Chapter 68

Aviena’s POV

Agad na nanlaki ang mga mata ko nang lingunin ang nagsalita. Isang malapad na ngisi ang pinakawalan sa akin ni Ate Rose nang makita ang gulat mula sa aking mga mata.

“What are you doing here?” tanong ko na hindi maiwasan ang mapatitig sa kaniya. She’s wearing a lab gown habang kulay itim na rin ang kaniyang buhok. Isang malapad na ngisi lang ang pinakawalan niya sa akin bago lumapit. Hindi ako gumagalaw sa aking kinatatayuan. I was just looking at her. Hindi ko maiwasan ang lungkot sa aking mga mata.

“Don’t you fucking dare look at me as if you pity me!” malakas niyang sigaw habang nakatingin sa akin. Hindi ko mapigilan ang mapaluha habang nakatingin sa kaniya. I just don’t know what to feel anymore.

“What happened to you, Ate? How… How did you end up like this?” I tried to walk in her side subalit siya ang napaatras ngayon. Mayamaya nga lang au huminto siya habang galit na nakatingin sa akin.

“What do you fucking think? I became a fucking prostitute to fucking survive but what do you think happened? I wasn’t able to fucking go out. There’s no end to it! They won’t let me go!” malakas niyang sigaw na para bang nasisiraan na ng bait.

“They didn’t let me go!” Humalakhak pa siya na parang nasisiraan na ng bait.

“Ask me if why did I do that,” aniya pa na tinulak ako gamit ang baril. She was just pushing my forehead.

“Why do you think? Because of you! I was supposed to get River from you! Or we should just remain living together! I was so fucking scared that I’ll be left alone again! I was so scared that you’ll just end up just like our parents and guess what? You really became like that! You fucking forget about me and live with the man of your dream! You fucking choose someone that will bring you to the top! While me? Me… They fucking step on me… They fucking treat me like trash… garbage that shouldn’t be alive, to begin with… I was worthless… I never deserve to be loved…” aniya. She didn’t realize that she was already crying and I am too.

“I fucking want to get away from it… I just want someone to love me like what River is giving you right now… How can you be so lucky while I’m not?” tanong niya sa akin na hindi rin mapigilan ang mapahagulgol ng iyak.

I always felt that something isn’t right about her. How she threaten our life. It’s not always consistent. Parang may mali but I was just always scared that she’ll really do it.

“I hope you just didn’t come back… They might fucking do something to you… To Marieta… To our family…” aniya na para bang nasisiraan ng bait. Hindi ko maiwasan ang mapatitig sa kaniya lalo na nang magsalita ito nang mga hindi ko naman naiintindihan. Napahawak na lang din siya sa kaniyang ulo.

“Ate…” tawag ko sa kaniya bago siya nilapitan.

Dahan-dahan mo siyang niyakap but she just ended up laughing.

“I’ll kill you now so you won’t taste that hell…” she said while not being her usual self. Nahinto na lang ako nang maramdaman ang kutsilyong hawak niya. Sa tagilirin ko sana niya ito isasaksak subalit nagawa kong ipangsangga ang aking mga kamay.

“Ate!” sigaw ko sa kaniya dahil parang wala na talaga siya sa sarili. Nahinto siya nang mapatingin sa akin. Kita ko ang luha mula sa kaniyang mga mata bago niya lumapit sa kama at ‘yon ang kaniyang pinagdiskitahan bago siya nagsisisigaw. She was just crying habang sinasaksak ang kama.

Sakto ring nabuksan ang pinto nang yakapin ko siya para pahintuin. Malakas na sigaw mula sa kilalang tinig ang narinig.

“Tonta! You can’t even fucking hold one girl?” malakas na sigaw ni Cijan na halatang galit na galit. Hindi ko mapigilan ang pagkagat sa aking mga labi lalo na nang pumasok din si River sa loob. Napaawang ang labi ko nang makitang duguan ito. Hindi ko mapigilan ang panlalaki ng aking mga mata bago nakita ang galit na mga mata ni River.

“Tangina!” Hindi niya na napigilan pa ang malakas na mura galing sa kaniyang bibig. Agad din nilang nailabas si Ate while she was just crying and keep on shouting.

“You don’t have to fucking do that,” sambit ko nang subukang kaladkarin ng isang guard si Ate kahit na hindi naman nanlalaban.

River hold me nang tuluyan na nilang malabas ang kapatid ko.

“What did she do to you? Are you okay?” tanong niya na sinubukang tignan ang bawat anggulo ng mukha at katawan mo. I was just looking at him.

“Go fucking check yourself, River. You are bleeding!” Hindi ko na rin mapigilan ang pagkataranta sa tinig ko but he just looked at me.

“I’m completely fine. Tangina.” Napamura pa siya nang makita ang kamay ko.

“Tangina naman! Duguan ka! Do you expect me to believe you’re fine? If you’re scared that something will happened to me. Don’t even worry! Go fucking check yourself!” sigaw ko sa kaniya na hinila siya palabas ng hospital room. Maraming guards doon kaya hindi ko maiwasan ang magtaka kung paanong nakapasok si Ate sa loob. Napabuntonghininga na lang ako dahil kahit paano’y nakausap ko rin siya.

Saka lang ako nakalma nang may doctor nang dumalo kay River. Pabalik balik lang ako sa aking kinatatayuan habang gulo-gulo ang isipan. Ate’s not in her right mind while those fucking predators ang living their life without even fucking being guilty on what they have done to my sister.

I don’t know what happened to their operation. I don’t know if they got those suspects. Hindi ko alam.

“Did you get them?” tanong ko kay Cijan nang pumasok madaan siya sa gawi ko. They were concoquering the whole hospital right now. Nakapalibot ang mga gwardiya sa labas ngayon. Hindi ko rin maiwasan ang mapapikit habang pinagmamasdan ang paligid.

“We already get them, Ma’am. We get J and his goons,” anjya kaya nakahinga ako nang maluwag. Wala namang tama si River maliban sa ilang sugat niya.

Lumabas na rin siya agad matapos gamutin ‘yon.

“Let’s talk now, Cijan. Rest for a while, Wife,” aniya sa akin subalit umiling ako.

“No. I’ll stay here too,” seryoso kong saad.

“And you’re not completely fine too. Mas malala pa nga ang natamasa mo kaysa sa akin,” ani ko dahil saglit lang ginamot ang sugat ko habang siya’y ilang oras din.

“Just sleep. You look so tired… Bukas na tayo mag-usap, Cijan.” No choice niyang saad dahil hindi ko rin talaga siya tatantanan hanggang hindi niya nagagawa ang gusto ko.

Natawa na lang nang mahina si Cijan kaya naman pinagtaasan siya ng kilay ni River. Mabilis din namang bumalik sa seryosong mukha ang isang ‘to.

Bumalik kami sa hospital room na pinagtutuluyan namin. Pareho lang kaming nahinto nang makitang tumatawag si Ocean. Agad akong nakaramdam ng kaba sa takot na may nangyaring masama kay Camillia.

“Hello, Ocean? What happened? Where’s Camillia? Is my daughter fine? Can I see Camillia?” sunod-sunod ang tanong ko sa kabang nararamdaman.

“She is fine, Aviena. Calm the fuck down. She’s just asking if how’s your trip. At tinitignan ko lang din kung buhay pa ba kayo ni Kuya. I’ve been contacting you for a while. Wala ni isang sumasagot sa inyo. Hindi na ba uso ang reply ngayon?” tanong niya pa na tila nag-aalala rin sa amin. Hindi ko mapigilan ang mangiti nang tipid. Kahit paano’y kampante ako na ayos si Camillia sa bahay ni Ocean.

“We’re fine. Buhay pa naman—”

“Anong buhay pa naman? Don’t tell me you fucking almost die?! Omg!” Nag-hehesterikal na ito kaya hindi ko mapigilan ang mapailing na lang bago siya pinakalma.

“We’re fine. Let me see Camillia. Is she sleeping now?” tanong ko kay Ocean. Mayamaya lang ay pinakita niya na rin si Camillia na mahimbing din na natutulog.

“I can’t contact you earlier. She almost cried buti ay nauto lang nina Seren,” aniya sa akin kaya napabuntonghininga na lang ako. We’ll get her soon. Magpapahilom lang ng mga sugat dahil paniguradong magtataka ‘yon kung bakit may mga pasa kami ng ama niya. We’ll just stay for a while hanggang sa magawa na rin naming itago ang mga sugat.

River and I stay in one bed. It was different from the room we’re staying earlier. Lumipat na rin kasi kami dahil sira-sira na ang ilang gamit doon.

Mahigpit akong niyakap ni River, ganoon din ako. I find comfort in his arms.

“I love you, Aviena… Let me do the rights to protect you and our daughter,” mahinang bulong niya sa akin. Tipid lang din akong napangiti roon.

“I’m sorry…” mahina kong saad. Hindi pa rin mapigilang makonsensiya sa lahat nang ginawa ko sa kaniya. Isang mahigpit na yakap lang ang ibinigay niya sa akin dahil do’n. Nagawa kong kainin ng antok sa kabila ng lahat dahil lang sa mahigpit na yakap na galing sa kaniya.

The next morning, wala na siya sa tabi ko at kausap na si Cijan.

“We can’t find any information about their big boss. They won’t tell anything and just the mere fact that you speak their boss names, nanginginig na sa takot,” ani Cijan. Explaining things with River.

“I thought you already got them?” tanong ko kay Cijan kaya halos mapatalon sila sa gulat ni River.

“We did… Those people who did that to your sister but their bosses are still out of reach right now. They’re still in loose,” ani River kaya hindi ko maiwasan ang pagkuyom ng kamao ko.

Hindi ko rin alam kung anong dapat maging reaksiyon doon. I’m just really mad right now. Those people behind the people who did that to my sister are still living so free. I don’t want to ask for more things from River because I also know that he’s doing his best. For me and for my sister. Napapikit na lang din ako. He’s doing things much faster than anyone else. I know how he put some effort into this.

“What about my sister? Where is she now?” tanong ko kay River na siyang napatingin sa akin.

“She’s in rehab right now,” he said, answering my question.

“Can I see her?” tanong ko sa kaniya.

“I don’t think it’s a good idea now. She’s been asking you last night. She keep on saying your name as if she’s crazy.” Sinamaan ko ng tingin si Cijan na siyang hindi na napigilan na sabihin ‘yon. Tinikom na lang niya ang kaniyang bibig.

“I’ll visit her, River…” I said to River who just look at me. Napabuntonghininga siya roon bago napatango.

“We’ll visit her after the week, Aviena…” aniya tila pumayag lang dahil ayaw ring magtalo kami. Pinaningkitan ko lang siya ng mata but he ended up shrugging with that.

For week, I did that… I tried to rest myself. River was there that time. Madalas na magkasama lang kaming dalawa. He’s also trying his best to understand me. Madalas na nag-iinig din ang ulo dahil sa dami nang iniisip.

And now, we’re going to see our daughter. Hindi ko mapigilan ang excitement na nararamdaman.

“Mama!” Masayang tumakbo si Camillia sa akin. Hindi ko mapigilan ang mapangiti nang makita siya. This… Everything is worth it now that I see her smile…