Chapter 24: Under Attack

Silver’s POV

"Ano nga ba ang ginagawa ng mag-girlfriend?" pagkasabi niyan ni Rania ay tumawa sila. So, I'm guessing na alam na nila na girlfriend ko nga si Dawn. Hindi ko maiwasang mamula sa thought na yun. Tsaka nandito pala si Mama? Nakkuuu okay lang kaya sa kanya? Hopefully, okay lang talaga kay mama. Huhuhu nahulog anak niya eh.

"Oo nga noh, ano nga ba ang ginagawa ng mag girlfriend?.... Diba Rania?" Nakasmirk na sabi ni Dawn, sabay hawak sa kamay ko at naglakad para makaupo narin kami. Pangiti-ngiti lang si Dawn na nasa tabi ko. Anong meron?

Biglang sumulpot si Hereum. "What the heck Dawn, baki---" natigilan siya bigla ng naramdaman niyang marami kami sa harapan niya, tapos natigilan siya ng makita niya si Rania. Oo nga pala, magkaaway toh nung isang araw. Ano kayang problema ng dalawa na yan?

"Good afternoon, Your Highness." sabi ni Hereum ng mapatingin sa mahal na hari. Tapos napatingin kay mama at natigilan pero agad ding nakabawi. Ano bang mayron?

"Hereum, buti nandito ka na ngayon. Hindi ka pumupunta pag ganito. Sana palagi ka ulit na nandito."

"Actually, Dawn summoned me here your highness."

"Halata nga. Maupo ka Hereum." Nagbow lang si Hereum tsaka pumunta sa upuan na katabi ni Rania, kaya napapagitnaan siya nina Dawn at Rania.

Hawak-hawak padin ni Dawn ang kamay ko, pinisil ko ito para may iparating sa kanya, kaya tumingin siya sa akin.

"Puntahan ko muna si Mama, sandali lang."

"Yeah, sure." Nakangiti na sabi ni Dawn. Kaya tumayo ako at naglakad patungo kay mama. Yung iba naman ay tinitingnan lang ako.

Pagkarating na pagkarating ko doon sa pwesto ni mama ay tumingin ako doon sa hari at nagbow. Tumango lang ito at ngumiti.

Bigla kong niyakap si mama. "Namiss kita ma."

"Namiss din kita Silver." Hindi muna ako nagsalita ng ilang minuto ng nagsalita muli si mama.

"Silver, kailangan pala nating mag-usap pagkatapos nito." sabi ni mama kaya tumango ako. "Opo ma."

Bumalik na ako sa upuan ko, at nagsimula nadin kaming kumain pagkatapos, Masiyadong tahimik ang lahat, hanggang naramdaman kong parang natigilan si Dawn.

“Are you okay?” tanong ko dito. Hindi ko pa narinig ang sagot niya ng biglang tumayo si mama. Kasabay nito ang pagsulpot ng isang guard.

“You’re highness, Eastville is under attack.” sabi nung guard. Nung mapatingin ako sa kamay ni Dawn ay nakakuyom ito.

“Is it demons?”

“Yes, your Highness.” sabi ng guard at yumuko.

“You’re highness, I have to go.” sabi bigla ni mama. Tumungo lang ang mahal na hari. Aalis na sana si mama, pero napahinto ito. “Let’s talk pagkakita natin ulit Silver. I’ll tell you everything you need to know.” sabi niya bago nagteleport pabalik sa Eastville.

“Can we help your highness?” tanong ko dito, hindi ko alam kung bakit ko nasabi yun, I just feel like I have the guts to do so.

“I want to help too, your highness.”

“Me too.”

“Me too.”

“Ako din po.”

“Ako din.”

“I’m not sure about that, mahirap kalabanin ang mga demons. Di ko alam kung kakayanin niy...” sabi ng mahal na hari pero pinutol ito ng kanyang anak.

“Let them, your majesty.” sabi bigla ni Dawn na seryosong seryoso. Iba ang aura ngayon ni Dawn, nakakatakot.

“But Dawn...”

“They’ll be fine. Besides nandyan naman si Rania at Hereum, so let them. Darating at darating pa din naman ang panahon na aatake padin dito ang mga demons na yan.”

“Okay, I permit you to go, but I command you not to die.” sabi ng mahal na hari sa amin.

“Yes, your highness.”

Tumayo na kaming lahat except kay Dawn na nakaupo pa din at nakapikit. Her aura this time is really different, I can feel it so much, parang nagwawala or ano, hindi ko maipaliwanag. Basta kakaiba.

“Princess, I think it’s better for you to go to your room. You’re aura seems different.” sabi ni Rania. Hindi lang pala ako ang nakapansin.

“Right.” sabi ni Dawn at tumayo tapos tumingin sa akin. “Be careful, okay?” tumango naman ako sa kanya at niyakap siya at yumakap naman siya pabalik.

“Ahem.” may narinig kaming nagsabi nyan kaya kumalas na ako.

“Take care of Silver, Rania. That’s a command.” sabi ni Dawn.

“You don’t have to tell me.” sabi naman ni Rania. Hayy, alam kung nag-aalala sila sa akin but I have guts na di pa ako ngayon mamamatay. Kaya okay lang ako, wag silang mag-alala.

“Malaki naman yang girlfriend mo, ba’t si Rania pa. Tssk” rinig kong sabi ni Hereum. Nagtatampo yata toh? Oo nga pala, ayaw ni Hereum sa akin hayyy

Hindi nalang nagcomment si Dawn sa sinabi ni Hereum.

“Anyway, there are 8 demons in total. Three Level 2 demons, three Level 3 demons and two Level 4 demons. As much as possible, do not cross paths with the level 4 because you won’t stand a chance. But Hereum and Rania can. So be careful” sabi ni Dawn at tumingin isa’t-isa sa amin bago ito tumalikod at naglakad papunta sa room niya.

“I wonder how strong the princess is. Nagawa niyang malaman ang kung ilan ang kalaban” rinig kong sabi ni Mina. Nandito nga pala toh, ang seryoso na niya hah. Nakakamiss yung side niya na parang tanga. Pero may point siya, I’m also wondering kung gaano kalakas si Dawn.

“Let’s go.” sabi ni Rania, at bigla nalang kaming napunta sa Eastville. Teleportation, yeah may kapangyarihan nga pala siyang ganito.

Rinig na rinig ko ang mga pagsabog mula dito sa kinatatayuan namin. Mukhang kailangan pa naming tumakbo papunta sa kanila.

“I’ll go to this side. Don’t follow.” sabi ni Hereum at tumakbo ng napakabilis.

“Listen, do not go to this path. Another level 4 is in there.” sabi ni Rania habang nakaturo sa bandang kanan.

“You’re going with me Silver.” sabi ni Rania, pero natigilan kami ng may magsalita.

“My oh my, I didn’t expect an angel would be here with the Arklarians hehe hehe.” Demon, shit Level 4. He is licking the blood in his hand. By the looks of it, madami na itong napatay. I hate this. Hindi ko maiwasang maikuyom ang kamao ko.

Long black hair, red eyes, may maliit na sungay at may buntot. This one is really strong I can tell. Pumikit ito sandali at binuksan ang mata pero parang umilaw ang mata niya, but Rania is fast to put a light shield na nakapalibot sa amin. “Don’t look at him in the eyes.”

Well, this is difficult.