Chapter 13 Ang Honeymoon nina Jeremy at Katrina

"HUWAG kang ngumisi diyan na parang may gagawin tayo," inis na sabi ni Katrina kay Jeremy nang nasa loob na sila ng bahay. Umalis na rin ang Daddy niya at ang Ninong Sunday niya pero sinabi ng mga ito na babalik din.

"Hindi ba pagkatapos ng kasal, honeymoon ang kasunod?"

"Heh," inis niyang sabi. Kahit ano kasing galit na gusto niyang maramdaman kay Jeremy, parang marsmallow na lumalambot ang kanyang puso kapag napapatitig na siya rito. Kaya lang, hindi dapat nito makita ang kalambutan niya pagdating dito. "Hindi tayo nagpakasal dahil nagmamahalan tayo. Ayoko lang talaga na ma-disappoint ang Daddy ko sa akin kapag sinuway ko na naman siya."

"Hindi pa rin naman mababago ang katotohanang, akin ka na."

Sa mga salita nito ay parang gusto niyang isipin na mahal na mahal siya nitong talaga kaya nagawang sabihin ang mga salitang iyon pero isang bahagi ng utak niya ang nagsasabi na huwag itong basta paniwalaan. Dahil kapag naniwala na naman siya rito ay maaari na naman siyang masaktan.

"Naging iyo lang ulit ako dahil kasal na tayo. Ayoko na masaktan pa ang Daddy. Sa pagkakataong ito, gusto ko namang maging mabuting anak sa kanya. Tutal naman alam na alam naman ninyo na masamang tao si Flaviano, no choice na ako kundi pumayag na iligtas ang sarili ko. Pero, hindi ibig sabihin noon, makakalimutan ko na ang lahat ng pinagsamahan namin," aniyang tumitig sa mga mata ni Jeremy.

Siguro nga, may pagkakataon na kailangan din naman na magsinungaling lalo na kung ang dahilan nu'n ay para protektahan ang kanyang sarili. Mas maigi na talagang itanim niya sa utak ng kanyang ex-boyfriend na matagal na niya itong nakalimutan at iba na ang kanyang mahal para hindi naman siya magmukhang kahiya-hiya rito. Biruin mo, kahit nagkaroon siya ng ibang karelasyon at nagplano pang magpakasal, pero hindi pa rin ito nawala sa kanyang puso gayung sobra-sobra siya nitong nasaktan dati.

"Makakalimutan mo rin siya."

"Mahihirapan ako."

"Hindi ka mahihirapan."

"At paano ka nakakasiguro?" naghahamong tanong niya rito.

"Dahil ipapaalala ko sa'yo na wala kang ibang mahal kundi ako," mariin nitong sabi sa kanya at bago pa man siya nakapagsalita ay inangkin na nito ang kanyang labi.

Sabi ng utak niya ay kailangan niyang itulak ito dahil hindi niya gustong halikan siya nito pero ang katawan niya ay parang may sariling isip dahil niyakap pa niya ang kanyang mga kamay sa leeg nito dahil gusto niyang salubungin ang maiinit nitong halik at hindi rin niya napigilang tugunin iyon.

"I miss you so much..." wika nito.

"I miss you too," wika niyang hindi na pinagana pa ang sinasabi ng kanyang isip. Talaga naman kasing miss na miss na rin naman niya si Jeremy at saka hindi naman kasalanan ang kanilang ginagawa dahil mag-asawa na sila.

KANINA pa gising si Katrina pero hindi pa rin siya dumidilat. Masarap kasi sa pakiramdam na nakabilanggo siya sa mahigpit na yakap ni Jeremy habang nakaunan siya sa malapad nitong dibdib at pinakikinggan niya ang tibok ng puso nito.

Siya ba talaga ang laman ng puso nito? nagdududa pa ring tanong niya sa sarili.

Minsan na siyang pinaasa ni Jeremy Rosales kaya ayaw na niyang umasa na may pag-ibig talaga ito sa kanya. Hindi kasi niya maiwasan ang magduda lalo na't ang pag-kidnap sa kanya ni Jeremy ay may kinalaman sa misyon nito. Marahil, napangakuan lang ito ng mataas na posisyon kaya napapayag na pakasalan siya para 'mailigtas' siya kay Flaviano.

"Anong gusto mong breakfast?" tanong sa kanya ni Jeremy habang hinahagod ang likod niya.

Gusto pa sana niyang manatili sa kanyang posisyon pero ayaw naman niyang isipin ni Jeremy na nasasarapan siya sa kanyang puwesto, kahit iyon naman ang totoo. Malalim na buntunghininga ang kanyang pinawalan bago tumayo.

"Saan ka pupunta?"

"Magluluto," walang gana niyang tanong pero sa halip na lumabas ng pintuan ay dumiretso muna siya sa cr. Siyempre bago niya umpisahan ang pagiging mabuting asawa niya niya ay kailangan muna niyang ayusin ang kanyang sarili.

Kahit gusto niyang itago ang tunay niyang nararamdaman, hindi niya napigilan ang mapangiti. Para kasing nag-flash sa isip niya ang mga nangyari sa kanila ni Jeremy. Tanging ito lang talaga ang nakapagbibigay sa kanya ng init para magawang tumugon ng katawan niya.

May mga pagkakataon kasi na sinusubukan ni Flaviano na may mangyari sa kanila pero hindi niya iyon pinahihintulutan at nagpasalamat naman siya at hindi ito nagpilit. Siguro dahil sa gusto nitong ipadama sa kanya na ito ang perpektong lalaki sa kanya kahit alam naman nito na tutol dito ang mga kapamilya niya.

"Shucks," bulalas niya nang mapagtanto niyang pumasok siya ng banyo na wala naman siyang dalang gamit. Tatawagin sana niya si Jeremy para magpaabot ng tuwalya rito nang bumukas ang pinto at pumasok itong may malapad na ngiti sa labi.

"Sabay na tayong maligo," sabi nito saka inilagay sa estante ang mga tuwalya nila.

Magandang-maganda ang ngiti sa labi nito kaya hindi niya ito magawang tanggihan. Hindi rin naman siya nakatitiyak kung gugustuhin din nga ba niyang tumanggi. Eh, 'yun ang gustung-gusto niyang ginagawa nila dati. Ang maligo ng sabay habang ipinararamdam sa isa't isa kung gaano nga ba sila nagmamahalan.

"Ligo lang, ha," sabi niya rito.

"Promise," nakangising sabi nito sa kanya ngunit nang bumuhos na sa katawan nila ang tubig at sinasabon na nila ang katawan ng bawat isa, naramdaman na rin nilang hindi nila kayang tanggihan ang kanilang katawan na kailangan ang isa't isa.