Chapter 12
"Um, mag-aalas 11 na," maikling sagot ko habang tinitingnan ang aking orasan.
"Oh gosh naalala ko tuloy marami pa pala akong papales na pepermahan. I think I have to go!"
"Ah sure. I think marami ka ngang gagawin."
"Okay by the way. Thank you for the warm coffee and also for letting me in in your house. Um, see you in the other day. Same place same time?"
Agad akong napangiti at napatawa
"Sure, sabihan mo lang ako. Anyway you're welcome maliit na bagay.
"Sege aalis na ako and goodnight kristina," pangiting sabi ni Mike sabay tinitigan ako sa aking mukha na tila may ibig sabihin ang paraan ng pagtitig niya.
"Goodnight too Mike take care," pangiting sabi ko.
"You also Kristina, bye!" Agad siyang mabilis na umalis dahil sa pagmamadali.
"Bye," sabay kaway sa kanya.
At umalis na si Mike pauwi sa kanila na nagmamadali.
Kinabukasan sa Ospital habang nakaupo ako sa canteen at kumakain.
"Hey Kristina good morning parang maganda yata ang umaga natin ngayon," wika pa ni Jacob habang papalapit sa akin na mayroong dalang tray ng pagkain.
Agad akong napatango at tumingin sa kanya. "Oh Jacob good morning din sa'yo, well as always maganda naman parati ang araw ko,"
"Siguro In love ka?" Pagtatakang tanong niya sabay umupo sa aking harapan.
"In love? Kung sana nga nu, nang sa ganoon maging makulay naman itong buhay ko," ani ko pa sabay napataas ang mga kilay.
Si Jacob nga pala ang isa sa malapit kong kasamahan ko sa trabaho. Well, sabihin na nating bakla si Jacob.
Sa katunayan ay tatlo kaming close dito sa isat-isa. Ang kaibigan kong bakla na si Jacob at ang babaeng kaibigan ko na si Irene.
"Aba parang umagang umaga cheka na iyaang pinagkakaabalahan niyong dalawa diyan, sino ba iyan ha?" Sambit pa ni Irene habang nakikinig sa aming pag-uusap dalawa ni Jacob.
Si Irene rin ang isa sa mga kasamahan ko sa trabaho. Sina Irene lang at Jacob ang naging close na close ko sa trabaho na kung saang gimik ay magkasama kaming tatlo.
Agad naman akong napalingon sa likod kung saan naroroon si Irene na siyang papalapit sa amin.
"Oy Irene nandiyan ka pala, kanina ka pa ba diyan?
"Hay isa pa ito makiki-chismis na naman," sambit ni Jacob."
"Tumigil nga kayong dalawa diyan," pangiting sabi ko.
"Oy Irene ang kaibigan natin parang iba na ang ngiti sa kaniyang mukha ngayon parang may something," wika pa ni Jacob humihiwa ng steak na kaniyang kakainin.
"Ito talagang si Jacob, masaya lang ako ngayong araw may something na agad," ani ko pa sabay napalingo ang ulo.
"Well, alam mo girl kaming mga beke ay magaling kaming kumilatis sa nararamdaman ng babae kaya don't me," sabay tumawa.
"Nako iwan ko sa'yo," sabay tingin sa aking pagkain sa mesa.
"Hay nako mas mabuti na ngang may something diyan sa sinasabi mo Jacob. Sabihin na nating in love siya. Nang sa ganon magka-love life naman siya nu," wika pa ni Irene sabay umupo sa aking tabi.
"Sana nga nu, hay kailan pa kaya siya darating," sambit ko pa sabay napapaisip.
"At 'wag ka ng umasa na babalik pa iyong Troy mo. Maghanap ka na lang ng iba malay mo nandiyan lang siya sa tabi-tabi," dugtong pa ni Jacob sabay tumawa.
Napatigil naman ako ng biglang isali ni Jacob sa aming pag-uusap si Troy
"Iwan ko ba bakit mo pa binanggit ang pangalan na iyan. May naalala ako tuloy," agad napatirik ang mata.
"Ay cheka, tama na nga iyan at magtrabaho na tayo," maikling sabi niya sabay tumawa.
"Mabuti pa nga, sege maiwan ko na muna kayong dalawa dahil may pasyente pa ako sa kabilang building," ani pa ni Irene sabay tumayo at umalis.
"Total tapos na rin ako sa aking kumakain kung kaya't ako ay aalis na rin sapagkat may batang pasyente pa akong aasikasuhin, bye mga girls," sambit naman ni Jacob tsaka umalis din.
"Sege mamaya ay pupuntahan ko na rin ang pasyente ko." wika ko pa sabay tiningnan sila na siyang paalis.
Mayamaya lang ay pumunta na ako sa room 201 upang tignan ang kalagayan ng aking pasyente.
"Good morning po ma'am kamusta naman po ang kalagayan natin ngayon?" Pangiting tanong ko sa aking pasente.
"Magandang araw din sayo eja, abay napakaganda naman ng nurse ko ngayon," sagot naman ng pasyente sabay ngumiti sa akin.
"Nako, salamat po ma'am, maayos na po ba ang pakirandam niyo?" Sabay nilapitan ko ang pasensyante habang kinukuhaan siya ng blood pressure.
"Mabuti naman mas mabuti na ngayon kompara ng dati."
"Mabuti naman po kung sa ganoon,"
"Ano pala ang pangalan mo eja?"
"Kristina Delos Santos po ma'am," sabay tiningnan ko siya sa kaniyang mukha.
"Kay ganda naman nang pangalan mo bagay na bagay sa ganda mo. May nobyo ka na ba?"
"Salamat po ma'am," Nabigla namn ako sa tanong niya at napangiti ng kunti. "Ah eh, wala pa po medyo busy kasi sa trabaho."
"Sayang naman ang ganda mo kung hindi ka magkaka-nobyo. At 'wag mo na pala akong tawaging ma'am lola Elle na lang ang itawag mo sa akin mas gusto ko iyan kesa sa tinatawag akong ma'am," ani pa ni lolo sabay hinawakan ako sa aking kamay.
Tumango namn ako at ngumiti sa kanya. "Ah sege po lola Elle,"
"Ilang taon ka na ba eja?"
"25 na po lola."
"Abay dapat ka ng mag-asawa. May edad na iyang 25 para sa babae."
Napataas namn ang aking kilay at napatawa sa sinabi ni lola.
"'Wag na po muna lola. Hindi ko pa maman din kasi nahanap ang lalaki para sa akin," wika ko.
"Alam mo may isa akong apo na lalaki matipuno at gwapo ang apo ko siguradong bagay na bagay kayo," saad pa niya habang napapaisip.
Napatigil namn ako at napaisip patungkol sa sinabi niya.
"Ganoon po ba. Saan po ba 'yung apo niyo lola nandito ba siya?"
"Ay sayang nasa malayo siya ngayon, minsan lang siya kung makauwi rito Piloto kasi ang apo ko. Nako kung nandito lang siya ipakilala ko talaga siya sa'yo,"