CHAPTER 22

"M-mommy... ayoko na... mommy."  Sabi ko habang nakatingin kay Mommy.

Mommy run towards me and hug me tight.

"I'm sorry, baby. I'm sorry. Naging mag isa ka. I'm sorry mommy was not there." She apologize to me.

"Mommy please ayoko na po... napapagod na ako ng ganito nalang palagi. Palagi nalang akong bumabalik sa nakaraan ko." I cried on her shoulder.

"Shhh.. mommy is here. Hindi na kita iiwan. Hindi na ako aalis." Sabi niya sabay halik sa noo ko. "Sabihin mo kay mommy, anak. What is it, hmm?" Tanong ni mommy.

Hindi pa ako handa.. hindi ko pa kayang makita silang madurog. Ayoko ng awa. Ayoko ng awa.

"I-i c-can't. I'm sorry. I just can't right now."

I and mom went to my bed. Tinago ko sa pinakailalim na drawer ang picture ni David at ang ultrasound ko.

Nahiga lang ako sa kama ko dali dali akong tinabihan ni mommy at niyakap. I've been longing for this kind of comfort. Ang tagal na ning huli niya akong nayakap ng ganto kaya ginantihan ko ang yakap niya. Niyakap ko si Mom ng mas mahigpit. Takot na takot na baka umalis siya.

"I'm here, baby. Dito lang si mommy." She caress my hair until i fell asleep.

Nagising lang ako ng may narinig na kausap si mommy sa phone niya pero nakayakap pa din sa akin.

"Hon, I can't go home. Our daughter needs me. Needs us. I can't leave her alone. You didn't see how she cries and it broke my heart to see our daughter like this." She started crying. Nakinig lang ako sa usapan nila. And i heard dad is also going here.

Sobrang kinakabahan ako dahil alam kong malapit na nilang malaman. Malapit na nilang malaman kung bakit ako nagkakaganito. Kung bakit ako nakipaghiwalay kay David.

Alam ko rin na sisisihin nila ang sarili nila.

Right now all i want is to rest but i still have a career. I have a work tomorrow then after that day. Kailangan ko magpunta sa Paris dahil may guesting ako na dapat puntahan though i already have a manager.

Gumalaw ako para iparamdam na magigising na ako. Dumilat ako at alam kong namamaga ang mata ko kakaiyak.

"Hmmm... you hungry, baby. I'll cook dinner for us." Bumangon ako at tiningnan siya.

"Una ka na po sa kusina, Mom. I'll just took a shower." Sabi ko bago umalis sa higaannat dumiretso sa banyo.

Hindi nga ako nagkakamali na maga ang mata ko. Mamula mula pa din ang ilong ko at maging ang pisngi ko.

Habang nasa shower, iniisip ko kung paano ako makakapagpaliwanag, kung paano ko sasabihin ang nangyari sa akin 3 years ago. Alam kong kukulitin ako ni Dad tungkol sa nangyari.

After kong maligo at magbihis, bumaba na ako. Nagulat ako na nandito na si Dad. Nang makita ako ni Dad ay dali dali siyang lumapit sa akin at niyakap ako ng mahigpit.

"Baby, daddy is here. No one can hurt you." I  laughed when he said 'no one can hurt you' .

"I'm already hurt. Yeah right no one can hurt me." I sarcastically said. I know wala silang kasalanan pero sobra akong nasaktan nung parehas nila akong tinalikuran.

"I'm sorry, baby. Daddy is sorry. I hurt my princess. I hurt you, my love. I'm sorry.. I'm sorry." He started crying.

Hinayaan ko lang si Dad na umiyak. Kahit na masakit sa dibdib na marinig siyang umiiyak. Sobrang daddy's girl ako. Kaya sobra din akong nasaktan nung tinalikuran niya ako.

"What happened? Tell daddy what happened." Nag uumpisa na siya.

Umiling lang ako ng umiling.

"Please tell it to daddy. Please, baby... hindi ko kayang makita kang ganito. Hindi ko kaya, anak." Sabi niya sa akin.

Gusto ko ng sabihin. Gusto ko ng sabihin sa kanila. Gustong gusto ko na.

"I-i just c-can't right now. Please give me time." Pumayag naman siya kay nakahinga ako ng maluwag.

Pinaghila ako ng upuan ni Daddy. Nilagyan pa niya ng pagkain yung pinggan ko.

"Eat it all, baby. Ang laki ng pinayat mo." Sabi ni daddy na halos subuan ako.

Dito din natulog si Daddy. Tinabihan nila ako ni mommy.

"I love you, baby. Daddy is here." He whispered and kiss my forehead.

Naunahan ko silang magising kaya dumiretso na ako sa banyo para maligo dahil nakita ko ang text ng manager ko 10am. I have a meeting.

Wala na sila pagkatapos ko maligo. Pagka baba ko nakita ko sila na aligagang tumtakbo.

"Anong nangyari?" I asked them.

"Oh God! Thank God you're okay. " Sabi ni Mom.

Dumiretso na ako sa kusina para kumuha ng sliced bread.

"You can go home, Mom. I have a work today so no need to worry." Sabi ko habang ngumungayan ng tinapay.

"Ihahatid na kita." Si Dad.

"Okay." Yun lang ang sinabi ko para wala na masyadong usap.

Hinatid ako ni Daddy sa studio namin dahil may ka meeting akong makaka collab ko sa gig ko next month.

I did really pursue my singing career. Kahit na gusto kong sumuko sa lahat pero ang pagkanta ay hindi ko sinukuan.

"Ingat ka, anak. I'll fetch you later." Pinagbuksan niya ako ng pinto at hinalikan sa noo bago siya umalis. Na-miss ko yung bonding namin ni Daddy dati.

Pumasok na ako loob ng studio. It's almost 10 am but yung meeting is about 10:30 am.

Nakita ko agad yung Manager ko.

"Shaira, what's my other schedule for today?" I ask her.

"Wala naman, Aria. Yung meeting lang ngayon. Bukas naman may ka meeting ka ulit tungkol sa endorsement ng product nila—." I cut her.

"Pa-cancel please ng meeting bukas. It's my brother's birthday or you can move ng maaga. Thank you, Shaira." I said. Nakalimutan kong birthday ni Kuya kung hindi lang pinaalala ni mommy.

"Okay. Is it okay if i move your meeting later para hindi ka na mahirapan gumising ng maaga bukas?" She suggest.

"Yeah, that better." Mas okay na 'yon hindi ko kailangan gumising ng maaga.

It's almost 10:30 am nung dumating ang ka meeting ko and it's.... Gabrielle with her Kuya.... David.....