Chapter Fifty Six

** ANNABELLE**

Ang mga tao ay nagkaroon ng aming pinakamalalim na pasasalamat. Ako halos hugged kanya out ng pagkilala ng utang na loob. Siya nagbigay sa amin ng lahat ng bagay na kailangan namin upang malutas ang kasong ito. Kahit na sila ay lamang ang mga pahiwatig, pagkakaisa at kahit na kami ay nagkaroon ng walang aktwal na patunay o katibayan. Pa rin ito nadama magandang upang magkaroon ng pag-asa. Pag-asa na hindi ko ay pumunta sa bilangguan. Pag-asa na makikita namin mahanap ang isang bagay kongkreto at pag-asa na bukas ay magiging isang mas mas mahusay na araw.

****

Nakuha niya ang kotse sa paglipas ng pabalik sa kanyang lugar. Ang hangin ay panahunan bilang hindi pa kami nagsalita ng isang salita sa bawat iba pang mga pagkatapos ng paghahanap ng mga out kung ano ang nangyari. Ako ay nagkaroon upang harapin sa kanya. Sinubukan ko upang pag-aralan ang kanyang mukha para sa anumang mga nakatagong emosyon ngunit siya ay lamang plain blangko. Ito apektado sa kanya nang higit pa kaysa sa naisip ko.

"Siya ang pumatay ng tao upang itago ang isang lihim. Upang panatilihin ang kanyang reputasyon. Upang makakuha ng may-asawa sa akin. Ang masakit na bahagi ay na kung lamang siya ay nagtanong upang magpakasal sa akin dahil sa mga tsismis, gusto ko magkaroon. Glady."

Siya rayos ng gulong na may kaya magkano ang nasaktan. Hindi ko ma fathom kung magkano ang sakit na siya ay sa ngayon. Fallon at Ava alam sa bawat iba pang mga bago sa lahat ng ito, ang mga ito ay mga kaibigan at kahit na ngayon ito ay tulad siya ay hindi kailanman kahit na alam ang kanyang.

"Ginamit niya sa akin. Ginamit niya ang lahat ng tao. Ako ay kaya wala sa loob ang katotohanan. Ako kaya bobo!"

Siya yelled mapanira ang kanyang mga kamay sa wheel. Shut ko ang aking mga mata at jumped sa isang maliit na sa shock.

Ang kanyang mga tampok lamog na makapansin ng aking kakulangan sa ginhawa.

"Ako ng paumanhin. Hindi ako dapat..."

"It' s fine."

Nagambala ako sa pag-alam lamang kung paano mapanganib na de-boteng up ng mga damdamin ay maaaring maging.

"Ikaw ay hindi kailanman dapat na panatilihin ang anumang bagay sa doon. Ako dito upang makinig. Gumawa kami ng pag-unlad para sa ngayon. Ipagpapatuloy namin bukas."

Aking mga daliri ay pagsasayaw sa paligid ng aking lap bilang ko na fought ang gumiit upang ilagay ang aking mga kamay sa kanyang mga balikat.

"Hindi ko maaaring kayang bayaran upang makakuha ng sa aking damdamin ngayon. Mayroon kang isang kaso sa iyong mga kamay. Hindi ko alam kung magkano ang oras na mayroon kami iniwan. Kailangan ko upang panatilihin ang nagtatrabaho sa ito."

Sinabi niya stubbornly sa paggawa sa akin ng pagsimangot.

"Kailangan mong huminahon Fallon. Nagawa mo na kaya magkano na. Ito ay hindi lamang tungkol sa akin. Ito ay tungkol sa iyo masyadong. Ko ay hindi dapat kumilos tulad ng ikaw ay isang robot. Ito makapinsala sa iyo. Alam ko na, hindi ako bulag kaya tumagal lamang ng isang sandali upang gawin sa iyo. Huwag manatiling malakas para sa akin, lamang tumagal ng oras para sa iyo."

Hindi magawang kontrolin ang aking katawan, ang aking mga kamay ay inilipat sa kanilang mga kapasyahan ng paglalagay ng kanilang sarili sa bawat bahagi ng kanyang balikat. Ang kanyang mga brows shot up sa shock. Siya marahil ay hindi inaasahan tulad ng pagmamahal mula sa akin. Ako ay hindi alinman.

"Alam ko ito nasaktan."

Idinagdag ko at blinked sa aking mga talukap ng mata. Ang kanyang titig ay mahirap upang panatilihing up sa ngunit hindi ko nais upang masira ang mga contact.

"Let' s go inside."

Inaalok ko at ibinalik ko ang aking mga kamay sa kanilang mga dating posisyon. Kinilala niya ang aking mungkahi at naka-unlock na ang pinto.

*****

Pagkuha ng mas malapit sa bahay, napansin ko ng isang bagay na kakaiba. Sa harap ng kanyang bahay, ito ay tumingin tulad ng sila ay mga bag sa labas o isang bagay. Kong pilit ang aking mga mata upang makakuha ng isang mas malinaw na larawan nagdadala ito sa Fallon ng pansin. Siya quickened kanyang bilis at nakuha doon bago sa akin.

"Ano ang mga kahulugan ng mga ito?"

Tinanong niya walang isa sa mga partikular na at nagmamadaling pumasok sa loob. Ang maliit na bagay na ako ay nagkaroon sa loob ay flung out at iniwan sa ilalim ng araw.

"Na inilagay sa mga bagay-bagay doon!"

Siya fired sa isang kasambahay.

"Ma' am Ava sinabi upang dalhin ang mga ito out. Ako ay isa lamang sa mga sumusunod na order Sir."

Siya trembled sa manipis na manipis na takot.

"Ikaw lamang sundin ang mga order mula sa akin at walang isa pa. Paano Ava marahil sabihin sa iyo kung ano ang gagawin!"

Sumigaw siya sa kanya.

"Ma' am Ava...."

Siya ay nagsimulang ngunit ay magambala sa pamamagitan ng isa pang boses.

"Ay bumalik."

Sabi ni Ava sa tuktok ng hagdan. Itinaas namin ang aming mga ulo nang sabay-sabay upang tumitig sa kanya.

"Ang queen ay bumalik."

Idinagdag niya na may isang walang kapantay pagngisi.

"At siya ay napaka tulad ng kanyang kaharian sa likod."

Narinig ko sabihin sa kanya trolling pababa sa hagdan. Iningatan ko ang aking titig sa kanyang clenching ang aking mga kamao sa galit. Ang dahilan kung bakit ako nagkaroon ng mental breakdown, na ginugol ang araw sa isang cell at ay pagpunta sa pamamagitan ng paghihirap, na nakatayo sa kanan sa harap ng sa akin ang kumikilos tulad ng siya ay sa tuktok ng kantutan mundo.

****