CHAPTER SIX

WHAT HE said repeatedly echoed inside my head. Kusang umurong ang mga luha ko at nasapo ang bibig. Did I hear it right?

Baog siya? How come?

I don't know if I will be disappointed or not. Sayang ang lahi niya.

"S-sigu-rado ka?" I asked in a low voice.

He nodded while his cheeks started to redden. "Oo kaya makakahinga ka na ngayon ng maluwag."

"Hindi mo naman ako niloloko di ba?"

Natawa siya. "Hindi nga."

Napasuklay ako ng buhok at natawa ng mababaw. Halos mabaliw ako kakaisip kung ano ang gagawin kapag nabuntis ako pero ngayon, malalaman ko na baog pala siya.

Nakakabaliw 'to, grabe.

Walanghiya akong sumandal sa balikat niya at naramdaman ko ang kanyang paninigas pero nawala rin agad ang tensiyon sa kanyang katawan.

My eyes started to water again. He can't produce a baby, hindi ako mabubuntis at makakapagtapos ako ng pag-aaral. I laugh like a crazy because of the happiness. Agad na nawala ang stress ko nitong nakaraang araw.

I'm still lucky. Kahit papaano ay gusto kong sabihin na nagpapasalamay ako dahil sa lahat ng mga lalake na nasa bar na iyon ay siya ang nakatalik ko. He gave me a good performance on bed---yes, hindi ko iyon ikakaila—and give me an assurance. Thank you!

Matagal pa akong nanatiling nakapatong ang noo sa balikat niya habang hinahayaan niya naman ako. Katahimikan ang nakapaligid sa aming dalawa at tanging mga mabibigat na paghinga lang ang maririnig sa loob ng kotse. I can also feel the awkwardness between us, that's maybe we don't know each other totally.

I can feel he’s a bit tense and he keep combing his hair using his fingers.

Kinagat ko naman ang pang-ibabang labi habang iniisip ang nangyari sa amin at ang nalaman ko ngayong araw. Kapagkuwan umunot ang noo ko nang may maramdamang matigas na bagay ang tumatama sa gitna ng aking hita. Cycling lang ang short ko kaya ramdam ko iyon ng husto.

Nag-angat ako ng tingin sa kanya na lukot ang mukha at tinaasan niya naman ako ng kilay bilang pagtatanong.

Bumaba ang mga mata ko sa kinauupuan at ganun na lang ang gulat nung malamang inuupuan ko pala ang kanyang pagkakalaki.

Kaya pala.

Akmang aalis ako mula sa pagkakakandong sa kanya nang mabilis niya akong pigilan. He encircled his arm around my waist and a groan escape from his mouth.

I blush. This jerk!

"Huwag ka munang umalis. I'm still enjoying."

My lips parted. "What the! Are you serious?"

His eyes became dark. "Yes, I am."

Sinampal ko siya na siyang kanyang ikinaawang. Binaklas ko ang kamay niya sa beywang ko nang hawakan niya ako sa batok at sinakop ang aking labi.

My eyes widen because of shock and my mouth hang open a bit at kinuha niya naman ang pagkakataong iyon para palalimin ang halik. He titled his head and he kiss me deeply, it's full of hunger.

Kumakalabog ang puso ko ng sobrang lakas at halos marinig ko na iyon. Ramdam ko ang kanyang bawat paghalik pero hindi ako makagalaw.

Nang sa wakas ay napabalik ako sa huwisyo ay sinubukan ko siyang itulak sa kanyang dibdib pero hinawakan niya ang aking kamay para pigilan ako. Nagpumilit ako pa ako pero hindi ko magawang ibuhos ang lakas dahil sa panghihina.

I close my eyes firmly when he enter his tongue and wander around my mouth. Mas lalo akong nanghina sa kanyang ginawa at napatigil ang kamay sa pagwawala.

I can taste his sweet saliva and smell his mint breath. Nagsimulang bumigat ang aking paghinga at ang pagdaloy ng apoy sa aking katawan, nakakaramdam ako ng init at pananabik sa kanyang ginagawa.

He bit my lip and I can't help myself to whimper in pleasure. His started to caress my body. My legs, up to my waist and inserted his hand inside my blouse. Sinubukan kong pigilan ang kamay niya pero hindi ko magawa dahil nanginginig ito.

His hand crawled upward and I heard the sound when he unhook my bra using just one hand.

Bago pa ako makaangal ay sinakop na niya ang aking dibdib at isang ungol ang kumawala sa aking bibig. Mabilis kong tinakpan iyon pero kinuha niya ang aking kamay.

Nagkatitigan kaming dalawa at napangisi siya kasabay ng pagpisil niya muli sa aking dibdib. Suminghap ako at kinuha niya ang pagkakataon na iyon para muli akong halikan.

"Kiss me back, Yasmin."

Hindi ko alam kung ano ang nagtulak sa akin para sundin siya.

I started to mimic his movements while he massage my breast. Dahil sa ginagawa ng kanyang kamay ay mas lalong nadadagdagan ang pag-iinit ng aking katawan at nawawala na sa tamang katinuan.

I encircled my hand on his nape and pulled him closer.

We kiss hungrily, the pace of our lips are getting faster and faster. Minsan ay hindi ko siya mahabol pa. Uhaw na uhaw kami sa isa't-isa, nag-eespadahan ng dila at nagkakagatan ng labi. I started to catch my breath but I still continue to kiss him.

Pinutol niya ang halikan naming dalawa."Unbutton your blouse," namamaos ang kanyang boses at muling sinakop ang aking labi.

Mabilis din iyong bumaba sa aking leeg at sinisipsip ang aking balat.

Kagat ko naman ang pang-ibabang labi para pigilan ang mapaungol ng malakas. Mahirap na at baka marinig kami ng estudyante sa labas.

Nanginginig ang mga kamay ko habang inaalis ang pagkakabutones ng aking damit.

"Oohhh," I moan as he slightly bit my neck. Napakapit ako sa kanyang balikat at tumingala para bigyan siya ng laya.

He stop massaging my breast to continue unbuttoning my clothe. Mabilis niya lang iyong nagawa at sunod namang inalis ay ang aking bra.

Napalunok ako nung bumaba ang kanyang dila papunta sa aking dibdib. He was near to my peak and going to suck it when someone knock on the window.

Napalingon kami roon at mabilis siyang itinulak nang makita ang ex kong pilit sumisilip sa loob ng sasakyan.

Umalis ako sa pagkakandong sa kanya at tinakpan ang katawan. What the! What did I have done?

Pinukpok ko ang ulo at di makapaniwala sa nagawa.

Parang kanina lang umiyak ako dahil nawala ang virginity ko pero ngayon nakikipaghalikan na ako sa kanya.

Binutones ko ang blusa at napatingin sa kanya. Bakas sa kanyang mukha ang pagkabitin at pagkainip.

Kumatok din siya pabalik at malakas itong minura. Wala namang silbi iyon dahil hindi naman siya nito maririnig.

Natigilan naman si Kuen at parang may binibigkas.

"Ano ba ang problema ng lalaking ito? Isang napakalaking istorbo," reklamo niya at masama ang tinging pinupukol dito.

I thank my ex for disturbing us or else we will end up on bed again.... pero nakakabitin-- stop that Yasmin! Don't you dare let this happen again! You better go out from his car now or else you can't stop yourself again.

Binuksan ko ang pinto at nakaapak na ang paa ko sa labas nang magtanong siya.

"At saan ka pupunta?" may bahid ng inis niyang tanong.

"Lalabas."

Lumapit siya sa akin at lumayo naman ako. "Ayaw mong ituloy natin ang ginagawa natin?" he whisper seductively. Napalunok ako ng malagkit. "I know you like what we did, bakit hindi pa natin mas palalimim---"

Sinara ko ang pinto at malakas ko siyang sinampal na siyang ikinatiim bagang niya.

"Alam mo, sana hindi na lang ako tumigil sa pagsakal sa'yo eh. Nakakainis ka! Don't you dare kiss me again."

"But you like it---"

"No! You forced me again."

Natawa siya at sumandal sa backrest. "Talaga? Alam nating dalawa na hindi kita pinilit."

Hindi nga but you seduced me. Umiwas ako ng tingin at lalabas na sana nang hindi ko na mabuksan ang pinto.

"I lock it."

I turn at him with disbelief. "Bakit?"

"Para hindi ka makalabas."

"At bakit ayaw mo naman akong palabasin?"

"We still need to talk about what happened to us."

Oh right, gusto ko rin iyong pag-usapan. Umayos ako ng upo at humarap sa harapan na nakahalukipkip. "Sige."

"Why not mag-usap tayo habang hinahatid kita sa bahay niyo, okay lang ba?"

Tumatango-tango ako at sinenyasan siyang umusad na.

Pinaandar niya naman ang makina ng sasakyan at napasandal na lang ako sa kinauupuan nang magsimula siyang magmaneho.

Tahimik lang kaming dalawa sa loob ng sampung minuto, hinihintay namin kung sino ang mauunang magsalita sa aming dalawa.

Kapagkuwan ay tumikhim siya. "Nga pala, hindi mo ba talaga ako naaalala?"

Umiling ako. "Hindi," sagot ko na hindi manlang nakatingin sa kanya. "Lasing ako nun."

"But we already met before you got drunk. Hindi tayo sa bar unang nagkita."

Napalingon ako sa kanya. "Talaga?"

"Oo. Naaalala mo yung lalaking nakabanggan mo sa 7/11?"

Naningkit ang aking mga mata para alalalahanin iyon. Suminghap ako at nanlaki ang mga mata pagkatapos. "Tama! Naalala ko na." I snap my fingers. "Panay pa nga ang tingin mo sa akin di ba?" Kaya naman pala sobrang pamilyar niya sa akin.

He smile widely. "Good to know that you remember."

"Bakit ba panay ang tingin mo sa akin nung gabing iyon? Nagagandahan ka ba sa akin?"

Tawagin niyo na akong feelingera pero alam ko sa sarili ko na maganda ako. Sabi nga nila, kung gusto mong ituring ka ng mga tao na maganda, ituring mo muna ang sarili na ganun ka. That's not boastfulness but it's self-love and confidence.

He chuckled sexily. "Ganyan na ganyan din ang tanong mo sa akin nung gabing iyon and to answer your question, I will be true and will say yes." He face me. "You're so beautiful, like you’re the goddess of beauty, Yasmin."

Nag-iwas ako ng tingin dahil kinilig ako sa sinabi niya. I am the goddess of beauty, grabe, inagawan ko pa ng korona si Venus.

"Nga pala, paano mo nalaman na Yasmin ang pangalan ko? You even know my surname too," naguguluhan kong tanong.

He lick his lips. "Well, you told me your name while we are having s**."

Mas lalo pang nagdagdagan ang pag-iinit ang pisngi ko. Seriously? Kailangan ba niyang sabihin yun? Puwede namang 'that night' na lang.

Paulit-ulit niya talagang pinapaalala sa akin na may nangyari sa amin eh at hindi na ako isang Maria Clara. Marie Claire na lang.

Hindi ko na lang iyon pinansin pa. "Since you have already open the topic about what happened to us, I want to have a deal with you."

"Ano naman yun?"

"Gusto kong huwag mong sabihin kanino man na may nangyari sa ating dalawa at kapalit nun ay hindi ko ipagkakalat na baog ka."

Surely, it will be a big controversy if a lot of people will find out he can't produce a cell. Sa guwapo niyang yan, tiyak na maraming nagkakagusto sa kanya.

"I want to keep it between of us," dagdag ko pa.

"Even to my closest friends?"

"Yes."

"Paano ba yan? Alam na nila. They saw at us leaving the bar," nakangisi niyang sabi.

"Ano?" I exclaimed. Hindi puwede ito. "Mapagkakatiwalaan ba yang mga kaibigan mo? Baka naipagkalat na nila ha."

Natawa siya. "Bakit naman nila ipagkakalat? We are all grown up and matured and s**? It's not big deal to us, we already have work unlike sa'yo na estudyante pa lang."

Kaya nga kailangan walang makaalam na hindi na ako virgin dahil nag-aaral pa lang ako. I know na some of the college students are not virgin anymore, they even had s** many times and it's not really a big issue since we are at the right age na naman but I think, hindi pa rin iyon magandang tingnan dahil mga estudyante pa lang kami. We aren't ready to settled yet.

"That's good. Ilan ba silang nakakalam?"

"Lima."

"Lima? Grabe naman. Akala ko isa lang."

"Did a I say 'friend?' It has an 'S' Yasmin, it's plural."

"Oo, alam ko. Sorry." At inikutan ko siya ng mata. Nakita ko naman mula sa gilid ng mga mata ko na napailing siya.

Di nagtagal ay nakarating na rin kami sa tapat ng condominium na tinitirahan ko.

He stop the engine of the car.

"So...." he drawls. "Dito ka pala nakatira."

Tinaasan ko siya ng kilay. "Eh ano naman sa'yo?"

Matamis siyang ngumiti. "Wala lang. Masaya lang ako na nalaman ko na kung saan ka nakatira"

"At bakit naman?" may suspetsiya kong tanong.

His smiles turn into a mischievous grin. I grimace. "Secret."

Inilingan ko siya at tuluyan ng lumabas ng kanyang sasakyan.

I walk towards the condominium when I suddenly remember something. Nilingon ko ang kanyang sasakyan at mabuti na lang ay hindi pa siya umaalis.

Lumapit ako at kinatok ang bintana. Bumaba naman iyon.

"Yes? May nakalimutan ka?"

"Kanina pa tayo nag-uusap pero hindi ko manlang alam ang pangalan mo. Ano ba ang pangalan mo?"

May kinuha siya sa kanyang wallet at calling card iyon. Inirapan ko siya bago iyon tanggapin, ang arte. May pa calling card pang nalalaman, puwede namang banggitin ang pangalan.

Binasa ko iyon.

"I'm Lanz Verona--"

"Alam ko."

He pouted. "Ang sungit."

"Ang arte mo na naman. Anyway, Lanz. I hope this is the last time that we'll meet each other...."

His face crumpled.

"Kalimutan na natin ang nangyari sa atin at ang isa't-isa. Thanks for the ride."

I flash my sweetest smile before I walk away.

NAGISING AKO na magaan ang pakiramdam dahil wala ng pangamba sa puso ko. Nag-unat ako ng katawan at napatingin sa oras.

It's still 6 in the morning at mamayang 9 pa ang pasok ko. Araw-araw ay paiba-iba ang oras ng pagpasok ko, depende kasi sa schedules. Minsan alas 7 pa lang ay nasa univ na ako at nakikinig sa professor, minsan naman sa tanghali pa ang simula ng first sub ko.

Ganun talaga kapag college ka na. Unlike nung high school years na umaabot ng 8 ang subjects na inaaral araw-araw, ngayon hanggang 3 or 4 na lang. Konti na lang nga ang subjects pero marami naman ang binibigay na activities. It’s still hell.

Umalis ako sa ibabaw ng kama para buksan ang kurtina at tumambad sa akin ang sikat ng araw. Nagwarm up ako saglit bago tumungo ng kusina para maghanda ng breakfast.

I just cook a bacon and egg then ginawa iyong palawan sa tinapay staka nagtimpla ng kape. Pumuwesto ako sa sala para manuod ng tv habang kumakain.

Habang ngumunguya ay nahagip ng mata ko ang calling card na nasa lamesa. Binitawan ko ang mug at kinuha iyon.

Lanz Verona. CEO of Verona Airlines.

He has a good name, bumagay sa guwapo niyang mukha.

Sayang at walang picture 'tong calling card niya at pangalan lang. Ang ganda pa namang tingnan ng mukha niya, hindi nakakasawa. Yung tipo ng mukha na gusto mong makita bawat paggising mo sa umaga. No wonder tinitilian siya ng mga schoolmates ko.

And he's a Verona huh, a CEO. Kaya naman pala ang gara niyang tingnan, miski ang sasakyan niya ay nagpapakita ng kanyang karangyaan.

Tingnan mo nga naman, isang CEO pa ang nakauna sa akin.

Sa aming mga tourism student ay kilala ang mga Verona. Ang airlines nila ay ang pinakasikat na airlines dito sa bansa. They offer a good service and because of their connections ay maraming mga VIP's ang pinipili ang airlines nila.

Nung pinag-aralan namin ang airlines nila nung nakaraang taon ay iba pa ang pinakilala sa aming ceo, hindi ko rin siya nakita bilang parte ng airlines na iyon kaya hindi ko talaga siya nakilanlan.

Baka kakaluklok pa lang sa kanya sa puwesto.

Maraming nangangarap sa amin na doon makapagtrabaho matapos grumaduate at isa na ako roon pero sa nangyari sa pagitan naming dalawa, mukhang wala akong ibang pagpipilian kundi ang maghanap ng ibang airlines. Maybe, Louel Airline will be great since pumapangalawa naman iyon sa kanila.

It's 7 am when I take a bath and there's still an hour before my class started when I left my unit.

Sumakay sa elevator at pasara na iyon nang may humabol. Mabilis na hinarang nung lalake ang kamay niya kaya bumukas ulit ang pinto.

My gaze directed to him and our eyes met. I saw he was taken a back for a moment but able to fix himself immediately.

Umiwas naman ako ng tingin at humakbang patagilid nung siya ay pumasok. Habang pababa ay matinding katahimikan ang nakalukob sa aming dalawa.

"How are you?" Kapagkuwan ay tanong niya.

Umirap ako. "We aren't close anymore, don't bother yourself to ask."

Her lips thin and nodded.

Umirap ulit ako.

He's the ex-boyfriend of my best friend. Ang rason kung bakit ayokong pumunta rito sa Erina ay natatakot akong makita niya si Brice at malamang may ka live na ito. Mabuti nga at hindi niya kasama yung babae niya eh, haliparot pa naman iyon. Magdidilim talaga ang paningin ko.

Hindi pa rin kasi nakakalimot si Erina at tiyak na masasaktan siya kapag nakita niya ito. Witnessing her crying and how broken she was is traumatizing. Seeing her tears grips my heart.

Tumunog ang elevator at sa pagbukas nito ay agad akong lumabas. Ramdam ko naman ang titig niya sa akin.

Ikinuyom ko ang kamao. How am I? Bakit hindi ang bff ko ang tanungin niya ng ganun? Para malaman niya ang mga pinagdaanan nito.

Hindi porke naging malapit kami ng kaunti habang sila pa ni Erina ay may karapatan na siyang umakto na para bang wala siyang kasalanan. Inaasahan talaga niya na kakausapin ko pa rin siya?

Kapal.

"Yasmin!" tili ng kaklase kong binabae nung pumasok ako ng classroom. Mahigpit pa niya akong niyakap at bumitiw din naman agad. Mahina niyang pinanggigilan ang pisngi ko. Pinagkunuotan ko naman siya ng noo at naupo sa upuan. Agad silang pumalibot sa akin.

"Tell us, kaano-ano mo yung guwapong lalake ha?"

"Bakit ikaw ang hinahanap niya?"

"Anong pangalan niya Yas?"

"Ang guwapo niya grabe. Nakakainggit ka."

Natampal ko na lang ang noo. I see this coming. Bakit ko ba hindi pinaghandaan ang sarili ko sa ganito? Naiistress tuloy ako.

"May relasiyon ba kayo?"

"Sinasabi ko na nga bang hinihintay niya ang girlfriend niya eh pero di lang talaga ako makapaniwala na ikaw yun."

Tinaasan ko ng kilay si Ria.

"Wow, parang pinaparating mo sa akin na pangit ako ah."

Mahina niya akong hinampas sa braso. "Ano ka ba, hindi naman sa ganun. Unexpected lang kasi, kung umakto ka kasi parang wala kang boyfriend."

Huminga ako ng malalim. "Kasi wala naman talaga akong boyfriend."

Agad akong nakarinig ng maraming angal. Napatakip na lang ako sa tenga. Kahit anong pangdedeny ko siguro ang gawin ko sa kanila ay hindi naman sila maniniwala. It's better to shut my lips.

Marami pa silang tinanong pero hindi sinagot ang lahat ng iyon, mabuti na lang ay dumating ang prof namin kaya nagsibalikan sila sa kanilang upuan.

Habang nasa discussion ay napabaling ako kay Mark nung mapansin siyang titig sa akin. Agad naman siyang nag-iwas ng tingin at umaktong nagsusulat.

Problema niya?

Dumating ang lunch break at hindi ako makakain ng maayos dahil panay ang tanong ng mga babae kong kaklase nila sa akin kung ano ba raw ang oangalan ng boyfriend ko kuno.

Pansin ko rin ang iba na pasimpleng nakikinig.

Sa inis at dahil gusto ko ng tantanan nila ako ay napagdesisyunan kong sabihin na lang.

"Fine. His name is Lanz."

"Lanz?" the asked in chorus.

"Lanz Verona."

Nagsitalian sila at parang maiiihi sa kilig.

Tingnan mo nga naman ang epekto ng lalaking iyon sa kanila. He's handsomeness and masculine body is really appealing, breathtaking but I wonder what will be their reaction if they find out he can't create a baby.

Magaling nga sa kama pero hindi sa paggawa ng bata.

Napailing ako sa huling naisip ko. Seriously, Yasmin? At masasabi mo talagang magaling siya sa kama ha? Hindi mo pa rin magawang kalimutan ang mga detalye sa kung ano ang ginawa niyo nung gabing iyon?

"Can we talk?"

Dahan-dahan kong tiningala si Kuen na nakatayo sa tabi ko. Napatigil naman ang mga kaklase ko.

"Anong pag-uusapan natin?" I asked emotionless.

"Something important."

Hindi pa man ako nakakaangal nang hawakan niya ako sa pulsuhan at higitin patayo. Kinaladkad niya ako palabas ng cafeteria at tumigil lang kami ng makalayo.

Binitawan niya ako at sa kanyang pagharap ay agad na dumaponang palad ko sa pisngi niya.

"At sino ka para bastusin ako? Wala kang karapatan na kaladkarin ako."

Hinaplos niya ang pisnging bahagyang namula, tumiim bagang siya pero sa pagbaling niya sa akin at nagtama ang mga mata namin ay agad ding nawala ang galit niya. His face softens.

He's still the Kuen I know. Hindi niya magawang magalit sa akin, lagi siyang nagpipigil at nagpapapakumbaba.

"I'm sorry about that but I just want to ask who is that guy?" may pagkakadisgusto sa kanyang boses. “I know you don't know him, right? Ni minsan ay hindi ko siya nakita na kasama ka kaya bakit ka naman sumama sa kanya?"

"Pake mo naman?"

"Of course, mayron, you're involve."

"And so?" I raise a brow.

"I'm worried about you."

I scoffed. "Matagal na tayong wala at wala ka ng karapatan na mag-alala sa akin Kuen.... teka, anong ginagawa mo?"

Humakbang siya papalapit sa akin at habang ako naman ay umaatras. Suminghap ako nang higitin niya ako sa beywang at agad na hinarang ang kamay sa pagitan namin para di talaga dumikit ang mga katawan.

Di tulad noon, I don't feel any warm whenever I'm near at him. Even my heart beats normally.

Napatingin ako sa paligid at ang karamihan ay nakatingin sa amin, nagbubulungan pa. Pilit ko siyang itinulak pero hindi siya matinang.

"Ano ba---"

"I want you back, Yasmin."

I'm was stunned and my mouth drop. Panandalian akong nabingi sa sinabi niya.

Sinandal niya ang noo sa aking balikat. Hindi ko magawang makapalag dahil hindi ako makagalaw.

"Breaking up with you was the worst wrong decision I'd made in my whole life. I'm was not in my mind that time, sabog ang utak ko kaya hindi ko alam ang ginagawa. I miss you, Yasmin."

Malakas ko siyang itinulak at masama ang tinging ipinukol sa kanya. "Gusto mong makipagbalikan? Sorry pero hindi ako tumatanggap ng mga ibinasura ko na."

Tinalikuran ko siya ag mabibilis ang mga bawat hakbang palayo. Tinawag pa niya ang pangalan ko pero hindi ko siya nilingon.

I'm right, gusto niya ngang makipagbalikan.

How dare he? After he hurt me? Makes me cry?

At anong hindi niya alam ang ginagawa nun? Lahat ng mga tao alam ang kanilang ginagawa, minsan ay hindi lang sila makapag desisyon ng tama pero wala akong pake kung hindi man niya napag-isipan ng mabuti ang desisyon niya. Kasalanan na niya yun.

I sigh as I saw him again waiting outside from our university. Inaasahan ko ng makikita ko siya sa paglabas ko dahil narinig ko na mula sa mga kaklase ko na nandito siya.

Naglakad siya papalapit sa akin na may ngiti sa labi habang ako naman ay nanatiling seryoso ang mukha. Dumapo ang tingin ko sa bitbit niyang bulaklak.

Is that for me?

To answer my question, he handed it to me. Nakarinig naman ako ng impit na mga kilig, well.... ako hindi kinikilig.

Pinaningkitan ko siya ng mata. "Di ba sabi ko sa'yo huwag ka ng magpakita pa?" mahina kong singhal sa kanya.

His grin stayed on his lips. "Sinabi mo nga pero pumayag ba ako?" He raise a brow.

Ikinuyom ko ang kamao. "I'm not asking for your permission, it's a command."

"You're not my boss, thus, why I will follow you?" He tilted his head and there's a playfulness on his face.

This jerk! He's pissing me off. Napipikon pa nga ako sa mga sinabi ng ex ko kanina eh.

Hinila ko siya papalapit sa kotse niya, papalayo sa mga schoolmates ko.

"Ano ba ang gusto mo? Malinaw na ang sinabi ko sa'yo di ba? Nakalimutan na natin ang nangyari at ang isa't-isa."

"Paano kung ayoko nga?"

"At bakit? Gusto mo bang may mangyari pa sa ating dalawa? Nabitin ka ba? Well, to tell you wala akong balak na pagbigyan ka. I'm trying to forget what happened, let me live peacefully." I plead.

He sigh. "Hindi naman iyon ang gusto kong mangyari eh--"

"Eh ano? Kasi wala na akong may nakikitang rason kung bakit ka pa nandito."

Humakbang siya papalapit sa akin pero agad ko siyang pinigilan.

"Diyan ka lang," diin kong sabi at hinarang ang palad.

Ang nakangisi niyang mukha ay napalitan ng kaseryosohan. "You want to know why?"

Hindi ako umimik.

Hinawakan niya ang kamay ko. Sinubuman kong bawiin iyon pero hindi niya ako hinayaan.

"That's because I want to be close with you Yasmin," he said softly.

My brows met. "Ha? Bakit naman?" naguguluhan kong tanong.

"I don't know. Gusto lang kita mas makilala pa."

Natawa ako ng mapakla. "Pero ayokong mapalapit sa'yo kaya huwag ka ng babalik pa rito sa univ."

Mahina ko siyang tinulak para itabi at makadaan nang hawakan niya ako sa braso at pinihit paharap sa kanya.

"After what happened? You'll just dump me?" nagpipigil ng galit ang kanyang boses.

My forehead creased in too much confusion. "And why it is so big deal to you? That was just an accident, hindi natin ginusto ang nangyari--"

He lean in. "Paano kung sabihin ko sa'yo na ginusto ko iyon?"

Suminghap ako at tinulak siya. "Tumigil ka nga. Basta, huwag ka ng magpakita sa akin pa."

Nayayamot akong nagmartsa palayo sa kanya.

Pumuwesto ako sa gilid ng daan para pumara ng taxi, pasimple ko siyang sinulyapan at nakatingin siya akin na parang binagsakan ng langit at lupa.

Nilapitan naman ako ng ilang mga kaklase. "Girl, anyare? May LQ kayo? "

Ngumiwi ako. "Walang kami."

I gasp when Jennie poke my waist. "Asus, hindi raw pero hinatid kahapon. You can trusted us kaya huwag ng in denial pa."

Napailing ako sa kanila at agad na pumasok sa pumaradang taxi.

Nilingon ko si Lanz nung magsimulang umusad ang sasakyan at umalis na rin siya.

Napasandal ako sa kinauupuan at sinapo ang noo.

He wants to be close to me? At bakit? Wala namang may kainte-interes sa akin maliban na lang sa maganda kong mukha.

Did I deceive him by my beauty? He said that I am the goddess of beauty.... at nagpapaniwala ka naman diyan? To men, all of the girls are the goddess of beauty. Them and their sweet yet liar tongue.

For sure he wants my body.

I should not be close to him or else something will happen to us again. Alam ko pa na naman ngayon kung gaano karupok. Halik pa lang hindi na ako makapalag.

Huminto ako sa 7/11 para bumili ng snacks. Plano kong magreview hanggang umaga mamaya. Pumili ako ng mga kung anu-anong snacks, mostly ay maaanghang, chocolates and even energy drinks pagkatapos ay nagtungo ako sa counter para magbayad.

"360 po lahat ma'am," sabi nung cashier.

Kinuha ko ang wallet sa bag at binigay dito ang atm card ko.

"Sorry ma'am pero naka hold po ang account niyo."

Kumunot ang noo ko. "Ha? Paano maman nangyari yun?"

Okay pa iyan kahapon ah. Kagagawan na naman kaya ito ng ama ko?

Tiningnan ko na lang kung may cash ba ako sa wallet pero wala na. Pinangbayad ko na iyon sa taxi kanina.

Paano na 'to?

“Ahmm----"

"Here, miss. Ako na ang magbabayad ng mga pinamili niya. "

Agad kong nilingon ang nagsalita at nagulat nang makita si Lanz. At anong ginagawa ng lalaking ito rito?