Chapter 30

MATI

Parang nakukuryente ang buong katawan niya sa ginawang paghawak sa kanya ng lalaki. Her heart felt as if it were being squeezed, while her lungs struggle for each breath.

Pinilit niyang makawala sa lalaki, pero mas lalong humigpit ang pagkakahawak nito sa kanya. "Stop!" she cried as the pain grew stronger. "Parang awa mo na--" mamamatay na ako, sa isip niya. Siguro gusto siya nitong patayin...

"I'm so sorry..." he managed to say, each word obviously spoken with great difficulty. "Hindi ko sinasadyang saktan ka..."

TRUST

Gusto na rin niyang bitawan si Mati, pero parang may magnet sa mga kamay niya na hindi niya magawang bitawan ang dalaga.

The muscles in his shoulders and chest strained as he struggled to break the connection between them.

MATI

Kahit medyo naging blurred na ang paningin niya. Pero hinding-hindi siya pwedeng magkamali sa nakikita niyang pendant ng kwentas nito. She knew that ring. The memory of how it had felt beneath her fingers as she fashioned it from a nugget of metal lingered, despite the years. Ginawa kasi niya ang singsing na yan para kay Trust. At ang singsing na yan ay bukod tanging disenyong nagawa niya. Kaya tuloy nagsimula siyang manginig. Saan kaya nakuha ng lalaking ito ang singsing? Hindi, imposibleng mangyari ang iniisip niya, hindi sa totoong buhay. She'd given up believing in miracles a long time ago. Things like this didn't happen, not in the real world.

Malinaw na nakita niya noon ang balita ng pagkasawi ni Trust. Hindi nga nagsisinungaling ang kanyang ama ng ihayag nito ang balita. At alam niyang hindi magagawa ng ama ang magsinungaling lalo na't buhay ng tao ang pag-uusapan.

She looked again at the man before her. His eyes... those sad and beautiful hazel brown eyes. For a moment, parang nagbalik siya sa nakaraan noong dise-otso pa lamang siya at in-love sa unang pagkakataon.

Trust, sa isip niya, bumibilis naman ang pintig ng kanyang puso. Hindi man sila magkamukha at magkaboses sa lalaking una at huli niyang minahal, pero ang hindi maipaliwag na pagbunyi ng kanyang damdamin ay yon ang hindi niya maipagkaila.

A thousand memories came back at her in a violent rush, piling one on top of the other so fast and so hard that she couldn't breathe or think or do anything but whisper his name over and over again, knowing it was impossible.

"Trust."

TRUST

Hindi na niya matandaan kung kailan ang huling beses na may tumawag sa pangalan niya. Kinuha na sa kanya ang lahat, mukha, boses at ang kanyang nakaraan. Ang makarinig siya ulit sa pangalan niya ay parang musika sa pandinig niya.

Naniniwala na tuloy siya sa himala sa mga oras na yon. Kaya ubod lakas na tinanggal niya ang mga kamay sa pagkakahawak niya kay Mati, na ikinabagsak naman niya sa sahig. Nalaglag rin mula sa beywang niya ang isinuksok na baril.

She knelt down next to him, and she reached out to touched the ring.

"Saan mo ito nakuha?"

She leaned closer, her round beautiful eyes level with his. "Tinatanong kita - saan mo nakuha ang singsing na ito?"

He couldn't run away from it. Not any longer. "Alam mo kung saan ko ito nakuha, Mati."

"Ninakaw mo lang ito sa iba, diba? o kaya ni-nakaw mo lang ito sa isang pawnshop at--" sabi niya sa basag-basag na tono. "Oh God," she whispered as her eyes filled with tears.

"I didn't want it to be this way." his voice hoarse with emotion. "I--"

Pero isang malakas na suntok ang iginawad nito sa kaliwang panga niya. "You son of a bitch! Kailan mo ba sasabihin sakin kung sino ka ba talaga?"

His face hurt like hell, and he was glad. It was less than he deserved. "Wala talaga akong plano na sabihin sayo kung sino talaga ako."

"Ganyan ka ba ka insensitive?"

"I think you deserved the truth."

"Of course, I deserved the truth. Mabuti naman at inintindi mo ngayon ang feelings ko."

"Hindi ako bumalik para saktan ka, Mati. Hindi ko rin gusto na mangyari to."

"Kaya ba naghintay ka lang na ako mismo ang makadiskubre sa pagkatao mo?"

"Ang gusto ko lang naman ay ang makausap ang ama mo."

"So wala ka talagang plano na magpakilala sa akin?"

"Tama ka. You weren't supposed to know."

"Are you telling me my father is in on this too, that the two of you cooked up this whole disgusting little scheme together?"

"No, that's not what I'm telling you. Isang linggo ko na yatang hinahanap ang ama mo. Hindi rin kasi niya alam na nagbalik na ako."

"Pero alam ba niyang buhay ka?"

"Yes, he knows I'm alive."

Dali-dali naman nitong pinulot ang nalaglag niyang armas kanina at itinutok ulit sa kanya. "So tell me how it is, Trust Benedicto. Why don't you tell me how much fun you had making a fool out of me?"

Pinaputok nga nito ang baril, at buti nalang tanging pulbura lamang ang laman nito.

"What the hell did you do that for?"

"Sana namatay ka na lang," she cried, the gun hanging loosely from her hand as the smell of gunpowder filled the room. "Payapa na sana ang pamumuhay ko.. Natanggap ko na sana na wala ka na. Pero ngayon na nagbalik ka..."

Lumapit siya kay Mati at hinawakan ang magkabilang pisngi nito.

Their gazes locked.

Their hearts cracked open.

"Oh God..." she whispered.

A deep moan tore from his throat, more powerful than words.

Then he ravished her mouth with his, drawing her body closer to him. Parang tumigil naman ang pag-inog ng mundo niya ng maglapat ang mga labi nila. Sabik na hinubad naman nito ang leather jacket niya kasunod ang kanyang t-shirt. Hindi rin siya nagpahuli at hinubad din niya ang damit ng dalaga. Pinangko niya ito at dinala sa mahabang sofa. Dinaganan niya ito at mabilis na tinanggal ang pagkaka-hook ng bra nito at tinapon iyon sa sahig, pagkatapos ay sinapo ng kamay niya ang malulusog nitong dibdib.

"Ohhhh, Trust..." ungol nito ng himas-himasin niya ang dibdib nito.

Napaliyad naman ito ng isubo niya ang nipple nito sa mainit niyang bibig at nilaro iyon gamit ang dila niya.

"Ohhh..." napasabunot ito sa buhok niya.

"Ahhh..." napadaing naman ito ng dumadaosdos ang mga labi niya patungo sa tiyan nito hanggang sa makarating iyon sa gitna ng hita nito. Tinanggal na rin niya ang natitirang saplot sa katawan nito.

"Ohhhh... Trust." malakas naman itong napaungol nang inilibot niya ang daliri sa clitoris nito.

While he was working on her clit, he was sucking her nipples too, like a hungry baby.

"Oohhhhh..." napapikit naman ito sa ginagawa niya.

Pinakawalan na niya ang malulusog nitong dibdib at ibinaba niya ulit ang mga labi sa gitna ng hita nito.

He is teasing her mound. At mahigpit siyang napakapit sa beywang nito at mas binilisan pa ang paglalaro niya sa hiyas nito. Alam niyang nagugustohan nito ang ginagawa niya dahil panay ang ungol nito. Kaya ibinaba na rin niya ang kanyang pantalon kasabay ang kanyang brief. Then he cupped her buttocks in his hands while she wrapped her legs around his hips.

Hindi na kailangang tanongin pa niya si Mati kung handa na ba ito?

They were beyond that. The hunger between them was too great. With a primal cry of possession, itinutok na niya ang kanyang kahabaan sa pagkababae nito at mas mabilis pa sa kidlat na ibinaon niya ang pagkalalaki sa loob nito.

MATI

She cried out when he entered her, but it was a cry of conquest. She felt herself opening wide, then wider still, to accommodate more of his size.

"Ohhhhhh.. Trust..." ungol niya habang pabilis na ng pabilis ang bawat ulos nito. Mas ibinaon pa nga nito ang pagkalalaki at mas binilisan pa ang pagbayo nito.

Her body hugged his, her muscles contracting around his shaft, driving him higher and higher, hanggang sa naramdaman niyang malapit ng sumabog si Trust. An in a blink of an eye, he spurt the white-hot liquid inside of her. Isang malakas na ungol naman ang pinakawalan nilang pareho hanggang sa pareho silang nagcollapse.

Together they fell to the battered sofa in that ugly room and found the beauty and joy that had eluded them for so very long.

TRUST

It was everything he needed, but nothing he'd wanted. From the moment he saw her in line in the department store, he'd known it was going to end like this, and that all the defenses he'd constructed, would come tumbling down around him, leaving him vulnerable.

Para sa kanya kasi, loving someone was the most terrible thing. Because sometimes loving made you want things you couldn't have.

MATI

Pakiramdam niya sa mga oras na yon ay para siyang nagising sa isang masamang panaginip at namulat nalang siya na katabi na pala niya ang nag-iisang taong inaasam-asam niyang makita, mayakap at mahalikan. Dahil kahit inakala niyang patay na ito ay nananatili pa rin naman itong buhay sa alaala niya at patuloy pa rin niya itong minamahal hanggang sa kabilang buhay.

Some might have called it madness, to love so deeply and so well, when there was no hope of seeing that love again. From the very start, from the moment the world was created, alam niyang tinadhana talaga silang magkasama.

Hinawakan naman niya ang magkabilang pisngi ng lalaki at hinalikan ulit niya ang mga labi nito. "What happened? Who did this to you?"

"Mahirap ang pinagdaanan ko." he said. "Things happen. People change."

"At bakit pati ang boses mo ay nag-iba na rin?"

Pero hindi man lang ito umimik.

She felt crying for what he'd lost, and what they'd lost.

"I dreamed of this so many times," she murmured against his mouth. "Sometimes late at night when I couldn't sleep, I would remember how you smelled, and the sound of your voice."

"Dapat kinalimotan mo nalang sana ako." he sounded terribly sad.

"Hindi ko yon magagawa. Because a crazy part of me always believed that we still had a chance."

"Wala na tayong tsansa pa," he said, pushing her away. "Wala na. Hindi to dapat nangyari."

"Oh God, you're married?" halos mawalan siya ng lakas sa tanong niya.

"Hindi," anito. "Wala pa akong asawa." then he grasped her hips and rolled her over on top of him. "Pero ikaw may mapapangasawa na."

Hinugot naman niya mula sa kanyang daliri ang seven-carat engagement ring at itinapon ito sa sahig. "Not anymore."

"Wag mong gawin yan, Mati. Mas nararapat si Jerson Bermudez para sayo."

"Hindi. Hindi." mangiyak-ngiyak na saad niya habang hinahawakan pa rin niya ang magkabilang pisngi ng lalaki. "There's only you. Right from the start, there was only you."

"Matagal na ang panahong yon, Mati. Heto ka na ngayon, ikakasal na."

Napapailing siya. "Kaya lang naman ako pumayag na pakasalan si Jerson dahil binigyan ako ng ultimatum ni daddy."

"Ultimatum?"

"Marry him or else mawawala sa amin ang kompanya," matapat na saad niya. "Dad came up with the idea after his heart attack. Ayaw kasing magpakasal nina Sab at Frances kay Jerson dahil pareho nilang mahal ang kani-kanilang boyfriend. Bahala na raw kung saan sila pupulutin basta hindi lang sila magpapakasal sa taong hindi nila mahal. Kaya naisip kong ako nalang ang magpapakasal kay Jerson. Para maisalba ko ang kompanya namin."

"Ano ba talaga ang rason kung bakit ka umalis noon? Binigyan ka ba ng pera ni daddy para umalis? Binantaan ka ba niya? I have to know."

"Tapos na yon." ika nito. "It doesn't matter anymore."

"It matters," she said fiercely. "Dahil mahal kita. Akala ko ba minahal mo rin ako, or ako lang ba itong dakilang tanga na nag assume na minahal mo rin ako."

"Hindi naman ganon yon," sabi nito." I left because it was better that way."

"Better for who?" she demanded. "Better for my father? or better for your bank account?"

"Diba sinabi mo kanina na nawawala si--" pag-iiba sana nito ng topic.

"Wala na akong pakialam kay daddy." Her voice was suddenly cold. Ang pinaniniwalan kasi niyang totoong ama ay pinaglaruan lang pala silang dalawa ni Trust.

"You don't mean that."

"The hell I don't."

"Pero ama mo pa rin siya."

"Sa pangalan lang. Ipinagtapat na niya sakin na ampon lang daw ako. Si Sab at Frances lang ang kadugo niya. I'm the stranger in the family."

"But he loves you, Mati."

"He loves himself," she snapped. "and he loves power and influence and playing God."

"You've got it wrong."

"Look at you!" she cried. "You have nothing! Look at this place! Alam kong ikaw yong nakita ko sa may teller machine kahit na pilit mo pang itanggi. I'm not a stupid woman, Trust. I know why you were there."

"Don't you see?" pagpatuloy pa rin niya. "Iba sana ang naging takbo ng buhay mo kung magkasama pa tayo. You could have made something of yourself. Hindi mo na sana kailangang magnakaw pa ng mga perang nanggaling sa teller machine."

"Hindi mo alam ang mga sinasabi mo, Mati."

"Akala ko pa talaga na impostor yong nakausap ko sa rancho. But that was him, I just never realized what a total bastard he is. At least sa wakas, nakita ko na rin ang totoong kulay niya."

TRUST

Naalarma naman siya sa mga nadinig niya mula kay Mati. "Sinong impostor?"

"Tingnan mo nga ang pasa ko sa balikat. Sinaktan niya ako nang sabihin ko sa kanya ang tungkol sayo." Napahinto lang sa pagsasalita si Mati nang mapansin niyang nawala na ang pasa niya sa balikat. She was totally shocked. "Paano mo ginawa to?"

Sa halip na sagotin ito, pinili na lamang niya ang manahimik.

"Tinatanong kita, paano mo ginawa to?"

"Hindi ko alam."

"Alam kong alam mo."

Napakibit-balikat siya. "Nilagay ko lang naman ang mga kamay ko sa balikat mo. I absorbed your pain, and you felt better. Pretty simple."

"Ginawa mo na ba ang mga bagay na to before?"

"A few times."

"Ano pa ba ang iba mong sekreto na hindi sinasabi sakin? Baka ang susunod ko nalang na malalaman ay may superpowers ka pala."

"I am a spy."

"Ganon?" anito. "And I suppose daddy is a spy, too."

"Yes."

"Ganon lang ba yon? Sasabihin mo lang na 'Hello, I'm a spy' diba kailangan mo ring galingan ang pagsisinungaling mo, para naman ito ay kapani-paniwala."

He lifted his T-shirt and pointed toward a quarter-inch scar beneath one of his ribs. "May nakabaon na microchip dito."

"A 486 or a Pentium?" tanong nito at pinagtatawan lang siya. "I think you can do better than this, Trust. Sounds like you've been watching too much James Bond."

"Hindi ito isang biro at lalong hindi ito isang James Bond movie." he snapped, forcing her to meet his eyes. "This is real."

"Nagpapatawa ka ba, huh?"

"May mga kaaway ang ama mo." aniya. "Makapangyarihan sila, at hindi sila titigil hangga't hindi nila nasisira ang ama mo."

"Mga kaaway?"

"Yeah." he said, exasperated.

"Wala akong nalalaman na kaaway ni daddy. Oo, may mga business competitors siya, pero wala naman kaming nabalitaan na kaaway niya."

"Siguro nga tama ka - na ang taong nakaharap mo ay hindi si Luis. At baka nakuha na rin nila ang ama mo."

"Sino sila? Binibiro mo lang yata ako, hindi ba?"

"Magbihis ka na."

She looked up at him. "What?"

"Ang sabi ko magbihis ka na. Aalis na tayo dito."

"Hindi ako sasama sayo hangga't hindi mo ako sinasagot sa mga katanungan ko."

"You're going to have to trust me on this one."

"Trust you?" Mati looked up at him with wide eyes. "Eh ngayon ka nga lang nagpakita after ten years na akala ko patay ka na. At ngayon sasabihin mo sakin na pagkatiwalaan kita dahil isa kang superspy na may ibinaon na microchip sa katawan. Akala mo ba na mapapaniwala mo ako ng ganon-ganon lang? Call me suspicious, but I'm afraid I need a little more explanation than 'Trust me."

"Kung hindi ka sasama sakin, saan ka naman pupunta? Hindi ka na pwedeng bumalik sa bahay ninyo, not until we know what's going on. Sa ngayon, ako lang ang pwede mong mapagkatiwalaan, Mati. Ako lang."

MATI

"I'll go to the police." she said, even though she knew how absurd an idea that was. "I'll call the NBI. There has to be someone who can help---"

Pero nalaglag ang panga niya nang itutok sa kanya ang baril nito. "Hindi na kita tatanongin pa, Mahal na Prinsesa. I'm telling you, and since walang duda na pinaputokan mo ako kanina, hindi ko masasabing hindi ko rin magagawa yon sayo. Now, move!"