ED 8: Revealing RJ

"With truth you're going to grow and built upon it. Anything built on lies will eventually crumble and fall." Varsha Sharma

Confusion engulfed Jaizz’s mind. The police officers suddenly busted in the apartment and took Lumiere on their mobile car with a handcuff like a criminal. They took her on another police car and brought her to a place like a warehouse not a police station.

They assured her of her safety and informed her that Lumiere was one of the most wanted criminals in UK. He was a psychopath serial killer who abducted, raped, and killed lady victims. That he was so good in manipulating people with his charm and good looks that he was using.

They even asked Jaizz a lot of questions; such as; if he forced her to have sex with him, what did he do to her, where did they go, and if he even hit her.

“I don’t believe you. He’d been so good with me. He helped, encouraged, and he didn’t even dare to touch me! I want to talk to him!” she said in a higher tone.

Napailing ang dalawang pulis na kausap ng dalaga, hindi makapaniwala sa mga sinabi niya. Naisip niyang i-report si RJ, tutal mga police naman ang mga ito. Iyon nga ang kanyang ginawa. Mula nang dumating siya sa airport, ang isla, ang kuneksyon ni Lumiere kay RJ. Nakinig naman ang mga ito at nag-usap gamit ang lengguwaheng hindi niya maintindihan.

“Madam, we already call your husband. He will be here soon. He’d been worried for a week now,” sabi ng babaing pulis sa kanya.

“You’re mistaken, officer. I’m a tourist here. I don’t have a husband,” sagot niya. Tiningnan lang siya ng mga ito na may pagkahabag sa mga mata. “Sir, ma’am, please believe me.”

NANG MAGMULAT muli ng mga mata ang dalaga ay nagtayuang muli ang kanyang mga balahibo dahil nasa nakangingilabot na mansyon na naman siya sa isla. Inisip niya kung ano ang nangyari sa presinto. Ang huling natatandaan niya ay ang pagmamakaawa niya sa mga awtoridad na paniwalaan siya. Iyon lang. Hindi niya alam kung paano siya nakatulog o nawalan ba siya ng malay? Nang igala niya ang paningin sa silid ay nakita niyang may nakahanda na naman pagkain para sa kanya. May isang rosas at ang maliit na papel.

My love CJ,

Welcome back! I'm so happy that you're safe. I was so worried. Please eat and you can wander around. Use the elevator on the right side of the mansion. Your canvases are set-up at the veranda, on the third floor. Enjoy the beautiful view.

RJ

Agad nag-shower si Jaizz at nagsuot ng isang summer dress na kulay rosas. Napuna niyang maayos na naka-hanger at nakatiklop ang mga damit na naisuot niya noong nakaraang linggo pa. Napansin na rin niyang napalitan na ang mga kobre-kama at malinis at maayos ang kanyang silid. Nasa silid na rin niya ang mga kagamitan niya sa pagpipinta pati ang Stone Hedge na ipininta niya. Ang mga gamit na pinamili nila ni Lumiere sa Paris ay nandoon din.

Hindi niya lubos maisip kung ano ang nangyari kay Lumiere. Ang nag-iisang taong inaasahan niyang magliligtas sa kanya kay RJ. Pilit itinatanggi ng kanyang isipan na isang kriminal ang lalaking kasama niya sa iisang bubong sa loob ng isang linggo. Bumilis pa ang pagtibok ng kanyang puso dahil may namumuo na siyang pagtingin sa lalaki.

You’re supposed to be my knight in shining armour, Lumiere. Where are you now? What really happened back there?

Sumagi rin sa isipan ng dalaga na maaring isinet-up lang ni RJ si Lumiere. Na baka nahalata nito ang plano nitong pagtulong sa kanya para makatakas. Ngayon, nasa isla na siyang muli, mas mahihirapan siyang makatakas pa.

What should I do? What if I’ll do the hunger strike again? Would it be effective to RJ as it was to Lumiere?

Hindi nga ginalaw ng dalaga ang pagkain. Lumabas na siya ng silid. Ngayon lang niya napuna ang isang pinto sa tapat ng kanyang silid. Sinubukan niyang pihitin ang seradura, ngunit nakakandado ito. Naisip niyang iyon marahil ang silid ng lalaki.

Hinanap na lamang niya ang elebeytor na sinabi ni RJ sa sulat. Napuna niya na makabago ang pagkakagawa rito. Halatang idinagdag lamang sa sinaunang arkitektura ng mansyon. Yari ito sa salamin na mga dingding kaya’t tanaw ang malawak na karagatan at nakaaayang tanawin.

Nang bumukas ang sinasakyan sa ikatlong palapag, natanaw na agad niya ang malawak na pintuan patungong veranda. Muling bumilis ang tibok ng kanyang puso nang matanawan ang kagamitan sa pagpipinta na nakaayos na, paharap sa karagatan. Mula sa veranda ay sumilip siya sa ibaba. Natawanan niya ang pabilog na kama ng mga rosas. Mula sa taas ay makikita na ang mga puting rosas sa gitna ay bumubuo ng mga letrang R at J. Nakapalibot dito ang mga kulay rosas na bulaklak.

Nang igala pa rin niya ang paningin sa sahig ng veranda ay nakita na naman niya ang inisyal na RJ.

“Bawat parte ba ng mansion na ito ay may RJ? RJ! RJ! RJ! Urg! Kakainis ka! Napakasama mo para dukutin ako’t ikulong sa islang ito!” gigil na gigil na sambit niya, “huwag kang magpapakita sa akin at tatadtarin kita nang pinong-pino’t ipapakain sa pating. May pating nga kaya sa dagat na 'yan?” pagkausap niya sa kanyang sarili.

Kung sa ibang pagkakataon lang sana ang pagpunta niya sa isla ay maiinlab siya sa ganda ng lugar. Kung wala sanang isang RJ na nanduko’t nagsamantala sa kanya’y nanaisin niyang ipinta ang kagandahang alay ng islang iyon. Ngunit, sinong tanga ang nanaising maaalala pa ang lugar kung saan siya ibinilanggo’t hinalay?

Muli na naman naglaro sa kanyang isipan kung paano siya napunta sa apartment kasama si Lumiere? Kung masamang tao ito, paano ito napunta sa isla? Napadpad lang ba ito roon at nakita siya?

“It’s impossible. He has my passport,” muli niyang pagkausap sa kanyang sarili. Naisip niya na maaring tama ang espukulasyon niyang totoong inupaan ito ni RJ at isinet-up sa huli nang malaman ang plano nitong pagtakas sa kanya.

“Lumiere, I hope you’re okay and you can still save me here,” nasabi niya nang wala sa sarili.

Ang guwapo’t maamong mukha ni Lumiere ang nasa isipan ng dalaga kaya’t iyon ang kanyang iginuhit. Inalala niya ang malalalim nitong mga mata na kakulay ng kalangitan, na wari’y sinasamba siya sa paraan ng pagtitig nito sa kanya. Ang mapupula nitong mga labi na ang sarap halikan dahil sa lambot at bango ng hininga.

Gumapang ang kanyang daliri sa sariling mga labi nang bumalik sa kanyang alaala ang paghalik niya kay Lumiere. Kung bakit pamilyar ang mga labi nito na parang kay RJ. Kumurba ang mga labi ng dalaga nang maalalang hindi nito tinugon ang kanyang halik. Dahil kaya iyon kay RJ?

Jeez! Buwisit na RJ na'yan, bakit sumingit na naman sa isip ko? Wizard siguro 'tong RJ na 'to at kinulam ako! Pakiramdam ko’y nasa Harry Potter’s movie ako dahil sa kastilyong ito. Hay, kaloka! Ayoko nang isipin pa ang kumag na iyon.

Tinapos na lang niya ang pag-i-sketch sa mukha ni Lumiere. Kulang na lang ang kulay. Namutawi ang matamis na ngiti sa kanyang mga labi dahil sa pagkakilig.

Kung kasing guwapo lang sana ni Lumiere si RJ, hindi na ako aangal kung angkinin na naman niya ako. Oh gosh! Ano ba ang iniisip ko? Bakit ba ganito akong kaapektado? Bakit hinahanap ko ang mga haplos niya? Nabaliw na nga yata akong tuluyan!

The alluring face of Jaizz turned into a monstrous one when she remembered what the police told her that her husband was coming. She knew that they were talking about RJ. He was excellent in manipulating everything. He even manipulated the officers with his lies. Her heart became heavy as she felt hatred towards RJ.

“I hate you, RJ! I hate you! I hate you! I hate you… RJ!” hindi na niya napigilang ang sobrang galit kaya’t naisigaw na niya ito nang malakas.

Paulit-ulit niyang minura ang lalaki. Galit ang nararamdaman niya sa lalaking ito at wala nang iba pa. Ipinangako pa niya sa sariling hinding-hindi siya magpapahawak dito nang hindi lumalaban. Kung nais siya nitong angkining muli, ikadena siya nito. At kapag hinalikan siya’y kakagatin niya ulit ang dila nito hanggang sa maputol.

Sa kanyang pagkainis ay ‘di niya alintana na kung ano-ano nang mga kulay ang kanyang pinaghalu-halo. Nang mapatingin siyang muli sa iguhit na imahen ni Lumiere na may ngiti sa mga labi ay muli niyang naalala ang sinabi nito, I will save you from Monsieur RJ. Trust me.

He is my only hope right now. I hope you can find me, Lumiere.

“I miss you, my love. I’m glad you’re safe,” pabulong na sabi ng binata sa tainga ng dalaga.

Hindi namalayan ng dalaga ang paglapit nito mula sa kanyang likuran. Nagtayuan ang kanyang balahibo sa pagkagulat at may gumapang na kakaibang init sa loob ng kanyang tainga dahil sa hininga nito. Sinakop ng palad nito ang kanyang paningin at tila naging tuod siya’t ‘di nakakilos. Naramdaman niya ang palalagay nito ng piring sa kanyang mga mata at muling siyang ikinulong sa matipunong nitong mga bisig mula sa kanyang likuran.

“I miss you so much, my love. Do you miss me, too?” Hinalik-halikan pa ng binata ang kanyang punong tainga, pababa sa kanyang leeg.

Gabultaheng kuryente ang gumapang sa sistema ng dalaga na nagpahinto sa kanyang utak. Naglahong parang bula ang sinasabi niyang galit dito’t hindi pagpapahawak. Ni hindi nga siya makapanglaban man lamang na tila naging isang desusing manika na napasusunod nito ang kanyang katawan.

So, he can also manipulate my body by his kisses!

“You didn’t eat your food, my love. Hmm…” he whispered seductively and very sensual.

He started to bite gently her earlobes and lick inside, whilst one of his hands is on top of her bra and squeezing it. His other arms still around her body, trapping her arms. Jaizz could actually head bang him backwards and kick his balls, yet her body was not following her mind’s order.

Oh gosh! Hindi ko mapasunod ang katawan ko na huwag maapektuhan sa ginagawa niya.

Her body started to heat up as if she’s in front of the fireplace, as RJ continued to play his tongue in her left ear, and she could feel her undies started to get wet.

No! This can’t be happening. Galit ako sa kanya!

“Don’t you like what I cook? Or you want me to eat you first?” he asked in huskier tone.

Eat me first?

Her eyes widen though its blindfolded. She could feel his hands traveling slowly on her abdomen down to her gem on top of her clothes. She could feel the drooling of her lips down there, as his huge erection was poking her from behind.

Yes! I want to feel his tongue down there again!

Her body was betraying her again. And her sanity was starting to run away.

“No,” she protested, at last! Not for what he’s doing but because his tongue left pleasuring her ears.

Sa isang iglap ay naiharap siya ng binata at siniil nang nagliliyab na halik ang kanyang mga labi. Naramdaman niya ang pag-anggat niya sa lupa at pagyapos ng kanyang mga biyas sa balakang ng lalaki na tila may sariling isip na taliwas sa inuutos ng kanyang katinuan. Awtomatiko ring yumakap ang mga bisig niya sa batok ng binata.

Kung tutuusin ay puwede na niyang tanggaling ang piring sa kanyang mata, gayunpaman, nakapikit rin siya nang magsanib ang kanilang mga labi.

Jeez! I miss his kisses. I miss his lips. Its so soft, hot and wet. I miss this man. And I hate to admit it.

He glided his tongue inside of her mouth and duelled with hers. She recalled how she kisses Lumiere and his image on her mind so, she responded with equal intensity.

Oh! They tasted the same.

She softly moaned inside his mouth as he’s expertly explored all corners of her mouth, and her sanity drawn. She felt floating into the air as their tongue dances in the sweetest melody of their heartbeats.

Ganito ba talaga kasarap makipaghalikan o eksperto lang talaga siyang humalik? How should I know? I cannot compare his kisses with anyone. Hindi naman ako tinugon ng halik ni Lumiere. Ako lang ang humalik sa kanya. But why do they taste the same? Yet their voices were different. Lumiere has baritone voice and French accent while RJ has deeper voice and British accent.

Naramdaman niya ang paglakad ni RJ habang kalong-kalong pa rin siya’t makahinang pa rin ang kanilang mga labi. Sumayad ang likod niya sa malambot na kutson. Bumaba naman ang mga labi ng binata sa kanyang leeg na lalong nagbigay sa kanya ng kakaibang sensasyon na tila sinisilaban siya sa loob ng pugon. Tuluyan nang nilisan ng kanyang katinuaan ang nagbabagang katawan.

Mga pino’t mamasa-masang mga halik ang iginawad ng binata sa kanyang leeg. Habang ang isang kamay nito’y nasa ibabaw ng kanyang hiyas at pinapaikot ang kanyang dalawang daliri sa ibabaw nito. Ramdam niya ang pamamasa ng kanyang panloob. Hinawi nang tuluyan nito ang manipis na tela’t ipinasok ang isang daliri sa loob ng kanyang hiyas.

“Ah… Lumiere,” pagdaing ng dalaga dahil medyo nasaktan siya. Ang maamong mukha ni Lumiere ang nasa isip niya.

Biglang nilisan ng mga labi ng binata ang kanyang leeg gayon din ang daliri nitong tila napaso sa loob niya.

“Bad mouth,” he muttered, “I am not him,” he said, intensifying his anger.

Jaizz grabbed the blindfold but RJ’s hands held it back quickly.

“Why don’t you show me your face? I know that you and he are just the same person,” she said with certainty.

“How can you say that? Did he touch, kiss or take you?” Jaizz knew that he was suppressing his anger as his hand held hers more fiercely and his tone was vehemently.

“You feel the same on my touch. The way both of you hugged me, and the taste of your kisses,” she admitted, “though your voices were different yet, your scent are very similar,” she continued.

Four out of her five senses equally contradicting, and it needed the sense of sight to break it.

“So, let me see you.” But he grasped her hands tightly.

“Is it really important for you to see me? I will give you an option. If you choose to see me now, you can remove the blindfold, but I will not let you go back home to your family. You’re going to stay with me. If you choose to go back home on the date that you’re supposed to be backed, then it is better not to see my face. In that case, you can easily forget the faceless man on your imagination. But don’t ever think of me as that scumbag, Lumiere!” he said profoundly.

He discharged her arms, but Jaizz was absorbed into deeper thoughts.

I want to go home with my family. It might be better if I won’t see his face at all. He might be right; I might be abled to forget him. She could hear his footsteps drifting away from her. When she neither feel nor hear him, she removed her blindfold. Tears escaped from her eyes.

He left me hanging on top of the fire.