Chapter 19: Deal
Rania's POV
It's been 3 days na nakabalik sila Anna dito sa Southville. Samantalang si Silver ay wala pa din. I really hate the idea na magkasama silang dalawa ni Dawn. Walang kaalam-alam si Silver tungkol kay Dawn na siyang taong nakatakdang makapatay sa kanya. So I can't help but get worried.
I do have feelings for Silver. However, alam kong sa buhay nato, hinding hindi niya ako mamahalin. Her fate and Dawn's have been written from the beginning. Kaya sa aming dalawa ni Dawn, wala akong laban sa kanya sa puso ni Silver. Hindi ko din siya masisisi na sa unang pagkikita palang nila, may nararamdaman na sila sa isa't-isa. Alam ko yun, yun ang nakasaad sa propesiya, Angels know it, pero pili lang ang nakakaalam sa whole story, and isa ako sa mga napiling makaalam doon.
There's no sense of letting Silver know about the prophecy dahil buburahin lang naman yun ng curse niya kaya hindi din niya maalala, besides hindi ko din pwedeng sabihin.
Sa totoo lang okay naman si Dawn eh, ayaw ko lang talaga sa kanya for personal reasons. Alam ko naman na ayaw niyang saktan si Silver dahil nga sa mahal din niya ito. Pero ang tanong, hanggang kailan?
Dawn knows about the prophecy but only a portion of it, and she didn't know what's coming. And Silver is definitely clueless. Pinaglalaruan lang sila ng tadhana, but it's sad knowing that I know everything yet can't tell them.
"Hayyy" I sighed. The thought of them being together hurts me, but their situation is far worst than mine, and definitely will hurt more than this unreciprocated feelings of mine.
"I guess angels feel depressed too." hindi ko namalayan na may ibang tao na pala rito. Hindi ko man lang naramdaman ang presensiya niya. Mukhang ang lalim nga ng iniisip ko. Kaya tiningnan ko ang taong nasa likod ko. At sa kinamalas-malasang pagkakataon, siya na naman.
Tsaka sa daming tao na pwedeng pumunta dito, ito pa talagang demonyong toh ang napadpad dito ngayon tsskk.
"Oh, I see, you're playing ignore me while I'm here or playing I don't see and hear anything" Alam naman pala niya, eh ba't di nalang siya lumayo, yung sa sobrang layo, makalimutan kong nag eexist pala siya.
"Are you mad?" Mahinahong sabi niya, napataas tuloy ako ng kilay, who would've thought she can talk like that? But whatever, demons are known to be cunning and deceitful, so might as well be careful. Baka umaarte lang toh.
"Still ignoring me? Well, yeah I guess I deserved it." sabi pa niya. Hindi ako sumasagot, I still find her annoying, naiinis ako sa ginawa niya nung una naming encounter.
"I just can't help it." Amin niya. Really? Who cares by the way. tssk
Hindi muna siya nagsalita, parang nakikiramdam. Mas okay na hindi siya magsalita, pero sobrang okay kung aalis siya at hindi na babalik at hindi ko nadin makikita. Tssk
Wala ako sa mood ngayon makigtalo sa kanya. Kaya wag na wag siyang magkakamaling gumawa ng bagay na ikakagalit ko.
"Since you're playing you can't see me and hear me, then I hope you don't mind to what I'm going to do" napakunot ang noo ko sa sinabi niya, what the heck did she just said? Anong gagawin?
The next thing I know, someone hug me from behind. The nerve of this demon!
"Let go of me!" I said with an angry voice.
"So you can see me now?" she said and then giggled afterwards.
"Tssk. I mean what I said. Let go of me" If only I can use my command to her, I would be glad to do so yet I can't. It's not applicable to her.
"And If I don't?" she whispered in my ear, slightly touching my earlobe. Bwesit talaga toh kahit kailan. Alam kong sinasadya niya yan.
Kaya bigla ko siyang siniko kung saan hindi niya inaasahan, kaya napabitaw siya sa akin at medyo lumayo. Ngayon nakaharap na ako sa kanya at nakatingin lang siya sa mata ko at hindi nagsasalita.
She's mad or what, pero paki ko bah. However, ang galing niyang magcontrol ng emotion, no wonder kung bakit siya ang pinili.
"That's unfair. I only hug you, so you as the holder of the covenant of justice should have returned the favor and hug me back. There's no justice of being elbowed from hugs." Tssk, she really have to bring out my covenant. That's right I'm the holder of the covenant of justice.
"I don't like being hug by you, so there's justice in that."
"Why don't you like my hugs? Am I not attractive? Do I smell bad?" sabi niya tsaka inamoy-amoy ang sarili. Mukha siyang tanga sa ginagawa niya. Pero bahala siya dyan. Tumalikod na ako at maglakad sana ng biglang siyang sumulpot sa harapan ko.
What's the problem of this demon? Eh kung bumalik nalang kaya toh sa Moniade, ba't kasi nandito pato sa Aklaria eh.
"Don't turn your back on me, Angel. There's no justice of turning your back on me while I'm still talking to you."
"I don't want to talk to you. Talk to yourself"
"Well, I like talking to you than myself."
"Who cares, Demon."
"You have no sense of justice. I don't understand why the covenant of justice chose you." sabi niya sa akin na parang nagtatampo yata or iniinis lang ako?
"Tssk, says by the one who has been chosen by the covenant of self-control, but can't even control oneself when it comes to me." sabi ko. Natigilan yata siya sa sinabi ko. Tsaka biglang nagsmirk, I really hate that smirk. Masyadong nakakainis, yung tipong hindi lang smirk ang gusto mong burahin kundi buong mukha niya.
"So you're aware? You're not that numb naman pala." sabi niya tapos biglang kumindat. I can't help but roll my eyes on her. She's so annoying. Bakit ba nag eexist ang mga kagaya niya.
Lumakad ako ulit. Babalik muna siguro ako sa pinagstayhan namin. Ng biglang sumulpot na naman siya sa harapan ko pero ngayon sobrang lapit. Na sa sobrang lapit pwede na kaming magkapalit ng mukha kaya dali dali akong lumayo pero nahawakan niya ako sa bewang, at inilapit pa sa kanya.
"Demon if you don't let me go, til I count to 5. I'm going to hurt you." diniinan ko talaga ang pagsabi nito para ramdam niya na ayaw ko sa ginagawa niya.
"Then do it. Hurt me" sabi naman nito. Kahit nalilito ako kung gagawin ko ba talaga ay iniisip ko nalang na hindi ko babawiin yung sinabi ko. Kaya I start counting up to 5.
"One" Hindi siya kumibo.. kaya pinagpatuloy ko ang pagbilang.
"Two" hindi parin siya kumibo at nakatitig lang sa akin.
"Three" ganun parin, walang pinagbago.
"Four" diniinan ko na ang pagsabi para maghanda na siya, dahil sa ayaw at sa gusto niya, malilintikan talaga siya sa akin.
"Fi.." Hindi ko natapos ang sasabihin ko ng biglang may naramdaman akong soft na bagay sa aking labi. Sa sobrang bilis ng pangyayari ay hindi ko yun inasahan at hindi din ako makagalaw. Gusto kong gumalaw pero palang hindi ako sinusunod ng katawan ko.
Nakatulala lang ako dahil sa ginawa niya at narinig kong may sinabi siya.
"From now on, You're mine." You’re mine? When it sink in to me what she did and said, no way she’ll be getting away with it.
I suddenly release an air tornado in my palm toward her stomach making her thrown away dahil hindi niya yun inasahan. I don’t care if she’s hurt, she deserve it.
“You damn Demon, you stole my first kiss! You’re gonna pay for what you’ve done.” ang gago nasaktan na nga, ngumingiti pa din. Bwesit talaga
“Are you going to punish me, my dear angel? Hmm, that’s not right, I’m just being fair you know.” Napataas tuloy ako ng kilay sa sinabi niya. Fair? Which part of what she did was fair?!
“That’s also my first kiss. So yeah, that our first kiss. Sounds fair, right?” The nerve of this demon! May pangiti-ngiti pa talaga siya hah habang sinasabi niya yan. I release another bunch of air tornadoes towards her direction. But this time, none of that worked. She’s just standing there na para sinasabing yun lang ba ang kaya mo? Tsskk
I see... She’s the holder of the covenant of self-control, so I’m guessing that she can control the amount of damage from the attack, so it’s far difficult na labanan siya. Unfair, coz mine won’t work on her, well, atleast as of now.
“How about we make a deal, Angel?.. It’s only fair if I have to ask permission, right?. . How about we battle Angel? and if I win, you’re mine, but if you win, you can decide anything you want me to do.” sabi nito na nakasmirk na parang siguradong-sigurado siyang mananalo. So, I smirk back.
“Deal.”