Chapter 7: Steffi’s Untold Feelings
Steffi's POV
Days have passed. Andito ako ngayon sa bahay. Hindi muna ako pumasok andun naman si Tiara, she said that she can manage so I let her work alone for the mean time. Wala naman naging problema sa company. Actually dumadami ang nagiging investors namen. Thanks to Family Chua.
Nagmumuni muni ako ng may maalala ako.
I already missed him. Kamusta na kaya siya? Simula ng umuwe ako dito sa Phiippines hindi na niya ako tinatawagan. Baka sinagot na siya ni Rian. Hay!!
I'm deeply inlove with someone. Pero hindi niya ako gusto may gusto siyang iba, at yung gusto niya naging bestfriend ko sa Japan. Ang unang taong kumausap at kumaibigan sa akin. Hindi ko akalaing kakausapin niya ako. She's very famous that time. Hindi ko siya masisisi kung bakit si Rian ang gusto niya at hindi ako.
He is Kyo James Chua. Yes. He is a Chua. He is Half Filipino. Sila ang tumulong sa amin sa Japan, kaibigan ni Daddy ang kanyang tatay kaya niya kami tinulungang bumangon. Dahil sa kanya nakapag move on ako kay Joshen. Dahil sa kanya nawawala yung sakit sa tuwing kasama ko siya.
Pinag aral ako ng daddy niya at tinuruan ako kung paano humawak ng kumpanya.
Ring....
Calling.. Kyo
Bumalik lang ako sa katotohanan ng marinig kong nagring ang cellphone ko,
"Hey! Antagal mo namang sagutin. Its me Kyo. How are you?" masayang sabi ni Kyo
"Haha. Kyo pwede ba isa isa lang. Mukang masaya ha. Sinagot ka na niya nuh? I'm fine don't worry" natatawang sagot ko
I want to say i miss you but its nonsense.
"Not yet. Soon. Well papunta ako ng Philippines ngayon. See you. Sunduhin mo ako ha. 8pm anjan na ako. Bye HoneyPie"
"Whatever. Ok. Bonjour." then I hang up.
Sino namang babae ang hindi maiinlove sa isang Kyo James Chua, gentleman, sweet, gwapo , mayaman. sabi nga nila na sakanya na ang lahat.
I can still remember when I tried to confess my feelings to him.
FLASHBACK....
"Hey Steffi ano ba kasi yung sasabihin mo? Spill it out. Common" hirap na hirap na sabi ni Kyo habang kumakain ng adobo na niluto ng mommy ni Steffi
"I think....."
"You know what Rian is very cute. Isn't she? I really like her. Please help me court her."
Hindi ko na naituloy yung sasabihin. Talagang gusto niya si Rian.
"Of course I can help you, you're like my older brother right? So anytime we can help each other"
"Gotcha! Thanks honey pie." and he kissed me on my forehead
End of Flashback.
Siguro nga hanggang ganun na lang yun...
"Emo pa Marielle." nagulat ako ng marinig ang boses na yon. Hindi ako nagkakamali. Agad akong tumingin sa pinaggalingan ng boses na yon.
"Jackie! I missed you." I ran towards her. Its Jackie Lee my bestfriend. Hindi na ako nakapagpaalam sa kanya ng umalis kami ng bansa at ngayon dumating kami hindi ko din siya nasabihan. Siguro galit to sa akin. I hugged her.
"Shh. Ayan na ba ang fearless ngayon. Eh iyakin pa rin naman." natatawang sabi nito
"Hindi ka ba galit sa akin?" nahihiya kong tanung
"Of course not. I understand it. Don't be silly. Look at you you're very gorgeous and matured. Siguradong madaming nagkakandarapa sayo ngayon."
"Takot silang manligaw. Haha" pagbibiro ko.
At nagkakuwentuhan pa kami ng matagal. Hanggang sa nagpaalam na siya sa akin. Niyaya niya akong magclub minsan, hindi na ako tumanggi dahil pinilit talaga niya ako.
Siguro kung nakapag move on lang ako sa Japan at natutunan kong magpatawad siguro hindi ko na maiisipan pang umuwe dito, Daddy tell me what to do?