Chapter 4

Oh my gosh si Mr. Pogi! Sigaw nang isip niya. A-Ano raw be my wife? Sira yata ang isip nang poging to e. Gano'n na ba ang mayayaman ngayon aalokin ka lang nang kasal? Hindi ba nila iniisip akong ano ang bagay na iyon. Sila yata ang walang pinag-aralan, e.

Habang maraming pumapasok sa isip ni Amanda sa tanong nang kaharap ay gano'n na rin lumuwa ang kaniyang mga mata sa nakita. Ito iyong lalaking nabangga 'ko kanina sa factory 'yong nagparamdam nang kakaibang damdamin sa akin kaninang umaga habang umiiyak ako. Hindi ako nakilala nito dahil siguro ay naka mask pa ako noon.

"Tsk!" Angil nito sa harap niya. Imbes na magalit siya sa tanong nito ay napatulala na lang siya sa klase nang pag-angil nito. Bumalik na naman ang kakaibang naramdaman niya para rito, ito 'yong naramdaman niya noong una nilang pagkikita, hinihigop na naman siya sa klase nang tingin nito.

"You can get out, now!" Inis na sabi nito sa kaniya nang nakatalikod.

"Huh?" Hindi niya maintindihan ang sinasabi nito. Okupado pa rin ang isip niya sa nangyayari. Muntik na siyang masagasaan nito at nagising na lang siya sa loob nang sasakyan nito at nang magising siya ay pumasok ito sa kotse at inalok siya nitong maging asawa. Anong klaseng lalaki itong kasama niya? Biglang tanong niya sa kaniyang sarili.

"Get out!" Malakas na sigaw nito na nagpabalik sa kaniyang katinuan.

"Ah, O-Oo," dahil sa pagkagulat ni Amanda ay dali-dali niyang hinawakan ang sling bag niya para umalis. Ngunit bigla rin itong nagsalita kaya napa hinto rin siya sa pagka-galaw.

"Wait," mahinang wika nito na nasa kalma na tuno ngunit sapat na 'yon para marinig niya.

"P-Po?" Balik niya na tanong rito.

"B-Bakit po?" Mahina niyang tanong dito. Galit itong sumigaw kanina na nagdulot sa kaniya nang pagkataranta kaya gano'n na lamang ka lakas ang kabog nang kaniyang puso sa sobrang takot dahil sa pagpigil nito.

Dumaan muna ang ilang segundo bago ito nagsalita ulit.

"What is your name?" Malumanay na tanong nito sa kaniya. Hindi man niya nakikita ang mukha nito ay sigurado siyang hindi na gano'n ang itsura ng sumigaw ito sa kaniya. Sa tingin niya ay sobrang nagalit ito sa kaniya kanina nang hindi siya maka usap nito nang matino kaya napa sigaw ito sa galit. Pero ngayon ay iba na ang tuno nang pananalita nito kaya nakakasiguro siyang nasa kalma na itong kalagayan. Bago siya nagsalita ay tumikhim muna siya para pawiin ang kabang kanina pa niya nararamdaman.

"A-Ako po si Amanda," sagot niya sa tanong nito na kinakabahan. Pilit man niyang pinapakalma ang sarili ay gano'n pa rin ang nararamdaman niya. Sa lakas nang tibok nang kaniyang puso ay napahawak siya sa kaniyang dibdib at napa inhale at exhale.

Sa sobrang katahimikan nang matapos siyang sumagot sa tanong nito ay ang puso at hininga niya lang ang kaniyang tanging naririnig.

"Okay, then, I'm Raphael Silverio de Rossi and I need your help... and that is to be my wife."

"What?" Gulat kong tanong rito. Akala ko joke lang talaga iyong sinabi niya kanina. Narinig naman ni Amanda ang pagbuntong-hininga nito. Tila naiinis ito sa kaniyang sagot.

"I mean sigurado po ba kayo sa sinasabi niyo, sir? Hindi po kasi biro ang sinasabi niyo. Nago-offer po kayo nang isang sagradong bagay at bakit po ako? Hindi ko naman po kayo kakilala at sigurado rin po akong hindi niyo rin ako kilala." Mahabang tanong ni Amanda dito. Dumaan muna ang ilang saglit bago nagsalita ulit ang kausap. Bumuntong-hininga ito tila nagpipigil sa sarili na hindi sasabog.

"Okay calm down! Listen to me first!" Wika nito sa inis na tuno.

"O-Okay," mahina kong saad rito.

Kahit naguguluhan si Amanda sa lalaki e pinilit niya pa ring pakinggan ang sinasabi nito kahit alam naman niya sa sarili niya na hindi siya papayag sa ini-offer nito sa kaniya. Isa siyang relihiyosa na babae kaya hindi niya magagawa ang sinasabi nito. Kong may papakasalan man siya ay iyon ang lalaking mahal niya at ang lalaking gusto niyang makasama habang buhay.

"What I mean is... I need you to be my wife I mean a persona of my wife. Get it? And before I forget, I need you also as a mother that conceives my child—" may sasabihin pa sana ito ngunit nagsalita na agad si Amanda dahil mas lalo na siyang hindi papayag sa sinasabi nito. Kong nagbibiro pa sana ang lalaki ay tumawa na si Amanda sa mga sinasabi nito sa kaniya, ngunit hindi.

"No, I can't do that!" Matigas niyang wika kaya napahinto rin ang lalaki sa pagsasalita.

"Oh my! Can you listen me first? Patapusin mo muna ako puwede ba!?" Malakas na sigaw nito sa kaniya sa loob nang kotse. Mabuti na lang dahil naka lock ang salamin nang sasakyan kaya walang nakarinig sa sigaw nito na nakakabingi. Sa sobrang lakas nang pagka-sigaw ng lalaki ay napa takip na lamang siya sa kaniyang dalawang tainga.

Sigurado na ako sa desisyon ko, hinding-hindi ako magpapakasal sa ganitong klaseng tao. Mainitin ang ulo o ba ka hindi lang ganito ang taong ito ba ka nasa level one pa ito nang pagkagalit niya, ano na lang kong magalit na nga ito nang sobra-sobra baka mapatay na ako nito sa galit. Sabi nang isip niya sa sarili. Ngunit nag-echo sa isip niya ang pagsasalita nito nang tagalog na nagbigay sa kaniya ng isa pang kakaibang damdamin.

"I-I said N-No." Utal-utal na sabi ni Amanda. Kahit ano pa ang rason ng lalaking ito hinding-hindi na magbabago ang desisyon ko.

"Okay! You said no right?" Diin na sabi nito sa salitang no.

"But I want this to be heard by you. So please shot up and listen to me, first." Malumanay na sabi nito sa kaniya.

"If you can agree to my offer I can gave you a lot of money or a house or whatever if you want that I can pay with a money." Raphael said.

"W-Why?" Naguguluhang tanong ni Amanda.

"Because I need you." Deretsahang sagot naman ni Raphael.

"W-Why me?"

"Because I want you." Sagot naman nito na nakapalag-lag nang kaniyang panga.

"Are you joking?" Tanong ulit ni Amanda.

"Why would I?" Balik ulit nito sa kaniya. Dumaan ang ilang sandali at napa halakhak naman si Raphael nang ma realized nito kong ano ang punto nang dalaga. Habang ang dalaga naman ay napa titig lang sa likod nang kina-uupuan ng lalaki nang naka nganga dahil sa narinig. Tila anghel ang klase nang pagtawa nito sa kaniyang pandinig. Sa buong buhay niya ay ngayon lang siya nakaramdam nang ganitong klase nang pakiramdam na pinaghalong saya at takot.