Chapter Fifty Four

**Annabelle**

"Limang Araw."

Limang araw ko na ang pagpunta sa psychologist. Pagkatapos ng aking silakbo, ako ang tumanggi upang hayaan ang mga Fallon pumunta para sa oras. Kapag ako sa wakas ginawa, nagsimula ako sa pag-iyak. Bilangguan sinira sa akin. Ako ay inosente pa sila threw sa akin sa doon tulad ng ilang mga hayop at ito snapped ng isang bagay sa akin. Ko lang ay hindi maaaring gumana nang maayos.

Ako ay tumangging makipag-usap sa aking pag-urong kaya siya ay nagmungkahi ng isang journal kung saan maaari kong isulat kahit ano nadama ko tulad ng pagsusulat at pagkatapos, gusto ko ibigay ito sa paglipas ng sa kanya. Kaya narito ako, sa aking ikalimang araw pagsusulat ng anumang bagay na ay dumating sa aking isip.

Fallon tumangging sabihin ang anumang bagay tungkol sa aking kaso. Mayroon akong mas mababa sa isang linggo bago ang aking unang hitsura sa hukuman at ang tanging bagay sabi niya ay "ako ay paghawak ng mga ito." Ang tanging bagay na maaari kong gawin ay magtiwala sa kanya.

Pinagkakatiwalaan. Ako scoffed sa isang maliit na, bumababa ang aking panulat.

Sa puntong ito, ako ganap na tiwala na walang isa. Ang isang tao na malinaw na naka-frame sa akin para sa kung ano ang nangyari. Ang isang tao na malinaw na nais sa akin upang pumunta down na kaya na ba ako pinagkakatiwalaan? Walang isa ngunit mayroong fallon, hindi siya abandunahin sa akin, siya ay sinusubukan pa rin upang gawin ang anumang siya ay maaaring gawin upang makatulong. Mahigit sa dalawang dekada mamaya, ang aming mga landas ay pa rin intertwined.

Una sa kolehiyo pagkatapos siya sinira sa akin pagkatapos ay ako ay dumating sa lungsod at naging kanyang kasintahan para sa upa, pagkatapos ay naglakbay ako at dumating bumalik at naging kanyang mga kasosyo at ngayon siya ay ang tanging bagay na nakatayo sa pagitan ng akin at sa bilangguan. Ito halos tila bilang ito kapalaran ay hindi nais na bukod sa amin. Halos.

Richard. Ang huling nakita ko sa kanya ay sa prescent. Fallon malinaw na blames siya para sa bahagi ng aking lungkot ngunit hindi ko maaaring magkaroon ng anumang bagay patungo sa kanya. Siya ay lamang ng paggawa ng

ang kanyang trabaho at ito ay hindi ang kanyang mga kasalanan ko ay indicted. Ko lang ang pag-asa Fallon nakikita ng mga kadahilanan pati na rin.

Sighing, ako ay bumaba ang aking panulat pagpapasya isinulat ko ay sapat na para sa ngayon. Shut ko ang aklat at itinaas ang aking ulo upang ipasa ang mga ito sa paglipas ng sa kanya.

Siya fed ang kanyang mga mata sa aking mga salita at minasdan ko siyang mabuti.

"Mr Fallon ay tila upang lumitaw sa iyong mga tala sa isang pulutong ng mga oras."

"Lahat ng bagay na nangyayari ay konektado sa kanya hulaan ko."

"Iyan ay makatarungang sapat."

"Kukunin ko makita ka bukas."

Ang nakuha ko up upang mag-iwan.

"Miss Sinclair..."

Siya na tinatawag na out sa akin sa paggawa ng i-pabalik

"Magsuot ng iyong mga flaws tulad ng isang sandata at ito ay hindi kailanman maaaring gamitin upang saktan ka."

Sabi ni siya at ang kanyang mga salita hit sa akin tulad ng isang tren.

"Tingnan mo bukas."

Siya ay nagdagdag ng ilang higit pang mga salita sa isang tono ng kawakasan. Ang aking mga kamay ay kaliwa resting sa ang hawakan ng pinto. Hindi ko ilipat. Ang aking mga bahid ay definately pagkuha ng indicted at kulungan ng mga kurso. Ako ay kaya nakatutok sa pagtatago sa likod ng mga ito, pagpapaalam sa kanila na tukuyin sa akin at pagpapaalam sa kanila sirain ang akin mula sa loob pero siguro kung hindi ako dumating sa mga tuntunin sa ang mga ito at matuto upang mabuhay na may ito, ako ay maaaring makakuha ng mas mahusay.

"Salamat sa iyo."

Ako breathed out at walked ang layo.

"Hi."

Fallon greeted sa handing sa akin ang isang mag-ilas na manliligaw.

"May ikaw ay naghihintay katagal?"

"Hindi talaga. Paano ay ngayon session?"

"Isang pambukas mata. Tingin ko ako ay sa ang kalye papunta sa pagbawi."

"Iyon ay kahanga-hangang. Annabelle, kailangan kong sabihin sa iyo ang isang bagay. Pagtatago ng mga bagay na hindi kailanman nakuha sa akin kahit saan."

"Ohh..."

Sinabi ko sa maikling ng mga salita.

"Ava nagbigay ng kapanganakan maaga sa isang ilang mga araw ang nakalipas."

Sinimulan niya at ng aking bibig ang nabuo ng isang o.

"Binabati kita sa pagiging isang ama hulaan ko."

Sinabi ko sa pagpilit ng isang maliit na ngiti.

"Ako hindi."

"Ano ang mali na may mga sanggol?

"

Tinanong ko na nag-aalala.

"Wala. Siya ay malusog na ayon sa mga doktor ngunit ang mga bata ay hindi minahan."

"Ano ang sinasabi mo Fallon?"

Chuckled ko nervously.

"Ako na nagsasabi Ava ay nagkaroon ng isang madilim na ang balat anak na nangangahulugan na siya ay hindi minahan."

"Ano!"

Kalahati ko yelled.

"Sorry hindi ko sabihin sa iyo. Ikaw ay sa isang masamang lugar."

"Ako kaya paumanhin."

"Huwag maging. Ito ay maaaring maging makasarili ngunit ako ay natutuwa ang mga anak ay hindi minahan."

"Huwag kang magkaroon ng anumang mga ideya kung sino ang ama?"

"Hindi. Ngunit iyon ay hindi kung ano ang nasa aking isip. Kailangan namin ng isang humantong sa iyong kaso ako ba na ito ay isa ng kanyang mga kapwa manggagawa."

Biglang, isang bagay na na-click.

"Kapwa manggagawa?"

Tinanong ko.

"Oo. Ano ang mali?."

"Na tao na ay pinatay, Nelson Quint, nagtrabaho siya sa parehong kumpanya bilang Ava."

Ipinahayag ko at pareho kaming naka-pause.

"Hindi mo na isip..."

"Hindi ito maaaring maging."

Sinabi namin nang sabay-sabay.

****