Chapter 54 She's Dead

"Do you really think that you can escape that easily, huh?" napangiwi ako ng maramdaman ang malakas at marahas nitong pagkaka-hablot sa aking buhok. I badly want to cry but that is the last thing that I need right now.

"We are fucking outnumbered and I know that you are the only resort that we have right now to win. I will fucking kill you in front of your man, you get that? That would be more pleasing to see, huh? I don't care if I'll rot in a fucking jail or die right now. Wala akong pakialam sa mangyayari basta mapatay lang din kita sa harap niya. That's a win-win situation for me." rinig na rinig ko ang kasiyah sa boses nito habang sinasabi iyon.

"Stop, please..." mahina kong usal habang pilit na pinipigilan ang mga kamay nito sa marahas na pagkakahablot nito sa aking buhok.

I don't know where he is taking me, but I already have a bad feeling. Of course, him alone is a bad news to me.

Huminto kami mismo sa tapat ng hagdanan. Sa baba ay kitang kita ko pa kung paano nakipag-laban at nakipag-palitan ng bala si Chaos. Kitang kita ko ang sugat sa kanang pisngi nito at patuloy pa rin ang pag-agos ng dugo na mas lalo kong ikinabahala. Ngunit kahit ganun ay kitang kita ko pa rin sa mukha nito ang matinding galit.

"My nephew!" malakas na sigaw nito dahilan para maagaw namin ang pansin ng mga tauhan sa ibaba. Mabilis na itinutok ni Chaos ang kaniyang baril sa tiyuhin na nanatiling nakakapit sa aking buhok. My head was turned upward because of Novin's hard grip on my hair. It hurts but I was enduring it. Ang importante ay hindi niya ginagalaw ang anak ko.

"Huwag kang magkakamaling iputok sa akin 'yan Cain, dahil alam mo na kung anong mangyayari sa mag-ina mo." nakangising saad nito.

Impit akong napasigaw nang hilahin nito ang aking buhok pababa dahilan para mas mapaangat ang tingin ko sa taas.

"Don't fucking hurt her!" galit at malakas na sigaw ni Chaos. Pinilit ko ang sariling matingnan ako. Kung kanina ay purong galit lang ang nakikita ko sa mukha nito, ngayon naman ay nababanaag ko na ang magkahalong takot at galit sa mukha nito. Kitang kita ko na rin ang namumuo na nitong pawis sa noo.

Tumama ang tingin sa akin ni Chaos at hindi ako nagdalawang isip na ngitian ito ng tipid. I was hoping that it would somewhat assure him, but I saw how he became more worried at that. Ngayon ay halos hindi na nito matakpan ang matinding takot at pag-aalala sa mukha na sa tingin ko ay mas ikinasaya ng kaniyang tiyuhin.

"Oh. Takot na takot ka na Cain? I never thought that I would see such emotions from you. You were cold back then," dagdag nito.

Kumuyom lang ang mga kamao ni Chaos at malamig na tiningnan ang kaniyang tiyuhin.

"What do you want?" Malamig at seryoso nitong tanong. Saglit na natigalan ang lalaki sa aking tabi bago tumawa ng malakas. A laugh that would send shivers to everyone's body. It's both animalistic and demonic.

"Hm-mm..." tumango-tango ito. "I never really thought na darating ang araw na makakaharap kita, Cain. You were hard, and you don't even bow down to anyone. Kaya hindi ko lubos inaakalang..." tumingin ito sa aking bago ngumisi at bumaling ulit kay Chaos. "... ang babaeng ito lang pala ang makakapagpa-bagsak sa iyo. Just like your dad, huh? Pareho kayong mahihina pagdating sa mga babae niyo. A typical Verlice."

Pilit kong sinisiko ang tiyan nito nang muling maramdaman ang paghigpit ng kaniyang pagkakahawak sa aking buhok. Pakiramdam ko ay matatanggal na ang anit ko ano mang oras dahil sa pagkakahawak nito.

"Stop it! Don't fucking hurt her!" nagsimulang lumapit si Chaos ngunit kaagad na pinaputukan ni Novin ang mismong kinatatayuan nito dahilan para mapasigaw ako at mas lalong nagpumiglas sa pagkakahawak ng lalaki. My tears started to blur my sight but I don't care. I don't care...

"Baby, baby, shush, calm down. I'm okay, love. Please... Please stop crying, baby..." malambing at mahinahon nitong saad sa akin. Umiling lang ako.

"Damn..." humalakhak si Novin. "That's just so sweet, but too bad, I'm not here to listen to it forever."

"Uncle please, stop this..." rinig ko ng pakiusap ni Chaos na mas lalong ikinatuwa ni Novin. Panay naman ang iling ko sa lalaki. No. I don't want him to beg. His uncle doesn't just deserve it. No.

"My dear nephew, you know what I want already." ikinasa nito ang baril at itinutok sa aking ulo. I cried even more. "Bumaba ka sa pwesto mo bilang CEO ng kompanya. The main company of Verlice's, dear nephew. I want to have the main company kapalit nitong babae mo. Kung ayaw mo naman. Well, madali akong kausap. It's either bibigay ka, o ipuputok ko ang bala ng baril na 'to sa ulo ng pinakamamahal mo. You choose, dear nephew."

Inilingan ko si Chaos. Seryoso naman itong nakatingin sa akin.

No. I don't want him to give up the company that his ancestors and family had built. Nagsimula pa ito sa mga ninuno nila and I don't want him to sacrifice it to someone unworthy. No. Mas gugustuhin ko lang ako ang maging kapalit kaysa isuko niya ang kompanyang pinaghirapan ng pamilya nila.

"No Chaos please..." I told him. "Makinig ka sakin. Just only this one, please. Listen to me, baby... Don't give him the company, baby..." I pleaded while crying.

He was looking at me intently before letting out a sad smile. He mouthed 'I'm sorry'. Kasabay nito ay ang malakas na pagputok ng baril, kasunod ang dahan dahan kong pagbagsak ko mula sa itaas ng hagdan pababa.

I felt the searing pain on my stomach as I tried to cover it, protecting my baby for the last time of my breath.

Magkasunod na pumatak ang luha ko habang iniisip ang anak kong hindi na makikita pa ang Daddy niya, si Cerix, the whole fam and of course, the world too.

'I'm so sorry baby for failing you... I love you so much.'