Chapter 7: Guardian Lanz
"AHHH!" Isang matinis na sigaw ang bumulabog sa tahimik at lumang bahay
"Ughh!" The man who's infront of her earlier, fainted. His head is bleeding, the blood is like a water on it's head. Pabagsak ito sa harapan ni Tery, pero bago pa ito tuluyang bumagsak sa kanya, may humawak dito sa leeg
Hindi makita ng dalaga kung sino ang nasa likod nito, na itong dahilan kung bakit wala na malay at duguan ang nagkidnap sa kanya. Ang anino lang nito ang kanyang naaninag at she didn't who is this. But then, she thought that.. maybe this is her saviour?
Pagkatapos nito dakutin ang leeg nito, hinila pa nito at nilagay sa isang tabi. Tery is speecheless. Imagine, the man who's dangerous earlier but now he is tossing aside like that. Palapit ng palapit ang nagligtas sa kanya, her whole body unable to move when her, new, saviour place it's hands at her shoulders
Now, she can clearly saw the saviours face. "Are you okay..-"
".. Lanz.."
".. Tery?"
Lanz, her bestfriend is gently smiling at her, even his face is have some splatter of blood. Sa maliwanag na buwan, hindi padin maikakaila ang kagwapuhan nito. Hindi agad sya makasagot nito
Tery tried to open her mouth, but it close again. "..." She don't know what to say at this situation. Makita ba naman ang sarili nyang bestfriend na may tagain sa ulo, na nakangiti sa harap nya
And she knows that he's waiting something, he's waiting at her praise at what he did. Pero hindi nya kaya iyon! He almost killed someone and she will praise him? However... he saved her.. hmm
"Tery? Are you okay? Did that bastard-"
"Shh, no. Wala. And how-" did you learn to swear? She just bit her lips. Hindi nya pa nga tuluyang kilala ang matalik nyang kaibigan
Lanz gaze made her nervous. She heared him whispering, "A-Are you afraid at me..?" His voice is so pitiful, his eyes are tearing up while looking at her. Ack! It's Lanz puppy tearing eyes, it's so charming and beautiful
Pero hindi nya alam, it didn't work this time. Something.. wrong.. "N-No, I-I'm not." It's short but she glimpse that he's hurt but tried to hide it with his short smile
"Okay, if you say so." Tumalikod ito, sinubukan nyang hawakan ang kamay nito na malapit sa kanya upang pigilan... pero bakit? Para saan? Anong dahilan? Sa huli, naibaba nya ang kanyang kamay at tinignan nalang ang papalayong likod ni Lanz
When Tery looked at Lanz eyes, her heart ached. Hindi iyon ang normal puppy eyes nya, ginagawa lang ito ng lalaki sa tuwing may gusto itong gawin o kunin, at sa paningin ng dalaga kanina, totoo ang luha nito kanina
She stared at her hand with a stain of blood, this hand tried to reach him earlier, but she felt it can't. She can't.. reach him. Scared. Natakot sya ng makita ang papalayong likod nito kanina, at kung saan sya ay naiwan. Hindi nya makakaya kung mag-isa lamang sya, ngunit hindi naman pwede na lagi syang sasalalay sa matalik nyang kaibigan
Dahan-dahan syang tumayo at niliboy ang paningin. Hindi nya alam kung tuluyan na nakaalis si Lanz, o naghihintay sa labas. She only believe at him, so she carefully walk at the man's direction. Buhay pa siguro ito dahil sa mababaw nitong paghinga kanina. Huminga sya ng maluwag ng mapansin ang maliit nitong sugat
Akala nya malaki dahil sa dami ng dugo nito sa likod, natagalan lang pala at ito ay natuyo. She open his clothes and wrap it at her handkerchief. Wala naman syang medical kit kaya ang pagtakpan nalang ng panyo ang magagawa nya upang hindi na ito mainfect
While buttoning the mans clothes again, she heared a siren. Tinawagan din pala ni Lanz ang mga pulis o ambulansya, Tery mentally thumbs up for her bestfriend. And once she glance at the man who kidnap her, she's sure that the police will saw how Lanz brutal is. She shook her heads then exit the old house
DALAWANG linggo na ang nakalipas ng nangyari ang mga iyon. Bumalik sa normal na pamumuhay si Tery, ang normal sa kanya ay ganito
"Miss, number mo o name mo. Pati nadin pala adress mo." Ngisi-ngisi ng isang lalaking nagcorner sa kanya. Kulang nalang ay tanungin din nito kung ano ang edad nya o saan sya pinanganak at iba pa
She closed her mouth. Nadala na sya sa nangyaring iyon, hindi na sya basta-basta magsasalita sa kung sino-sinong hindi nya kilala. Napikon siguro ang lalaki
Kahit gaano kainosente ang mga tanong nila, kung ang motibo din naman pala nila ay masama, lalabas at lalabas din ang tunay nilang mga kulay. Sasabunutan sana sya nito, at handa na ang kanyang bunga-nga upang sumigaw ng may narinig na naman syang isang malakas na 'thud'
She felt this before, is this what they called deja 'vu. New feelings and experience, again. Nakita nya ang lalaki na nakahandusay sa sahig. Deja 'vu nga!
Tery heared the footstep slowly dissapering, she immediately run to the footstep. She saw the familiar hood. It's her saviour! She kept grinning, habang hinahabol ito, sa hindi nya maipaliwanag na dahilan, napatigil ang mga paa nya
Naramdaman na naman nya ulit. Hinapo ng dalaga ang sariling dib-dib at napaisip ng malalim. Nakita nya ang likod ng naligtas ulit sa kanya, hindi nya maalala... Nagising sya sa ulirat, wala na ang nakahoodie na nagligtas sa kanya. But she's confuse, ano ang hindi nya maalala? Why did she stop at the middle of running at her saviour?
Lutang syang umuwi sa kanyang bahay. Inaasahan nya ang nag-aalalang boses ng matalik nyang kaibigan na si Lanz, pero wala ito. Hindi ito naghihintay sa labas ng bahay nya, pagpasok nya, isang tahimik at malamig na simoy ng hangin ang bumungad sa kanya
When she closed the door, she sat at the hallway of her house. It's quiet. She didn't hear his worried and calming voice. His emotionless face. His gentle action at her. She heared a dripping sound
Bumaba ang tinggin nya, unti-unti na palang pumapatak ang kanyang mga luha. She doesn't even know, all, everything, she didn't know. After all that happened, the kidnapping incident, may malaking nagbago sa kanila ni Lan, o sya lang..?
The so-called selfish, she didn't feel it anymore. It dissapeared. Is that the reason why she's crying? All this time, she's overly confused. Nagbago ba ang paningin nya sa blangko nyang kaibigan ng makita nya na may initak itong tao sa ulo? No, she didn't feel anything at all
That time, she only felt relieve. Na nasa harap nya ito ng panahong iyon, dumating ito sa tamang oras, o niligtas na naman sya nito. Naramdaman ng babae ng panahong iyon ay, tiwala
Tiwala sya na nasa tabi nya ang lalaki kahit sana sya magpunta. Nagtitiwala sya sa lalaki na susulpot ito sa kung saang kailangan nya ito. Malaki ang tiwala nya dito na ililigtas sya nito kahit saan, o kahit kailan
Ang matalik na kaibigan nya ang guardian angel nya. Dadating kung kailangan o nasa panganib sya. She felt his her saviour, for a long time. Well he really is. Mas nauna ang matalik nyang kaibigan kesa sa nakahoodie na nagliligtas sa kanya n-
Wait... saviour... Lanz.. Tery can't moved. She can't flinch at what she thought. Impossible, haha. What a scary thought she have
Biglang bumukas ang katabi nyang pinto na nagpagising sa katawan nya, kanina pa ang diwa nya, pero ang katawan nya ay nanigas kanina pa. Pumasok ng walang pasabi ang kanina nya pa iniisip at inaalala
She felt moved. Her eyes are hot, again. Maybe he heared her sobbing sound, he glance at her direction. She felt pathetic. Hindi nya alam kung ano ang mukha nya pero sa mga oras na ito, gusto nya na perfect ang itsura nya kada tingin nito sa kanya
Tery realized that for a long time, Lanz really liked staring at her face. An idiot, she guess that's what he was thinking right now. She saw his foot coming at her direction
Lanz kneel at front of her, he gently touch her cheeks and wipe her tears that continuing falling. "Tery, don't cry." He coaxed her
At what Tery heared coming from him, her sobbing turned to cry. "L-Lanz.." She chanted his name, and Lanz only hugged her and calm her by rubbing her head and long hair