Chapter Fifty Five [Season 1: END]

Listen to for feels [Wind by Jung Seung Hwan] / [My love by Lee Hi] / [All with you by Taeyeon] Those are OST from Scarlet Heart Ryeo.

———————

Dinala ng babae si Lacy sa kanilang boss, ito ay nasa kanilang garden sa medyo malayo sa kanilang bahay. Dito ito nagtatago upang madaling tumakas kung sakaling mabulilyaso ang kanilang plano.

Nakangisi ang babae sa boss niya at pabalang na itinapon na lamang nang basta si Lacy sa harapan ng lalaki.

"Good job, Amanda."

May pilat rin ito sa mukha pero ang pilat ng lalaki ay nasa bandang kanang mata nito at pa-letter 'X' ito.

"Well, well... look what do we have here," saad ng lalaki sa kaniya. Dahan-dahan namang tumayo si Lacy sa pagkakasalampak niya sa sahig pero bigla lamang siyang tinapakan ng Boss sa kaniyang likod.

"Ahh!"

Kaagad siyang napasigaw sa sakit dahil halos lahat ng bigat nito ay para bang ibinagsak sa isang paa nito at itinapak sa kaniyang likod.

"This frail body," he said, and he pressed his foot even harder on Lacy's back which made the girl scream in pain.

"This is it?" natatawang tanong niya sa mga kasamahan niya. Ngumisi naman ang iba at ang iba ay nakisabay sa tawa nito.

"Boss, that's a fresh flesh right there," untag ng lalaki sa isang banda. Ngumisi naman ang boss at niluhod ang isang tuhod niya at pabalang na iniangat ang mukha ni Lacy sa pamamagitan ng paghawak sa baba nito.

"Yeah. Too bad she's going to meet her death already," kumento ng lalaki habang pinagmamasdan ang mukha nito. Sinamaan naman siya ng tingin ni Lacy at dinuraan sa mukha.

"F*ck you," Lacy cursed at him and smirked.

Napatigil naman ang lalaki at ang ibang taong nakapaligid sa kanila ay natigilan din. Susugod na sana ang babaeng nagdala sa kaniya nang itaas ng boss nila ang kamay niya, upang patigilin ito.

Tinanggal nito ang laway sa mukha niya at pinunasan ng panyo ang kaniyang mukha.

"But boss--"

"Shh... let her be." Tumingin ang boss sa kaniya at tinignan siya nang seryoso. Bigla na lamang siyang sinampal nang malakas, na halos mabingi ang kanang tenga niya. Ramdam niya rin ang pamamanhid ng kaniyang kanang pisngi.

Nalasahan niya ang dugo sa labi niya, pero hindi siya nagpakita ng reaksyon sa mga ito. "She's still brave even though she's facing her death." Tumayo ang boss nila nang sabihin niya iyon, pero asar pa rin ito sa ginawa ni Lacy kaya naman sinipa niya ito sa kaniyang sikmura.

Napasigaw naman si Lacy dahil sa lakas at tumalmsik siya nang lang layo sa pwesto niya. Huminga sa nang malalim bago kagatin ang kaniyang ibabang labi upang pigilan ang kaniyang pagsigaw sa mga sakit at sugat na nararamdaman niya ngayon.

Buong katawan niya ay masakit, humahapdi ang kaniyang iba't ibang parte ng katawan, nunkang makatayo pa siya nang diretso dahil sobrang sakit na ng likuran nito.

Pero kait na ganoon ay tinangka niyang tumayo ngunit sumasalubsob lamang siya sa sahig, huminga siya nang malalim bago tumayo ulit, ngunit palagi lamang siyang bumabagsak.

Pinagtawanan naman siya ng mga tao sa paligid niya dahil sa pag-aattempt niyang tumayo. Lumapit naman si Amanda sa kaniya at itinulak siya nang makatayo siya, kaya naman kaagad siyang natumb ulit.

Si Amanda ay isa sa mga female knight ni Pickett, kaya naman ganoon na lamang ang kaniyang gulat nang makita ang babae na ganito ang kinikilos. Mas lalo pa nang malaman niyang parte siya sa kung anong nangyayari ngayon.

"W-Why are you d-doing this?" mahinang bulong niya rito. "Oh girl, you don't want to know," sabi ni Amanda sa kaniya at hinawakan ang kaniyang baba upang matignan siya nang diretso.

"The royal family just killed all my family, even my relatives. Then they forced me to be a maid inside of the royal palace," tumawa ito nang mapait at tumingin nang masama sa kaniya.

"Then the King's 6th son raped me. Isn't that amazing?" na-iinsultong tanong niya sa kaniya. "So tell me..." Amanda looked at her with disgusts. "... why can't I do this?"

Tumayo na ito at nakangising nakatingin sa kaniya bago humarap sa mga kasamahan niya.

"Looks like the princess can't get up anymore," Amanda said, and laughed. Mabibigat ang mga hininga na binibitawan ni Lacy dahil ilang oras o minuto lamang ay papanawan na siya ng malay.

Lumapit naman ang boss sa kaniya at dahan-dahang hinawakan ang kaniyang leeg. Naramdaman niya ang pag-angat niya sa lupa, ang alam na lamang ni Lacy ay hawak-hawak siya ng boss sa kaniyang leeg at iniangat siya nito sa ere.

"You're brave but you can't do anything about this. This is all your fault, little Marquez, those people..." Itinuro niya ang mga knights at ang ibang servants na nakahandusay malapit sa kanila.

Sa tingin niya ay wala na itong buhay lahat.

"... they all died because of you. If you hadn't just intervened and just kept quiet inside your house, none of this would happen. So this is all your fault."

Tinangkang i-wiggle ni Lacy ang kaniyang sarili habang nakahawak sa mga magagaspang na kamay nito at tinatanggal ang pagkakasakal sa kaniya, pero mas lalo lamang nito hinipitan kaya naman kumonti ang hangin na pumapasok sa kaniya.

She chuckled at him. "Don't b-blame onto other p-people of what you did, b*stard. Y-You killed them, so I-I..." she coughed with blood in it. "... should k-kill you also," nahihirapang saad niya.

She groaned when he tightened even more. She began to hit his hands with her hands, but it's no use. She also tried to kick him but she can't. Dahil nawawalan na siya ng enerhiya sa kaniyang katawan at ilang minuto lamang ay mawawalan na siya ng malay, dahil sa kakulangan ng hangin.

"F*cker! Put down my granddaughter!" Someone shouted from the back.

Nagsitinginan naman ang mga nandoon sa sumigaw. Kaagad na ngumisi ang boss nang akita niya ang matanda na papunta sa kanila bago balingan si Lacy.

"Okay, I'm easy to talk to," saad nito at para bang papel lamang na inihagis si Lacy sa isang tabi. Hinang-hina na ito kaya wala nang nagawa ang dalaga kung hindi tignan at tanawin ang kaniyang lolo.

Galit na galit si Lucius nang makita ang ginawa sa kaniyang apo, mas lalo pang tumindi ang kaniyang galit nang makita ang estado nito. Puno ito ng sugat sa iba't ibang parte ng katawan, ang damit nito ay madumi at punit-punit na rin.

Nanginginig sa galit si Lucius habang papalapit sila sa isa't isa ng boss, samantala, nakangisi lamang ito at naglabas ng dalawang patalim sa magkabilang kamay nito.

Iniangat naman ni Lucius ang espadang hawak-hawak niya at handa nang sumugod dito. Napangisi ang lalaki sa tapang na ipinakita ng matanda kaya naman tinakbo na nilang dalawa ang distansya.

Hinawakan naman si Lacy nang dalawang lalaki sa magkabilang braso niya at sinabing... "Watch how our boss kill your loved ones, just like what you father did to us."

Nanghihinang ini-angat ni Lacy ang kaniyang ulo at nakita niyang nilalabanan ng kaniyang lolo ang boss nila. Tinangka niyang igalaw ang kaniyang braso upang tumakbo roon, ngunit biglang lumapit si Amanda sa kaniya at hinila nang patalikod ang kaniyang buhok.

"Watch, Lacy. So you would know how cruel those people are and they are deserve death," saad nito at pabalang na binitawan ang kaniyang buhok.

Mabibigat na paghinga ang pinakawalan niya at hindi niya napansin ang pagtulo ng kaniyang luha habang pinagmamasdan ang kaniyang lolo na makipaglaban upang mailigtas lamang siya.

Inikot niya ang kaniyang mata at nakita niya ang mga nakahandusay at wala nang buhay na kanilang mga tauhan. Napapikit si Lacy dahil hindi niya makayang makita ang mga ito.

So, this is all her fault? Dahil sa nakialam siya sa mga plano nila, sumali siya sa grupo ng crown prince, sumama siya sa mga kalakaran ng mga ito, nadiskubre ang kaniyang identidad... at ngayon ay sinasalakay sila dahil sa pagtulong niya.

Mali ba siya ng daang tinahak? Mali ba siya sa lahat ng kaniyang naging desisyon? Hindi niya alam kung saan siya nagkulang, may hindi ba siya napansin?

Ano? Bakit?!

"Hey little Marquez!" tawag sa kaniya ng boss nila. She slowly looked at them, and her eyes suddenly widened as she looked at the scene in front of her.

The man with a scar is holding his grandfather on his neck at his back. May nakatapat ding patalim sa leeg nito.

Nakangisi ito sa kaniya, habang ang kaniyang lolo ay nagpupumiglas sa pagkakahawak nito pero mas lalo lamang niyang hinigpitan ang pagkakasakal nito.

Ginamit ni Lacy ang buong lakas niya upang makawala pero hindi siya hinahayaan ng mga lalaking may hawak sa kaniya.

"N-No..." bulong niya rito. Naramdaman niya ang pagluwag sa pagkakahawak sa kaniya.

"S-Stop...!" Nanginginig si Lacy habang pinipilit niyang puntahan ang kaniyang lolo, ngunit dahil sa sprained na paa nito at bugbog na katawan, halos hindi na siya makalakad nang maayos at palaging nadadapa.

"D-Don't...! Stop!" sigaw ni Lacy rito.

Ngumiti ang kaniyang lolo sa kaniya at para bang sinesenyasan siya nito na huwag nang lumapit sa kaniya.

Gumalaw ang bibig nito na para bang may sinasabi sa kaniya, ngunit wala itong tunog. Nagsimulang magsituluan ang kaniyang mga luha sa mga mata at nanginginig aang kaniyang mga labi habang iniiling ang kaniyang ulo.

Pinipilit niya pa ring tumayo at magmadaling pumunta sa kaniyang lolo.

"Stop there, everything's going to be fine," Lucius said and smiled at her. Lacy shakes her head couple of times.

Sa paningin ni Lacy ay para bang bumagal ang lahat nang dahan-dahan nilang itarak ang kutsilyo sa leeg ng kaniyang lolo at mablis na ginilit ito.

Naglabasan kaagad ang dugo sa leeg nito nang tuloy-tuloy at walang tigil sa pagsirit.

Naigilan naman si Lacy nang makita niya iyon nang harap-harapan, dahan-dahan ang pagbagsak ng kaniyang lolo sa sahig na siyang nagpatakbo sa kaniya. Hindi na niya ininda ang sakit ng kaniyang katawan o paa, ang gusto niya lamang ay mahawakan ang kaniyang lolo at mailigtas ito.

"N-No... t-this is n-not h-happening..." hindi makapaniwalang saad ni Lacy. Nang makarating siya sa kinaroroonan ng kaniyang lolo, kaagad niya itong dinala sa kaniyang braso at hinawakang ang kamay at hinaplos ang mukha.

"N-no... no... no..." paulit-ulit niyang sambit.

Tumatawa namang lumayo ang boss sa katawan ni Lucius na humandusay na sa sahig at pinunasan ang dugong tumilamsik sa kaniya.

"Disgusting sh*t," mura nito habang inaalis ang mga dugo at tinignan ang mag-lolo at tinawanan ito.

"No..." nanlulumong sambit ni Lacy sa kaniyang lolo. Ang mga luha niya ay walang tigil sa pag-agos. Dahan-dahan inangat ni Lucius ang kamay upang punansan ang mga luha sa pisngi ng kaniyang apo at ngumiti sa dalaga.

Nahihirapan namang huminga si Lacy at nanlalabo ang kaniyang paningin dahil sa mga luha.

"You p-promised me, you'll t-try our best to l-live..." suminghot-singhot pa ito habang hinahawakan ang kamay ng kaniyang lolo sa kaniyang pisngi.

"... so try harder, g-grandpa... please..."

"For me please..." nagmamakaawang sambit niya rito. Ngumiti nang malungkot si Lucius sa kaniyang apo bago sumagot kahit nahihirapan na itong magsalita.

"I'm s-sorry..." he slowly closed his eyes.

After he said those words, Lucius breath his last air and left the world.

"N-No..." hindi makapaniwalang saad ni Lacy at pinunasan ang kaniyang mga mata at tinapik-tapik ang pisngi ng kaniyang lolo. Her lips are kept on trembling as well as her body.

"No... you can't leave me like this...!" histerikal na saad niya at pilit na ginigising si Lucius.

"No... no... please wake up! No!" she screamed, and screamed. But this doesn't do anything to wake her dead grandpa.

Lucius died on her arms, while she can't do anything about it. Her grandfather died because of her!

Tumawa naman ang boss nang masaksihan niya ang nangyayari.

"What a drama we have," natatawang ssambit niya at iniling ang kaniyang ulo. Nang marinig iyon ni Lacy ay para siyang nawala sa kaniyang sarili at tinignan ang lalaking tumatawa sa kaniyang harapan.

"Y-You!"

"Yes, me. I am the one who killed your grandfather, little Marquez. So how it feels like to loss someone you oath to protect and cherished?" tanong nito sa kaniya.

"It hurts like hell, right?" nakangisi ito sa kaniya at lumuhod pa upang magpantay sila. "That's right, that's how we feel when your father and his knights killed our family in front of us. That's how we feel those people you are helping killed each and one of our friends." pagpapamukha nito sa kaniya.

Tumayo ito at ngumisi. "But don't worry, you'll soon meet with your lovely grandpa, because death will welcome you now."

Napayuko naman si Lacy at hindi pa rin makapaniwala sa nangyayari ngayon. Unti-unti nabasag ang maliit na bola sa kaniyang bracelet.

Galit na galit si Lacy at hindi na niya ito makontrol pa, malungkot siya, nagdadalamhati, galit, sama ng loob, pighati, lahat na ay kaniyang naramdaman sa oras na iyon. Hindi niya alam pero ang sakit sa loob ng kaniyang dbdib ay unti-unti naging kaginhawaan sa kaniya.

Hindi na niya alam ang nangyayari sa paligid niya. Patuloy lamang siya sa pagbanggit ng mga katagang... "You killed my grandpa... you killed him... you must pay..."

Kinuha naman ng lalaki ang hawak na sandata ng lolo ni Lacy kanina at ibinato-bato pa ito sa ere, bago lumingon kay Lacy.

Ngunit ganoon na lamang ang gulat niya nang biglang nag-iba ang kulay ng buhok nito. From silver, it turns into a black hair. Humangin rin sa paligid nila at ang buhok ni Lacy ay unti-unting hinangin.

Napagmasdan ng boss ang itsura nito at kaagad siyang nakaramdam ng pagkatakot. Ang mga mata nito ay itim na itim, walang puti na makikita, ang katawan nito kung nasaan ang mga ugat ay tila ba nagkulay itim, hanggang sa mukha nito ay visible ang kulay itim na ugat.

Nanlalaki ang mga mata ni Lacy habang nakatingin sa lalaki at bgla na lamang itong ngumisi. Kasabay ng kaniyang pagngisi ay ang paglabas ng mga black spear sa katawan nito.

The black spear are flying around and it's hitting everyone, it's out of control!

"W-What is happening?" takot na takot na tanong ng boss, ngunit wala siyang nakuhang sagot. Dahil ang maririnig lamang ay ang mga sigaw ng kaniyang kasamahan dahil marami ang tumatamang black spear sa kanila. Ang iba ay tinangkang tumakbo, ngunit para bang hinahabol sila ng mga itim na bagay na ito.

"Hey...!" takot na tawag niya kay Lacy ngunit ngumisi lamang ang dalaga sa kaniya at tumayo na para bang walang iniindang sugat."Stop! What are you doing?" singhal nito at paatras na naglakad.

"Run, you bastard. I'll make sure if I laid my eyes on you, you'll be dead," banta ni Lacy rito. Kaagad siyang tumakbo paalis pero hindi ganoon katanga si Lacy upang patakasin iyo nang gano'n-gano'n lamang.

Marami ang sumunod na black spear sa lalaki kahit na anong bilis ng pagtakbo nito. Tila ba ang mga sigaw ng nahihirapan ay musika sa kaniyang tenga.

She tilted her head sideways and clasped her hands, so target those people who are running away from her. As long as she felt threaten and looks like an enemy, she's going to kill it. No matter who they are.

***

Nanlalaki ang mga mata ni Luci nang makita niya ang kaniyang pinsan, sa likuran nito ay ang lolo niyang wala nang buhay. Hindi naman makapaniwala si Luci sa kaniyang nakikita, hindi niya alam kung sino ang uunahin, ang lolo niya bang wala nag buhay o ang kaniyang pinsan na patuloy na nagwawala.

Hinawakan siya ni Yana. "Let's stop Lacy first, because she doesn't know what she's doing. She's just hurting everyone and she might hurt those innocent people. She's in all-out mode," kalmadong saad nito. Dahan-dahan namang tumango si Luci sa kaniya.

Gumawa si Yana ng isang malaking white shield upang walang makapasok na sino man at walang makalabas na mga black spear na pinapakawalan ni Lacy.

Dahan-dahang lumapit si Luci kay Lacy, sobrang lakas ng hangin sa paligid nito at pakiramdam ni Luci ay tatangayin siya.

"Lacy!" tawag niya rito. Ngunit siya hindi narinig kaya naman mas nilakasan niya pa ang pagtawag. Sa pangalawang pagkakataon ay lumingon na ito ngunit muntik na silang atakihin nito, buti na lamang ay nalagyan agad ni Yana ng shield silang dalawa.

"It's me! Don't worry," sabi ni Luci rito at in-extend ang kamay niya. Tumingin si Lacy sa kaniya nang seryoso at pinagmamasdan lamang si Luci na unti-unting lumapit sa kaniya.

"Don't worry, everything's fine now. It's okay," pampalubag loob nito sa kaniya. "It's okay, I'm here now..."

Para namang natauhan si Lacy nang sabihin iyon ni Luci. Natigil ang malakas na hangin at nawala nang paunti-unti ang mga black spear sa paligid. Mabilis na lumapit si Luci sa kaniyang pinsan upang saluhin ito.

Kaagad niya itong niyakap at hinaplos-haplos ang likod nito. Bumalik na sa dating anyo si Lacy ngunit ang buhok nito ay nanatiling kulay itim.

"Shhh... I'm here now. I'm here."

Para namang nanghina si Lacy at unti-unting bumagsak ang kaniyang katawan sa mga bisig ni Luci.

Kaagad na hinawakan ni Yana ang pulso ni Lacy at may inilagay na panibagong bracelet doon, nag-iba kaagad ang kulay ng kaniyang buhok at bumalik na ito sa dati.

"L-Luci... our g-grandpa..." sambit niya rito. Napatingin naman si Luci sa katawan ng kaniyang lolo at napapikit bago umiwas ng tingin.

Doon niya napansin ang mga sugat sa katawan nito, puro dugo, puro pasa, madumi ang katawan at damit na punit-punit. Nag-igting ang panga ni Luci at nakaramdam ng galit, ikinuyom niya rin ang kaniyang kamao dahil hindi niya matanggap na nangyari ito sa kaiyang pinsan sa sandaling oras na wala siya.

"Shh... it's okay... no one's going to hurt him or you now," he assures her. Lacy breathes hardily before scooping herself into her cousin's arms. They will face her retribution. She promised that.

Kasabay ng pagbagsak ng kaniyang katawan dahil sa nawalan siya ng malay ay ang pagdating ng ibang knights, kasa-kasama si Lucian, ang Bellamy brothers at si Pickett na hingal na hingal dahil sa kaniyang pagtakbo.

They saw the body of Lucius lying beside of Luci and Lacy, Lacy is in Luci's arms and trying to comfort its unconcious body. They also saw how devastating the area is, everything is destroyed. A lot of dead bodies, bloods are scattered everywhere.

And now, they will be all trap inside of a diadem, stained by the tears of blood, blemish by the past. Predestine for their nemesis and this... will never end.

—————————

We've come to an end, thank you for reading and supporting CS#1: Diadem. See you at the Season 2.