SPECIAL CHAPTER

I smiled widely on what he just said. Iyon sin kasi ang gusto ko.

"That's also what i wanted. Kalimutan ang lahat, at maging masaya." Saad ko habang naka tingin sa lumulubog nang araw.

"Then let's do it. Marry me, and let's have our own family." He said plainly as a question but shit, is he proposing?

Napa tahimik ako. Narinig ko na naman siyang tumawa saka bumitaw ang kanang kamay sa pagkaka yakap sa akin. Ibinalik niya din iyon kaagad.

"I know what you're thinking." Saad niya saka kinuha ang kamay ko saka sinuotan ng singsing. "There, i'll take this a s a yes." Sabi niya kaya napa harap ako sa kaniya.

"Hindi pa ako umo oo Leo." Protesta ko.

"Hinayaan mo akong isuot yan sayo edi payag ka." Sabi niya pa.

Nalaglag ang panga ko. Ganoon? Ganoon lang yun? Di na nga siya nag prepare ng date para manlang romantic tapos he'll take it as a yes? Aba gago...

"What the hell Leg--"

"Bakit, ayaw mo ba?" Saad niya ng may seryosong tingin sa akin.

Napa irap ako saka siya tinitigan.

"Tang ina oo na!" Saad ko ng natatawa. "Napaka romantic." Sarcastic kong sambit sa kaniya.

Ngumiti naman siya saka ako niyakap.

"Saka na yung romantic dates skapag kasal na tayo. Let's make happy memories when you're officially having my name. Lebrina Sheii, Fontanilla. Mas bagay diba? at isa pa..." Saad niya saka ako mas hinigit papa lapit. Inilapit niya ang bibig niya sa tainga ko bago nag salita

"dates isn't the definition of romantic for me. It's... making you utter beautiful sounds, babe." He said sexily on my ear.

"Legolas." Tawag ko ng may diin.

"Sorry." Sambit niya ng tumatawa.

Humarap na ako sa kaniya para matignan ko siya ng mas mabuti.

Hinawakan niya ang kamay ko saka iyon hinalikan. Napa tingin din ako sa kamay kong may singsing. I noticed how beautiful the ring was. Rubi. My birthstone. Napa ngiti ako.

Not so long ago, I hate to say na ako si Xena Fontanilla. Pero ngayon, malapit na akong maging isang Mrs. Fontanilla. I never thought na ang apelyidong kinamumuhian ko ng buong puso noon ang apelyidong dadalhin ko sa ilan na lamang panahon.

Nakaka gulat talaga ang pag takbo ng tadhana, hindi mo masabi.

I looked at him and smiled. Yung totoo. Tinignan niya ako ng seryoso lang.

"Babe." Sambit niya sa akin nang tumulo bigla ang luha ko.

Hindi ko din alam kung bakit pero naiiyak ako. Pinunasan niya ang luha ko at tinignan ako ng nag aalala.

"It's nothing. Masaya lang ako." Saad ko saka ngumiti sa kaniya.

Ngumiti din siya sa akin dahil sa sagot ko.

"This is the kind of tears I will always want you to have." sambit niya sa akin habang naka tingin ng deretso sa mga mata ko. "I love you Sheii. I promise to make you happy." Saad niya sa akin habang may luha na ding umaagos mula sa mga mata niya habang naka ngiti.

"I love you too." Sagot ko naman.

I kissed him passionately as we both shed tears of happiness. Now I can love him without any worries. I can love him all I want. Wala nang usot na namamagitan sa pamilya namin. Everything is perfect, Thanks to Alex... and Damian.

It it wasn't for them, things would be really hard.

Bumitaw kami sa isa't isa habang may ngiti at kapwa pinupunasan ang luha ng isa't isa. I never imagined I can be this happy. Yung wala nang babagabag sayo kasi hindi kayo tumakas, hindi kayo nagtatago. Wala na kayong iniisip kung hindi paano sisimulang isulat ang susunod na KABANATA ng buhay niyo ng magka sama.

Hinalikan niya ako sa noo saka ako niyakap ng mahigpiit na tila ayaw na niya akong bitawan. I hugged him back.

The kind of hug I would never be willing to let go. This is it. Ito na yung wakas ng mapait na kuwento, pero ito na din yung simula ng panibago na pipilitin naming gawing masaya.

If Leo never fell for me andIi never fell for Leo, I don't think things will turn out like this. Dati akala ko sagabal yung part na nahulog ako kay Leo. Yung minahal namin ang isa't isa. Iyon kasi ang parte na nakapagpa gulo ng lahat. Pero iyon din ang parte na nakapag bigay ng solusyon sa lahat.

Love. That is the only way to make things better. To make things right. Love requires understanding, and sacrifices. The love between me and Leo became the conflict but Damian's Love for his sons paved the way for everything to turn out this way.

Love. Kanya kanya tayo ng way ng pagmamahal. Minsan nabubulag tayo. Minsan naliliwanagan tayo. Minsan nakakabuti sa atin. Minsan nakaka sama. Pero madalas, Yung pagmamahal din ang sagot sa lahat ng negative na nangyayari.

Damian fell for my Mom. Dad fell for her too. Mom loved Damian but found true love with Dad. Because of love Damian Became a monster. He hurt people who he really cares about. Love turn him into a beast. But love is also what makes him a good father.

No matter how hurt he had been before. Kahit gaano ka-laki yung galit niya, para sa parents ko, He still chose what's best for his sons.

Love is really powerful.

Love isn't about being loved back. It is about being able to understand and being able to do sacrifices for the sake of someone you love.

Love requires a lot of undesratnding. Because if you love someone and you don't understand that things won't always gonna turn out the way you wanted, then that is not love. That's being selfish. Love means the willingness to accept every possible response... either love or pain.

If you love someone you will be willing to accept everything instead of trying to be fair.

Life is really unfair and that's a reality. So, if you can accept that fact, then you are capable of loving, because you are strong enough to face love or pain in return.

~END~