Chapter Seven

Masayang ipinakita ni Kieran kay Pharm ang room nito. Sinunod niya ang lahat ng utos at bilin ni Hardin sa kanya. The latter was in the yard, and prepare for their dinner. He observed Pharm habang inilabas nito ang gamit nito mula sa loob ng maleta nito.

Tumigil si Pharm sa ginagawa nito at diretsong tumingin ito sa kanya. Pharm looks at him strangely, paano kasi ay siya mismo ay iba na ang kinikilos niya. Lately, Kieran talking to himself alone, and he looks wonderfully alive. Alam ni Pharm na hindi gano’n si Kieran dati.

Alam ni Pharm na malungkuting tao si Kieran. He often stared at the ceiling the whole night. Kieran struggling with social anxiety and being surrounded by homophobic people. It was hell for him. Paano ba makaramdam ng saya ang isang tulad ni Kieran kung mismong ama niya ay kinamumuhian siya?

Kieran doesn’t introduce any old best friend to Pharm before that’s why Pharm questioned who was Hardin in Kieran’s life. Pharm doesn’t give a damn, he was just curious. With the thought that Hardin is good and kind ay komportable na si Pharm. Hindi ito against if mayron mang namamagitan sa kay Kieran at Hardin.

“P’Pharm? what’s the matter with you? spill the tea. Jeez, you look lively.” Napatingin siya nang diretso sa mga mata nito. Kung hindi siya nagkamali ay tila nagtatanong ang aura nito. Hindi niya alam kung bakit, wala siyang ideya.

His mind jumped to a conclusion na baka gusto nitong mag-usisa tungkol sa monthly payment ng bahay na tinitirahan nila. Napameywang siya.“Tham mai khrub?” Why? umiwas siya ng tingin at pagkatapos ng ilang segundo ay muling ibinalik niya kay Pharm ang tingin niya. Nothing changed and still, the curiosity that fill Pharm’s face was there.

“What was wrong with you? H-heys? Ayne and Hardin are waiting for us, P’Pharm.” Hilahin sana niya ito palabas, pero hindi man lang ito tuminag sa kinauupuan nito. What was wrong with him parang siya na ‘tong patay ang kuryosidad sa inakto ni Pharm. “Any problem? Is there something bothering your mind? Look, I don’t want to waste time it was not a time for a prank. Let’s go I have to grill the pork Tocino.”

“Look, who’s in love here,” Pharm smirked. He stood up and moved close to Kieran.

“My friend just loves me very much, and won’t mind telling me what was in his mind.” Kieran heaved.

“You like P’Hardin, right? Oh no wrong term, I mean you loved P’Hardin, right?” He looked straight into Kieran’s eyes he was seeking the sincerity in Kieran’s answer. “I can tell it.”

Wala itong alam sa tinitibok ng puso niya. Hindi niya naman kasi obligasyon ang ipaliwanag ang nararamdaman niya, o kung sino man siya sa publiko. Wala ‘yon sa plataporma ng buhay niya ang buksan ang pribadong buhay niya. He was living life for himself, not for anyone else.

“Both are close to the truth. I am sorry P’Pharm.” Yumakap siya kay Pharm nang mahigpit.

Pharm nodded. “It’s okay Nong. Remember it is not good to pretend and hide who truly you are. Don’t hide in a shadow of your doubt, do not allow other people to vilify you because of your identity. There’s nothing wrong with your sexual orientation, the problem is the vexatious society that always takes away the colors of our existence,” puno ng pag-uunawang sambit ni Pharm.

“And, when you found out that you’re truly in love with him, I’ll be happy for you, Nong. I can tell you from my viewpoint, Hardin is bad at expressing himself, or he didn’t have the courage at all.”

Kumalas siya sa yakapan nila, at tumingin sa mga mata nito. “What does it mean?” he was curious.

“Hardin has a feeling for you too.”

“Shiaaaaa!”

“Forget it, think about it later.” Hinila siya nito palabas ng silid nito at bumaba na sila.

Paglabas ng dalawa ay dumiretso sila sa bakuran ng bahay. Maganda nga roon and there was a space in which a table was placed under a shady cassia fistula tree. It was breathtaking, the view, the scenery, feels enraptured. Kaagad niyang nakita si Hardin who was grilling chicken, and pork. Ngumiti siyang lumapit sa binata. Kaagad siya nitong nakita at ngumiti rin ito sa kanya.

“You said you grill the pork Tocino, pero dahil hindi ka lumabas agad kaya ako na gumawa.” Ibinalik nito ang atensiyon sa hita ng manok at pork Tocinong nasa ibabaw ng nagbabagang uling. “You and Pharm seem very close.” Hardin shrugged.

Paglipas ng isang minuto ay luto na lahat ‘yon at wala pa ring imik si Kieran na nanatiling nakatayo roon while processing what Hardin just said. Huminga siya nang malalim at nang humarap si Hardin sa kanya ay biglang naglanding ang palad niya para punasin ang napapawisang noo ni Hardin.

Kieran was clueless kung ano ang tumulak sa kanya para gawin iyon. Hinayaan lamang siya nito, wala siyang nakikitang reaksiyon ni Hardin. Hindi rin niya nakikitang kinontra nito ang ginagawa niya. Nakatingin lang ito nang diretso sa kanyang mga mata. Dahan-dahan niyang binawi ang palad niya at yumuko, wala na siyang lakas loob na salubungin ang tingin nito

“Geeez, ‘wag kang ganyan dahil mas lalo kang cute at baka mahalin kita.” Biro nito sa kanya sabay pisil ng ilong ni Kieran. “Ang cute mo, Nong,” dagdag na wika nito.

How could Kieran forget Hardin’s words easily, it makes his cheeks red, and he had to hide it, chest-thumping, and butterflies circles in his stomach. The same feelings he felt before.

Nanatili siyang nakayuko. Hindi niya pinansin si Hardin kahit nang yumuko pa ito at inilapit ang mukha sa mukha niya at ilang pulgada lamang ang layo ng labi nito sa kanyang mga labi. The flutter in his stomach accelerated to a full-fledged free/fall sensation.

“Too cute, do not try to pretend that you’re disappointed kung hindi naman talaga, na hindi ka naman nagtatampo. Wait, o baka sineryoso mo ang sinabi ko kanina. I was just joking. All I want is you grill the chicken and pork Tocino so I can taste your style, pero luto na lahat kaya okay na.” Ngumiti ito.

Kieran was filled with deep astonishment as Hardin’s fresh breath kiss his whole face. It feels like a rainbow, a cool inhalation of oxygen from Hardin, and it warms Kieran’s soul.

Isang matamis na ngiti sa labi at mata nito ang sumalubong sa kanyang mga mata nang nag-angat siya ng tingin. Naging kasing lakas ng tambol ang kabog ng kanyang dibdib. Napanganga siya sa guwapo ni Hardin.

Palagi naman niyang nasilayan ang guwapong mukha nito pero ngayong malapit lang ang mukha nito sa kanyang mukha ay may kung puwersang tumulak sa kanya para hagkan ito sa labi.

Tumayo nang tuwid si Hardin. Nagpakawala siya nang malalim na buntong hininga.

“Let’s go, dinner is ready it’s in the perfect set.” Inakbayan siya nito.

Mabigat ang kamay nitong nakapatong sa kanyang balikat pero hindi na siya nagreklamo pa nang nagsimula na silang naglalakad. Nakatingin si Ayne at Pharm sa kanilang dalawa. Nagtatanong ang hitsura ni Ayne habang si Pharm naman ay may ngiting nakaguhit sa mga labi nito.

Umupo sila sa mesa sa ilalim ng cassia fistula tree. Nakalapag do’n ang grilled chicken, pork Tocino, Gaeng Keow wan, Pak Boong with Khao pad and served with white Malage, it was awesome and romantic, white wine is suite the night.

Nang nagsimula na silang kumain ay nagtanong si Kieran kung sino ang nagluto ng Gaeng Keow wan, o binili lang ‘yon. Ang sarap kasi, minsan lang kasi siya kumain ng spicy na gulay, but it was the perfect balance of sweet from the added coconut milk, with a lot of fresh green chilies. Kailangan niyang damihan ang rice Khao Pad niya para talunin ang anghang ng gulay na ‘yon.

Hardin raised his hand. He seems very proud. “I am the designated chef. I love cooking and I’m a master.” Tumawa ito.

“Self-proclaim,” said Kieran.

“Totoo, ako nagluto nang lahat ng ito.” Protesta ni Hardin. Nakatingin sa kanila ang dalawa dahil hindi naiintindihan ng mga ito ang sinasabi ni Hardin. “Here try it.” Gamit ang kutsara ay sinubuan siya nito. Tinanggap naman niya ‘yon at tumatangu-tango si Kieran. “See? Is it delicious?”

“Good.”

“Good?” usisa nito.

Kieran said, “Perfect.”

“Like one hundred percent?” muling usisa nito.

“This is freaking delicious. Stop pretending that you don’t like it Nong’Kieran,” said Ayne.

“Damn you. I wasn’t not saying that I don’t like it.” Protesta niya. Nabigla siya nang biglang nilinis ni Hardin ang sulok ng kanyang bibig gamit ang daliri nito. Namumula ang kanyang mga pisngi.

“Ang kalat mo kumain.” Hardin coaxed.

Ipinagtuloy niya ang pagkain at hindi na umimik pa. Inabala na lamang niya ang sarili sa pagkain at hindi na pinansin ang mga ito. Nang matapos sila sa pagkain ay si Hardin ang nagligpit ng mga plato at kalat nila.

Nagsalin siya ng wine sa baso at naglalakad palayo. Umupo siya sa gilid ng pool at inilubog ang dalawang paa sa tubig. Ilang minuto na ang nakalilipas at nang muli siyang lumingon sa kinauupuan nina Ayne at Pharm ay wala na ang mga ito roon. He was silent and gulped the content in his shot glass, at ibinalik ang atensiyon sa pool.

“Alone? Pharm and Ayne went out.” Ansuyo nito at umupo ito sa tabi niya at inilubog din nito ang dalawang paa sa tubig. Binigyan nito si Kieran ng isang beer na may laman at bukas na ‘yon. Tinanggap ni Kieran ‘yon. “Beautiful isn’t it?” Tumingala ito sa kalangitan. A peaceful starry night sky met his eyes.

“Yes, perfect and calm,” matipid na sagot niya. Ipinatong nito ang ulo nito sa kanyang balikat. “Do you believe that friendship is not permanent?” biglang naitanong niya kay Hardin. Narinig niya ang pagbuntong hininga nito.

“I don’t know,” Hardin said coldly.

Ngumiti siya. “And if time separates us will you make your way to find me again as your best friend?”

“Yes, I will.”

“We pinky promise?”

“Yes we pinky promise,” he said and they linked their pinky fingers together. Kasabay nang biglang pagyakap nito sa kanya.

Paglipas ng halos isang oras ay nakatulog na pala si Hardin sa kanyang balikat. Itinungga niya ang beer. Ang hindi nito alam ay nagtatampo siya dahil isa lamang siyang Nong o little brother at kaibigan sa paningin nito. Pero hindi na siya nagreklamo pa.

Pasado alas diyes na ng gabi at kailangan na nilang umalis doon. Pero tulog pa rin si Hardin. Kaya ginising niya ito. Dahan-dahan niyang inaalayan ito. He warned Hardin a while ago to stop drinking but the latter didn’t listen to him. Hindi niya mabilang kung ilang beer ang naubos ni Hardin, samantalang ang sa kanya ay dalawang bote lamang.

Medyo nahihirapan siya lalo na nang pumanhik sila sa itaas. He wants to carry Hardin pero nag-inarte ang buong katawan niya dahil mabigat ang binata lalo na’t lasing ito. Kaya inakbayan at inaalayan na lang niya itong makalakad at pumanhik sa itaas.

Let’s merry and celebrate. My Nong and I are finally reunited.

Ang linyang ‘yon na naririnig niya sa kanyang isipan ay galing mismo sa bibig ni Hardin. Sumigaw pa ito kanina at natumba ito sa pool dahil nanghihina na ang katawan nito dahil sa kalasingan. Kaagad naman niyang hinila ito sa gilid.

I love my Nong…

He stopped as he recalled the line. Hardin said that a while ago and again and again it makes Kieran’s heart beat faster like he was just been in a race. But it wasn’t a big deal since Hardin pronounce ‘Nong’. He simpered. Isa pa ay lasing ang huli.

“I’m cold.” Bulong ni Hardin sa kanya at dumikit ang mga labi nito sa likod ng tainga niya, soft and smooth.

Dahan-dahan at marahan niya itong ihiga sa sofa na nasa loob ng silid nito. He didn’t know what he will do next. Hardin’s shirt and shorts were soaking. Ano ang gagawin niya? Huhubarin ba niya ang lalaki? Kieran inhales and exhales.

He shook his head and bent to take off Hardin’s shirt. Nanginginig ang mga kamay niya habang hinila niya paitaas ang shirt nito.

When Kieran succeeded in taking off Hardin’s shirt he threw it in the laundry basket. When Kieran turned to Hardin again to take off his shorts, Kieran was shocked when Hardin grabbed him to his body.

“P’Hardin,” Kieran said calling his name. Was it protest because he found himself struggling to breathe? His face was buried in Hardin’s massive chest. How could Kieran escape his embrace kung tila bakal ang mga kamay nitong yumakap sa kanya? Hindi na niya kinontra pa ang puso niyang tambol sa lakas. At sumabay pang tumibok at gumising ang kanyang kakambal. Jerk!

Can I stay here forever, under your embrace, and keep listening to your heartbeat? It’s a home for me.

Nararamdaman niya ang init na mula sa nakahubad na katawan nito. At naamoy niya ang natural nitong bango, lalaking-lalaki. He found himself staring up at Hardin’s concrete jaw and Hardin’s perfect lips. Napalunok siya. He was locked by a perfect man in the world and it feels like euphoria.

Hindi niya maintindihan kung bakit bumigat ang talukap ng kanyang mga mata while listening to Hardin’s heartbeat. Like a sweet lullaby that lulls him to sleep.

NAGISING si Kieran when he felt a hand wrapped in his body, and Kieran found himself in the bed. He looks to the alarm clock na nasa isang maliit na mesa at napagtanto niyang alas tres na ng madaling araw.

Iniisip niyang paano siya nakahiga sa kama, dahil ang huling tagpo na naalala niya ay sa sofa at binihag siya ni Hardin sa yakap. Paano siya nakapunta roon? And who was hugging him from behind?

Humarap siya at muntik nang lumapat ang mga labi niya sa mga labi ni Hardin. Halos isang pulgada lamang ang layo ng mga labi nito sa kanya.

Napansin niyang may suot na ng damit si Hardin. Iniisip niyang ito ang bumuhat sa kanya para ihiga sa kama. And the latter found Kieran sleeping in his chest? Kieran feels embarrassed.

Bakit kasi hindi siya gumising kaagad. Bakit kasi nagpadala siya sa kanyang emosyon? Nagsiksikan na ang ‘Bakit’ sa kanyang isip. Pero hindi niya inalis ang pag-obserba sa nakapikit na si Hardin.

Nagdilat ito ng mga mata at akala niya kanina ay himbing itong nakatulog. Nagkasalubong ang kanilang mga tingin. Wala ni isa sa kanila ang nagbaba ng tingin. Their eyes communicate. To his surprise ay naglanding ang palad nito sa kanyang pisngi. Hardin gently caresses Kieran’s cheeks. Gentle touch and Kieran closed his eyes.

“Cannot sleep?” Hardin asked lowering his voice.

Tumango siya. Pero madaling araw naman at tila wala na siyang balak matulog ulit. Parang gusto niyang lumabas at umupo sa labas, sa gilid ng pool at doon mag-stay hanggang sa pagsikat ng araw. It would be nice outside with a cool breeze, and attar of fresh flowers expanding in the air.

“Come here.” Hinila siya nito sa isang buong yakap.

Hindi maintindihan ni Kieran o maipaliwanag ang kanyang nararamdaman sa sandaling pagdikit ng kanilang mga katawan. He wants to push Hardin away pero buong puso niya ang nagprotesta.

“Kung hindi ka makatulog ulit just stay in my hug.” Marahang hinaplos nito ang likod niya. Ang salita nito ay humaplos din sa kanyang damdamin. It is such a comfortable feeling. Kieran feels that he belonged. He couldn’t help but think how good and gentle Hardin is, and a perfect best friend.

Nararamdaman niya ang unti-unting paghigpit na pagyakap nito sa kanya. Kieran hugged Hardin too. Kieran needs him the most. Kieran could love every feature of Hardin, his perfect visage, his scent, his heart, his blood, and everything about him.

“Do you think that friends sometimes are romantic?” biglang tanong nito sa kanya. Hardin was curious about it.

It took a minute before he parted his lips, and answer Hardin’s question. Sa totoo lang ay hindi niya alam ang isasagot sa tanong nito. “Hmm... Yes.” Kieran wasn’t sure of it. And when friends are romantic that was another level of love. Platonic.

Nararamdaman niya ang pagbilis ng tibok ng puso nito. Hindi niya alam kung para saan ‘yon. Would that be the beginning of Pee’s love for his Nong? It was wrong. Paano ‘yon mangyari kung masama ang lipunan sa mga tulad niya? Ang ginagalawan niyang lipunan ay malupit, mapanghusga, and it considered him as a mockery and scum of the earth. Sino ang hindi nasasaktan? Sino ang hindi umiiyak?

“Don’t think too much, sleep and I hug you tight, I won’t let you go. You cannot have a bad dream, you’ll be safe in my arms,” marahang sambit nito.

It was a comfy bed with two men on it hugging each other. The other one has an intimate feeling but he cannot tell if the other one has feelings for him too. Think no more and he fell asleep.

_________

Thanks for giving a shot for this