Chapter 26: Brielle’s Dream

“Brother Brielle! Brother Brielle! Can I borrow your toys?” little Ivana keeps bothering Brielle who is busy doing something on his computer.

“No! Not unless you bring me a glass of juice here!” he answered quickly without looking at the little child who’s standing near him.

Ivana’s little face smiled. “Okay, after I bring your juice can I have your toys?”

Hindi na umiimik ang pilyong si Brielle. Gusto lamang niyang asarin si Ivana. Maaga itong hinatid ng Daddy niya sa bahay nila. Nakita pa ni Brielle na nag-uusap ng seryoso ang Daddy ni Ivana at Daddy Brent niya sa garden area ng bahay nila. Napansin niyang seryoso ang usapan ng dalawa dahil ang anyo ng Daddy Brent niya ay nakakunot ang noo at tila may sinasabi itong nakakapagpabago ng anyo rin ng ama ni Ivana.

Bumalik siya sa kwarto niya at sumunod si Ivana. Hindi niya pinapansin ang pangungulit nito na makipaglaro sa kanya. Sa halip na kausapin si Ivana umupo siya sa harapan ng computer niya habang binalikan ang software virus na ginagawa niya. He indeed inherited Brent’s intelligence. At the age of 8 years old, he was able to develop a software virus that could invade high secured programs. Gusto niyang tapusin ito at ipakita sa Daddy niya. Nagkataon na laging sumusunod sa kanya si Ivana ngunit sadyang makulit ito at kahit aasarin niya ng husto hindi ito umaalis sa tabi niya.

Ilang minuto lang bumalik na ito at bitbit ang baso na may lamang juice. She smiled sweetly and called Brielle’s attention.

“Brother Brielle, here is your juice!”

“Thanks!” mabilis niyang kinuha ang juice at ininom.

Hinihintay ni Ivana ang sasabihin niya ngunit bumalik siya ulit sa ginagawa niya. Hindi na nakatiis si Ivana at nilapitan siya. Hinila nito ang kamay niya.

“Brother Brielle, can I have your toys now?”

“No! Not unless you learn to speak Tagalog! Go back to your house, ask your Nanny to teach you Tagalog, otherwise, I will not let you play with my toys and I will not talk to you anymore!” nang-aasar niyang tugon dito.

Biglang namula ang mata ng paslit na si Ivana. Bigla itong umiyak ng malakas at walang tigil. “You’re bad! You keep bullying me! You are lying to me!”

“Yeah! Yeah! Yeah! I lied to you because you're naive. Okay, you go back to your home, do what I’ve told you!

Bago pa siya makapagsalita ulit mabilis na itong tumakbo palabas ng kwarto niya at umuwi. Sunud-sunod ang patak ng luha ni Ivana. She knows Brielle keeps bullying her but she still keep on coming to him because he had promised to marry her.

Pagpasok ni Ivana ng pinto ng bahay nila nadatnan niya ang Yaya niya na naglilinis.

“Oh, why is my little princess crying?” Yaya Cathy asked.

“Yaya, Brielle bullied me again. He said if I don’t learn to speak Tagalog he will not talk to me anymore!” tears streaming down in her small face.

“Don’t worry, I will teach you later on once I’m done with all the chores. You go back to your room now. Take a bath and change your clothes. I know you can do it alone!” Yaya Cathy said.

“Okay!” umakyat ng diretso si Ivana sa kwarto niya at naligo.

Weeks passed by, she forced herself to learn Tagalog with the help of her Yaya Cathy. Ngunit hindi muna siya pumunta sa bahay ng mga Santillian. Hindi na rin siya dinala ng Daddy niya doon at abala rin ito sa negosyo. Lumipas ang halos tatlong linggo hindi na bumalik si Ivana sa mansyon ng mga Santillian at ng araw ding iyon biglang sinabi ng Daddy niya na babalik na sila ng Beijing. Naguguluhan ang munting puso niya dahil sa biglaan nitong desisyon.

“Dad, can I go to Brielle first, before we leave here. I wanted to bid farewell to them!” little Ivana said.

“Princess, I’m afraid we don’t have time for that. Our flight will be two hours from now. We will come back here in Singapore again if Daddy can settle down the business problem!” turan ni Reynold Huo. Ngunit wala na siyang balak na bumalik pa ng Singapore at makipag-usap muli sa mga Santillian. He asked Brent’s financial help to finance his New Developed Digital Project. He almost begged Brent Santillian to finance it and even offered a huge percentage of profit share but suddenly Brent Santillian declined his proposal and even accused him that he is not the developer of the said project. Someone had stolen his files and launched it in Beijing. Reynold Huo accepted his failure and blamed Brent Santillian for being a wise capitalist.

Nagdesisyon siyang harapin ang problema at bumalik ng Beijing. Hindi niya gustong magkaroon sila ng samaan ng loob ni Brent Santillian dahil minsan na siya nitong tinulungan sa ilang pagkakataon. Tinuring din siya nitong kaibigan ngunit ang ikinagagalit niya kay Brent ay ang pag-akusa nito sa kanya. Patas siyang tao at hindi niya gawain ang manlamang ng kapwa, ngunit may taong gusto siyang sirain at iyon ang aalamin niya.

“Daddy, even just a few minutes, I want to bid farewell to Brother Brielle and Sister Denise!” she said to her father and waited for his answer.

“Princess, they are not our family. You are not obliged to let them know that we will be leaving! Go to Yaya Cathy and tell her to take care of your needs. Daddy will be going to prepare too!”

Tuluyan na nilang nilisan ang Singapore at hindi siya nakakapag-paalam kina Brielle at Denise. Kinabukasan maagang bumangon si Brielle at nagbihis. Pagbaba ng sala tinawag niya kaagad ang pansin ng Yaya niya na kasalukuyang nagpapakain sa kapatid niya.

“Yaya Santina! Ilang linggo nang hindi pumupunta si Ivana dito sa atin,” malungkot na sabi niya.

“Eh, binu-bully mo kasi parati, kaya siguro ayaw nang pumunta rito. Ang huling kita ko sa kanya noong tatlong linggo na ang nakaraan. Pinapaiyak mo kasi lagi, kaya siguro napagod na!” walang tigil na litanya nito.

“Binibiro ko lang naman iyon kasi ang bilis umiyak at kapag binibigyan ko ng candy tatahimik na rin naman!” aniya at umupo na sa sofa.

“Eh, paano ngayon niyan hindi na nagpakita sayo, ngayon hinahanap mo naman! Ikaw talagang bata ka napakapilyo mo, namana mo ang ugali ng Mommy mo sa pagiging bully,”

Bigla siyang tumayo at naglakad palabas.

“Saan ka pupunta Brielle?” pahabol ng Yaya niya.

Huminto siya saglit at lumingon dito. “Sa bahay po nila Ivana, Susunduin ko lang po siya. Gusto kong makipag-laro po sa kanya!”

“Magpahatid ka sa driver!”

“Huwag na po malapit lang naman dito ang bahay nila. Maglalakad nalang po ako!” mabilis na siyang umalis.

Ilang blocks lamang ang layo ng bahay nila Ivana. Pagbungad ni Brielle sa main gate, napansin niya kaagad ang nakapaskil na karatula. “For Sale!, Nag-door bell siya ng ilang ulit ngunit walang nagbukas ng gate.

“Ivana! Ivana! Brother Brielle is here! Please open the door!” sigaw ni Brielle sa labas ng gate.

Umabot na ng halos isang oras siyang tumatawag at nagdo-door bell ngunit walang sumasagot. Ilang minuto lang, dumaan ang Village guard at nilapitan siya.

“Little boy, there’s no one left in this house. The Huo Family left yesterday for Beijing!” the guard informed him.

“Thank you older brother! I will leave now!” malungkot na tugon ni Brielle at bumalik na siya ng bahay nila.

Mabilis siyang umakyat ng kwarto at narinig pa niya ang pagtawag ng Yaya Santina niya sa kanya, ngunit hindi niya na ito pinansin. Diretso siya ng kwarto at nagkulong, umiiyak ng walang tigil.

“Ivana, you're lying! You're bad! You just left me, how could you do this to me?” Brielle shed tears until he turned to mute. He suffered trauma out of frustration. He only had one little friend and it was Ivana. He still remembered that she forced him to promise to marry her.

Lumipas ang ilang buwan nanatiling tahimik si Brielle at hindi nagsasalita. Lalong nag-aalala si Shantal at Brent sa biglaang pagkakaroon ng Autism syndrome ni Brielle. They took him to Europe and when he got cured, Brielle decided to continue his studies in Europe.

Si Brent naman tahimik lamang sa lahat ng pinagdadaanan ng anak niya. Sinisisi niya ang sarili kung bakit ito naranasan ni Brielle. Batid niyang masama ang loob ng ama ni Ivana dahil hindi niya ito tinulungan. Huli na ng malaman niya na may nagnakaw sa project nito. Kahit ilang ulit niya sinubukang makipag-usap kay Reynold Huo, tumanggi itong makaharap siya.

Patuloy niyang pinapa-imbestigahan ang buhay nito. Alam niyang nakiusap ito sa mga malalapit nitong kaibigan sa Beijing ngunit sadyang walang gustong tumulong dito dahil sa malaking eskandalo na nagsasabing hindi nito pag-aari ang naturang proyekto na inaalok nito. Dahil sa maraming sources si Brent and out of guilt for accusing Reynold, he used another person to help Reynold Huo. Si Brent pa rin ang tumulong sa kanya ng lihim ngunit sadyang hindi sila nagkaroon ng pagkakataon na mag-usap. Unti-unting nakabangon si Reynold at nabayaran ang perang itinulong ni Brent sa kanya sa pamamagitan ng taong ginamit ni Brent.

Naging matagumpay ulit si Reynold Huo at si Brielle ay gumaling ngunit nag-iba na ito. Tinuruan siya ni Brent sa lahat ng bagay at maging ang ugali ni Brent namana niya na rin ng tuluyan.

Nagising si Ivana ng marinig na umuungol si Brielle habang nakayakap ito sa kanya. Puno ng pawis ang noo nito at malinaw nitong binabanggit ang pangalan niya ngunit tulog na tulog ito. Mabilis na bumangon si Ivana at ginising si Brielle.

“Honey! Honey! Brielle! Brielle, gising! Gising!” pilit na ginigising ni Ivana ang nananaginip na si Brielle.

Sunod-sunod na ungol lang ang lumalabas sa bibig nito at mahinang boses na tinatawag ang pangalan niya. Biglang sinampal ito ng malakas ni Ivana para magising.

Biglang naalimpungatan si Brielle at abut-abot ang hininga niya ng mamulatan si Ivana na nakatunghay sa kanya.

“You are having a bad nightmare,” Ivana said apologetically because she had slapped him.

“Baby! I was having a bad dream!” biglang tugon ni Brielle ng mahimasmasan.

“I know. Kaya sorry kung kailangan kitang sampalin. Nabigla lang din ako!”

Bumangon si Brielle at niyakap siya ng mahigpit. Ramdam niya ang mahinang pag-iyak nito sa balikat niya.

“Hey! Tell me what is it? Bakit ka umiyak?” naguguluhan si Ivana sa biglang reaksyon ni Brielle at nag-aalala rin siya.

“Napanaginipan ko ulit ang mga panahon na iniwan mo ako noon!” anito.

“Brielle, I know you are not okay! I knew I did something terrible and I didn’t find ways to look for you! My dad---”

Naputol ang sasabihin niya ng bigla siyang hinalikan ni Brielle sa labi niya. Mapusok at malalim, tila galing sa isang mahabang panaginip na nagising ulit. Hindi niya maipaliwanag kung ano ang nararamdaman ng mga sandaling ito, ang tanging ginawa na lang ni Ivana ay tumugon sa halik ng asawa.

“Baby, no matter what happens, you promise me not to leave me again! You promise me to stay beside me!” Brielle cried and begged her while kissing her deeply.

“I promise Brielle. I will stay beside you even when the time comes you will ask me to leave. I don’t want to see you in pain again! I’m sorry for hurting you! I’m sorry for all those years that I left without a word!” umiiyak na rin siya habang yumakap ng mahigpit kay Brielle.

“Ayoko ng mag-isa ulit. Brielle, ang dami ko ng utang na loob sayo. Hindi ko alam papaano ko babayaran pero masaya ako dahil nandito ka at nangakong tutulungan ako ulit!” madamdaming tugon ni Ivana.

Pinahid ni Brielle ang mga luha sa mga mata nila. Mabilis siyang tumayo at kumuha ng tubig sa maliit na refrigerator na nasa loob ng master’s bedroom. Uminom siya at pagkatapos nilapitan si Ivana at inabutan ng tubig.

“Drink this water! I’m sorry if I scared you tonight!” he said.

“Thank you, hon!” she drinks the water and hands it back to Brielle, the empty glass.

Mabilis na pinatong ni Brielle ang baso sa bedside table. Bumalik ito sa kama at niyakap siya.

“Natakot kaba ng marinig mo akong umungol kanina?” anito.

“Oo. Buti nalang nagising ako at narinig kita. Halos naghabol ka na ng hininga mo,”

“Napanaginipan ko kasi ang pag-alis mo noon. Ilang beses din akong ganito dati pero kusa akong nagigising. Matagal ko ng hindi naranasan ang ganitong panaginip, until tonight, the old nightmare that haunted my mind a few years ago, came back,”

“Dahil siguro sa pagpapa-alala ng Mommy mo sayo. Sabi mo sa akin kalimutan na ang nakaraan pero binalikan mo pa ata kasi nanaginip ka ulit!”

“It’s okay as long as nandito ka, gumagaan ang pakiramdam ko!”

"Iwasan mo ng isipin ang nakaraan kasi tapos na iyon Brielle. Nandito na rin naman ako at kung sa tingin mo nagkamali ako noon humihingi po ako ng tawad sayo," tugon ni Ivana.

"Baby, let's not talk about it starting today. Gusto ko na rin makapag move-on. Mag-focus tayo sa mga plano na gagawin natin para mabawi mo ang shares na nasa pangalan ng Uncle Hendric mo. Promise, I will find ways to get it back!"

"Muah! I love you, Brielle! Sana maging maayos ang pagsasama natin at huwag na nating balikan yung masasamang nangyari sa nakaraan!"

"Kasalanan ko rin naman noon, palagi kitang binu-bully dahil iyakin ka!"

"Madamot ka rin noon sa mga laruan mo at parati mo kaming niloloko ng kapatid mo," aniya.

Brielle laughed hard and then kissed her again.

"Dahil ginising mo ako sa madaling araw dapat may kapalit ito," makahulugang tugon nito.

"Brielle Santillian! madaling araw na, hindi ka ba napapagod?"

"Ah paano tayo makakabuo ng baby nito kung aayaw ka!" anito at mabilis siyang tinulak pahiga ng kama.

"Bukas nalang ulit, inaantok na ako!" she said trying to persuade Brielle.

Brielle never listens to her and starts to kiss her hungrily and remove her dress. He naughtily stares at the naked sexy body of his wife lying on his bed. Gently touching her body and making her moan in pleasure.

He gives no reason for her to stop him. He is making her go crazy the way he gives her the most pleasurable sensation once their bodies intertwine. They reached their climax and Ivana screamed louder when he released his hot liquid.

" Muah! wear your nightdress, it's not good to sleep naked!" he said.

"Inaantok na ako," she's closing her eyes out of tiredness and exhaustion. Naramdaman niyang umangat ng bahagya ang pagod niyang katawan at binihisan siya ni Brielle. She heard him whispering goodnight to her but she didn't have enough strength to respond, as she drifted down into a deep sleep.