Chapter 20: KABANATA 19

Pinaharurot ko ang motorsiklo habang paminsan-minsang sinusulyapan ang kotseng nasa gawing kanan ko. Ayaw kong magpatalo, pero mukhang hindi madaling talunin si Leo. Napailing ako at napakagat sa ibabang labi ko bago sinabing, "Enjoy the lead then, motherfucker," sabay ngisi.

Tinignan naman ako ni Leo na prente lang nakaupo sa driver's seat at nakalabas pa ang isang makay sa bintana saka kumindat. Ngumisi siya saka pinaharurot ang kotse niya. He's now taking the lead.

Nagpustahan kami ni Leo sa isang karera. Kung sino ang manalo ay may isang kahilingang tutuparin ng natalo. I maintained my speed. Anong akala niya sa akin? Masyadong mataas ang pride ko kaya hindi ako magpapatalo. Ilang metro na ang layo ni Leo na nauuna sa akin. May paliko kaming dadaanan at papaliko na roon si Leo.

Inilihis ko sa kalsada ang sinasakyan kong motorsiklo at saka nagshort-cut sa mapunong parte sa gilid. Delikado iyon dahil mabilis ang takbo ko at maaaring sumalpok ako sa puno, pero wala akong takot. Sanay na ako sa pagmamaneho kaya malakas ang loob ko. Natawid ko iyon at naabutan si Leo. Ngumisi muna ako sa kaniya nang magtapat ang sasakyan namin. Nginitian ko siya ng pilyo at saka pinaharurot ng husto ang motor ko.

Lumiko ako at ihinarang sa daan ang motor ko saka bumaba roon para tumayo sa tabi at saka humalukipkip at sumandal. Ilang pulgada na lang ang layo ay siguradong durog na ang katawan ko kung hindi lang huminto si Leo. Pero, hindi ako kumurp o kumibo imbis ay poker-faced lang siyang minasdan na bumaba sa kotse. Ang laki ng ngisi ni gago.

"Natalo mo ako, babe," sabi niya sa akin saka lumapit at hinigit ako palayo sa pagitan ng motorsiklo at ng kotse.

"Loser," pang-aasar ko naman saka ngumiti.

As if! Alam kong bumagal ang takbo niya kanina, hindi ako tanga para hindi mapansin iyon.

Ngumisi siya at saka ako hinapit sa baywang at hinalikan. "Now, tell me that one wish," saad niya sa tainga ko. His voice sounded so sexy. Mabuti na lang pala at nagpatalo siya dahil mukhang alam ko na ang mangyayari kung nagkataon.

"Spare it. Wala pa akong maisip," sagot ko naman.

Humiwalay rin siya sa akin saka ako nginitian. Ang guwapo niya. Mukha diysang bad boy pero mas nakadagdag iyon sa karisma niya. Kuminang ang piercing niya sa tainga at sa gilid ng labi niya, at ang masasabi ko lang ay bumagay iyon sa kaniya.

Bumalik ako sa motorsiklo ko pero hinigit niya ako. Naglakad siya papunta sa kotse niyang hila-hila ako at isinakay ako roon. He then pulled out his phone para tawagan si Sebastian para kuhanin sa lugar na ito ang motorsiklong iiwanan ko saka pinatay agad ang tawag.

"Let's go somewhere," sabi niya saka kumindat sa akin.

Tumango lang ako. He looked so happy right now. Madalas ko siyang nakikitang nakangiti pero iba ang ngiti niyang ito. Ang mga ngiti niyang nakasanayan ko ay ngiting pilyo at may masamang binabalak, pero ngayon, all I can see is pure happiness. And I can't help but stare at him as he drives. Bukas, gaganapin na ang Masquerade ball sa mansyon ng Mafia Alvarez at bukas matatapos ang kwentong ito. Hindi ako pwedeng magmahal ng isang Fontanilla dahil walang magandang maidudulot iyon.

Ayokong magsalita sa byahe dahil hindi naman ako madaldal. Nasanay akong nananahimik lang dahil wala naman akong maikukwento sa kahit sino bukod sa pakikipaglaban ko sa mga kaaway at sa engkwentro sa mga parak.

I played the songs listed on my phone para hindi na namin kailangang magusap. I played songs from my favorite deathcore bands like Suicide Silence, Asking Alexandria, Bring me the horizon and many more. Hindi naman siya nagreklamo sa ingay.

He's driving for over an hour now. Wala nang mga kabahayan at pataas na din ang lugar na pupuntahan namin. He pushed a button on his car, and then the roof went off. Mas okay nga. Mas maaappreciate mo ang ganda ng mga punong nadadaanan. I love nature, nakakarelax kasi. Kapag naf-frustrate ako at nalulungkot, titingin lang ako sa paligid na mapuno at tahimik, nagiging okay na ako.

I was lost in the moment. I didn't even realize we're already at our destination. It's the highest road-part of the mountain. Wala na rin kami sa kalsada dahil kapag tinahak mo pa iyon ay pababa na iyon sa kabilang side ng bundok. Ang ganda ng paligid; kita mo ang lahat sa ibaba. Malamig din ang hangin dito.

Bumaba ako sa kotse at ganon din ang ginawa niya.

"Mukhang nagustuhan mo itong lugar?" komento niya sa isang seryisong tono.

Ngumiti lang ako at tumango.

"I love it,"

"Dito ako pumupunta whenever I want peace, lalo na kapag nagiisip ako," sabi niya saka ako niyakap mula sa likuran.

Humawak ako sa kamay niyang nasa tiyan ko na ngayon. His chin is resting on my shoulder. Ramdan ko ang pagtama ng hininga niya sa leeg ko, and it's sending chills down my spine. Gayon pa man ay hindi ko iyon pinansin.

"Thanks for bringing me here," bulong ko habang malayo ang tingin. Ang gaan sa pakiramdam na malayo ka sa lahat. Yung peace lang ang kasama mo at yung paligid ay tahimik. Ang gaan sa pakiramdam kapag ganito. Pakiramdam ko wala akong dapat alalahanin. Halos isang oras na kaming nandito sa lugar na ito pero ayaw pa naming umalis. Kung pwede lang ay dito na lang ako habang buhay, malayo sa lahat. Nakaupo kami sa bandang likuran ng kotse niya. Wala itong bubong kaya nagawa naming tungtungan ang passenger's seat. May dala pala siyang beer sa kotse niya kanina kaso lang ay hindi na iyon malamig, pero okay na rin. Tahimik na paligid, siya, at beer--- okay na. Masaya kaming nagkukuwentuhan habang umiinom. Nakakailan na rin ako... apat na yata. Siya naman ay hindi ko na alam kung ilan. Naubos namin ang sampung lata ng beer na dala niya.

Nakatitig lang siya sa akin kaya't inignan ko rin siya. Sinusubukan kong basahin ang iniisip niya pero hindi ko mabasa. Marahan niya akong hinawakan sa pisngi at sa kamay bago sinabing,

"I will make you happy, Xena. Aayusin ko ang lahat at ilalayo kita rito,"

Napatingin ako sa kaniya. May kirot sa dibdib ko dahil sa hindi ko na iyon mahihintay pa dahil bukas ay kailangan nang matapos ng lahat. Ayaw ko nang marinig ang mga pangakong iyon dahil lalo lang akong umaasa, at ayaw ko namang dumating sa puntong maniwala ako, kaya tinabig ko ang kamay niyang nasa pisngi ko. Bakas ang gulat sa mukha niya dahil sa ginawa ko, pero mas hindi niya inaasahan ang sunod kong ginawa. I pulled him closer for a kiss. I only have a few hours left at ayokong sayangin sa pag-e-emote iyon. Tanggap kong walang pag-asa ang tungkol sa aming dalawa. Pero, lulubusin ko na ang saya habang nandito pa. Binitawan ko rin siya agad. Nakatingin lang siya sa akin.

Napangiti na lang ako bago nag-iwas ng tingin.

Bumaba siya sa kotse at umikot sa bandang likuran ko. Sinundan ko siya ng tingin at minasdan nang tumigil siya sa tapat ko bago ako hinigit palabas. Before my feet landed on the ground, his lips landed on mine first. His warm and soft lips are pressed against mine. Ipinikit ko ang mga mata ko at yumakap sa leeg niya. Gumalaw ang labi niya kaya tumugon ako. I don't know what's with his kiss but it makes me high, like PCP. Nakapikit ang mata kong tumutugon sa halik niya. Noong una ay banayad lamang ito ngunit habang tumatagal ay mas lumalalim ang halik niya. I felt how he bit my lower lip. Napaawang ang bibig ko dahil doon. He thrust his tongue inside my mouth, making me lose myself. I losen my arms and placed it in his neck and chest instead. Bumitaw siya saglit at saka ako tinignan.

"Shit!" utas niya lang saka ako muling siniil ng marahas na halik.

Nagsimulang gumala ang kamay niyang kanina ay nasa baywang ko lang. Ang isa ay nasa batok ko at ang isa naman ay humahagod sa likod ko pababa. Kinapa ko ang pintuan ng kotse saka iyon binuksan at hinayaang mahulog kami roon. Walang bumibitaw sa halik habang inaayos niya ang upo sa front seat. Nagsara ang kotse matapos niyang pindutin ang kung ano.

I sat on his lap as I held his face in place to kiss him deeper. Naramdaman ko ang pamilyar na pakiramdam at mabilis ang tibok ng puso sa nangyayari. Hinapit niya ang katawan ko palapit sa kaniya na parang nakayakap sa akin habang abala kaming dalawa. Unti-unting bumaba ang mga halik ni Leo na lumalandas na pababa sa leeg ko.

I moaned.

I felt his hands on my tights, dahilan para mas lalong tumindi ang sensasyong nararamdaman ko. I reached for his shirt and take it off for him. Bahagya siyang ngumisi. His lips now reached my collar bone. Hinawi na rin niya ang sando kong suot pababa sa balikat ko para hubarin iyon sa akin, kinalas ko naman ang belt niya. It was another moment of pleasure with him and every kiss takes me away from staying sane. Damn that lips. Damn that tongue. Damn. . . this man.

He lifted me up and placed himself between my legs. I am now sitting on his stomach and can feel him on my ass. He pulled me closer again for a kiss and you know where it's going.

He pulled me closer, as he thrust himself in. Medyo masakit pa rin pero hindi na kagaya ng dati. There's no music, there's no drugs. Just us, naked, and sharing the moment.

***

Kinabukasan ay kinausap ako ni Kiel dahil ngayong gabi ay isasagawa na ang plano ng pagtakas ko. May agam-agam man ay binuo ko ang loob ko. Kailangan ko itong gawin.

Abala ang lahat sa paghahanda. Nasa harapan ko na rin ngayon ang isang dirty white satin dress na susuotin ko. Backless ito at bahagyang makikita ang pagitan ng dibdib ko. Sleeveless din ito at tanging manipis na lace lang ang kakapit sa mga balikat ko. Napakaganda.

Masaya ako na makikita ko na ulit ang Daddy ko pero may parte sa akin na nalulungkot dahil kailangan ko na siyang bitawan.

Agad akong naghanda para sa Ball. Itinaas ko ang buhok ko sa isang pabilog na braid at hinayaang malaglag ang ilang hibla ng buhok ko. I spotted a hickey on the side of my neck kaya napahawak ako sa leeg ko.

I'm sorry, Leo, but I have to do this.

Pinahiran ko iyon ng concealer at tumayo matapos kong mag ayos at isinuot ang mga armas sa hita kong taklob ng mahabang gown. Ang earpiece ko rin ay ikinubli ko sa isang earcuf. Tinignan ko muna ang sarili ko sa salamin. Handa na ako. Lumabas ako ng kuwarto dala ang determinasyong makaalis sa impyernong ito.