Chapter Fourteen

EDSON SANTIAGO BAYER POV

Today is the elimination day para sa mga candidates. Mag- lalaban laban ang mga kandidata at kandidato sa kani- kanilang department. Kaya naman, kaming mga guro ay hinati- hati upang maging judge at sumubaybay sa kanila. Syempre, pinili ko ang Engineering department kung saan nandoon ang aking mahal.

"Why so serious naman, Ed?." Tinig ng babaeng nasa tabi ko.

Nakalimutan kong kasama ko nga pala sya. Tss.

"Just some business stuff... So, why are you here again, Rodie?." Balik ko sa kanya.

Tinampal nya ng mahina ang braso ko. "It's because of you, Ed. I told you that kanina. Ikaw, huh, gusto mo lang ulit- ulitin ko, ehh."

Actually, kanina pa nga sya nag- sasalita. But, masyado akong busy sa mga candidates na rumarampa ngayon sa stage. Kanina pa kasi ito nag- simula and ang pang- number 21 na ang naglalakad. Inaabangan ko lang si Ariella.

"Rodie, I'm serious." Matabang kong ani.

I can sense na sumimangot na sya at ngumuso. But, I dont care. "Fine. It's because of gusto kong makita ang mga pinili nilang kalahok. If I will be their judge, I need to know them better."

Yes. She's here dahil isa sya sa magiging hurado sa pageant. Wanna know why?. Because she's Rodelia Marise Roque, the famous super model.

May sinabi pa sya. Pero wala akong naintindihan sa mga iyon. Ang buong atensyon ko ay nakatuon lang sa stage. There she is, gracefully walking on her heels. She's fucking sexy in her black off- shoulder dress na fit upto her thighs. Plus, nakadagdag pa sa ganda nya ang style ng buhok nya na messy bun. GOD knows how much I love her.

She's so fucking gorgeous.

"I like her." Rinig kong sambit ng katabi ko.

Sure she is. Who wouldn't?. I mean, look at her. Sa isang kagaya nya na wala pang karanasan about sa mga ganitong pageant, she nailed it.

Nagtama ang mga mata namin. She sweetly smile on me and I do the same to her. But that smile slowly vanished when her eyes darted into the clinging woman behind me. Kanina pang naka- angkla sa braso ko si Rodie. And I am so guilty na wala akong magawa para ilayo ang sarili ko sa babaeng ito. I have to be with this freaking woman hanggang sa matapos ang event at bumalik na sya sa states.

Kaagad ko namang hinuli ang mga mata ni Ariella. I do my best 'trust- me' look upang ipaalala ko sa kanya ang mga sinabi ko. How do I do that?. The hell, I don't know. Basta ang alam ko lang ay I'm assuring and saying to her to trust me without making any movements or words. Its seems like she get it dahil muli syang ngumiti sa akin.

"Ed..."

She does her fierce look and turn her heels pabalik sa likod in her very graceful way.

"Edson.."

Nawala sa entablado ang atensyon ko ng hawakan ni Rodie and pisngi ko at sapilitang ihinarap sa kanya.

"Kanina pa kitang tinatawag." She pouted.

"I'm sorry." I muttered.

She sighed. "Sabi ko, who's that creepy man over there." May itinuro syang direksyon. "Kanina pa sya nakatingin sa atin."

She's right. The fucking bastard Carolile is watching us kanina pa. Kahit malayo ito sa pwesto namin ay ramdam na ramdam ko pa din ang mga titig at presensya nya.

"Maybe he's looking on you." I said. "Because Rodelia Marise Roque, the famous super model is here sitting beside me. This is every man's wish, being this close to you."

She giggled. "I take that as a compliment. So, why don't we go somewhere else. I'm getting bored."

Bored?. Sa isang kagaya nya na isang sikat na modelo, hindi ko inaasahan na sa sabihin nya ang salitang yan.

"I thought you're here para makilala mo ng mabuti ang mga contestants?." Tanong ko dito.

She pouted. "Yes. But the girl in black off- shoulder lang ang umagaw ng atensyon ko. The rest is boring and not even bagay sa mga ganitong pageant."

Ohh, Ariella got her attention. Should I be worried?.

I sighed. "Okay."

Wala na akong ibang pag- pipilian. Isa pa, this is what my plan is all about. Let that bastard think that I'm into this model to keep my girl safe. So, kahit labag man sa kalooban ko na umalis at hindi tapusin itong free- pageant na ito ay nag- patianod na lang ako sa pag- hila ni Rodie.

Lumabas kami ng University at nag- punta sa katapat na café nito. Simple lang ito na may dalawang palapag at girly na ambiance. Pink and white ang motif ng paligid at napapaligiran ito ng mga bookshelves na punung- puno ng mga libro. Ngayon alam ko na kung bakit 'Book Café' ang pangalan nito. Free at pwedeng hiramin ang mga books dito na nakahanay din by genres. Nakakabilib. Ngayon lang ako nakapasok dito dahil akala ko, puro ka- artehan lang ang laman nito. Tss. Maniniwala na ako sa 'Dont judge the book by it's cover'.

"Ang cute naman dito." Ani ni Rodie. "I'm not fund of books pero, nakaka- good vibes talaga ang atmosphere dito."

She is right. This café is designed base on the surroundings and possible costumers. Malapit ito sa school kaya naman, tama lang ang naisip nilang idea.

Naupo kami sa table na malapit sa may bookshelf. This café feels so warm. Ang sarap mag- basa dito ng mga libro. Mukang may bago akong matatambayan.

"What's your order, Sir and Ma'am?." Tanong ng waitress na kakalapit lang.

Ibinigay nito sa amin ang menu. Hindi pa naman ako nagugutom pero, their foods seems so good.

"I want this Oreo choco coffee and one slice of apple custard cake." Sabi ni Rodie na itinuturo pa sa waitress ang mga sinabi nya.

"Black coffee." Tipid kong saad.

"Wala na po ba, Sir?." Tanong nito.

Umiling ako bilang sagot. Pagka- tapos namang mag- lista ng mga sinabi naming order ng waitress ay kaagad din itong umalis.

"So, Edson... How's life?." Tanong nya sa akin.

"Nothing as usual. Business, school and home." Bored kong sagot.

"Why don't you go to some resorts and bar with your friends?. Palagi ka na lang ganyan. Hindi ka ba nabo- bored sa buhay mo?" Mahaba nyang litanya.

Well, my life is more than complicated than the others. Kung alam nyo lang ang mga nang- yayari sa akin, hindi nyo na maikakabit pa sa pangalan ko ang salitang 'boring'.

"Sanay na ako." Ani ko.

She sighed. "Whatever." Pinaikot nya ang mga mata nya. "Well, mine is adventurous. Galing ako sa London noong nakaraan then sa Singapore ng mga ilang araw at sa Italy this last week bago ako umuwi dito."

"Good for you." Ani ko.

"Yes. Binigyan kasi ako ng management ng privilege to choose kung saan kami mag po- photoshoots. So, nilubos- lubos ko na." Dagdag pa nya.

That's her. Madaldal at magaling mag- buhat ng sariling bangko. Iyan ang pinaka- ayaw ko sa mga babae. Well, Ariella is talkative but her ways is more thrilling than Rodie. May kakaibang aliw at saya sa pagiging maingay ng babaeng iyon.

Maya- maya lang ay dumating na ang parehong waitress na nag- approached sa amin kanina. May dala- dala itong tray together with our orders. Maingat naman nyang inilagay ang mga ito sa lamesa. Nag- pasalamat muna sya bago umalis.

"Wait. Bakit ka nga pala naging substitute teacher, Edson?." Tanong ni Rodie.

It's because of my beloved princess. I love her so much.

"Business." Tipid kong sagot.

"What kind of business is that?." She asked.

Daming tanong. "For reputation."

Her lips formed an 'O' shape. "Okay. I get it." She take a small bite on her cake.

Wala ako sa mood na mag- salita. Napansin nya siguro iyon kaya naman, hindi na din ito nag- open pa ng topic o nag- salita. Pagka- tapos nyang kainin ang cake ay kaagad din syang nag- aya pabalik sa university.

Tapos na ang free- pageant ng bawat department ng maka- balik kami. Hindi ko namalayan ang oras at ganoon na pala kami katagal sa Café. Hindi ko tuloy napanood ang mahal ko. Tss. Now, I need to find her. Pakiramdam ko ay may nagawa akong mali sa kanya. I have this urge to say sorry sa kanya.

"Ihahatid mo ba ako?." Tanong ng babaeng katabi ko.

Paano ba ako makakatakas sa isang ito?.

"I thought may pag- uusapan pa kayo ng Principal?." Balik ko sa kanya.

"Pwede naman sigurong tomorrow na lang." Tugon nya

"Do it now para free ka na tom." I said.

Bahagya syang nag- isip. "You have a point.”

"Mag- usap na kayo ngayon para wala ka ng gagawin bukas. I will wait for you. May kailangan din akong gawin sa office ko." Dagdag ko pa.

"Okay. Hihintayin mo ako, ahh." Paninigurado nya.

I nodded. "I will."

Ngumiti sya sa akin. Then, she kiss me on my cheek bago sya tuluyang mag- lakad palayo.

I'm sure na nasa class room na ngayon si Ariella. So, all I need to do is papuntahin sya sa opisina ko. Pero, knowing how stubborn she is, hindi sya pupunta ng ganoon lang ka- simple. Hindi din pwede na mag- punta ako sa room nila and excuse her. Masyado namang halata iyon.

Tss. GOD, Edson!. You looked so stupid.

Now I know na nakakabaliw nga ang pag- ibig. I'm going to be so desperate here. Hayst. Bahala na si batman.

Inayos ko ang sarili ko. Naglakad ako papunta sa may Cr ng engineering dept but halted bago pa man makarating dito. Huminto ako sa may hallway na lilikuan bago makapunta sa mga banyo. Now, I looked like a fucking stalker. Tss.

"Shan- shan, congratulations!." Masayang bati ni Jem.

"Hindi ko nga akalain na makakapasok ako, ehh." Tugon naman ni Ariella.

I can hear them. Naglalakad na sila papunta dito. Yes. I texted Jemimah for this. Ito lang kasi ang naisip kong paraan para maka- usap sya. Mabuti na lang at pumayag ito kahit alam kong against sya sa kung anong mayroon kami ng kaibigan nya. Still, she supported us. Napaka- buti nyang best fried for my beloved princess.

"Wait, Gahd!. Naiihi na talaga ako." Sigaw nito sabay takbo papasok sa Cr.

Malalaki naman ang hakbang akong naglakad palapit at bago pa maka- pasok si Ariella sa loob ay na nahawakan ko na ang braso nya. Nagulat sya at bahagyang natigilan. So, hinila ko sya at isinama papunta sa opisana ko.

"Edson, ano ba?." Atungal nya.

I don't care. Binuksan ko ang pinto at ng oras na isinara ko ito, I immediately pinned her into it and claimed her lips. Ramdam ko ang pag- protesta nya. Pero habang gumagalaw ang mga labi ko ay unti- unti din syang kumakalma.

GOD knows how I love to kissed her every time na makikita ko sya. Hindi ko nga alam kung paano ko napipigilan ang sarili ko. Pero sa mga oras na ito, hindi ko na pipigilan ang sarili ko.

"I miss you." I said between our kisses.

Hindi ko narinig na sumagot sya pero, tinugon naman nya ang mga halik ko. This is more better that answering my statement. Nag- kusa na din syang ilagay ang mga braso nya sa leeg ko. Then, I put my hands around her waist at mas kinabig pa sya palapit sa akin.

I don't want to last this moment. Gusto kong pahintuan muna ang oras at pabayaan muna nya kaming pag- sawaan ng isat- isa. Pero mukang hindi mangyayari iyon dahil may tatlong sunud- sunod ng katok ang umabala sa amin.

"Edson, honey." Boses yon ni Rodie.

Fuck this girl. Istorbo.

Pinag- dikit ko ang mga noo naming dalawa.

"Trust me." I said in a low voice. "Please."

Tumango sya. But I'm still not convince. "Say it." I demanded.

Sa bawat pag- bibitaw ko ng mga salita at nag- tatama ang aming mga labi.

"Please." Ani ko.

"Edson, honey... Open the door."

TSS. Annoying woman.

"Ariella." Tawag ko sa pangalan nya.

"I... I t-trust y- you.." She said.

It's almost a whisper and I barely heard it. Pero sapat na iyon upang maglapat muli ang aming mga labi. Hindi man Ito nag- tagal kagaya ng nauuna pero alam kong satisfying pa rin.

"Open the door after 5 minutes." Bulong ko and she nodded. "Take care. I love you."

And with that, maingat kong binuksan ang pinto at kaagad na isinara pagkatapos. Sinalubong naman ako ni Rodie na akala mo ay pinag- bagsakan na ng langit at lupa ang mukha.

"Bakit ba ang tagal mo?." Tanong nya.

"Sorry. May importante lang akong ginawa." Diniinan ko sadya ang word na important dahil alam kong nakikinig si Ariella.

"Mas important pa kaysa sa akin?." Balik ni Rodie.

"Yes." I said.

"Arggh!. You're so mean." Saad nito at nauna ng maglakad palayo.

That's true. Mas importante pa iyon sa lahat ng bagay. Because I love her.

Sinundan ko na ang maarteng babae dahil ayoko ng gulo. Baka kasi mag- tantrum ito at mag- wala kapag hindi ko pa pinakisamahan. Mahirap na. Ayoko pa naman ng atensyon. Tss.

Rodie is a brat. Lahat ng gusto, demands at needs nya ay nakukuha nya. Mag- iisa kasi syang babae at bunso pa. She has three older brother and maging ang mga pinsan nya ay lalaki din. Kaya naman, itinuturing syang prinsesa ng buong angkan nila. That's the reason kung bakit ganyan ang ugali nya. Hindi naman sya worst pero, ayoko lang talaga sa mga babaeng maarte.

Hinatid ko na sya sa condo nya at nag- dahilan upang hindi na ako mag- tagal pa doon. I always used my business as an excuse na palagi din namang gumagana sa kanya. She loves her job and career kaya naman, naiintindihan nya kung palagi kong inuuna ang trabaho. That's a good thing, right?.

She is my childhood sweetheart. Yes. We have something between us noon. Mga bata pa lang kami that time kaya naman, kung anu- ano lang ang naiisip namin. Pareho naming crush ang isat- isa so, palagi din kaming mag- kasama. Nasa iisang village lang kasi kami at mag- kakilala din ang mga parents namin kaya malaya syang nakaka- pasok sa bahay. Until, dumating ang oras na need nilang pumuntang abroad dahil sa sakit ng kuya nya na cancer. She was 12 and I was 13.

Madilim na ang palagid at wala na ding masyadong traffic sa daan. Mapaya kong binabagtas ang kahabaan ng kalsada ng may mapansin akong sumusunod sa akin. Dalawang mga naka- motorsiklo ang kanina pang naka- buntot. Akala ko ay isa lang sila sa mga body guard ni Rodie kaya naman, hindi ko ito pinansin kanina. Tss. Wala talagang pinipiling oras ang mga buset na ito. Hayst.

Mabilis kong minaobra ang sasakyan ko upang lumiko sa kanto. Kailangan kong makalayo dito sa lungsod. Oo, masama ako. Pero hindi ko ugaling mandamay ng mga inosenteng tao. Ang problema nga lang, mukang nagka- mali yata ako. Ang kanina'y dalawang motorsiklo lang, ngayon ay nadagdagan na ng tatlong van na puti. The heck?!. Pinag- planuhan talaga nila ito.

Kinapa ko ang cp ko sa bulsa ko at nag- dial ng taong alam kong makaka- tulong.

"Boss?." Bungad ng nasa kabilang linya.

"SOS." Ani ko.

Naka- rinig ako ng ingay mula sa kabila kasabay ng mga boses.

"Marquez is tracking you now and we're on our way na." Saad nito.

"Faster." I demanded.

"Ed." Tawag nito.

"What?." Tanong ko.

"You're not gonna die, right?."

The fuck?!.

Hindi ko na ito sinagot at binabaan na ng tawag. That asshole. Ano bang iniisip nya at kamatayan ko kaagad ang pino- problema?. Tss. Fucking Luke Cass Sanego.

Malawak na palayan ang bumati sa akin ng makalagpas ako ng boundary. Nakalayo na kami sa mataong lugar. This place is much better kaysa sa highway na madaming mga buildings. So, binagalan ko na ang pagmamaneho ko at ganoon din sila.

Mukang may takot pa din ang mga hinayupak dahil hindi sila kumikilos. Dapat kasi kanina pang humarurot ang dalawang motorsiklo at hinarangan ang dadaanan ko. Well, umaayon pa din sa akin ang pagka- kataon. Thanks to their cowardice.

Nag- uumapaw ang katapangan ko ng itinigil ko ang kotse at chill na bumaba mula dito. Pero, bago iyon ay binuhay ko muna ang mga ilaw nito at kumuha ako ng beer in can na palagi kong dala. Binuksan ko ito at napangiti. This is going to be fun. So, nag- lakad ako papunta sa kabilang side ng sasakyan habang umiinom ng beer. Sumandal ako sa may pinto ng backseat at kalmadong tumingala sa langit. Hmm. Madaming bituin ngayon. Malinaw kong nakikita at natatanaw ang mga constellations kagaya ng big dipper, orion at yong maliliit na stars na nag- formed ng isang rosary.

"Sa isang taong mamamatay na, ikaw lang yata ang masaya."

They're here.

I shrugged. "Naisip ko lang. Bakit kaya hindi dalawa ang buwan ng earth?."

Wala akong nakuhang sagot kaya naman, tinapunan ko na sila ng tingin. They are in a count of 20 and up. May hawak silang mga baril at baseball bat. At sa itsura nila, alam ko na kung bakit hindi sila sumagot sa tanong ko. Walang space sa utak nila ang science.

"Sumama ka sa amin ng maayos para walang gulo." Sabi ng lalaki na umabante mula sa kumpol.

He must be the leader.

"Saan ba tayo pupunta?." Tanong ko.

"H'wag mo ng alamin. Basta sumama ka na lang." Tugon nito.

"May mga chix ba doon?." Tanong kong muli.

Bakit ang tagal ng back- up ko?.

"Sa itsura mong yan, hindi ko alam na babaero ka pala." Komento naman ng nasa likod nito.

I shrugged. "Alam nyo naman kung gaano kasarap kapag may nakakandong sayo na babae. Lalo pa kung may alak."

Nakarinig ako ng pag- sang- ayon mula sa grupo nila. Okay. I'm trying to be some kind of a manwore here. But, I promise to hell na hindi ko ginagawa ang mga sinasabi ko. I only want my Princess Ariel.

"Tss. Ang dami mo pang satsat!. Sumama ka sa sa amin." Asik ng pinuno nilang naka- bandana ang ulo.

Kalbo siguro ito. Huminga ako ng malalim at itinapon ang hawak kong beer in can. Sayang. Wala pa sa kalahati ang naiinom ko. Hay nako. Mahal kaya ang isang iyon. Galing pa iyon sa abroad. Naiiling akong napabuga ng hininga at hinarap sila.

"Paano ako sasama sa inyo kung patay na kayo?." Sabi ko sabay ngiti.

Nag- katinginan silang lahat. Halatang hindi nakuha ang mgabinitawan kong salita. Ano pa nga ba ang aasahan sa mga bugok na kagaya nila?. Wala. At bago pa sila makahakbang papalapit sa akin ay isa- isa na silang nabubuwal at humahandusay sa malamig na kalsada.

Kagaya pa din ng dati. Magaling pa din sa pag- asinta ang the best sniper ng B'Mafias.