Chapter 11

Eliason Kiane Wilde POV.

Gipit na gipit siya kaya sa akin siya kumapit. Pero kung yung dahilan kung bakit siya kumapit sa akin ay wala na? May reason pa ba, para kumapit siya sa akin? O ako nalang mismo ang maniningil nang hindi laman ang kabayaran.

Paano ko ba gagawin iyon, kung sinanay ko na nang ilang beses na lagi siyang kadikit? Paano ko iiwasan yung bagay na kinasanayan ko na kahit na hindi.

I am Eliason Kiane Wilde. The second son of Wilde Family. And I really love Zwei. I like the way she talks, I like the way she makes me happy, I love the way she makes me moan. And I really love her attitude and face.

But how can I approach her now? Her mom died. Nakahiram siya sa akin ng pera. I don’t know kung after ba nito magiging sex-slave ko pa ba siya o ako na ang babawe ng kasunduan?

“Babe. I am sorry kung until now, hindi ko pa nababayaran yung utang ko saiyo.” She said to me.

We’re here in the funeral. And there’s a lot of flowers here, pero wala ni isa ang pumunta.

“It’s alright babe, as long as you’re with me. Hindi na kita sisingilin doon. Tulong ko nalang iyon sa family mo. Alam mo naman kung gaano kita kamahal diba? Itataya ko lahat maging tayo lang sa huli.” Sabi ko sa kaniya.

“But we can do sex pa din naman. Kasi I love you and gusto ko din masaya ka sa piling ko.” Sabi niya.

Napatayo ako at napa-indak. Tumawa si ate Eins.

“Ginagawaaaaa mooooo.” Sabi ni ate Eins.

“Wala ‘te! Nakakain lang ng Zonrox.” Biro ko.

“Edi patay ka?” sambit ni ate Eins.

“Opo! Patay na patay kay Francy Babe.” Narinig ko nanaman yung legendary na tawa ni ate Eins. Parang mangkukulam.

Yung may patay, pero napasaya ko pa din sila.

May mga dumating sina Wilfren, Saka, Migs at si Model. Umiiyak na lumapit si Model kay Zwei. Yumakap siya dito at bumitaw muna ako. At hinayaan sila.

“Francine Zwei Ling. Bakit hindi mo ako sinabihan na mayroon kana palang pinagdaraanan. Pakiramdam ko tuloy, hindi mo ako kaibigan.” Ani nito habang umiiyak.

“Hindi mo man lang ako hiningian ng tulong para sa pagpapagamot ni mama mo. Bakit ganiyan ka?” Sabi pa nito.

“Ayoko lang kayong mag-isip saka galit na galit kasi ako kay mama. Kaya parang hindi ko na din masabi sa iba kung bakit ganito o ganiyan. Wala akong pakielam kay mama. But now, wala na siya. Bakit hindi ako masaya? Bakit masakit? Ang sakit-sakit sobra dito sa dibdib!” Impit na maktol ni Francy.

“Mama mo pa din siya, kahit na may kakulangan ang mga magulang sa atin, mananatiling sila pa rin ang magulang natin. Hindi ko alam kung anong pinagdadaanan mo. Pero sana, ibaon mo na sa hukay yung galit mo sa mama mo. Baka hindi siya matahimik.” Malumanay na sabi ni Model kay Francy.

“Ang dami-daming pagsubok sa amin ni ate Eins, ni isa sa mga iyon palaging missing in action. Tapos nang ma-confirm na may karamdaman siya, yung lalakeng pinaniwalaan niya kaysa sa amin, iniwan din siya.” Hinanakit ni Francy babe.

“Zwei. Enough. Baka kung ano pang masabi mo na hindi naman dapat.” Sabi ni ate Eins. Alam ko naman kung ano ang tinutukoy ni Ate Eins. At sinabi sa akin iyon lahat ni Francine. Hindi ko alam kung ano magiging reaction ko kung sa kapatid ko na babae iyon mangyayare. Baka napatay ko na, yung asawa ng mama nila.

“Binalewala tayo ni mama nang dahil sa lalake na iyon. Tapos ngayon? Binalewala naman niya si kama nang malaman niyang may cancer si mama. Ano takas sa responsibilidad? Samantalang noong malakas pa si mama ang sweet-and-sour nang mga iyan. Tapos ngayon, wala na si mama.” Iyak siya nang iyak. Parang sasabog na yung buong mata niya dahil sa kakaiyak. Hinila ko siya. At inaya siya sa labas.

**

Juco POV.

Nakita ko yung Facebook status ni Wilfren. May pictures ni Eins, tapos si Francine.

“Patay na mama nila?” Bulalas ko. Agad akong nagpaalam kay papa na pupunta ako sa lamay. Sinabi ko na future girlfriend ko yung namatayan ng nanay.

“Paaaaa. Punta lang ako sa lamay!” Paalam ko. Tumingin naman si papa ng nakaka-intriga.

“Paalis ka palang nakabalik na ako Juco. Kung may imo-motel ka na babae, pakiusap lang anak! Manahimik ka, marami kang gawain sa school. Unahin mo iyon— kaysa iyang pagiging marupok mo.” Sabay tingin sa television. Aba naman talaga si papa, kakapanood ng teleserye. Pati ako eh napag-iinitan. Porke hindi nagkatuluyan mga favorite niya.

Palihim akong tumakas. Nang makalabas ako ng gate. Kumaripas agad ako nang takbo.

“Bleeeee. Nakatakas din ako papa. Itutulad mo pa ko sa mga teleserye mo. Totoong buhay ito pa. At buhay ko yung babaeng pupuntahan ko.” Sabay karipas nang takbo.

**

MIGUELITO NICOLLO SALSALSE POV.

Nakipag-harutan nalang ako kay Model, para naman makalimutan namin na dapat din kaming maging malungkot sa sitwasyong ganito.

“Baby, ilan panty mo sa bahay?” I asked her. She bit feel awkward.

“Bakit mo naman naitanong?” mahinhin niyang sagot sa tanong ko.

“Eh, wala lang hihingi sana ako nang isa. Please yung gamit na ha.” Hinampas niya ako nang mahina.

“Baka nahihilo ka. Kilala mo si ate ko? Bugbugin ka gusto mo?” Mabilis niyang sagot.

“Tatanungin kalang naman, bakit galit na galit ka?” Sabi ko sa kaniya na masyadong paawa ang tinig.

“Edi wow.” Sagot ni Ate Eins.

“Napakalandi talaga nitong si Miguelito, parang ‘di pa tuli.” Wilfren said. Masaya kayo ha. Sige. Babanatan ko din kayo kapag nagka-jowa kayo.

“Miguelito, anong tatak ng brief mo?” Tanong ni Model sa akin.

“Bench, bakit naman tatak naitanong mo?” Sabi ko sa kaniya.

“Ah akala ko soen o kaya Avon na bargain price. Bente-bente.” Sabi nito.

“Hahaha. Nakakatawa iyon.” Pang-iinis ko.

“Hala?” Inis niyang sagot, sabay tayo. Lumayo bigla sa akin.

“Hala? Pikon ka baby.” Pang-aalaska nina Wilfren at ni Saka sa akin.

“Tigilan niyo ko mga walang jowa.” Sabi ko.

“Ahahahah nagsalita ang may jowa. Sige tawa kapa readers, wala ka ding jowa diba.” Sabi ni ate Eins.

“Ha? May readers. Jusko happy 100 reads.”

--Indak—