CHAPTER 20

TRIGGER WARNING⚠️ if ur not open minded skip this chapter.

"Miss me, babe?"

I was about to answer my phone when it started ringing, naunahan niya akong patayin ang phone ko. Nakita ko kung paano niya i-power off iyon.

"Why are you doing this huh? Matagal na tayong tapos so leave me alone." Uumpisahan ko sanang buksan ang makina ng sasakyan ko kahit nanginginig ako sa takot nang maglabas siya ng panyo at pinangtakip sa ilong at bibig ko.

It's starting to get blurry parang gustong pumikit ng mata ko, nararamdaman ko lang sa oras na ito ay takot.

David....

Nagising ako sa hindi pamilyar na kwarto. I look around nakita kong madilim pa rin at ma-alikabok ang paligid.

I was about to stand up nang mapansin kong nakatali ang dalawang kamay ko sa headboard maging ang hita ko ay nakatali sa magkabilang paa ng kama.

"HELPPPPPPPP!" Sumigaw ako. I hope someone will hear me. Natatakot ako. Takot na takot ako.

Biglang bumukas ang pinto at bumungad sakin ay isang Carlo na nakangisi. He started walk towards me kaya pilit kong kinakalag ang pagkakatali sa akin kahit na alam kong imposible.

"You didn't answer me earlier. Did you miss me, babe?" He smirked at me.

"Why would i miss like a jerk like you huh? You asshole pakawalan mo ako dito. " Sigaw ko sa kanya.

Gumapang siya sa higaan at pumatong sa akin. He started sniffing my neck kahit na iniiwas ko ito.

"I'm not a jerk or an asshole but I'm your knight in shining armor." He kiss my neck. Nag uumpisa na akong mandiri sa sarili ko bigla ko din naalala ang ginawa niyang pang ha-harass sa akin.

Tumulo na ang luha ko. Nasa isip ko na sana mapansin ni David na napahamak ako, i know he's busy but i need him... i need them.

"David.." i whisper while crying.

"Don't say that mother fvcking name. Understand?" Sa galit niya. Inumpisahan niya akong hubaran kahit na sumisigaw at nagmamakaawa akong itigil niya ang ginawa niya.

"Please... stop it... David... help me..." I cry.

Nahubad na niya ang pang itaas ko na suot naka bra nalang ako sa harap niya. Kitang kita ko kung paano niya tingnan ang dibdib ko kahit na nagwawala ako. And he started hurting me.

Sampal. Suntok. Sabunot. Ulit ulit ang ginagawa niya.

Namanhid na ang katawan ko. But one thing i knew he's inside me, moving so hard. Wala akong sarap na nararamdaman, naaawa ako sa sarili ko. Nandidiri ako. Higit pa sa pandidiri na naramdaman ko noon nang hinarassed niya ako.

Puro iyak lang ginawa ko habang pinagpipyestahan niya ang katawan ko. Bulong ako ng bulong ng 'David tulungan mo ako.... help me please'

"Ugh! So tight. Sana mas ginawa ko 'to sa'yo ng mas maaga. Sana noon pa kita kinuha at ginawa ito sa iyo. Ang sarap mo pala. Ugh! Nakakagigil ka." Sabi niya ang pinanggigigilan ang dibdib ko." Mas masarap ka sana kung hindi ka nagpatira sa gagong David na iyon."

I was raped at walang nakakaalam na may nangyari nang masama sa akin. There all busy. Walang nandyan para tulungan ako. Before he harassed me but now he's raping me.

Akala ko tapos na ang pananakit niya sa akin but while his raping me hindi siya tumigil na sampalin at sabunutan ako. Sa buhok ko siya kumukuha ng pwersa. Manhid na manhid na ang mukha ko maging ang katawan ko dahil hindi niya ako nilubayan.

Naramdaman kong nilabasan siya bago ako mawalan ng malay.

Nagising ako ng masakit ang katawan, wala na rin sa pagkakatali ang kamay at paa ko. Inumpisahan kong hanapin ang damit ko at nakita ko yun nakasalampak sa sofa.

Nagdamit ako. I'm planning to escape. Good thing hindi naka-lock ang pinto. Kahit na pinapatay ako ng sakit katawan ko pinilit kong tumakbo palabas. Nakita ko ang sasakyan kong basag ang bintana kaya hindi na ako nag alintana na sumakay at umalis sa lugar na ito.

Napansin ko din na malayo-layo ang lugar na pinagdalhan niya sa akin. After a hour of driving dumiretso ako sa condo ko.

Dumiretso ako sa banyo. Nagbabad sa bath tub habang umiiyak.

I was raped.

Carlo raped me... and no one's there to save me.

I locked myself in my condo. May naririnig akong nagdo-doorbell at kumakatok pero walang gana ang katawan ko.

After two weeks of locking myself in my condo. Nagpunta ako sa bahay namin dahil gusto kong sabihin kila daddy at mommy ang kabababuyang ginawa sa akin ni Carlo.

Pagkapasok ko nakita ko silang aligaga.

"Oh! Thank God nandito ka na, Aria. Antagal ng gig mo ngayon. We need to go. Your brother needs us." Sabi ni Dad.

Tulala lang ako.

"Dad... Can... C-can you p-please s-stay?" Hindi ako makapagsalita ng ayos.

"I'm sorry, baby but your brothers needs us. Your Kuya Silas na-hostage hanggang ngayon di pa nababawi sa mga armadong lalaki." Sabi ni Dad. Wala na akong magagawa.

I look at mom na umiiyak.

"M-mom.. C-can you please s-sta-" Hindi ko pa natatapos ang sasabihin.

"I'm sorry, baby. I need to make sure your Kuya Silas is okay." She just went to me and hug me.

Nakita ko silang umalis. Umakyat ako nagbabakasakali na nandito si Kuya Stephen. Nandito siya. In fact nagmamadali.

"Kuya.."

"I'm sorry, Aria. We've been looking for Kuya Silas. Kuya Silas needs us." Sobrang nag aalalang sabi niya.

"C-can you please s-stay?" Nagbabakasali kong sabi na kahit alam kong tutuloy pa din siya.

"I'm sorry." That was the last thing he say.

I heard my phone ringing. It's David. Makita ko palang ang pangalan niya, nasasaktan na ako.

"Hmm." I answered his call.

"Where are you, mahal?" He asked me. Tumulo ang luha ko ng marinig ang boses niya.

"Nasa bahay." Maikling sagot ko.

"I'm on my way." He said bago patayin.

I went to my room to cry. No one's here for me. I beg them to stay but they still chose to leave. Nakatulog ako kaiiyak.

Nagising ako nang may humahaplos sa buhok ko. Napabalikwas ako ng bangon. Nakita ko si David nakangiti. Nasasaktan ako. Hindi na ko deserving para sa kanya. Marumi na akong babae.

"How are you, mahal? It's been 3 weeks nung hindi tayo nagkita. Antagal din nating hindi nag usap. I'm sorry masyado akong busy."

Wala akong naiintindihan sa mga sinasabi niya. My mind was clouded of me being raped, me of being left alone. Ayokong umabot ang time na siya mismo ang magtataboy sa akin.

"Let's break up." Diretso kong sabi habang nakatulala.

"What the hell are you saying, Serenity? Dahil ba masyado akong bus-" i cut him

" I don't loved you anymore... " I whispered. I love you. I love you so much, David... and you don't deserve a woman like me. You deserve better. Marumi na ako.

"D-don't say t-that. We love each other, hmm... No don't leave me, mahal. Mahal na mahal kita. Stop saying that thing, hmm." He started crying. Nasasaktan akong makita siyang umiiyak.

"Mawawala din 'yan. I don't loved you anymore ano bang hindi mo maintindihan ha? Hindi ka ba marunong makaintindi? " I shouted.

"D-did you really mean that? You're pranking me. Maybe. Maybe you're just joking around. Please stop this. I can't live without you, mahal. "Umiiyak pa rin siya. Nadudurog ang puso kong makita siyang ganito.

"L-leave me alone... I don't want to s-see you anymore." Can you please stay? Iyan talaga ang gusto kong sabihin pero ayoko siyang mahirapan. Ayokong makasama niya ang babaeng marumi tulad ko.

I really really love him. God knows na gusto kong sumigaw at sabihing mahal na mahal ko siya at kasinungalingan lang ang sinasabi ko. Nagsisinungaling. Gusto ko siyang manitili dahil kailangan ko siya. Natatakot akong mag isa.

Mahal kita David Nolan Garcia. Ikaw lang ang lalaking mamahalin ko ng ganito.