Chapter 65

Aviena’s POV

“Ano na namang kalandian ‘yan?” mahinang bulong ko sa kaniya dahil nanghaharot na naman ito. Pasimple ko siyang tinulak bago ako lumayo sa kaniya. Kita ko lang ang ngisi mula sa kaniyang labi roon.

“Your husband is here,” bulong sa akin ni Levi kaya nilingon kami ni River. Ang malapad na ngisi sa labi niya’y unti-unting napasimangot. Masamang tingin agad ang ibinibigay sa akin.

May isa pang empleyadong narito na tila gustong-gusto nang umalis at parang pinagsisihan na hindi pa siya bumaba no’ng huminto sa first floor ang elavator.

“You won’t even introduce me with your friend, Wife?” tanong ni River. Talagang pinagdiinan niya pa ang salitang kaibigan kaya hindi ko siya mapigilang ngiwian. Napailing na lang din ako dahil bumabalik na naman ang pagka-isip bata ng kupal.

“Levi, this is my husband,” ani ko kaya ngumiti si Levi kay River.

“So this is Levi, huh?” tanong niya habang nakangisi pang nakatingin dito.

“Nice to meet you, Mr. Savellano. Aviena actually talk about you when we’re in the Amsterdam,” ani Levi habang nakatingin sa kaniya. Pinagtaasan naman ako ng kilay ni River.

“He’s Camillia’s godfather,” ani ko dahil nakatingin lang sa akin si River.

“Mabuti na ‘yong nagkakalinawan,” saad pa ni River kaya hindi ko maiwasan ang mailing.

Nang bumukas ang elevator sa pangalawang palapag, agad na lumabas ang empleyado ni River na siyang nagmamadali rin talaga. Napailing na lang din ako nang hindi pumasok ang ilang empleyado na mukhang aakyat din sa taas.

“It seem like your employees are scared to you,” ani ko na naiiling sa kaniya.

“They aren’t. I’m so nice at them so how could they?” tanong niya na nagtaas pa ng kilay. Napairap na lang ako sa kaniya roon.

“I’ll guide you to the conference room.” He was just looking at me. Parang wala pang balak na kausapin ulit si Levi na siyang nakamasid lang sa amin. Panay pa ang dikit niya sa akin kaya masamang tingin na lang din ang ibinigay ko sa kaniya.

“Tigilan mo ako, Savellano. We already talk about this,” seryoso kong saad kaya unti-unti na lang din siyang napanguso sa akin.

“I just want to guide you through. I’m just being a nice boss,” aniya sa akin kaya napairap ako.

“Good my ass. You’re probably the reason why some of your employee earlier suddenly go,” ani ko dahil may mag-guguide na sana sa amin kung hindi lang siya dumating.

Ang ending ay wala rin kaming choice kundi ang hayaan siya dahil hindi rin naman namin alam ang pasikot-sikot dito sa kaniyang opisina.

I was glaring at him when I said that he should distance himself to me. Ginawa niya rin naman at hindi na sumunod pa sa amin sa conference room.

“It seems like you’re really enjoying your life with your husband now, Aviena. I’m happy for you. I’m also happy for Camillia. She deserves a happy family,” nakangiting saad sa akin ni Levi kaya napangiti na lang din ako roon.

“I am. Thank you,” ani ko.

“Good morning,” bati namin sa ilang empleyado na siyang naghihintay sa conference room. Binati rin kami ng mga ito bago iginiya sa aming mga upuan.

Inayos ko na rin ang presentasiyon namin ni Levi. We already talk about this through zoom at minsan pa’y nakabantay talaga ang magaling kong asawa. Speaking of River, I thought he finally understand what I said but the jerk entered the room with an unbelievable smirk from his face.

“Hmm, I’m not here as the company CEO, I’m here as a husband so don’t mind me at all,” aniya kaya agad akong napatikhim. Palihim na nagkukurutan ang ilang empleyado na siyang nakita ko rin naman. Hindi ko mapigilan ang pamulahan ng mukha dahil sa hiya. Napatawa na lang din si Levi na nasa gilid ko dahil unti-unti na ring nasasanay sa mga tactics nang magaling kong asawa.

The presentation ended smoothly. Naging maayos din naman ang usapan at pinakinggan naman ang bawat panig. Hindi rin naman nakikisabat si River tila tiwala rin sa kaniyang mga empleyado.

“We’ll eat lunch now?” tanong sa akin ni River habang palabas kami ng conference room.

“No, Levi and I will eat together, and don’t you even feel ashamed that you’re here right now when the employee was actually busy doing their job?” tanong ko na pinagtaasan siya ng kilay.

“I just want to eat,” nakanguso niyang saad kaya napailing na lang ako.

“It’s okay, Aviena. I will actually eat with my girlfriend, Olivia's also here with me,” aniya kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Finally? You finally confess, huh? I’m so happy for you!” Hindi ko mapigilan ang ngiti sa aking mga labi dahil ang tagal din nilang nagtaguan ng feelings ni Olivia.

“So he have a girlfriend, huh? He’s out of the list now then,” nakangising saad ni River sa akin kaya napangiwi na lang ako sa kaniya bago napailing.

Levi actually go out while I ended up in River’s room. Hindi ko mapigilan ang mapatikhim nang maalala ang ganap sa amin dito years ago. Napatingin sa akin si River at pinagtaasan pa ako ng kilay nang lingunin ako at nakitang may ganoong ekspresiyon. Inirapan ko lang siya.

We just ate together. After that ay iniwan ko na rin siya sa opisina niya dahil marami pa rin talaga siyang trabaho. We’re about to enroll our daughter together but it seems like ang dami niyang tinakasan na papeles kaya wala siyang magawa ngayong nagtungo siya sa kaniyang opisina.

He let gave me the key for his lamborghini at gusto pa sanang ako ang magmaneho niyon subalit I don’t really like luxury things like that. Parang buong buhay ko na ang kapalit kapag nabangga ko ang kotse niya. Nailing na lang ako sa naisip bago nag-abang ng cab. I was about to enter when I saw a familiar woman. Hindi ko alam kung saan ko siya nakita. She’s in the intersection while looking at me or I’m just thinking that she is? She’s actually wearing a eyeglasses. May blonde na buhok at payat.

Nahinto ako nang tuluyang makapasok sa taxi. I don’t know if she’s the girl I saw when we are in the island we visited. Unti-unti akong nahinto nang mapatingin ulit sa kaniya. She was looking in the cab now.

“Ate...” mahinang saad ko nang mapagtanto na si Ate ‘yon. Nakaramdam ako nang dagundong ng tibok ng puso. Agad din akong nakaramdam ng kaba at pakiramdam ko’y hindi na ako makagalaw sa aking kinauupuan.

That’s Ate. I’m sure this time. She’s blonde now at sobrang payat na rin. Iba ang pangangayayat niya. Ang daming nagbago sa kaniyang mukha. I don’t know if it was because of her thin face or there’s something more to it.

Kahit ramdam ko ang panginginig, hindi ko maiwasan ang mapatakbo palabas nang sinabi kay Manong Driver na babana ako. Nanginginig din ang mga daliri ko habang tinatawagan ang number ni Ocean.

Nang bumaba ako’y wala na si Ate, sakto namang sinagot ni Ocean ang tawag ko. Agad din akong sumakay ulit sa cab sa kabang nararamdaman.

“Where are you?” tanong ko sa kaniya nang sagutin niya ang tawag.

“Hey. At house right now but we’re going to eat in the mall. Nag-aaya ang mga bata,” she seem like she had already planned to bring them there but I immediately said something.

“Huwag mo silang ilalabas, Ocean!” malakas kong sigaw. I don’t know what to do. My mind was tol clouded.

“Why are you shouting? And what’s with your voice. Are you crying or what?” tanong niya. Tila unti-unti niya ring napagtanto ang sitwasiyon kaya ang masungit na tinig niya’y agad napalitan ng pagkamahinahon.

“What happened? Take a deep breathe. Calm yourself down,” aniya sa akin kaya ginawa ko ang sinabi niya.

“I saw Ate, Ocean. Your security—Please--- Don’t let Camillia to came out of your house,” I said but no matter how I calm myself down, hindi ko pa rin maiwasan ang kaba at takot na nararamdaman ko. Takot na takot din ako.

“Shh… Calm down… I’ll make the security tighter… Don’t worry… What about you? Where are you? Are you okay? Do you have you anxiety pills with you?” tanong niya pa sa akin kaya hindi ko mapigilan ang mapapikit. I don’t have the pills with me because I was just so happy right now. I thought I would never think about anything. Damn it, Aviena, masiyado ka namang nagpakampante.

“Where are you?” tanong niya sa akin.

“Does my brother knows about it?” tanong niya ulit sa akin.

“Hey, you’re making me nervous, Aviena,” aniya pa. I was just thinking about so many things right now.

“Don’t let Camillia knows about anything. Your security, please just let her think that they’re civilian. I’m going to your house now. I’ll get Camillia,” I said. I was just so scared. I don’t think I can even face my daughter right now but I need to. I don’t want her to know that her life is at stake here.

Sinabi ko lang kung saan nakatira si Ocean. I was already on my way there when the car stop. A girl with a blonde came into the car. She was holding a gun. I’m definitely sure that it’s my Sister.

Pinaalis niya ang taxi driver before she entered the car. Isang malapad na ngisi ang ibinigay niya sa akin.

“Long time no see, My beloved sister,” aniya na malapad ang ngising pinagmamasdan ako ngayon. Hindi ko mapigilan ang mahinto bago napatingin sa kaniya.

“What are you doing here?” malamig na tanong ko rito. I’m trying to calm myself down kahit na nanginginig na ako sa kabang nararamdaman.

“Hmm, don’t you think that I should be the one who suppose to ask you that?” tanong niya sa akin habang nakataas pa ang kilay. She was so different. Sobrang lalim na ng eyebags nito habang ang mapupulang labi noon ay maitim na ngayon. Payat na payat na rin ang kaniyang pisngi. Parang hindi na siya ang kapatid ko.

“Anong ginagawa mo rito, Aviena? Hindi ba’t sinabi ko na sa ‘yong hindi ka na pupuwedeng bumalik pa rito?” tanong niya sa akin habang nakataas ang kilay.

“I told you to fucking go away if you really care about your daughter’s safety,” nakangisi niya pang saad aa akin. Ramdam ko ang takot at lakas ng tibok sa akin. I’m not worried about myself anymore. I’m more worried about my daughter but because Ate’s here, kahit paano’y naibsan ang kabang nararamdaman ko.

“Wake up, Ate! Sa ilang taon ko sa ibang bansa, nakuha mo ba si River? Hindi, ‘di ba? You’re doing things harder for everyone. Can you even kill your own niece, Ate?” tanong ko sa kaniya.

“You think I can’t? I can even pull the trigger right now and kill you instantly,” she said before putting the gun in my head. Para akong malalagutan ng hininga at hindi ko alam kung paano ko magagawang pakalmahin ang sarili. I just see myself getting killed right now. Napapikit na lang ako roon. I don’t know why I’m suddenly getting teary now.

“Why don’t you just kill me now, Ate? Kill me and never bother my daughter again,” ani ko na sinubukan pa siyang lingunin subalit agad siyang nagbanta na ipuputok ang baril sa akin.

“Why? Why would I? Where’s the fun in that! I wanted you to see me get your man, Aviena! I want you to see how I seduce your man! And I’ll fucking kill you and your daughter!” malakas niyang sigaw bago tinulak ang ulo ko..

Hindi ko alam kung saan ako nakakuha ng lakas ng loob para ngisian siya.

“You’ll just end up ruining your life, Ate. Or should I say, you have already ruined your life? Look at yourself in the mirror, Ate! You’re so obsessed to the point that you can't even recognize who you’re!” Isang malutong na sampal ang ibinigay niya sa akin.

“Don’t you fucking say that to me when from the beginning you’re the one who ruins everything,” malakas niyang sigaw sa akin. I was supposed to ask her but she slap me with her phone again.

“See this? I know where your daughter is. If I can’t take what yours, I’ll just make your life miserable.”