisitahin si Ella at Shawn dahil ilang months na ang nakalipas di pa ako nakakabisita sa kanila.

Nabalik lang ako sa ulirat ng biglang nag ring Ang telepuno ni Vladimir na nasa tabi lang ng kanyang inuupua. Napunta sa kanya ang aking attention, kinuha niya ang cellphone niya at sinagot ito pero nasa akin parin ang kanyang paningin, nagtataka na ako sa kanya kung anong meron sa mukha ko at di niya maalis alis ang kanyang mga titig sakin.

“Hello.” Mahinahon niyang Sabi sa kabilang linya at nasa akin parin ang kanyang mga tingin. Diko marinig ang nasa kabilang linya na kausap niya dahil hindi naman siya naka loud speaker. Umiwas na lang ako ng tingin sa kanya dahil parang inaakit ang ako ng kanyang mga mapupungay na mata.

Nabalik ang tingin ko sa kanya ng bigla niyang nilagay sa table Ang kanyang cellphone at mukang niloud speaker niya ito upang marinig ko.

“Guess I what I found out.” Rinig kong Sambit ni Beckett sa kabilang linya pero di kami nag salita at hinintay na lang kung anong susunod niyang sasabihin.

“That bella I your house is not the true bella, but Bell’s twin sister none other than bianca.” Sabi niya sa kabilang linya di na ako nagulat sa kanyang Balita dahil Wala naman akong paki alam kung sino pa Ang kasama namin dito sa bahay di naman ako ang napagod mag panggap. Napailing na lang ako. Binalingan ko nang tingin si Vladimir na naka sandal sa sofa at Wala ring reaction.

“And I found out that Zakya and Bianca are planning to assassinate Mr. Ortiz at his Warehouse later tonight at midnight, and I can’t afford to lose my girlfriend, so I had to help them; we all know that Mr. Ortiz is a mafia.” Sabi niya sa kabilang linya bago naputol ang tawag alam kong tulong siya lalo nat kasama sa gulo ang innocente niyang girlfriend or should I say not too innocent.

“What’s the plan?”Tanong ko Kay Vladimir na naka tingin sakin pero ngumisi lang ito at mukang alam ko na ang nasa utak ng Isang ito.

END OF FLASHBACK

“Hey, what are you thinking again? Bianca already leave earlier and it been two hours were still here, do you have any plan following her?” Biglang salita ni Vladimir sa tabi ko kaya naman tumayo na ako at deritsong lumabas ng pintuan ng kwrato naming dalawa narinig ko ang kanyang mga yapak na nakasunod sakin.

Paglabas naming dalawa sa main door ay dumeritso kami sa garage ng masyon dahil dun naka park lahat ng mag kotse at Ang motor ko.

Dumeritso ako sa motor ko at kinuha Ang Hemet bago suotin iyun bago inistart Ang motor ng aakmang lalarga na ako ng naramdaman kong bumigat Ang motor at my pumuluput na kamay sa tiyan ko Kaya nanigas ako alam kong si Vladimir ito.

“What are you doing? Wala kabang motor?” Malamig kong sabi sa kanya pero naramdaman kong hinigpitan niya ang pagkakayakap ng kanyang dalawang braso sa tiyan ko at di lang iyun talagang nilagay pa niya ang kanyang Mukha sa balikat ko dahil sa inis ko ay Pina andar ko na lang ang motor ng subrang bilis pero Ang isang ito mukang tuwang tuwa pa dahil subrang dikit niya sakin at lalong naka yakap sakin.

“What will you look like when your stomach swells up because of our future child?” Bulong niya sakin dahil sa sinabi niyang iyun muntikan ko nang ma ebreak ang motor isabay mupa na hinaplos niya Ang tiyan ko habang nakayakap sakin Kaya alam kong namula na naman ako dahil sa kanyang sinabi.

“D*mn you gusto mubang mamatay tayong dalawa rito!” Inis kong sabi sa kanya habang nasa daan parin ang tingin ko.

“Don’t worry, I know you won’t let us both get hurt. Especially me, your passenger.” Sabi niya Kaya namula na naman ako “d *mn bakit ang hilig niyang bumanat.” Sabi ko sa isip ko.

“Kailan kapa natutong bumanat ng ganyan?” Malamig kong sabi habang patuloy na nag mamaneho ng motor Wala naman mga sasakyan dahil subrang Gabi na Kaya sulong solo ko ang kalsada.

“Just now.” Tipid niyang sabi kaya di na ako nag salita dahil baka kung ano ano na naman ang lumabas na matatamis na salita sa kanyang bibig na nagpapapula Lalo sakin.

“Even if I did not have a child with the first woman I loved, I will make sure that You will be the Mother of my children.” Biglaan niyang Sabi Kaya natigilan ako dun pero patuloy parin ako sa pagpapatakbo ng motor. Gustong gusto Kong sabihin na ako ang babaing minahal niya na napunta lang sa ibang katawan pero naduduwag akong sabihin iyun sa kanya.

“I want you to be my wife and I don’t want you to leave me alone again I’m tired of being left behind So I hope you won’t leave me.” Sabi pa niya at hinigpitan ang kapit sakin.

“I want to start a family, I want to have many children in abundance I can hear a noise in the big mansion that I plan to build.”

“I want to see us take care of our future child together.”

“I want to see us grow old together as our children grow up.”

“You know? I dreamed of marrying the first woman I loved but unfortunately Destiny stopped me but I’m grateful because I met you. There is a saying that if someone is lost someone will come and that is You.”

“I want to marry you, and nothing will be able to stop me this time; I won’t let what happened before, when the woman I first loved was abruptly taken away from me, I can’t afford to lose you.” Sa mga sinabi niyang iyun ay unti unting tumulo ang luha sa kabilang mata ko. Bumabalik lahat ng alaala ko nuong nasa katawan pa ako ni bella. Siya ang unang lalaking minahal ko at magpahanggang ngayon siya parin ang itinitibok ng puso kong Bato na unti unting lumabot dahil sa kanyang pagdating sa Buhay ko.

Gusto ko ring bumuo ng pamilya pero mukang Hindi pa Ngayon marami pang pag subok na darating saamin at ayaw kong mapahamak ang anak ko kung sakaling magkakaroon man ako.

“Yes, I believe we will grow old together as our children grow older, but we have no influence over what will happen in the future.” Sabi ko sa kanya naramdaman kong Lalo siyang dumikit sakin.

“We don’t know if we’re the ones for each other, and we don’t know what will happen since we both know that destiny may play tricks on us. Destiny can keep us apart, but it can also bring us back together if one of us remains away.” Mahinahon kong sabi sa kanya habang nasa daan lang Ang tingin ko at alam Kong natuyo na Ang luhang pumatak sa mga mata ko kanina.

“What you say won’t happen if you don’t go, since I know I won’t leave because I’ll never be the first to leave, and if you have a plan to leave, please depart when I’m ready, therefore I won’t be expecting anyone to return to me, I’m tired being left alone.” Mahina niyang Sabi Kaya natigilan ako sa kanyang sinabi.

Wala akong nasagut sa kanyang sinabi dahil dumating kami sa eksaktong location ng warehouse ni Mr. Ortiz. Hinto ko ang motor sa tapat ng warehouse dahil may nakaparadang mga motor don mukang kanina pa sila nagsimula dahil nakita ko ang dalawang bodyguard na mukang tulog dahil at naka handusay sa tapat ng gate. Bumaba kaming dalawa sa motor at sabay kaming dumeritso papasok ng warehouse.