Chapter 32: Vomit

"E sino 'yong babae?" Kunot noo kong tanong rito. Hindi ko pa rin makakalimutan ang babaeng kasama niya noong araw na 'yon. It was mainly the reason kung bakit hindi naging maganda ang mga araw ko.

Ngumisi ang lalaki at nanatiling tahimik. Nakahaplos pa rin ang isang kamay nito sa aking tiyan. Kanina pa nga ako nakikiliti pero hindi ko na ito pinigilan.

"You jealous, am I right?" Imbes na sagutin ay inirapan ko nalang ang lalaki. What's the point of denying? Alam ko namang nahahalata niya 'yon.

"She's my cousin from my mother's side. She's Anastasia Lim." Anastasia? Why does it sounds familiar? Saan ko nga ba ito narinig? Napakunot ang aking noo habang pilit na inaalala kung saan ko nga ba narinig ang pangalang 'yon.

"She's a fashion designer, baby..."

I gasped in surprise. Right! She's the famous fashion designer in the industry! She made the gown I wore during my wedding! Nasapo ko ang aking noo. Oh how could I forget that.

"She was the reason why you acted so off with me, right?" Inirapan ko ulit ang lalaki bago tumayo. Now that some things are clear to me, I'm going to sleep.

"Where are you going?"

Iritado ko itong tiningnan at kinunotan ng noo. "Matutulog."

Umakyat ako sa kwarto at narinig ko naman ang pagsunod niya. Nang makapasok ay wala na akong sinayang na oras pa at kaagad na humiga. I don't know but I feel so tired all of a sudden. Parang buong araw akong nakipag-marathon. Kaagad akong nakatulog noong gabing 'yon. The last thing I remembered is Chaos' arm immediately snaked around me as he whispered the three words that I didn't expect him to say before sleep finally consumes me.

"I love you..."

I like him.

Kakagising ko pa lamang ay iyon na ang laman ng isip ko. I knew it. I like him. Gusto ko siya at alam kong malalim na ang nararamdaman ko dito. I would lie if I say I am not afraid because I am. I am extremely afraid what will happen to us. He... He confessed last night. Kahit na tulog na ang kalahati ng diwa ko nun ay alam kong... alam kong klaro ang narinig ko dahil hindi lang isang beses niya iyon sinabi kundi tatlo. He told me he loves me three times while kissing my neck. That was clear to me.

I sighed deeply. Hinilamos ko ang aking kamay sa mukha at iniisip ang maaaring gawin ngayon. God. I like him... alot. I like him so much that I am afraid of the consequences. I m married for God's sake. Kahit ilang beses ko 'yong itanggi, I am well aware that I'm still tied in a relationship that I don't know if I love to be in anymore.

'Why don't you file an annulment, huh? File an annulment, girl. Huwag mo sabihin sa aking mananatili ka pa rin kay Ansel kahit na alam mo na kung paano mag-alaga ang isang Chaos Aizanver Verlice?'

Annulment. I sighed as a smile stretched on my lips. Hindi ko alam kung tama ba 'tong gagawin ko... but I am feeling that this is the best consequences that I would ever experience.

Pagkatapos kong maligo ay kaagad akong nagbihis. Sinuot ko ang malaking damit ni Chaos at isang boxers niya. Ewan ko lang. It's weird actually. I have my own clothes but I feel like I prefer to wear something else for now. Sinuklay ko muna ang aking buhok bago lumabas ng kwarto bumaba. Hindi pa man ako nakakarating sa kusina ay rinig na rinig ko na ang pagtatalo ng mag-ama sa loob.

"Dad! Mom won't like all these!"

"What do you mean, son? This is her favorite."

Napairap ako bago pumasok sa loob. Cerix was standing on the kitchen island while Chaos is preparing something. Nakatalikod pa ito sa gawi ni Cerix!

"What the hell Chaos Aizanver!" Napaigtad ito at kaagad na napalingon sa akin dahil sa malakas kong sigaw.

"B-baby?"

"Why would you let Cerix alone standing at the kitchen island you freak! Paano kung mahulog ang anak ko, ha?! Paano kung mabalian! For God's sake! Mag-isip ka naman Chaos! Nakakainis 'to e! Ang aga aga!" sigaw pa rin ako ng sigaw habang lumalapit kay Cerix.

"Goodmorning Mommy..." nginitian ko ito bago hinalikan ang pisngi. Akmang bubuhatin ko na ito nang pigilan ako ni Chaos. I glared at him but he just pouted. Kinuha niya si Cerix at kaagad na pinaupo sa sarili nitong upuan.

Naningkit ang mata ko sa lalaki habang ito naman ay nakayuko. I smiled slightly. How silly and cute this man could be, hm. Napadako ang tingin ko sa mga pagkaing nakahanda na sa mesa. Nanlaki ang mata ko at kaagad na napatakbo papunta sa lababo na ikinabigla ng dalawa.

"Shit..." Napahawak ako sa tiyan ko nang makaramdam ng sakit doon habang nagsusuka.

"Baby..." Lumapit sa aking ang lalaki at kaagad na hinaplos ang likuran ko habang patuloy sa pagsuka. This is so frustrating. Ano bang nangyayari?

Nang matapos ay kaagad akong nagmumog gamit ang tubig na binigay ni Rix. Naiiyak akong yumakap kay Chaos. Pakiramdam ko kanina ay mamamatay na ako sa sobrang sakit ng tiyan at ulo ni habang nagsusuka. Pakiramdam ko ay nagkakaisa ang dalawa para pasakitin ako.

Napahagulhol ako.

"Hush baby, I'm sorry now. What do you want to eat, hm? It's obvious that you don't like what I prepared..." I heard the sadness in his voice na mas lalo lang nagpaiyak sa akin. I am guilty e. Kakainin ko nalang siguro 'yon kahit nasusuka ako. I don't want to waste his effort of preparing that, then I won't eat it pala.

"I told you Dad. She loves fish."

Fish.

I wanted to eat fish, but... 'yong niluto ni Chaos ko masasayang e. He prepared for that. I know he woke up early for that tapos hindi ko pala kakainin. Hindi ko pa nga naaamoy nagsusuka na ako. Weird. Weird. It's so weird last ang mga nakahanda sa mesa ay talagang paborito kong kainin noon.