Chapter 4 Iñigo Brenton Bautista

Hanggang matapos Ang party tulala lang ako why? Ano ba dapat gawin ko dun tingnan Ang mga studyante na bugbugin? Pero base sa mga Nakita ko parang lahat ng may number Nakita ko na ang mga nakakalaban nila ay di lalampas sa numbering 30+ is all about single number. Like mine my number is 31 and nakalaban ko number 6 look kung ibabase siya halos lahat Ng nakikita kong nakakalaban ng Ilan dito ay sanay sa labanan. Have a guts to fight maliban nalang kung magaling kana makipag laban before ka sumabak sa labanan like this.

Pagdating ko sa dorm dina ako nagabala pang mag-ayos Ng sarili dahil agad din ako humiga at dinalaw Ng antok.

Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko ilang minuto ko lang Pinag masdan Ang kisame bago ako tuluyan bumangon napa Daan ako sa salamin at Nakita ko Ang itsura ko para akong sinabinutan Ng sampong demonyo sa itsura ko ngayon kaya madali akong naligo at nag ayos ng sarili bago ako lumabas ng kwarto.

Pagdating ko sa Sala walang Nix akong Nakita kaya nag tungo ako sa kusina Nakita ko siyang nag titimpla Ng kape niya habang nagbabasa Ng notes niya. Pumunta ako sa counter para mag timpla ng hot choco Saka ako kumuha ng pancake at nilagyan ito ng chocolate syrup Saka kinain ng magsalita si Nix.

“I know, you brother about last night Crist” she said habang nasa notebook parin Ang atensyon niya ako Naman himigop lang ng hot choco habang hinihintay lang Siya mag deretsyo sa sinasabi niya

“Maybe, I can’t say you want you want but I know you will know someday. I just want to say this Cristae Don’t meddle with them you don’t really know what they thinking they all demon don’t trust everything to them not all of your trusting is will be trusting with you. Not anyone in this academy kahit ako di mo pwedeng pagkatiwalaan” malamig at seryoso niyang sabi habang ako naman ay tiningnan lang siya saka ako ngumiti sa kaniya. At umimik pa bago ako lumabas sa kussina tiningnan ko ulit siya.

“I Hope you will, same thing Nixey don’t meddle yourself in a person you really don’t know. Cause you did know what consequences will waiting for you. So careful.” Sabi ko sa kaniya gamit ang malamig at seryoso kong boses di nag abalang tingnan ang reaksiyon niya. Bago ako umalis at nag tungo sa cafeteria maaga pa kaya dipa masyado matao sa loob agad ako pumunta sa Bank machine para sana mag withdraw ng pera dahil wala na akong cash when I open my wallet lumabas dun iba’t-ibangklase ng credit card. Naagaw ng pansin ko ang black card na nakita ko nung kumuha ako ng booklet kasama nito ay ilang card actually I have many card na nakuha ko dun sa envelope dahil medyo gutom na ako agad ko kinuha yung black card ko saka ko pinasok gann nalanggulat ko ng makita ko laman nito what the really heck? Seriously? 150, 000, 000 what the? Saan ko naman nakuha ang gantong kalaking pera? Don’t tell me? Na galing ito sa dean? Sobrang yaman naman niya para bigyan ng estudyante niya ng gantong pera oh shit! I withdraw 100, 000 as a cash saka ako umalis gosh! My really shock talaga I’m not expected that!

Agad akong pumunta sa counter para bumili ng ano bang bibilhin ko? Idecided buy caramel coffe latte with almond milk cake agad din ako kumuhaa ng table saka nag simula kumain. Napatigil ako sa pagkain ng bigla tumahimik ang loob ng cafeteria.

Agad ako napaangat ng tingin dun at dun ko lang napansin lahat pala ng tingin nila ay nasa akin kaya napatingin ako dun sa mga lalaking nakatayo sa harapan ng table na kinauupuan ko.

“uhm? May kailangan po ba kayo?” takang tanong ko sa kanila dahil diko alam kung bakit sila nasa harap ng table.

“did you know miss, that’s our table” sabi nung lalaki may tali ang buhok sa itsura niya ngayon para bang nagyayabang siya ganon na mas maliit lang ako na kayang-kayang niya ako saktan sa isang pagkakamali lang.

Tinaasan ko siya ng kilay what the hell he said table nila ito?

“may pangalan ba?” takang tanong ko sa kanila habang iniinom latte ko habanv prenteng nakaupo parin.

“w-wla pero table parin namin yan you see na hindi kailangan ng pangalan para may-ariin ang isang bagay.” Sabi ng isang lalaki na naka salamin di siya tumitingin sa akin naoanhiyi naman ako sa kaniya

“yeah, I know it naman. Pero bakit need niyo pa siya angkinin while kita niyo naman na may nakain diba? And beside malaki naman pati malawak ang table bakit di niyo ako sabayan diba?” sabi ko na nakangiti sa kanila agad naman nila kina tingin sa isa’t-isa agad ako nag patuloy sa pagkain sila naman ay tila may sariling waiter dahil may lalaking lumapit sa tabke saka sila hinatiran ng pagkain.

“the hell! Why hinahatiran kayo? Why us napila pa? Favoritism ba sila? Ang unfair naman para sa amin duh!” Himutok ko habang nakatingin sa counter at sa waiter.

Nakarinig naman ako ng mahabang tawa kaya napa-angat ang tingin ko sa kanila sabay-sabay naman silang nag Iwas ng tingin ako naman nagpatuloy lang sa pagkain saka tumayo.

“Salamat, sa pag papa table niyo. Nabusog ako next time ulit byee” sabi ko sa kanila at tuluyan ng lumabas sa cafeteria. Agad ako nagtungo sa room ko buti nalang wala pang teacher kung hindi lagot naman ako dun sa lalaki baka makita na naman niya ako at late ako di lang paghigpit ang kamay ang gawin niya baka balian niya na ako ng kamay.

Pagkaupo ko, dina ako nag abalang tingnan Ang katabi ko dahil busy ako sa pagbabasa ng notes ko. Nakakabored naman kasi pati tingin ko may mgagalit sa akin Ang mga babae dito dahil tuwing titingin sila sa akin masama well wala naman talaga akong pake kung anong nararamdaman nila dahil may mas pake ako buhay na meron ako. Habang Ang mga lalaki naman halatang walang pake.

Umayos ako ng upo ng pumasok ang guro namin sa history nilalabanan ko Ang antok na nararamdaman ko kaso parang diko kakayanin kaya niyuko ko nalang ulo ko at natulog.

Nagising ako dahil sa mga kalampagan agad ako nag angat ng tingin dun ko lang napag tanto na kanina pa palang lunch shettt ilang oras ba ako nakatulog?

Agad kong inayos ang gamit ko pero napatingin ako sa pala pulsuhan ko dahil may nakalagay na scarfs dito. Saan galing ito?

SOMEONE POINT OF VIEW

“Ms. Monterey how many times I told you not to sleep at my class” sigaw ng isang guro ng makita niyang natutulog isa niyang studyante. Tila naman natulos ang guro pati ilang studyante na roon ng magsalita ang isang lalaking katabi nito.

“Don’t you dare to disturb her for sleeping” malamig at ma awtoridad na sabi nito habang nilalagyan ng scarf ang wrists ang babae kaya lahat ay napa singhap ng matapos niya itong lagyan napangiti ito na hindi inaasahan ng lahat.

“Perfect.” Sabi nito habang pinag ma masdan ang babae na mahimbing na natutulog habang pinagmamasdan ito bg tingin.

Hanggang mag lunch time walang sinoman ang ng istorbo sa babae dahil sa takot sa lalaking nakaupo lang sa tabi habang busy sa cellphone nito.

What with you woman?

Tahimik lang ang lalaki habang nakatingin sa babae and low whisper went to his lips while looking at her.

I keep you safe.

Yun ang huling sabi nito bago halikan sa noo ang babae bago iwan ito sa room.

Nakatingin parin ako sa palapulsuhan ko sino ba naglagay ng scarf dito? Hinayaan ko nalang saka inayos ang gamit ko at saka pumunta sa cafeteria. Habang papunta ako ako sa cafeteria kita ko ang mga mapanuring mata nila sa akin as if na may ginawa akong masama sa kanila. Agad ako dumeretsyo sa counter para umorder at ay agad kong tinanggap ito.

Dipa ako nakakarating sa table ko ay biglang may tumakbo sa pwesto ko kasabay nun ang pagtapon ng pagkain ko naka awang ang labi kong nakatingin sa papalayong mga lalaki what the heck?? Kasabay nun ang nag tatakbuhang guard tila hinahabol yung mga lalaki. Anong Meron? Napanganga nalang ako nakatingin sa pagkain ko na nasa sahig nanggigil ako gusto ko tadyakan Ang mga pagmumukha nila sa pagtapon sa pagkain ko. Omygosh my precious food!!!

I want to punch their damn face. Inis akong pumunta sa table ko saka kinain Ang stick-o na nasa bag ko shete wag na wag talaga sila mag papakita sa akin ipapalamon ko sa kanila Ang kamao ko. Bwesit!!!! Aghhhh Pagkain ko yun e, tapos itatapon lang nila how dare them?!

ATTENTION!!! FOR MS. MONTEREY PROCEED IN DEAN OFFICE!!!?

I REPEAT! ATTENTION!!! FOR MS. MONTEREY PROCEED IN DEAN OFFICE!!!

Tahimik, lang ako nag angat ng tingin dahil di parin ako makapaniwalang natapon yung pagkain ng ganon-ganon lang what a jeck!

Agad akong napatingin sa speaker dahil tunog ng tunog Yun diko na dapat papansin yun Ng marinig ko ang maganda kong surname what a day? Ano na Naman bang kasalanan ko? At pinatatawag na Naman ako di naman halatang gustong gusto na nila ako Makita no?

Agad akong tumayo saka pumunta sa Dean office Pangalawang beses ko na pumunta Dito. Una nung nabugbug ko ang mga goon ni Amanda ngayon naman diko alam kasalanan ko hys.

Kumatok Muna ako bago ko buksan ang pinto so anong Meron? Lima ang tao dun parang may inaantay saktong pagpasok ko ay paglipat ng atensyon nila sa akin.

“Ms. Monterey I’m glad you’re here” sabi nung isang lalaki di naman katandaan dahil kita pa Ang kagandahan Ng katawan nito. Nakakunot-noo akong nakatingin sa kanila at walang pasabing umupo sa Isang upuan dun.

“So, what do you want to me?” Sorry kung may pag ka rude ako diko lang maiwasan ikaw ba naman istorbohin sa pag drama mo tapos ipapatawag ka ng dimo alam Ang kasalanan mo.

“Well, as you can see Ms. Monterey we would like you to invite you to our Organization” Sabi nung lalaking mataba don’t get me wrong okay mataba talaga siya diko naman hinuhusgahan pero I just saying the truth.

Bahagya Naman ako napatingin sa kaniya bago kunot-noong sumagot

“Organization?” Sabi ko diko alam kung para saan Ang sinasabi nilang organisasyon Malay ko ba sa sinasabi nila. Paaano kung illegal Pala Yung organization na sinasabi nila edi nakulong ako? Paano pagpasok ko Pala dun ginawa nila ako tiga benta ng illegal na droga diba?

“Yes, organization we would like you to join us and beside you have a good skills sa larangan ng labanan” sabi ng katabi nitong may hawak na tabako.

“Haha? Funny! What if I don’t want to join your freaking organization” I said with my serious mode di ako natutuwa sa sinasabi nila

“We will make sure your protection and also we can protect your family and, we have a many benefits” Sabi Ng lalaking nakahawak sa balbas niya at Binigyan niya ako ng ngiti.

“Still no. I don’t need protection, I can protect myself and my family’s without your freaking organization and I don’t need your fucking benefits I have many that” seryoso kong sabi Saka umalis Anong tingin nila sa akin? Basta-basta nalang bibigay?

Damn them for blackmailed me. Did they think na bibigay ako kaya ko protektahan sarili ko even my family.

Agad akong dumeretsyo sa dorm at di nag abalang pumasok pa nakaka walang gana lang.

Diko parin maiwasan di isipin yung sinabi ng mga lalaki sa dean office pero nakaka pagtaka rin Kung bakit wala dun si Dean. Eh, diba dapat andoon siya? E bakit? Puro ganon ang nadatnan ko? Don’t tell me na Hindi alam ni dean yung nangyayari? Sa loob ng office niya. Oh hell!!! Bakit ko ba pinakakailaman beside pake ko naman kung Wla dun si Dean May magagawa ba ako? Hawak ko ba paa niya para pigilan siya para di umalis?

Diko nga alam bakit ako na mo moblema akonKay dean e, di hamak Naman mas kaya niya na sarili niya. Meron Kasi akong nararamdaman na di Tama you know yung pakiramdam na Hindi tama ganon. Kaya tingin ko palang sa limang matanda na yun .

Echos!! Wag kang ano Cristae, di sila matanda medj. May edad Lang.

Okay fine, di sila matanda May edad Lang dahil yung matanda katulad ni oldman ugod-ugod na. HAHAHAA jwk. Tingin palang kasi nila kanina habang kausap ako diko masasabing totoo at diko rin masasabing Hindi. I’m great observant alam ko kung kailan sila peke at alam ko kung kailan sila totoo. At wala dun ang mga nakikita ko sa limang yun sabihin na natin maaari nilang protektahan ako at pamilya ko but, di maalis saakin ang pangamba. Sabi nga nila mas mbuti ang sigurado, kaysa sa mag sisigurado palang. Dahil ang sigurado alam mo ang bawat detalye dahil, sigurado sa bawat galaw e ang mag sisigurado palang May posibilidad na maaaring ang pagsisigurado mo ay maaaring d matuloy o may mangyar. Diko na explain kayo na umintindi I’m not good at explaining okay.

So Sabi ko nga, yung tingin nila nangungumbinsi pero ramdam mo ang panganib sa bawat tingin at sinasabi nila. Hindi sa natatakot ako pero ayaw ko sa lahat ng May taong pangungunahan Kung ano ang gusto ko.

Tsk!!! Nakakasakit sa ulo magisip. Dahil diko naman binalak pumasok diko akalain na ganto pala ka bored dito sa dorm pag walang maingay na Nixey na daldal ng daldal. Kahit yata maliit na chismiss alam niya kaya yung mga diko alam na nangyayari dito sa loob ng campus nalalaman ko dahil sa mga kwento ni Nixey.

Di naman Ako pwedeng lumabas ng dorm sino naman kasi gugustuhin lumabas kung makikita ka ng demonyo? Este I mean president duh! Katakot kaya siya para bang Isang maling kilos mo lang may parusa kana agad.

Kaya kahit bored na bored Ako di Ako lumabas ng dorm. Hihintayin ko nalang maglabasan. Dirin naman nagtagal dahil labasan na kaya lumabas narin Ako

Nixey:

“wait for me at the café I’m just going to give something to one of my professors. “

Cristae:

“Okay.”

Yun lng reply ko, alangan nmn habaan ko wla nmn asking sasabihin diba. Pagdating ko sa cafeteria Marami na ang tao tao sa loob ng cafeteria dahil narin labasan na. umorder lang Ako ng pagkain Saka mabilis napumunta sa lamesa.

Kailangan ko mabilis kumilos dahil baka masayang lang pagkain ko. Ang mahal pa naman ng pagkain dito unting-unting ulam nasa isang Daan na ginto yata linalahok nila dito kaya mahal.

“ oh, bat inantay mo pa ako?” Takang tanong ni nix na kinataas naman ng kilay ko.

“Seriously? Nixey? Are you fucking kidding me?? You you said to wait for you right?” Ismid ko dito saka sumubo. Halos ibato ko naman sa kaniya ang spoon na hawak ko ng mag salita siya

“Huh? Kailan? Kailan ko sinabi yan? Wala ako natatandaan na sinabi ko yan?” Sabi niya na May kasama pang iling agad ko naman siya Tinaasan ng kilay what’s wrong with her?

“Are you fucking, kidding me??? You said wait for you and you just give something youre freaking professor” inis king Sabi sabay bato sa kanya ng selpon Syempre jwk Lang yun ang mahal kaya ng bili ko sa cellphone ko tapos itatapon ko Lang sa nakaka sura niyang mukha.

“Oh, sorry my bad” mahinang tawa nito habang kumakain ako naman naka kunot noong tumingin ako sa kaniya. Nakatingin Lang ako sa kaniya habang inoobserbahan kung anong mali. Diko sinasabing may mali pero parang ganon na nagar hehe. The heck! Ganon ba niya kabilis kalimutan pag text niya?

“What’s wrong with you?”seryoso kong sabi habang taimtim na nakatingin sa kanya napa-angat naman tingin niya sa akin na naguguluhan pero di ko siya nilubayan ng tingin. Di naman siya mapakali dahil sa tingin ko.

“Wag ka ngang tumingin ng ganan Cristae, you make me uncomfortable. Pati wala naman mali sa akin” nakangiting sabi niya pero di ako kumbisido sa sinasabi niya hinayaan ko nalang Baka talaga nakalimutan niya na nag text siya.

We started eating, kahit na rinig na rinig ang mga sigaw ng mga tao sa loob ng cafeteria. Diko nalang pinansin. Sa bawat subo ko tila may nakatingin saakin kaya napaangat tingin ko pero Wala along nakitang kahinala-hinala. Siguro guni-guni ko lang naman Yun napaparanoid lang ako. Ng matapos kami nagpaalam sa akin si nix mauuna na siya hinayaan ko naman mukha kasing marami siyang ginawa. Tumayo ako ng matapos ko ayusin ang gamit ko dahil, wala naman akong gagawin sa dorm naisipan ko maglibot lang.

Hanggang sa mapadpad Ako sa mini garden pumasok Ako dun at namangha dahil sa ganda nito maraming nakapalibot na mga halaman may mga puno rin lalo nagpaganda sa hardin ang magagandang paro-paro na nagliliparan dito. Umupo Ako sa may bench napapikit na nilanghap ang sariwang hangin. Tila ba ngayon lang Ako nakalanghap ng Ganon simoy ng hangin dahil, paglabas ko palang sa labas ng bahay puro usok ng sasakyan ang malalanghap.

Napatigil lang Ako ng makarinig Ako ng parang bumaksak kaya alerto akong nagmulat ng mata at pumunta dun sa malaking puno kung saan nakarinig Ako ng kaluskos sa bandang run kaya dahan-dahan Ako lumapit dun Wala naman akong nakitang kahinala-hinala dun.

“Uh-shit” rinig kong nagsalita don’t tell me?? Nagsasalita Yung puno? E? Ako lang naman tao dito. Hinawakan ko Yung puno halos manginig naman Ako sa takot ng magsalita ito.

“Oh, fucking shit, I kill that fucking bitch.” Rinig ko namang Sabi nito kaya diko alam gagawin ko Ako ba yung sinasabi niyang bitch?! Papatayin niya ba Ako?

“Ha. ha. hey big tree, don’t k-kill me okay, mabait nman Ako e” Sabi ko habang nakatingin dito pero nawala atensyon niya ng may nagsalita diko alam kung dapat ba Ako tumakbo o ano.

“ what if I want to kill you, may magagawa kaba dun?” Tila nanlamig ang buo kong katawan sa narinig

“Omygod, d-don’t k-kill me” sabi ko pero agar din napatigil ng makarinig Ako ng mahinang tawa kaya dahan-dahan Ako tumalikod para makita kung sino natawa. Halos naman mamatay na kakatawa Yung lalaki nasa harapan ko sapo-sapo niya na tiyan niya dahil sa tawa niya.

“You’re funny. HAHAHA anyway mukha ba akong puno? Sabi nito habang nakatingin na sa kin at nag pipigil ng tawa napasimangot naman Ako kasalanan ko bang Akala ko yung puno Yung nagsasalita edi sana sinabi niya agad diba? Hindi Yung pinagtawanan niya pa Ako.

Wait he’s familiar with me kaso diko lang alam saan ko siya nakita

“Oh hi, you’re familiar” Sabi nito sabay hawak sa baba niya habang pinagkamasdan ako.

Same to you moron.

“Oh, I remember na you’re nixey dormmate right” Sabi nito at ngiting-ngiti sa akin tinaasan ko lang naman ito ng kilay saka ito kunot-noong tiningnan how did he know na dorm mate Ako ni nixey? Is he stalker? Or what?

“HAHAHAHA you’re cute talaga I’m not stalker okay sa gwapo kong ito magiging stalker lang Ako HAHAHA Don’t you remember the one who went to your dorm and delivered the letter to invite for the party? You’re so quick to forget that it was just last night, right?” Sabi nito at ngumiti sa akin dahilan lumabas ang mapuputi nitong ngipin.

Oh, yeah siya pala Yun Akala ko kasi kung sino well masasabi kong magkaiba sila. Kasi nung pumunta siya sa dorm namin nakita kong naka salamin siya nun like now.

“Oh, yeah.” Hindi ko sinasadyang magtono di interasado Wala naman kasi akong sasabihin di rin naman kami close para kausapin ko siya.

“Anyway, I’m Iñigo Bautista at your service” Sabi niya at kumindat pa napangiwi naman Ako sa ginawa niya.

Tumango naman Ako sa kaniya at nag simula ng maglakad palabas ng garden diko alam na sumunod pala siya.

“What about you? What your name?” Kulit niya sa akin dahil kanina ko pa siyang di pinapansin

“Cristae” maikli kong Sabi Saka deretsyo lang ang lakad marami pa akong nakabsalubong at sinasamaan Ako ng tingin diko alam kung anong ginawa ko sa kanila at para samaan Ako ng tingin.

“Anong ginagawa mo dun sa garden?” Tanong niya naman di ba napapagod bunganga niya kakasalita? Dina Ako mag tataka kung magkasundo sila ni nixey dahil sa parehas sila madaldal.

“ Nah, I saw that by accident, so I rested for a while, it was beautiful, it was quiet, pati walang mga bubuyog nq bulong ng bulungan.” Sabi ko at Hindi siya binibigyan pansin kahit nasa tabi ko na siya.

“It’s good that the president didn’t see you. He still has a territory where no one wants to go there without the president’s permission.” He said bago tumakbo paalis. Di man lang niya inantay Ang sasabihin ko dahil agad siyang tumakbo para bang may Nakita siyang di maganda Ganon.

What a weird guy.

Diko nalang Siya pinansin at Saka nagsimula ulit maglakad dipa ako nakakarating sa dorm namin may lalaki Naman naka abang sa labas ng dorm  namin nagtataka Naman ako kaya agad ako lumapit dun.

“Excuse me?” Sabi ko agad Naman lumipat Ang tingin nito sa akin muntik na ako matumba dahil sa gulat.

Dahil paglingon niya sa akin siyang pagsalubong ng mata niyang berbeng mata niya na walang nababakasan ng emosyon.

Napalunok ako Wala sa sarili dahil sa tingin niya para bang mali Yung ginawa ko. Nag Iwas ako ng tingin at sa iba binaling Ang atensyon. Hanggang Makita ko si brent na may dalang plastic I don’t kung Anong laman nun.

Kung sine swerte ka nga Naman oh. Agad ako sumigaw Kay brent Saka ko Siya inakbayan diko hinayaan na mag karoon Siya Ng pagkakataon tingnan Yung lalaki.

“Saan? Punta mo Brent?” Agad Kong tanong habang kinakaladkad siya papuntang elevator. Saka ako tumingin dun sa lalaki nakamasid lang sa ginagawa ko. Para bang naghahanap Siya ng kapintasan saakin.

“Ah, sige una na kami kuya ha! Nakalimutan ko na may pupuntahan Pala ako haha” Yun lang Sabi ko Saka ako madaling hinila si Brent

“Hey, easy are we close?” He said habang nakataas Ang kilay sa akin Ng makasakay kami sa elevator.

Well, di Naman kami close dahil nagkakilala lang kami kanina pero Siya ngayon Ang survivor ko ngayon para sa nakakatakot na lalaki na Yun.

“We’re not. I’m…. uh.. j-just want to chichat to you haha” awkward Kong Sabi na para Yun Ang pinaka Tanga Kong sinabi dahil kumunot-noo niya.

Pero sa halip sagutin ako Dina niya ako pinansin. Ang tahimik. Wala ba siyang balak mag salita?? Akala ko Wala na siyang balak basahin Ang katahimikan.

“Kilala mo ba Yung lalaki?” Tanong niya sa akin nasa unahan lang atensyon. Huh? Lalaki? Sinong lalaki?

“Huh?” Yun lang naisagot ko dahil diko alam sino tinutukoy niya.

“Yung lalaki andoon sa labas ng dorm niyo.” He said kaya Naman agad ako nalinawan.

“Hindi, Ikaw Kilala mo ba Yun?” Takang tanong ko sa kaniya pero di Siya sumagot Hanggang tumigil Ang elevator agad kaming lumabas agad ko Naman nilibot tingin ko sa loob nito.

We’re are we? Nasa madilim kaming pasilyo diko alam kung bakit kami andito.

“You can see, bawal ka Dito. This is one of rules you should go back to your dorm” seryoso na boses niya kaya Naman nagtaka ako ay lintek Pala Siya e. Di Pala ako pwede Dito e, bakit sinama niya pa ako?

Baka nakakalimutan mo, Ikaw ang sumama sa kaniya hindi Siya hinila mo lang Siya para makaalis dun lalaki.

“Haha. I see, Sabi ko nga aalis na ako haha byee” madali Kong Sabi dahil pakiramdam ko may nakatingin sa akin sa madilim na pasilyo. Agad ko pinindot Yung elevator kung saan floor kaso lang nasa kalihitnaan na ako ng maalala Kong diko Pala alam saang floor Yung dorm namin.

Ano na? Tutulala ka nalang ba diyan shittt paano ako nito? Diko maalala kung saang floor Yung dorm namin