Chapter 17

Hessiah POV.

The real why I'm here because I asked to lord to gave me another chance to lived. To find my real partner on earth. I don't know what happened in me when I'm alive. But now, all I know I am an angel.

"Saka, ang aga mo?" Umaawit talaga kami. Dahil sa ganito talaga kaming mga anghel. Para bang papuri ang bawat awit na lalabas sa aming bibig.

"Ah. Kasi naisip ko lang na isama kita sa mall. Mamimili tayo ng damit. Bumili muna kong isang pares. Kasing-katawan mo kasi yung ka-blockmate ko. Magbihis kana." Sabi niya sa akin.

"Anong kapalit nang pagbili mo sa akin ng mga damit?" Tanong ko sa kaniya.

"Hindi ba at sinabi mo na kailangan makatagpo ka ng lalakeng magmamahal saiyo, na hindi ka din makakagawa nang kasalanan. So, naisipan ko na hindi kita gagalawin hanggang sa mahanap mo na ang lalake na para saiyo. Siyempre kung ako man iyon, gusto ko ipakita saiyo yung matinong side ko. Kasi gusto ko rin malaman kung talaga bang may gusto ako saiyo, o libog lang ako sa katawan mo." Sabi nito sa akin.

"Okay." Tipid kong sagot. Bakit hindi ako umaawit. Mismong siya napatingin din sa akin. Muli akong nagsalita, upang makita ko kung ganoon pa din.

"Saka." I said. Nagsasalita na ako nang hindi umaawit.

Niyakap ko siya. Kasi dati, hindi ko maintindihan yung sinasabi nila. Pero sila naiintindihan nila ako. Pero ngayon nakakasalita na ako at naiintindihan ko din iyon.

"Tara mamili na tayo." Sabi ni Saka sa akin.

"Okay." Tipid kong sabi.

**

Saka Haun Launter POV.

I fill out the form and make a fake identification for Hessiah. I'm planning to be her hubby. So before I propose to him, I will make it clear about her identities.

"Hessiah, gusto mo bang maging normal na tao? Like mag-aaral ka din sa school like us?" She nodded.

"Sa palagay mo ilang taon kana kaya?" I asked her.

"Hindi ko alam e. Ang alam ko lang noong dumating ako, winter sa pinanggalingan ko at maaliwalas naman ang sa kaharian nang hari." sabi nito sa akin.

"Wala kabang kahit ano na naalala kung patay kana ba talaga o buhay pa. Based kasi sa mga theory na nabasa ko. Wala pang kahit na sinong scientist na nakadiskubre, kung nakakatungtong pa ba ang anghel sa lupa o wala, matapos makarating sa walang hanggan. At wala pang nakapagsasabi kung ang langit ba ay totoo o hindi. Oo may ulap, may kalawakan, may araw, bituin at buwan. Pero wala pang nakapagpapatotoo, na ang langit ay may katotohanan." Sabi ko sa kaniya.

"Tumingin ka sa aking mata. Titigan mo ang pinakamaliit na itim sa gitna ng mata ko." Sinunod ko ang sinabi niya. Nabigla ako dahil unti-unti akong hinaltak palabas ng kalawakan, hinaltak hanggang sa makarating sa kasulok-sulukan nang walang hanggang.

Napabitaw ako kay Hessiah, para kong naiyak sa nakita. Noong pabalik na ako planetang earth nakita ko yung labas nito na para bang nagiging brown at kulay apoy na ang ibang parts. Kaya nanghina ako at napaluha.

"Ayos kalang?" Tanong niya. Tumayo ako at niyakap ko siya. Umiyak ako ng umiyak.

"Nakita mo ba yung nais ipakita saiyo ni Lord?" Sabi ni Hessiah sa akin.

"Hessiah, I'm sorry. Sorry kung ginalaw kita. Gusto kong pagsisihan iyon. Hessiah, noong pabalik na ako galing sa kasuluk-sulukan. Nakita ko yung mundong earth na nagiging kulay brown na ang ibang parte at ang iba naman ay tila nagkukulay apoy na." Sabi ko kay Hessiah.

"Ito ba ang pinakita ng panginoon saiyo?" Tanong niya.

"Oo, Hessiah. Sobra kong natakot, saka yung puso ko parang hindi na humihinto sa pagtibok nang mabilis. Sobra kong natatakot, alam kung kasalanan ang pagiging mahilig sa laman. Pero Hessiah, ayokong parusahan ako ni Lord nang sobra. Natutukso lang kasi ako sa mga babaeng thirty-eight ang boobs, twenty-two ang beywang at thirty-four ang balakang. At natutukso kang din naman ako kapag humahakab ang ganda ng katawan ng mga babae sa suot nilang damit. Kung minsan, makita ko lang bakat yung utong mo o nang ibang babae tinatayuan na ako e. Tao lang ako, kung ayaw pala ni Lord na magkasala tayo, bakit pa kasi may-ari tayo?" Umiiyak kong maktol kay Hessiah. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko, kung tama ba itong napangawa ako dahil pinakita sa akin.

"Halika na mamili na tayo, mababago naman iyan. Hindi nga lang biglaan. Dahan-dahan lang." Sabi ni Hessiah sa akin.

**

Hessiah POV.

Wala akong intention na makita niya yung nangyayare sa labas ng mundo nila. Pero nagulat ako sa pag-atungal na ginawa niya kanina. Nangangahulugan lamang na may malasakit pa siya sa mundo at may takot pa sa diyos.

Hindi ko lubos akalain yung makisig na lalake na umangkin sa akin, ay soft-hearted pala at damang-dama ko kanina, yung pagmamahal niya sa biyaya ng diyos. Pero hindi ko rin siya masisisi kung may pagkakataon na hinihila ito nang pagkatakam sa laman. Tao lang siya at hindi naman siya perpekto gaya ng diyos, para hindi magkamali.

Nilalang din naman ng diyos ang mga tao, upang magpakarami at alagaan ang mga nabubuhay dito na hindi ka-lebel ng tao, nilalang ng diyos ang tao, upang makaranas din ito nang kaligayahang biyaya ng diyos. Subalit minsan, sa maling pagkakataon ito ginagawa ng mga tao. Kung kaya't matatawag iyon na pagkakasala, kahit pa biyaya iyon ng diyos sa mga tao.

"Ayos kana ba?" Malumanay kong tanong kay Saka.

"Halika rito sa kama, yakapin mo ako. Upang yung takot ko ay mawala." Lumapit ako sa kaniya. At niyakap siya. Niyakap niya ako nang sobrang higpit.

"Hessiah?" Tawag niya sa akin.

"Ano iyon?" Tanong ko sa kaniya.

"Nais sana kitang pakasalan, mapapayagan mo ba ako?" Tanong niya sa akin.

"Nakaka-siguro kaba sa iyong sinasabi? O nabibigla kalang dahil sa mga naipakita ng diyos saiyo kanina." Sabi ko sa kaniya.

"Hindi Hessiah. Naisip ko lang, ayokong paulit-ulit na magkasala sa diyos. Gusto kong maging legal tayo sa papel at sa mata ng diyos. Pahihintulutan mo ba ako kahit na alam mong adik ako sa laman?" Sabi ni Saka sa akin.

"Tinatanggap ko iyan, Saka. Subalit! Walang kasiguraduhan ang tagal nang pamamalagi ko sa mundong ibabaw." Sabi ko sa kaniya.

"Ayos lang sa akin iyon. Ang mahalaga hindi tayo patuloy na magkakasala." Sabi ni Saka at niyakap niya ako nang mahigpit. Namumugto ang mga mata dahil sa kakaiyak.

"Mamahalin kita, hanggang sa dulo ng aking buhay." Sabi ni Saka. Halos malaglag ang puso ko dahil sa sinabi niya. Pumikit ako at paulit-ulit na naglalaro sa utak ko ang mga katagang sinabi niya.

--382234—