Chapter 8 Noah’s Day

Napa-angat ako ng tingin.

Hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako.

“Who made you cry?” Nakatiim bagang na tanong sa akin ni Nick at nilapitan niya ako.

Mas lalo akong naiyak s anaging reaction niya.

“Tell me who made you cry!”

Umiling lang ako bilang sagot.

“Ayaw mo din ba sa akin? Maarte ba ako? Masama ba akong tao? Bakit ayaw ng lahat sa akin?” Umiiyak na tanong ko sa kanya.

He stopped.

I tried to change naman, eh.

“Who tell you about those things?” Galit na tanong ni Nick.

Umiling lang ako sa kanya.

“Azaria! Tell me!” Galit na sigaw niya.

“Maarte daw ako. Tapos pineperahan lang daw kita kaya ako nagpakasal sa’yo. Babagsak daw ang kumpanya dahil sa akin,” umiiyak na sabi ko sa kanya.

Iyakin talaga ako. Hindi kasi ako binibigyan ng pansin kaya ako iyakin.

Umigiting ang panga niy at nandilim ang kanyang paningin.

“Tell me who said those to you!”

Pinilit niya akong sabihin ang mga iyon sa kanya.

“Iyung mga kasamabahay,” Umiiyak na sagot ko. Puno na ng luha ang mukha ko.

Pagkasagot ko sa tanong niya ay nagmadali siyang umalis.

“Saan ka pupunta?” Natarantang tanong ko. Hinabol ko siya.

“Manang call all the maid, right now!” Galit na utos ni Nick sa mayordorma ng bahay.

Gusto magtanong ni Manang ng pinili na lang niyang sundin ang amo niya.

“Nick,” tawag ko sa kanya nang makalapit ako sa kanya. Galit siya.

“S-sir,” natatakot na sabi ng mga kasambahay sa kanya.

“Azaria, tell me who said to you that thing!” Umiigting na sabi ni Nick.

“Nikolai, anak, anong nangyayari? Bakit ka galit?” Mahinahon na tanong ni Manang.

“At bakit umiiyak ang asawa mo?” Manang asked.

“These maids are talking about my wife! Saying bad things about her!” Malakas na sigaw ni Nick.

Napapitlag ang mga kasamabahay na nakatayo sa harapan namin.

Nakita ko na siniko ng isang kasamabahay ang isang kasama niya.

“If no one told me who are the maid talking about my wife, lahat kayo ay tatanggalan ko ng trabaho!” Banta ni Nick sa kanila.

Napasinghap si Manang dahil sa sinabi ni Nick.

Mukha naman natakot ang mga inosente sa sinabi ni Nick.

“Anong mernon?” Dinig ko na bulong ng isa.

“Narinig tayo kanina. Patay tayo,”

“Umamin na tayo,”

“Umamin na kasi kayo.”

“Nag chi-chimisan na lang kayo, nagpapahuli pa kayo.”

Bulungan nila.

“In the count of three, kapag walang umamin ay lahat kayo simulan niyo ng mag impake! One!”

“S-sir, kami po,” sabay taas kamay ng tatlo.

“Did I give you permission to gossip about my wife?! I’m paying you to clean the house not to gossip about her!”

Nanginig sa takot ang tatlo.

“S-sir sorry po,” nanginginig na apologize nang isa sa kanila.

“The three of you are fired! Pack your things and get lost!” Galit na sigaw ni Nick sa tatlo at hinila na ako. Para siyang papatay sa galit niya.

Nakaigting ang panga niya, at masama ang tingin niya habang hila niya ako papunta sa kwarto namin. Bahagya na lang din akong umiiyak.

“Stop crying, hush,” pagpapatahan niya nang makapasok na kami sa kwarto ko.

“Ran to me if someone say bad things to you, I’ll make his life miserable,” nakaigting pa rin ang panga niya habang sinasabi ang mga iyon.

“Totoo naman ang sinabi nila. Baka sa akin ay bumagsak ang kumpanya,”

The last thing na alam ko ay hindi maganda ang kalagayan nang kumpanya.

“Don’t say that,” inis na sabi niya.

Madilim pa rin ang mukha niya.

“Huwag ka ng magalit. Masyado mong tinakot ang mga kasambahay. Pati si Manang ay natakot sa pagsigaw mo kanina.”

“They should be. So they are aware that they can’t bully and say suck things about you. You’re my wife and I won’t let someone bully you,” seryosong sabi niya habang nakatingin sa mga mata ko.

Hindi na ako sumagot. Nakaramdam ako ng paru-paro sa mga sinabi niya.

“Anong oras tayo uuwi?” Pag-iiba ko sa usapan.

“We’ll go home any moment. I’m just waiting to grandpa. You can sleep for the meanime, i’ll wake you up kapag nasa bahay na tayo.”

Ngumiti siya ng bahagya.

Siguro ay may importante pa silang pinag-uusapan ni tanda.

“I’ll wait you na lang,” sabi ko sa kanya.

Kuminang ang mga mata niya, or niya namamalik mata lang ako?

“Are you sure? This might take a long, grandpa and I are still talking about the company. I left him to check you,”

Sweet pala ang lalaking ito.

“Tumango ako. Sasama ako sa’yo, pwede ba? Please,” nag puppy eyes ako kahit hindi bagay sa akin.

Ayaw ko maiwan. Natakot ako sa kanya kanina.

“Tell me if you feel sleepy so we can go home,”

Bahagya lang akong ngumiti sa kanya bilang sagot.

Sinama niya ako office ni tanda na naghihintay sa kanya. Nabigla si grandpa na kasama ako ni Nick.

Nakangiting umiling si grandpa.

They talked about sa project na ginagawa ni Nick.

Nakatulog ako habang nag-uusap at nagising na lang ako na umaga na nasa bahay. Hindi na niya ako ginising. Siguro binuhat niya ako papasok sa kwarto namin.

Hindi ko man lang ako nagising noong nakauwi na kami, at nakauwi na. Kakagising ko lang at ang una kong tinignan ay mga pinamili namin kahapon. Nasa side ang mga iyon at naka ayos.

Ang ganda ng umaga ko.

Malapad akong nakangiti habang isa-isang tinignan ang mga pinamili namin.

“Yes!” Masayang sabi ko nang makita ang bag na matagal ko ng hinahangad sa buhay ko. Niyakap ko iyon.

“Isn’t me who deserves a hug?” Biglang sulpot ni Nick sa kwarto namin.

Dahil sa saya ko ay tumakbo ako sa kanya at niyakap siya.

“Thank you! Thank you!” Masayang pasasalamat ko at nakayakap sa kanya ng mahigpit.

“You’re welcome, wife,” niyakap niya din ako ng mahigpit.

Awakward akong kumalas sa yakap. Dahil sa saya ko ay napayakap ako sa kanya.

Nakangiti sa sa akin si Nick at labas ang mga mapuputi at pantay niyang mga ngipi. Nagpa color white siguro siya ng ngipin kaa ganyan kulay ang mga sa kanya. Parang gusto ko din.

“Are you happy?”

Malapad akong tumango sa kanya.

“Let’s go downstairs,” nakangiting sabi niya.

Ako lang yata ang nakaramdam ng akward. Parang wala lang sa kanya ang pagyakap ko. Siya. naman ang maysabi na yakapin ko siya. So, ano ang kinaka-guilty ko? Trip ko lang.

“Wala kang pasok?” Tanong ko nang mapatingin ako sa suot niya.

“Nope, we’ll attend Noah’s birthday tonight,” sabi niya at napatingin ako ako sa kamay namin. Hinawakan niya ang kamay ko.

Napakunot noo ako.

Papunta kaming kitchen.

“Good morning sir handsome. Good morning ma’am beautiful,” bati ni Marie sa aming dalawa.

“Who’s Noah?” I asked while looking at the food.

Nakakagutom.

Pinanghila niya ako ng upuan at tumabi siya sa akin. Nilagyan niya din ng pagkain ang plato ko. Nakatingin lang ako sa kanya habang ginagawa niya iyon.

“My friend. We’ll attend his birthday party tonight,” maikling sabi niya.

“Eat a lot,” habilin niya.

“Did you cook these?” Iba kasi ang amoy at mukha luto niya. I mean, iba kasi ang mukha ng mga itlog at hotdog. Hindi ganoon nasunog.

“Yeah, eat a lot. You’re losing weight,” sabi niya at binigay sa akin ang isang basong gatas pero kinuha ko ang kape niya.

“Ikaw uminom niyan, ah. Heto, ang gusto ko,” sabay ngiti sa kanya na naisahan ko siya.

Umiling na lang siya at hindi na nagsalita.

“Nick, what color is maganda? Blue or pink?” I ask him nanag pumasok siya sa kwarto. Tapos na ako magbihis.

“Pink,” tipid na sagot niya at lumapit sa akin sabay yakap. Kinilabutana ko nang madikit ang mga balat namin, I didn’t feel any butterfly in my stomach chenalyn kasi hindi naman tooto iyon. Mga corny na tao lang ang naniniwala sa ganu’n.

I’ll go with color blue na hand bag, bagong bili ito.

“What perfurme did you used?” Tanong niya habang inaamoy niya ang batok ko. Kinikilibutan ako sa ginagawa niya. Nasa bewang ko ang mga kamay niya. Umusog ako para kumawalas siya sa paghahawak sa akin pero wa-epek.

“Nick, hindi pa ako tapos magbihis,” imporma ko sa kanya. Namimili pa lang ako ng mga gagamitin ko, at mag me-make up ako. Excited na akong bilhin ang mga pinamili namin.

Nakabihis na siya at isang oras na niya akong hinihintay, heto ang ikalawang beses na pumasok siya sa kwarto para tignan kung tapos na ako, to disapooint him ay matagal pa ako bago matapos.

Pinaharap niya ako sa kanya at namumungay ang kanyang mga mata.

“Bitawan mo ako,” banta ko sa kanya at sinamaan ko siya ng tingin.

Ngumisi lang siya sa akin, and he cup my face.

“You’re beautiful, wife,” ang husky ng boses, at bigla akong nailing. Sobrang lapit ng mukha niya sa akin, tapos ang init ng palad niya.

“Lumabas ka na magbibihis na ako,” sabi ko sa kanya at sinubukan ko siyang itulak.

He groan, “kanina ka pa nagbibihis,” tinignan niya ang kabuuan ko, “hindi ka pa ba nakabihis?” medyo inis na sabi niya at inikot ang kanyang mata.

Magbibihis ulit ako, kailangan matchy ang suot ko na damit ko sa kulay ng bag ko.

“Paano ako matatapos kanina ka pa pasok ng pasok sa kwarto,” inis din na sagot ko sa kanya.

“Huwag ka munang magbihis.”

Nangunot ang noo ko sa sinabi niya. Magtatanong na ako nang hindi natuloy dahil bigla niya akong siniil ng halik.