CHAPTER ELEVEN

Thyra's POV

Pagkapasok ko sa aking opisina, may nakita akong isang di kalakihang box na nakalagay sa

aking mesa. Kinuha ko ito at binuksan. Bigla akong napaatras sa aking nakita. Pitong bulaklak

na may tuyong dugo. May nakita akong maliit na papel, kinuha ko ito at binasa.

"Seven flowers for your son. Meet me at ****** don't tell anybody. You know very well that the

seven chrysanthemum I gave represents your son."

- 11315181

Nanginginig akong napaupo sa aking swivel chair, hindi dahil sa takot kundi dahil sa sobrang

galit. Galawin lang nila ang lahat wag lang ang anak ko. Mabilis akong pumunta sa aking secret volt at kinuha ang aking mga armas. Ang isang revolver

at dalawang silver shadow daggers ko. Sinuksok ko ito sa aking magkabilang boots at nilagay

naman sa aking leather jacket ang baril.

My mom once a Mafia Reaper. Tanging ako lang ang nakakaalam ni si daddy walang ka alam-

alam. Ang akala niya dati isa lang simpleng business woman lang si Mommy. Nalaman ko ito sa

isang gabi na umuwi si Mommy na duguan ang braso, sa veranda ng kwarto ko siya dumaan

noon akala niya siguro tulog pa ako. Wala siyang maggawa kundi sabihin sa akin ang totoo. Iyon

rin ang gabi na huli naming pag uusap.

Alam ko rin na hindi isang simpleng car accident lang ang sanhi ng pagkamatay ni Mommy.

Lahat ng gamit at mga armas niya ay sa akin pinamana kaya naka lagay ito sa isang secret volt

at pa simpleng nag e-ensayo.

Tiningnan ko ang aking sarili sa salamin. Mukha lang akong isang simpleng Coffee Shop owner.

But behind this simple looks, is a business woman with a gun.

Lumabas ako sa aking opisina na parang walang gyera na haharapin. Nakangiting nilapitan ko si

Yna sa may counter upang magpa alam.

"Hey Yna, may pupuntahan lang muna akong importante. Babalik rin ako kaagad. Kayo na ang

bahala kay Gideon." I said.

"Okay! copy madame." she said and salute afterwards.

Lumabas ako sa aking coffee shop. Pumunta ako sa aking parking lot at sumakay sa aking

motorbike. Bago ko ito pinaandar tinawagan ko muna si Mr. Lee.

"what?""lend me some of your men."

"what are you planning to do?"

"someone send me a gift, I'm just going to meet them."

Nararamdaman ko ang pananahimik nito sa kabilang linya. Parang naisip na niya kung ano ang

gusto kong iparating.

"how many?"

Napangisi na lamang ako sa aking narinig.

"just lend me your Beta Group, the assassins."

"Ohh I get it. Okay just send me the location then."

"Just track my gps tanda, bye."

Walang pasabing pinaharurot ko ang aking motorbike.

Mom, wherever you are, thank you so much. Nararamdaman kong susunod ata ako sa yapak

mo.

Ilang minuto kong pagmamaneho ay nakarating din ako sa lugar na sinasabi sa sulat. Isang

abandonadong hospital building. Naalala ko ang hospital na ito, ito yung hospital na sinadyangsinunog dahil sa mga sabi sabing kaya ito pinatayo dahil dito nila ginagawa ang human

experiment na gawing kakaiba.

Hindi ko inalintana ang malamig na simoy ng hangin, it's already 4 o'clock in the afternoon.

Nararamdaman ko rin ang mga ibang presensya na nakatago sa iba't-ibang puno. Alam kong

mga tauhan na ito ni Mr. Lee, ang mga assassin.

Sa pagpasok ko sa abandonadong gusali, nahahalata ko ang mga iilang mata na nakatutok sa

aking mga galaw. Mabuti na lang at namana ko kay Mommy ang matalas sa pakikiramdam.

Nararamdaman ko ang isang paparating na pana. Hindi ako gumalaw sa aking pwesto at

inantay na makarating ito sa akin. Nang maramdaman kong malapit na ito sa akin, piniling ko

ang aking ulo pakaliwa saka hinuli ito ng aking kanang kamay.

Hanggang sa sunod-sunod na pana ang dumating. Hindi ako nagdalawang isip hugotin ang

aking dalawang dagger at saka ito ginawang pinangga sa mga umuulan na pana habang

umiiwas.

Isang pana ang bumulusok sa aking harapan. Binitawan ko ang isang dagger ko sabay pulot ng

tubo na nasa aking kiliran, at saka ito hinampas sa panang papunta sa akin, pabalik sa taong

nag mamay ari nito. Isang walang buhay ang biglang nahulag galing sa itaas.

Tiningnan ko lang ito na walang ka buhay-buhay. Nakaturok ang sarili niyang pana sa kanyang

noo. Headshot. Walang palya.

*clap*

*clap*

*clap*Bumalik ang aking tingin sa taas nang makarinig ako ng palakpak.

"Woahhh... I didn't expect that. I thought you're kinda naive and...... "

Tiningnan ako nito mula ulo hanggang paa.

".... weak." ani nito sa nangungutyang tono.

"Xildus Lovato. You're a freaking dumbass asshole idiot jerk. You're kind of a joke weakshit."

Napansin ko ang pamumula ng mukha nito at ang pagkuyom ng mga kamao niya, sanhi na hindi

niya nagustohan ang tinawag ko sa kanya.

Nakita ko ang pag bunot niya ng baril pero bago niya ito mabunot, inunahan ko na siya at

pinagbabaril ng dalawang beses. Isa sa kanang braso niya at isa sa kaliwang binti. Dahilan

upang mapaluhod ito sa sakit.

That's it kneel for me, for you have caused a big trouble to me. Who ever dared to cross paths

with me, I will make sure you will kneel with your blooded knees. I have no mercy when it comes

to my son.

— s4ucevenomous