KITY'S POINT OF VIEW
Three days had past, but River and I didn't see each other again. I avoid seeing him to be exact kasi naiinis ako sa kaniya pero mas naiinis ako sa sarili ko dahil hindi ko alam kung bakit ako naiinis sa kaniya!
Ang mga BS Nursing ang naka-assign sa pag-gawa ng mga chocolate medicines at cakes na ibibenta namin habang kaming mga BS Biology naman ang naka-assign sa pag-aayos ng booth at pag-bili ng mga materials na kakailanganin.
Tumatanggap din kami ng serious injuries dahil hindi maiiwasang magkaroon ng ganon during the foundation day. Hindi naman kasi sa lahat ng oras ay available ang school infirmary.
"Pantay na ba Kity?" tanong ni Benjamin habang inaayos ang malaking name sign ng booth namin.
"Medyo ikanan mo ng konti-ayan okay na. Salamat Benj," he smiled. Bumaba na siya sa hagdan.
Pinunasan ko ang pawis ko na kanina pa tumutulo mula sa noo ko. Alas-tres na ng hapon pero ngayon lang kami natapos sa pag-aayos. Tomorrow will be the opening of the 30th foundation day kaya sinigurado talaga namin na matatapos namin ito ngayon.
"Nakakapagod!" bulalas ni Olivia habang nagpapapaypay ng hawak papel.
"Tubig muna kayo guys," sigaw naman ni Bella, "Kity oh," aniya sabay abot sa akin ng bottled water.
"Thanks, Bella," I said.
"You're welcome," she replied.
"Your idea is good Kity," tumingin ako sa kaliwa ko ng tumabi ko si Dave na umiinom din ng tubig habang nakatingin sa tinayo naming booth.
I shrugged, "This wasn't just my idea at all. Others also contributed their ideas in mind," I said.
"Yeah, but you contributed more," he insisted.
I suppressed a soft laugh, "Whatever."
"By the way, I brought you this,"aniya at inilahad sa akin ang hawak na doggy bag.
"What's this?" I asked, frowning.
"Open it."
Agad naman akong tumalima. Binuksan ko ang doggy bag na ibinigay niya sa akin at halos tumunog ang tyan ko ng maamoy ko ang pamilyar na amora ng paborito kong shawarma.
I could feel my eyes brighten up with delight when I saw two pieces of shawarma inside.
"This is for me?" hindi makapaniwalang tanong ko sa kaniya.
Afford ko namang makabili nito kaso wala akong oras para gumala.
He nodded, "I found out that shawarma is your favorite, so I brought you that dahil may nadaanan akong shop nung papunta ako dito. Buy one take one naman 'yan."
"Kanino mo nalaman na paborito ko 'to?"
"Kay Olivia."
Napailing na lang ako. Ang babaeng 'yun talaga.
"Salamat dito ah, sakto gutom na ako," natatawang sabi ko.
He didn't respond. He just remained silent while looking at me. I smiled at him and he smiled back. Dahilan upang lumabas ang kaniyang biloy. Itinuon ko ang pansin ko sa ibinigay niyang shawarma.
"Hoy, Dave wag ka nga munang makipaglandian diyan kaya Kity. Ibigay mo 'to kay Professor Ariola ng engineering department," pabulyaw na sabi ni Ruby. She handed the yellow folder to Dave.
"What's this?" Dave asked.
"Hindi ko alam, basta ang sabi ni Dr. Danny ibigay ko daw sayo 'yan at sabihin ko na dalhin mo 'yan kay Professor Ariola," she said.
Dave tsked, "Okay," He looked at me, "I'll go ahead Kity, this seems important."
Tumango ako at kumaway. I can't speak because my mouth is full. I know shawarma is not healthy but I really enjoy eating it.
Natapos ang araw na puro na lang pagliligpit ng mga kalat ang ginawa namin. Kami na lang ang natitira dito sa soccer field dahil ang ibang department ay tapos na sa pagtayo ng mga booths nila.
"Bye everyone, I'll go ahead. See you tomorrow," nakangiting paalam ko.
"Bye, Kity. Ingat!"
"Sandali!" someone shouted.
I was about to enter our SUV when someone shouted. Lahat kami ay napatingin doon. Pamilyar siya sa akin dahil freshman nursing students siya. Mabilis siyang tumatakbo papunta sa direksyon namin, lahat kami ay nagtataka habang nakatingin sa kaniya.
"S-sadali lang po," aniya. Humihingal siya habang nakahawak sa dalawang tuhod niya.
"What happened?" Bella asked.
Nanggigilid ang luha niyang tumingin sa amin. Nakaramdam naman ako bigla ng kaba.
"K-kasi po... yung mga cupcakes at cake," tumigil siya at nagsimula nang tumulo ang luha mula sa mata niya.
"Hey, anong nangyari sa mga cakes?" inis na tanong ni Benjamin pero hindi ito sumagot.
"Magsalita ka naman! Kinakabahan ako sayo eh," inis ding sabi ni Ruby.
"Calm down, don't intimidate her," naotoridad na saway ni Dave tumigil naman sila, "Hey, can you tell us what happened?" he gently asked.
She looked at Dave before us, "K-kasi po kanina habang busy kami sa pag mix ng mga ingredients para sa pag gawa ng chocolates medicine nakalimutan po namin na may sinalang pala kami sa oven tapos po nag-over heat 'yung dalawang oven na ginagamit namin kaya po nasunog 'yung mga cupcakes at cakes," she said while sobbing.
Everyone hissed.
"Ilan 'yung nasunog? Marami ba?" nag aalalang tanong ni Olivia.
"Mahigit 50 pieces pong cupcakes tapos po limang cakes," she replied.
"Ano?! Ganon karami?! Ano ba kasing ginagawa nyo para makalimutan nyo 'yung nasa oven?! Hindi ba kayo marunong mag set ng timer ha?!" galit na sigaw ni Bella.
Muli na naman itong humikbi, "I'm sorry po. Ordinary oven lang po kasi 'yung ginagamit namin."
"Naabot nyo na ba ang target supply natin na 300 pieces cupcakes at 100 pieces cakes?" tanong ni Benjamin.
She shook her head, "Hindi pa po. Nakaka 130 pieces pa lang po kami ng cupcakes at 25 cakes."
What the hell?
I massage my temple. Parang biglang sumakit ang ulo ko dahil sa problemang 'to. Akala ko pa naman maayos na ang lahat.
"Do you have a copy of the recipe?" singit ko sa usapan nila.
Everyone looked at me.
"Wala po pero memorize ko naman po lahat 'yun kasi po recipe 'yun ng lola ko," aniya.
"Great! Can you type it here?" I asked and handed her my phone. She nodded.
She took my phone and then typed what I needed. I know how to bake, but I'm not good. I don't have a problem with that naman because we have plenty of maids who will help me to bake later.
"You know how to bake Kity?" Ruby asked.
I nodded, "Yeah, I'm not good, but I'll try for the sake of our booth."
"Pero kakapusin ka ng oras, mahigit dalawang daan pa ang kulang natin." Nag aalalang sabi naman ni Olivia.
I forced a smile, "Don't worry, magpapatulong ako sa mga maid namin sa bahay."
"We can help you Kity?" Dave offered.
I shook my head, "No need, magpahinga na lang kayo. Ako nang bahala dito. I promise dadating ako before mag-opening," I assured.
Bakas ang alinlangan sa mga muka nila pero nginitian ko lang sila. The freshman girl returned my phone to me.
"I'll go ahead," paalam ko. Tuluyan na akong pumasok sa loob ng sasakyan.
"Ingat Kity," they said. I just waved my hand to them.
"Manong punta muna po tayo sa pinakamalapit na grocery store my bibilihin lang po ako."
"Sige po, Ma'am," he answered.
Just like I've said, we stopped in front of a grocery store named Gogo Freshmart.
"Manong pakihintay na lang po ako dito."
Manong Mario just nodded. I slung my bag over my shoulder before I got out of the car. I looked at the sky. It's already five o'clock in the evening, so the sky is getting a little darker.
When I enter the store, there are a few people who are busy buying. Hindi na ako nag aksaya ng oras, kumuha ko ng cart sa may counter at saka nilagay doon ang mga ingredients na nakalista sa phone ko.
After I paid for all my purchases, I went out of Gogo Frestmart. Manong Mario took what I was carrying and then put it in the car compartment. Agad kaming umalis. Hindi nagtagal ay nakarating na kami ng mansion.
Pagpasok ko ay sinalubong ako ni Margarita na nakangiti.
"Good evening, Ma'am Kity," she greeted.
"Good evening Margarita. Where's Mamita?" tanong ko habang nililibot ang buong paningin sa loob ng sala.
"Nagpapahinga po sa kwarto niya Ma'am, sumasakit daw po kasi ng tuhod niya," turan niya.
"Kumain na ba siya?" I asked.
"Hindi pa po, dadalahan ko na lang po siya sa kwarto niya mamaya."
"Thank you for taking good care of my Mamita, Margarita."
"Naku, wala po 'yun. Pasasalamat ko na rin po ito sa pamilya nyo lalo na po kay Madame Asuncion dahil sa pagbigay niya po sa akin ng scholarship."
I smiled. When I suggested to Mamita to give Margarita a scholarship because she had high dreams, she immediately agreed and arranged it with her lawyer. At kahapon dumating ang mga dokumento na nagpapatunay na scholar na siya simula high school hanggang master's degree ng gusto niyang kurso.
At this month mage-exam siya para makapagenroll siya. Kapag nakapasa siya sa exam na 'yun ay next month makakapasok na siya sa school na gusto niya.
"Siya nga pala, may tao ba sa kitchen?"
"Meron po Ma'am, bakit po?"
"Magbabake kasi ako para sa ibebenta namin bukas sa foundation day. Kailangan ko ng tulong ng ibang kasambahay because I can't do it alone," sabi ko.
"Tutulong po ako Ma'am," prisinta niya.
"Sige, fix it in the kitchen please, I'll just go upstairs for a while to change my clothes," ani ko sabay abot ng mga groceries.
"Okay po Ma'am."
Dali-dali akong umakyat papunta sa kwarto ko. Nagpalit ako ng white maong short at black racerback sando. Then I tied my hair before I went down.
When I entered the kitchen, the ingredients, the ovens, and the mixer to be used were ready. I stretched my arm first and then put on the pink apron and hair net.
Handa na akong mapagod ngayong gabi. Sana lang talaga matapos ko lahat ng 'to.
"Ilan po ba Ma'am ang ibabake nyo?" tanong ni Ada, isa sa mga kasambahay.
Napaisip naman ako, "I need 170 pieces of cupcakes and 75 pieces of cakes," I said and looked at them. Bakas ang gulat sa mga muka nila.
"Ganon po karami, Ma'am?" hindi makapaniwalang tanong ni Margarita.
I nodded, "Can we do it?" nag-aalinlangang tanong ko.
"K-kakayanin po Ma'am Kity!" nakangiting sabi ni Maria ngunit bakas ang hindi kasiguraduhan sa mata niya.
Nanghina naman ako bigla pero hindi ko pinakita. Pilit akong ngumiti. Kinabahan ako dahil sa pagpapalakas nila nang loob ko.
"Tara simulan na natin 'to para maaga tayong matapos," sabi ko.
"Sige po."
Binasa ko muna ang nakasulat na procedure sa phone ko bago ko simulan ang paghahalo-halo ng mga ingredients. Nagpaturo pa nga ako kay Ada tungkol sa measuring spoon dahil hindi ako marunong.
Tumingin ako sa ginagawa nila. Kasalukuyan na silang naglalagay sa cupcake liners ng malapot na chocolate, samantalang ako ay hirap na hirap sa mix ng mga harina.
I pouted. Sa halip na tumunganga ay mas binilisan ko na lang ang ginagawa ko. Sinalin ko ang malapot na chocolate sa cupcake liners at saka ko ito pinasok sa loob ng oven. Sinet ko ang timer sa 40 minutes.
"You look busy ladies. What are you doing?" muntik ko nang mahulog ang hawak kong itlog ng marinig ko ang pamilyar na baritong boses na 'yun.
Nagpatigil ako sa paghinga dahil muli ko na naman naramdaman ang pagkabog ng dibdib ko ng maamoy ko ang mabango niyang pabango. Hindi ko alam kung pano ako haharap sa kaniya ngayon. Tatlong araw ko siyang hindi nakita dahil iniiwasan ko siya!
"Marhay na banggi, Sir River." Magandang gabi.
"Marhay na banggi man, Margarita." Magandang gabi rin.
Hindi ako lumingon, I pretended not to hear anything. Pinagpatuloy ko lang ang paghihiwalay ng egg yolk at egg white. Pero kahit hindi ako lumingon ramdam ko pa rin ang kaba sa dibdib ko.
"Ma'am Kity, nandyan po si Sir River," Maria whispered.
"Ha?"
"Nandyan po kako si Sir River," ulit niya at sa ngumunguso sa may likod ko.
Tumingin muna ako sa mga kasama ko sa kusina na nakatingin sa akin bago ako dahan-dahang lumingon sa likod ko. He was looking at me calmly.
Pilit akong tumawa, "Nandyan ka pala, hindi kita napansin," I lied, "Hinahanap mo ba si Mamita? Naku pasensya ka na nasa kwarto niya nagpapahinga. Bumalik ka na lang sa ibang araw."
He smiled, "No, I'm here because I want to talk-."
"Ma'am Kity may bisita po kayo-oh Sir River nandito ka rin po?" River's words were cut off when Mang Edgar suddenly appeared.
I frowned, "May bisita po ako? Sino po?"
"Dave daw po, Ma'am."
My eyes widened, "Ano?"
Lalabas na sana ako ng kusina pero bigla na lang sumulpot si Dave sa may pinto nito na nakasuot ng simpleng puting t-shirt at cargo short.
"Dave? Anong ginagawa mo dito?" gulat na tanong ko.
Tumingin siya sa mga tao sa loob ng kusina, "I'm worried about you because there's still a lot to bake so I came here to help."
"Pero diba sabi ko naman sainyo na kaya ko naman-fuck," dali-dali akong tumakbo papunta sa isang oven na lagpas na sa 40 minutes na nakasalang.
"Hala Ma'am oo nga pala nakalimutan kong mag timer," tarantang sabi ni Maria.
Binuksan ko ang oven at saka kinuha ang cupcake tray pero halos umalingaw-ngaw sa buong kusina ang mura ko dahil napaso ako. Nakalimutan kong hindi nga pala ako naka oven gloves.
"Shit! Shit! Shit!" I repeatedly cursed.
"Kiely, are you okay?"
"Kity, are you alright?"