Chapter 39

"MOMMY, mommy wake up!"

"Tita Mommy wake up yohooo!"

Naiirita akong bumangon dahil sa tinis ng boses nina Luvi at Camia kaya agad akong napahawak sa aking ulo dahil sa tindi ng kirot nito.

Damn hangover!

"Argh! Ano bang kailangan niyong dalawa?" inis kong ani sa kanila.

Agad namang nagpuot si Luvi at si Camia nama'y akala ko'y iiyak dahil nangingilid ang luha nito pero maya maya lg ay humikab ito.

"Mommy, hinahanap ka na kase nina Tita Mommy at Daddy kakain na raw."

Pumalatak ako dahil sa sinabi niya. Aba! Ginising nila ang maganda kong tulog dahil lg sa kakain na sila? Mga hunghang talaga silang lahat!

"Sabihin mo sa kanila mauna na sila at inaantok pa ako, masakit ang ulo ko." ani ko kay Luvi na totoo naman talaga.

"Mom kase... kase hndi pwdeng wala ka don..." nagkamot ito ng ulo habang naiilang na tumingin sa akin.

"Luvi h'wag ng makulit masakit ang ulo ni Mommy. Gusto mo ba akong mawalan ng ulo dahil sa sobrang sakit?" pang uuto ko rito pero parang hndi naman ito tinablan.

"Mom even you have a headache hndi padin mawawala ang ulo mo." okay ikaw nang matalino, sabagay anak kita.

"Basta mauna na lg kayo kamo."

"Mom!" naiinis na nitong ani.

"Luciana Vierra." malamig kong tawag ng pangalan niya.

"Mommy bahala ka nga sa buhay mo! Isusumbong kita kay Daddy bahala ka diyan." inis nitong saad at padabog na lumabas ng pinto at padabog din itong sinara kaya napangiwi na lg si Camia at sumunod na lg sa kanya.

I mocked her and get laid again. Pero hndi pa ako tuluyang nakapikit ng biglang may walang hiyang padabog na binuksan ang pinto ng cabin ko—namin pala ni Luca.

"YVVONE AKIRA NYXON! BUMANGON KANA DIYAN AT LUMABAS KUNG AYAW MONG KALADKARIN PA KITA PALABAS!" parang kulog ang boses ni Giya ng pumasok ito sa cabin namin at nangingitngit ang ngipin dahil siguro sa inis.

"Ano bang problema mo't ang aga aga mong mambulabog?" inis kong ani sa kanya at bumalik sa pagkakahiga pero agad ako nitong hinawakan sa braso at pwersahang hinila patayo.

"Maligo kana at mag ayos shunga!"

"Ano ba Giya?! Kainis naman oh, 'lam namang masakit ang ulo ko ih."

Anong oras kaya kaming natapos kaninang madaling araw. Hndi ko na nga naalala dahil lahat kami bagsak ih.

"Beh mag aalasais na ng gabi oh, alas singko y media na ng hapon baka may balak kang bumangon diyan ano?" sarkastiko nitong ani na nagpatindig ng tenga ko.

Wait! Alas singko y media na? What the hell? H'wag nilang sabihing hndi nila ako ginising kaninang umaga—

"Nakaligo na't lahat lahat ang iba beh, naghaharutan at nagchugchugan na nga ang iba ikaw nakahiga padin? Jusko maligo—"

Hndi ko na siya pinatapos at agad tumakbo sa banyo kahit masakit pa ang ulo ko. Hndi ko alintana ang malamig na tubig sa shower, mas mabuti na ito dahil nakakawala din naman ng hangover. Mabilis lg akong naligo at nagsuot ng kulay baby pink na floral dress above the knee. Nagsuot lg din ako ng simpleng tsinelas na binili namin kahapon bago kami pumunta dito. Naglagay lg din ako ng kaonteng face powder at red matte lipstick.

"Gondooo!" puri ni Giya ng lumabas na ako ng cabin.

I tsked and rolled my eye balls.

"Grabe pinuri lg ih. Ang init ng ulo."

"Nasaan ang iba?"

"So... anong nangyare kanina? Madadagdagan na ba si Luvi?" pagbabalewala nito ng tanong ko at humagalpak ng tawa.

Dahil sa inis kay Giya ay inirapan ko ito at nauna ng maglakad.

I don't know why i feel like this. I felt irritated with peoples around me kahit wala naman silang ginagawa or konteng tukso lg nila naiinis na agad ako. Ipinilig ko na lg ang ulo ko at dumeritso sa cottage na inupahan namin kahapon pero walang tao doon kaya nagtaka ako.

Nilingon ko si Giya na akala ko'y nakasunod sa akin pero wala nadin ito. Bigla akong kinabahan sa hndi kaalamang dahilan.

"Damn! Nasaan na ba sila? Pinatawag at ginising nila ako sa wala?" inis kong kausap sa sarili ko.

Akmang babalik na ako ng biglang may lumapit sa aking isang staff.

"Hello Madame, Ms. Yvvone Akira Nyxon right?" magalang na tanong nito.

"Yes, need anything miss?" walang buhay kong tanong na nagpalunok sa kanya.

Umiling na lg ako dahil parati namang nangyayare 'to. Hndi ko naman sila inaano pero bakit parang ang laki ng takot nila sa akin? I'm just asking for pete sake!

"P-please f-follow me, Ms. Nyxon." nauutal nitong saad kaya napataas ako ng kilay.

"And why would i do that?"

"N-na-nautusan lg po."

Napabuntong hininga na lg ako at sumunod sa kanya. Wala naman sigurong masama diba? At wala naman siguro itong masamang gagawin sa akin. Well, kung meron man i can handle my self.

Nagsimula na akong magtaka ng dalhin ako nito sa kagubatan. The forest they called 'Paraiso De Forestfalls' ang ganda sana ng pangalan kung hndi lg ako natatakot.

"Where the hell are we going?" hndi ito umimik sa tanong ko at deritso lg na naglakad.

Because it's already 6 PM, madilim na dito sa loob ng gubat. Marami na ding kumakaluskos na hndi ko alam kung ano! God, i'm starting to frightened. Hndi ako matatakutin pero sa dilim at sa ganetong klaseng uri ng gubat ay natatakot ako. I'm afraid of the dark and of course forest, dark forest.

Naiirita ako sa staff na kasama ko dahil hndi ito nagsasalita.

"Damn! I said where the hell are we going?! Are you dead lady?" nagulat ito sa sigaw ko pero hndi padin ito tumitigil sa paglalakad kaya pikon ko na lg itong sinundan.

If something bad happen to me tonight— Argh! My imagination is hunting me again.

Nang huminto ang babae ay saka lg ako tumingin sa harapan. At nanlaki ang mata ko dahil sa isang maganda at hndi kalakihang lawa na mayroong mga ilaw na nakapalibot dito. Mayroon itong magagandang bato na nakapalibot sa lawa, sakto lg ang laki nito at mukhang pinaghirapan talagang gawin o ikurba ang hugis ng mga bato. Mayroong hugis puso, bilog, star, square, rectangle at iba pang shape.

Wow, as in wow. Napakaganda talaga, i didn't imagine a young boy created and handle like this. I'm really really awed to him.

Dumapo ang mga mata ko sa tabi ng lawa na mayroong isang lamesa at dalawang upuan. Pinuntahan ko ito at nakitang may nakalagay na isang bote ng wine doon, dalawang glass wine, dalawang plato, may steak at prutas din.

What the hell is this? Sino na namang poncio pilato ang gumawa nito? Saad ko sa aking isip.

Inilibot ko na lg ulit ang aking paningin at hndi padin maiwasang mamangha. Kung sa lawa kana at tumingala makikita mo ang isang mamahaling chandelier na nakakapit sa mga malalaking baging.

"Beautiful..." hndi ko alam kung bakit lumabas iyon sa bibig ko.

"Beautiful indeed." napatalon ako sa gulat dahil sa biglaang pagyakap at pagsalita nang isang nilalang sa likod ko. At kahit hndi ko na ito lingunin ay alam kung si Luca ito base palang sa kanyang pabango.

"Luca..."

"Do you like it hon?"

"Ikaw ang gumawa nito?" gulat kong tanong na nagpatawa sa kanya ng mahina.

"No, not at all. Nagpatulong ako sa mga kaibigan natin at sa ibang staffs. Actually, 'yong table lg at ang ibang lights sa labas ang ginawa namin. But this lake and chandeliers ganeto na talaga sila." sagot nito at mas humigpit pa ang yakap sa akin.

I'm speechless... really speechless.

"So?"

"Anong so?"

Napakamot ito ng ulo at umilong iling.

"Do you like it? Well it's a surprise!" malawak ang ngiti nito sa mga labi habang nagsasalita.

"No,"

Kaagad namang nabura ang malawak nitong ngiti.

"D-don't you like it h-hon?" mahina at kanda utal nitong tanong.

Umiling iling ako at niyakap ng mahigpit si Luca. Nagulat pa ito ng una kaya hndi niya ako agad nayakap pabalik.

"I don't like it hon, i love it. I really do." masaya kong sambit sa kanya dahilan para yakapin niya na din ako pabalik.

"Fuck! Pinakaba mo ako hon." tumawa lg ako sa sinabi niya.

Iginiya ako nito sa lamesang nasa gilid ng lawa. Pinaghugot din ako nito ng upuan bago umupo sa kanyang puwesto.

Nilagyan niya ako ng steak sa pinggan at nilagyan niya din ng wine ang aking baso. Tahimik kaming kumakain, kada tingin ko naman kay Luca ay parang balisa ito kaya kumunot ang aking noo.

"So... paano mo nalaman ang lugar na 'to?" tanong ko para mabasag ang katahimikan.

Umiwas mona ito ng tingin bago ako sagotin.

"A-ahm, a-ah n-nandito na talaga 'to, so i g-guess this is the perfect p-place." he trailed off. "P-perfect place for u-us." kanda utal utal nitong sagot.

"Hmm," i hummed and start eating again.

Tumingin na naman ako kay Luca na hndi na naman mapakali sa upuan nito at panay ang pasok ng kamay nito sa kanyang bulsa. Binaba ko ang aking mga kubyertos at tiningnan ito ng seryoso na kaagad namang nag iwas ng tingin.

"Ano bang problema mo Luca? Kanina kapa ganyan ah? Ano bang nangyayare sayo?" sunod sunod kong tanong na nagpalunok dito.

"I-i have s-something to a-ask A-akira." utal na tanong nito habang hndi nakatingin sa akin.

Hndi ko alam kung bakit parang may mga nagkakarerahan sa aking dibdib dahil sa bilis na tibok nito. I felt like there's something happen today. Hndi ko lg alam kung maganda ba 'yon o masama.

Lumunok mona ako bago magsalita dahil parang may kung anong bumara sa lalamonan ko.

"Spill the tea Luca."

Sinalubong ko ang kanyang magagandang mga mata habang hinihintay kung anong itatanong niya.

"D-d-do... d-do you l-lo-love m-me?" utal na tanong nito at umiwas na namang muli ng tingin.

I closed my fist because of so much anger. Pinagdududahan ba nito ang pagmamahal ko sa kanya? Naging isang linya ang nga labi ko at walang sere seremonyang binagsak ang dalawang nakakuyom kong kamao sa mesa. Gulat na napatingin sa akin si Luca at napakurap kurap pa.

"Are you doubting my love for you Luca? Ngayon pa? Talagang sa lahat at maraming tanong sa mundo na pwdeng mong itanong sa akin ayan pa? Damn you moron! How can you doubt my love for you when at the first place ikaw 'tong— shit!" hndi ko maituloy ang sasabihin ko. Ayoko ng balikan pa. I'm okay now, napatawad ko na siya.

Napatanga ito sa akin habang hndi makapaniwalang tiningnan ako.

"What?! Tutunganga ka na lg diyan hanggang mamatay ka?" pilosopo kong tanong.

Hndi ito nagsalita kaya mas lalo kong nangitngit ang aking ngipin.

"You know what? If you don't have something to say i'll leave. This what you called a dinner date or simple dinner is just useless." akmang tatayo na ako ng hawakan nito ang pulso ko kaya irita ko itong tiningnan.

Nawala lg ang pagkairitang emosyon sa mukha ko ng dahan dahan nitong iniluhod ang kabilang tuhod at dinala ang kamay ko sa labi niya upang halikan ang likod nito.

"I was just asking if you love me not because i'm doubting you Akira. I'm asking you because i just want to know how much you love me but you misinterpret my question." pinatakan nitong muli ng munting halik ang likod ng aking palad bago magsalita muli.

"Do you know how much i love you aren't you? Mahal na mahal kita Akira, mahal pa kita sa buhay ko—"

Habang nagsasalita ito ay may dinukot naman ang isang kamay nito sa kanyang bulsa.

"Handa akong ialay ang buhay ko para sayo, para sa anak natin. Do you know how happy i am nang mabalitaan kong bumalik ka na ng pilipinas? Kaya kita kinidnap dahil gusto kong makabawi sayo. Dahil gusto kong punan ang mga pagkukulang ko noon sayo. Dahil gusto kitang makasama ulit, makayakap, at mahagkan. Gusto kong gumawa ulit ng mga panibagong memories sayo, 'yong mga masasayang memories, 'yong wala ng halong lungkot at sakit."

Hndi ko namalayang napaluhod nadin pala ako sa harap ni Luca habang tumtulo ang mga luha sa aking mga mata. Namalayan ko na lg nang punasan niya ang mga ito.

"Shhh, don't cry sweetie. Damn! I'm sorry for making you cry again." umiling ako sa kanya.

"This tear is not because you hurt me, tears of joy lg 'to sira ka." ani ko at pinunasan ang sarili kong luha.

Ngumiti ito sa akin, 'yong ngiting sigurado na talaga siya sa akin. 'Yong ngiting parang sinasabing ako na talaga.

Magsasalita na sana ako ng bitawan niya ang kamay ko at binuksan ang isang maliit na pulang box.

Mas napahikbi ako dahil sa nakita. Isang magandang emerald gem ang nasa loob nito na may mga maliliitna diamond na nakapalibot dito. Napatakip ako sa aking bibig at pinigilan ang mapahikbi lalo.

"Will you marry me Yvvone Akira Nyxon?"

Saktong pagsalita niya ang pagputok ng fire works kaya napatingin ako sa taas. Nakasulat din doon ang sinabi niya kaya hndi ko na napigilang mapahagulhol.

"Wala pa akong singsing noon, panget ang proposal ko sayo at hndi pormal. And i don't want that, i want the best and unforgettable proposal for you. That's what i want cause your too special for a simple proposal. Akira, please tell me that you're going to marry me... I'm begging you to marry me."

"Luca..." naiiyak na tawag ko sa pangalan niya.

Kinakabahan naman niya akong tiningnan kaya i give him a assurance smile.

"Yes, yes of course i will marry you." nagulat naman ako ng biglang humiyaw ang mga kaibigan namin sa likod ko kaya napatingin ako dito.

Nandon silang lahat kasama ang dalawang bulinggit. Kompleto silang lahat doon habang malawak din ang ngiti, nandoon din sina Zia at Giya na may dalang cellphone na nakatutok sa amin. Mukhang vineviodeo-han ata kami o pinipicture-ran.

"Masusundan na si Luvi niyan pre!" sigaw ni Xevi na sinang ayonan naman ng lahat.

"Baka hndi na pagkatapos ng kasal ang honeymoon at mamayang gabi na agad kuya ah? Dahan dahanin mo si Ate Yvvone." panunukso pa ni Luis kaya napasubsob na lg ako sa dibdib ni Luca dahil sa kahihiyan dahil sinundan pa 'yon nina End.

I don't know why i don't feel irritated when Luis call me Yvvone again, my first name na noon lang ay ayaw kong marinig.

Mas kinabig pa ako ni Luca sa dibdib niya at mahigpit na niyakap. Binalewala ang mga tukso ng kaibigan namin. He kissed me passionately, his kiss is full of love and care. Hndi kagaya kapag nagtatalik kami. Mas lumakas ang hiyawan at naramdaman ko ang ngisi ni Luca.

Nang bumitaw ito sa aming matamis na halik ay nilapit nito ang labi sa kaing tenga.

"I love you Akira. I love you so much. I can't wait to ravish you tonight until you can't walk anymore. I can't wait to hear your voice moaning my name because i'm fucking you hard, rough, and fast—"

"Luca!" tinampal ko ito sa dibdib dahil sa kalaswaang sinasabi nito. Tumawa lg naman ito ng mahina at niyakap ako ng mahigpit.

"I can't wait to marry you hon, let's marry next week." mahinang saad nito at sinunggaban muli ang aking mga labi.