Chapter 29: R18+

Halos hindi na ako bitawan ni Mama noong paalis na kami. Hindi ko rin gustong umalis sa tabi niya pero wala akong pagpipiliian. Panay ang iyak ko noong nasa loob na kami ng kotse. Sana ay makinig sa akin si Mama na umalis na lamang at bumalik ng Cavite. Ayaw kong malaman ni Rodrigo na nakita ko si Mama.

Huminga ako nang malalim at pilit na kinalma ang sarili. Tiningnan ko si Bruno na tahimik na nagmamaneho sa harapan.

“Pwede bang hindi mo muna ako iuwi sa mansyon?” tanong ko. Napatingin sa akin si Bruno mula sa rearview mirror.

“Nagugutom ka ba? Pwede naman tayo dumaan sa kainan,” aniya.

Bumuntonghininga ako at tumingin sa labas. Wala akong ganang kumain. Hindi ko nga tanda kung kailan ba ang huling kain ko pero hanggang ngayon ay hindi pa rin ako nakararamdam ng gutom. Parang kusa nang sumusuko ang katawan ko dahil sa mga nangyayari.

“May gusto ka pa bang puntahan?” tanong pa ni Bruno.

“May mapupuntahan pa ba akong iba? Wala na naman, ‘di ba? Laha ng galaw ko ay alam ng amo mo. Kaya pwede bang h’wag mo na lang akong kausapin?” walang buhay na sabi ko. Hindi na rin naman sumagot si Bruno kaya tinuon ko na lang ang pansin ko sa labas ng bintana. Hindi ko alam kung ano na ang mangyayari sa akin ngayon. Siguro nga ay dapat tanggapin ko na lang ang kapalaran kong ito.

Muli akong nakatulog sa byahe dahil sa matinding pagod. Pagkagising ko ay napansin ko na lang na parang nakalutang na ako. Doon ko lang nakita na buhat-buhat na pala ako ni Bruno at nasa mansyon na kami.

“Ano’ng ginagawa mo? Bitawan mo ako!” natatarantang sabi ko at sinubukang bumaba pero mas hinigpitan pa ni Bruno ang kaniyang hawak sa akin. Napakapit ako sa kaniya noong maramdaman kong nawalan siya nang balanse.

“Sandali! Nasa hagdan tayo,” ani Bruno at gulat na tiningnan ako. Sandali siyang tumigil. “Mahimbing ang tulog mo kaya binuhat na lang kita.”

“Ibaba mo ako,” galit na sabi ko. Huminga nang malalim si Bruno at dahan-dahan akong ibinaba kahit na nasa gitna kami ng hagdanan. Umayos ako nang tayo. “Sa susunod ay gisingin mo na lang ako,” aniko at naglakad na paakyat ng hagdan. Hindi ko na gusto ang pagiging mabait niya sa akin.

Pagkarating ko sa kwarto ni Rodrigo ay napansin ko agad ang isang paperbad na nakapatong sa kama. Mayroong note doon kaya nilapitan ko iyon at kinuha.

Wear this.

Napakunot ang noo ko. Tiningnan ko ang laman ng paperbag. Napanganga ako noong makita ko ang itim na damit, o kung matatawag ba iyong damit. Bra at panty iyon na may manipis na tela. Mayroon ding stockings na sobrang nipis at kulay itim din. Gusto ba ni Rodrigo na suotin ko ito? Nababaliw na ba siya?!

“Ma’am.”

Bigla kong naipasok ang bamit sa paperbag at agad na napalingon sa likuran ko. Nakita ko si Bruno na may dala-dalang tray na ng pagkain. “Bakit?” tensyonadong tanong ko.

“Dadalhin sana ni Yaya Lyn. Nagbilin daw si Gov na kumain ka pagdating mo,” paliwanag niya. Inilapad ni Bruno ang dala niyang pagkain sa lamesa malapit sa terrace. “Mag… Maglinis ka rin daw ng katawan pagkatapos,” nag-aalinlangan niya pang dagdag.

Agad akong pinamulahan ng pisngi dahil sa hiya. Hindi pa ba sapat ang pangbababoy niya sa akin sa kwartong ito at pati sa mga tauhan niya ay pinapahiya niya ako? Napapikit ako nang mariin at huminga nang malalim.

“S-Sige,” sabi ko na lang at tumalikod na.

“Aalis na ho ako. Pero nasa baba lang ako kung may kailangan ka.”

Hindi ako sumagot. Hinintay ko na umalis si Bruno bago ako umupo sa kama. Ganito na ba talaga ang magiging buhay ko? Ang maging babae ni Rodrigo? Mas masahol pa ako sa babaeng binabayaran ng kung sino-sinong lalake ngayon. Bumuntonghininga ako. Ang bigat-bigat ng pakiramdam ko. Gusto kong umiyak pero ramdam ko na wala na akong mailuluha. Napatingin ako sa pagkain na dinala ni Bruno. May kanin iyon at ulam. Mayroon na ring orange juice sa mataas na baso. Napahawak ako sa tiyan ko noong biglang kumalam iyon. Lumapit na lang ako sa lamesa at tahimik na kumain. Pagkatapos ko ay naligo ako agad sa banyo. Mga ilang minuto akong nagbabad sa ilalim ng shower. Ingat na ingat pa ako sa pagkilos sa loob dahil baka mayroon na namang magulo na gamit. Pagkatapos ko ay nagtapis lang ako ng tuwalya saka muling lumabas ng banyo.

Wala na ang pinagkainan ko noong tumingin ako sa lamesa. Pakiramdam ko ay kalkulado nila ang lahat ng galaw sa loob ng mansyon na ‘to. Nagpatuloy na lang ako sa paglalakad at nilapitan ang paper bag na nasa kama. Muli ko iyong kinuha at tiningnan ang laman.

Ni sa hinagap ay hindi ko naisip na magsuot ng ganito. Ilang sandali ko pa iyong tinitigan bago ako nagkaroon ng lakas ng loob na suotin iyon. At hindi nga ako nagkamali.

Tinitigan ko ang katawan ko sa malaking salamin sa banyo. Nagmukha akong model ng isang brand ng alak na nasa kalendaryo. Ang dibdib ko ay halos tuktok ko na lang ang nakatakip. Habang ang sa ibaba ko ay hindi ako mapakalit dahil gumuguhit sa pang upo ko ang lining ng panty. Nakita ko pang may kabitan pala ang stocking sa panty kaya inayos ko iyon. Napabuga ako ng hangin. Nagmukha akong pakawalang babae dahil sa suot ko. Wala akong damit dito sa kwarto ni Rodrigo kaya maingat akong kumuha ng puting long sleeve niya at iyon ang sinuot ko. Nagmukha iyong duster sa akin dahil sadyang mas malaki si Rod sa akin.

Malungkot na lumabas ulit ako ng banyo at naupo sa kama. Habang lumilipas ang oras ay hindi ako mapakali. Ilang minuto na kasi ang nakalipas pero hindi pa rin dumadating si Rodrigo. Pagtingin ko sa may terrace ay papalubog na ang araw. Huminga ako nang malalim at pilit na kinalma ang sarili. Minabuti ko na lang mahiba at ipahinga ang pagod na katawan.

Nagising ako na parang mayroong dumadamping kung ano sa balat ko. Nanatiling nakapikit ang mga mata ko pero gising na ang diwa ko. Pakiramdam ko ay namumugto ang mga mata ko dahil sa hindi ko iyon mamulat nang maayos. Napasinghap ako noong maramdaman kong may bumuga ng hangin sa may leeg ko. Kasunod niyon ay ang pagdampi na naman ng kung anong bagay roon. Agad akong kinilabutan at nagmulat ng mga mata.

“You’re awake…” malumanay na sabi ni Rodrigo na nasa ibabaw ko na pala. Nasamyo ko pa ang alkohol sa kaniyang hininga.

Nanlaki ang mga mata ko at sinubukang gumalaw pero hindi ko maiangat ang mga kamay ko. Doon ko lang napansin na nakatali pala ang dalawa kong kamay sa may headboard ng kama. Gano’n din ang mga paa ko na nakabukaka. Wala na rin ang suot kong damit ni Rodrigo at tanging ang pang loob na lamang na ibinigay ni Rodrigo kanina.

“A-Ano ang nangyari? Bakit wala na akong suot?” gulat na tanong ko. “Bakit ako nakatali?!”

Umupo si Rodrigo sa may tiyan ko pero sakto lang na hindi ako mabigatan sa kaniya. Wala na rin siyang suot na pang-itaas at tanging ang pantalon na lamang ang suot. Ngumiti siya sa akin at hinaplos ang pisngi ko.

“You look beautiful, Jane.”

Napalunok ako at itinagilid ang ulo ko. Halos humiwalay ang kaluluwa ko sa akin noong makita ko si Bruno na nakaluhod sa gilid ng kama at nakatitig sa akin. Mayroon siyang pasa sa mukha at may tumutulo pang dugo sa gilid ng labi.

“B-Bruno?”

“Ahh. Yes.” Umalis si Rodrigo sa ibabaw ko at lumapit kay Bruno. Ipinatong nito ang isang kamay sa ulo ni Bruno. “My friend here told me about something. May kinatagpo ka raw kanina?”

Umawang ang labi ko at nag-iwas ng tingin kay Rodrigo. Naghalo na ang hiya at matinding kaba na nararamdaman ko ngayon. Diyos ko! Ano ba ang iniisip ni Rodrigo?

“P-Pumunta ako sa mga kaibigan ko.”

“Lawrence?”

Muli akong napatingin kay Rodrigo. Nakangiwi na si Bruno dahil nakasabunot na pala sa kaniya si Rodrigo. Agad akong nakaramdam ng awa sa kaniya. “K-Kaibigan ko siya, Rodrigo.”

“At sa tingin mo gugustuhin kong makita mo siya?” Napadaing na si Bruno noong hinila ni Rodrigo ang kaniyang buhok. “May sinabi pa siya sa akin. May isa ka pa raw’ng kinita kanina.”

Napaluha na ako. Sa puntong iyon ay alam ko na ang tinitukoy niya. Papalit-palit ang tingin ko sa kaniya at kay Bruno. Hindi ko alam kung ano ang ginawa niya rito pero halatang sa hitsura nito na nabugbog ito ni Rodrigo. Tapos ay dinala niya pa rito sa kwarto niya para makita ako. Nagmamakaawang tiningnan ko si Rodrigo.

“P-Please. H-Hindi ko rin alam–”

“Nagbabalak ka na naman bang tumakas sa akin, Jane?”

Mabilis akong umiling. “H-Hindi, Rodrigo! P-Promise. Pinauwi ko na si Mama. P-Parang-awa mo na h’wag mo na siya idamay,” takot na takot na sabi ko.

Binitawan ni Rodrigo si Bruno at muling sumampa ng kama. Pumatok ulit siya sa akin at hinawakan nang mahigpit ang baba ko. “Tandaan mo ‘to, Jane. Hinding-hindi ka na makakawala sa akin. Akin ka na! Naiintindihan mo ba?!” nanlalaki ang mga matang sabi niya.

Agad na nanginig ang buong katawan ko sa takot noong mapatitig ako sa mga mata ni Rodrigo. Namumula na naman iyon sa galit at matinding gigil. Nasasaktan na rin ako sa higpit ng hawak niya pero pilit ko iyong ininda. Pinilit kong tumango. Bigla niya akong binitawan at tumingin kay Bruno.

“Na iintindihan mo na ba ang trabaho mo?” tanong ni Rodrigo kay Bruno.

Mabilis itong tumango. “O-Opo, Gov.”

“Walang sinuman ang pwedeng lumapit sa kaniya,” ani Rod at dahan-dahang hinaplos ang dibdib ko papunta sa aking leeg. Bigla niyang hinawakan ang leeg ko kaya naigtad ako. “Na iintindihan mo ba?”

“R-Rod–”

“O-Opo, Gov,” tugon ni Bruno.

“Labas.”

Nakahinga ako nang maluwag noong binitawan ni Rodrigo ang leeg ko. Naluluhang tiningnan ko si Bruno na tumayo na. Sandali niya akong tiningnan nang puno ng awa. Pagkatapos ay tahimik siyang naglakad papalabas ng kwarto. Gusto ko siyang tawagin at h’wag paalisin dahil sa takot ko kay Rodrigo. Mukhang hindi niya nagustuhan ang pagkikita namin ni Mama. Diyos ko! Sana ay hindi niya saktan si Mama!

Muli akong bumalik sa ulirat noong maramdaman kong tumayo si Rodrigo. Hindi siya umalis sa may ibabaw ko at doon mismo naghubad ng pang ibaba niya. Agad akong napatingin sa gilid at pinilit na hindi siya tignan. Naramdaman ko na lang na may nahulog sa tiyan ko. Naikuyom ko ang aking mga palad at unti-unting bumigat ang paghinga. Unti-unti ay tumitindi ang tensyon na aking nararamdaman dahil kay Rodrigo.

Maya-maya pa ay muli siyang naupo. Napatingin ako sa kaniya noong sa may dibdib ko siya naupo. Nanlaki pa ang mga mata ko noong bumungad sa akin ang kaniyang ari.

“R-Rod–”

Hindi na ako nakapagsalita noong bigla nito iyong pinasok sa aking bibig. Naduwal ako agad dahil agad iyong tumusok sa lalamunan ko pero hindi niya iyon inalis. Bagkus ay gumalaw pa siya pataas baba kaya wala akong nagawa kundi huminga lamang sa aking ilong. Maluha-luha na ako pero hindi tumigil si Rodrigo. Nakatingala pa siya habang nakaawang ang bibig. Lalo akong napaluha. Sarap na sarap siya samantalang ako ay parang mawawalan na ng hininga.

Ilang sandali pa ay bumilis ang kaniyang galaw. Umungol na rin si Rodrigo hanggang sa bigla na lamang niyang idiniin ang kaniyang puson sa akin. Napaduwal ako at tumirik ang mga mata. Pakiramdam ko ay nalulunod na ako dahil hindi na ako makahinga. Umungol nang malakas si Rodrigo kasabay ng paglabas ng kung anong mainit sa lalamunan ko. Nalunok ko agad iyon dahil sa hindi niya inalis ang ari niya sa bibig ko.

“That was great!” masayang sabi ni Rodrigo at umalis sa ibabaw ko.

Napaubo-ubo ako at agad na naghabol ng paghinga. Gusto kong maupo ngunit napipigilan ako ng nakatali kong kamay. Noong makabawi ako ng hangin ay muli akong nahiga at ipinikit ang mga mata. Diyos ko… ayaw ko ng ganitong buhay. Pakiramdam ko ay magiging parausan niya ako kapag magtagal ako sa kaniya. Ayoko. Hindi ako papayag.

Muli akong napadilat noong maramdaman kong umuga ulit ang kama. “A-Ano’ng ginagawa mo?”

“Bakit? Sa tingin mo ba ay tapos na tayo?” Ngumiti siya nang nakaloloko sa akin. “You dissapoint me today, Jane. This is your punishment.”

Bigla akong nataranta. Anong kasalanan ko sa kaniya? Sumunod ako sa kaniya buong araw! Pumayag ako kanina na at pumayag din ako ngayon! Lalo akong binalot ng takot noong makita ko ang hawak niyang maitim na bagay. Ngayon lang ako nakakita niyon pero hindi ako inosente para hindi malaman kung ano iyon. Isa pa ay hugis ari niya iyon.

“A-Ano ang gagawin mo riyan?” natatarantang tanong ko.

Lalong lumapad ang pagngisi ni Rodrigo. “You will love this,” aniya at kinindatan ako. May pinindot siyang kung ano roon at bigla na lamang iyong gumalaw.