CHAPTER 17

You must love yourself first to be able to love and receive love from others.

Iyan ang natutunan ko nung naging kami ni Carlo. And i think hindi totoong pagmamahal ang pinakakita niya sa akin. Gusto lang niya ako pero hindi niya ako mahal, ako? Minahal ko siya, oo to the point na nakalimutan ko ang sarili ko. Nakalimutan kong mahalin ang sarili ko at nakalimutan kong may mga tao pang nagmamahal sa akin, kaya nung naghiwalay kame natutunan kong mahalin ang sarili ko at nakatanggap ako ng pagmamahal bukod sa pamilya ko, nakatanggap ako ng pagmamahal mula kay David. Ang pagmamahal na hindi mapapantayan ng kung sino, his love for me is unconditional. Hindi na ako hihiling ng iba, hindi na ako magmamahal ng iba. Siya. Siya lang ang gusto kong mahalin.

"Hmmm.. i love you, mahal." I heard him whisper on my neck. We're on my room since pinapayagan siya nila mommy at daddy. " Mag iisang taon na tayo pero mas lalo lang kitang minamahal, Serenity. Mahal ko, hindi ako magsasawa na mahalin ka, hindi ako magsasawa na magtiis sa kakulitan mo po. Hindi ako mapapagod na ihatid-sundo ka school mo since graduating ka na. Parang kahapon lang nung sinagot mo ako. Thank you mahal ko kase hindi mo pinaramdam sakin na hindi mo ako mahal." He still whisper on my neck. Nang gigilid na ang luha ko.

We just cuddle on my bed. Ngayon ko lang na realize na mag iisang taon na kame next month. Naalala ko pa ang first date namin as a couple, akala ko dadalhin niya ako sa mamahaling restaurant pero dinala niya ako sa church nila. Narinig ko kung paano niya ako pinagdasal. Narinig ko kung paano niya pinasalamatan si Lord dahil sa answered prayer na binigay sa kanya.

Napaka swerte ko na magkaroon ng isang David Nolan, hindi niya ako hinila sa mali instead nilapit niya ako kay Lord, kame ng pamilya ko. Inintindi niya ako tuwing kailangan kong mag aral para sa exam kahit na may date kame, ika cancel niya. Sa tuwing hirap na hirap ako sa pag aaral siya ang naging sandalan ko. Kahit na busy siya sa trabaho lagi siyang gumagawa ng oras para sa akin.

"I love you so much too, mahal. Ayoko ko na maghanap ng iba. Gusto ko ikaw na yung kasama ko sa kasalukuyan pati sa future ko, mahal. Wag mo ko iiwan ha? Wag mo ko sasaktan kase hindi ko kaya kapag ikaw na." Sabi ko sa kanya habang umiiyak.

"Shh.. hindi kita iiwan mahal ko. Hindi ko kayang mawala ka. Tahan na mahal ko, baka sabihin nila tita pinapaiyak kita baka hindi na kita mayakap sa bed, hmmm. Tahan na." He said while wiping my tears. He kiss my forehead and hug me tight.

"Let's go on a date."  Yaya ko sa kanya.

"Really?" He sounds excited. Madalang kase kami mag date ngayon since graduating ako, wala ako masyadong time. Sa totoo nga nag aaral ako ngayon pero hinila niya akong pahiga sa kama para lang sa cuddle niya.

"Yeah. Napapansin ko madalang na tayo mag date lagi nalang kasi akong busy, mahal. I'm sorry."

"No, don't say sorry. I understand. It's for your future. Hindi ako magiging hadlang sa pangarap mo, mahal ko." Sabi niya na lalong akong napamahal sa kanya.

"It's not for my future only. It's for my family. It's for our company and also it's for our future. Lagi kang kasama sa future ko, Nolan. Hindi ka pwedeng mawala don." Sinabi ko sa kanya. Hindi ko nakikita ang future ko na wala si David.

Kitang kita ko ang pamumula niya kaya tinawanan ko siya. Nang tumawa ako hinila na niya ako patayo at pinapunta sa banyo para magpalit ng damit.

Nasa Jollibee kame since dito ko siya niyaya. And i told him na gusto ko mag ice skating, pumayag naman siya.

Nag ice skating kame hanggang sa ako na ang sumuko. Hindi pa kame nagtatagal sumuko na ako. Lagi nalang akong na out of balance. Tapos siya ang yabang yabang kase marunong siya. Nginusuan ko lang siya.

"I'll help you, mahal. Hindi kita bibitawan promise. Tuturuan din kita. Wag ka mag alala hindi ko hahayaan na masaktan ka."

Tinuruan niya nga ako, hindi naman pala ganon kahirap. Sinasalo niya ako tuwing na out of balance ako.

Nang mapagod kame ay niyaya ko na siya, gusto ko na umuwi dahil may aaralin pa ako. Two weeks for now, graduate na ako. Siguro mag papahinga muna ako bago ako maghanap ng work. At isa pa gusto ko din maging isang singer, gusto kong ituloy ang pangarap ni mommy.

"Go inside, mahal. Pagkatapos mo mag aral magpahinga ka ha. I can't lose you. I love you, mahal. Mahal na mahal kita." Sabi niya sa akin.

"I love you more, mahal. Drive safely ha. I can't lose you too. Pahinga ka din, wag ka masyadong tatanggap ng maraming case ha."

He went closer to me so he can kiss me. He hold my both cheeks before he kiss me deeply. I'm not shock when his tongue went to my mouth. Our kiss lasted long.

Nang bumitaw siya ay parehas kameng naghahabol ng hininga. He kiss my forehead before saying he's i love again bago siya umalis.

This is it... Today ga-graduate na ako. Wala man akong karangalan dahil hindi ko na masyado pinursue dahil  I want to focus on my real dream. To be a singer.

Sinundo ako ni David. Pumayag naman sila mommy pero kasunod lang din namin sila nung umalis kame.

"I'm so proud of you, mahal ko. You'll step on the next chapter of your book at sana I'm still with you mahal ko." His hand went to my thigh. Nasanay na din ako dahil palagi siyang ganito.

"Oo naman noh. Diba nga sabi ko hindi ko nakikita ang future ko na hindi kita kasama. Ayoko nalang kung hindi ikaw makakasama ko."

He smiled at me tila nagustuhan ang sinasabi ko.

"I love you, mahal."

" I love you more, mahal ko."

Nauna siyang bumaba bago ako dahil lagi niya akong pinabubuksan ng pinto ng kotse. What a gentleman.

My graduation really went well. My parents is so proud of me, sila kuya din halos magsisigaw si Kuya Stephen sa tuwa. Si Kuya Silas naman niyakap niya ako at binulong sa akin kung gaano siya ka proud sa akin. Si David naman pagkababa ko ng stage sinalubong ako ng isang mahigpit na yakap.

But I'm sad since Bella is not here. Sabay sana kaming ga-graduate pero lumipat na sila ng ibang bansa. Hindi ko alam kung anong dahilan. Her mom called me na lilipat na silang ibang bansa. Umiyak ako ng sobra nung nalaman ko 'yon. Nagtatampo ako sa kanya dahil hindi siya nagpaalam sa akin.

" I know you're sad mahal dahil wala si Bella dito but understand her malay mo may problema siyang kinakaharap ngayon at nakita niyang solusyon ay ang pag punta sa ibang bansa."

"Nagtatampo lang ako sa kanya dahil hindi siya nagpaalam sa akin. Pwede ko naman siyang tulungan sa problema niya, bestfriend niya ako eh. Kapatid na ang tingin ko sa kanya." I Sai while pouting.

Natapos ang araw na ito na masaya kame.

David and I, we planned na salubungin namin ang first anniversary namin sa America. Gusto naming maging special ang first anniversary namin.

We're on the sala celebrating.

"Uhm... mommy, daddy can i ask permission po?" I sounded nervous but David is beside me, holding my hand.

"We planned po na salubungin po namin ni David yung first anniversary po namin."

"Saan?" Dad asked.

"We plan po sa America, it's like about 2 weeks po ganon. Pede po?" Nanginginig na ang kamay ko.

"Sure but umuwi kayo ng dalawa lang ha. Hindi pa ko ready magka apo sa'yo HAHAHAHAHA. " Sabi ni dad. Instead na matuwa ako ay nahiya ako sa sinabi niya.

"DADDDD!" I shouted dahil hiyang hiya ako.

"Baby, you're not child anymore. May sarili ka ng isip. And i trust you, baby. Masaya ako na nagpapa alam ka pa din sa amin. You still ask permission kahit sa simpleng date niyo lang. We've been on your shoes baby and I'm happy na napalaki kitang responsable."

"Thank you, dad. Thank you, mom" i hug them both. " I love you both so much. Tsaka hindi namin dahil may sarili na akong isip hindi ko na rerespetuhin ang opinyon niyo. You're opinion matters to me dahil alam niyo kung anong tama at mali, at kung anong mabuti saken. Hindi niyo ako pinahamak."

" I love you too baby. Mag iingat kayo ha? Kailan alis niyo?"

I look at David, para siya ang sumagot.

"Uhmm actually tito, tita nagbook ako last week. Nagbook ako kahit hindi pa sigurado. Sa next next day po yung flight na book ko. And thank you tito, tita for trusting me. Hindi ko kayo bibiguin."

"You've been loving ny daughter for more than a decade now. You deserve my daughter."

We went outside to talk.

"Bakit ngayon mo lang sakin sinabi eh planado na pala?" Tanong ko. Planado na niya lahat even yung hotel na tutuluyan namin. Pati yung pupuntahan namin sa loob ng two weeks.

"Gusto ko lang kase mahal na yung first anniversary natin is especial. Gusto ko da bawat anniversary natin ay special."

I hug him tight. He hug me back.

"Thank you for making me feel special. Thank you for setting my standards high. And also thank you for loving me for more than a decade now. I felt lucky to have you with me. Napaka swerte ko kase ako yung minahal mo. Pangako ko sa'yong ikaw lang ang mamahalin ko ng ganito bukod sa parents at sa kuya ko." I whisper to him.

" Ikaw lang din mamahalin ko, Serenity. I've been loving you for more than a decade pero hinding hindi ako mapapagod na mahalin ka. Kumbaga walang expiration ang pagmamahal na meron ako para sa'yo. Ikaw yung kalakasan ko mahal, ikaw yung naging inspirasyon ko na naging motivation pa. Sabi ko sa sarili ko dati na, balang araw kapag successful na ako, kapag may napatunayan na ako. Aaminin ako sayo. Kaso nga lang naging kayo nung Carlo na 'yon. Nawalan ako ng pag asa, but when i saw him cheated on you. I saw a light." He chuckled.

"I'm thankful na nag cheat siya sa akin. Alam mo ba na gustong gusto din kita dati when i saw you when i was a kid. Crush na crush kita. Kaya nahihiya ako kapag pumupunta ka sa bahay namin. "I confessed.

"Really, you had a crush on me? Bakit di mo ko pinapansin? Bakit nung nag college ka parang nag iba ka?" He questioned me. He's really curious.

"Hanggang highschool ako nagka crush sa iyo. Nawala na yung atensyon ko sa iyo nung nag college since hindi kita madalas makita tapos busy ka pa sa law school."

Mukhang nasagot ko naman ang tanong niya. We talk about kung ano ano and this feeling again. May nakatingin sa akin. I look around and the usual, I see nothing.

It's almost midnight nung pinauwi ko na si David. Pumayag naman siya dahil pupuntahan daw niya ako bukas pagkatapos ng last hearing niya bago ang anniversary namin, binilisan daw kame ng kailangan namin.

"Ingat sa pagdrive, mahal. Do your best sa hearing mo din. I love you." I kiss his lips.

" Yeah, yeah. Gagalingan ko sa hearing. Sleep well, mahal. Wag masyadong magpuyat. I love you so much. " He kiss me on my lips but this time is torrid kiss.

He's always like that tuwing magpapa alam na siyang aalis na siya. Pinapasok na niya muna ako bago siya umalis.

I went to my room to take a bath. Pagkahiga ko pumasok ng room ko si mommy.

"Mommy. You're still up? You should sleep."

She just chuckled.

" I just want to sleep with you baby." She went beside me. And cuddle me.

" Oh! My mom is clingy huh. Akala ko si daddy lang—" hindi ko natapos ang sinabi ko nang pumasok si daddy.

"I heard it baby." He also went beside me, tsaka nila ako niyakap parehas.

"I love you, hon. I love you, baby. Sweet dreams." My dad kiss my mom's forehead and mine.

"I love you more hon/ dad." Sabay na sabi namin ni mommy.

Hindi ko kayang wala sila.

The only people you need in your life are the ones that prove they need you in theirs.