Marrying the Anti-fan

Sophisticated and Perfectionist.

That's how everyone described me. I don't know why everyone sees me like that. And I don't know either if this is my inborn personality, but I keep my things arranged to make it in my sight net and clean. Hindi ko gusto na may kalat sa paligid ko. Even my shoes, my writings, my clothes, my cars, and everything are needed to be arranged. I don't know kung bakit naiirita ako kapag hindi sila pantay sa kulay, sa taas, sa klase ng damit, sa brand. Naiinis din ako sa iba pag magagawa nila ang mga bagay na diko kayang magawa. Siguro nga Perfectionist talaga ako.

Sabi nga nila, "No one is perfect. Even the most confident people have insecurities. At some point in of our lives, we may feel we lack something. That is reality. We must try to live as per our capability." So normal lang naman siguro na ganito ako.

Even I don't want to act like this especially in public, but I don't have a guts to do it, and I can't stop it.

I make a heavy sighed. At itinuon nalang sa bintana ng kotse ang aking paningin at tinanaw nalang ang aming bawat madadaanan.

" Ma'am, nandito na po tayo." Sabi ng driver ko.

Diko na namalayan na nakarating na pala ako, ang lalim kasi ng iniisip e.

Anyways, I'm here at the recording studio. Wanna know why? Well, I'm an actress and at the same time a song writer and a singer. Although, some companies, especially beauty products, are hiring me to endorse their products. I just declined some of them.

Meron din namang akong kinukuha at tinatanggap na mga endorsement pero mangilan ngilan lang dahil sobrang busy kong tao. To the point na, Di na ako nakakatulog. Minsan nalang ang pahinga ko.

"Good morning ma'am Kyle!" bati sa'kin ng mga tao. Musicians. Nginitian ko nalang sila. "Madam Jovelyn are waiting for you in her office, maam!" dagdag pa nito.

Matapos nyang sabihin yon dumiretso na ako sa office ni Madam Jovelyn.

"Hi, Kyle!" Bati ni Madam.

Pero usually tawag ko sa kaniya ay Jovelyn lang kasi kaedad ko lang sya e. Pero why would I not call her Madam, diba? "Kamusta?" pangungumusta niya na may malaking ngiti sa labi.

Di naman halatang sobrang excited mono? Sabi ko sa isip ko. Halatang halata kasi.

Be professional ang sabi ni Jovelyn pero di namab nya ako tinatawag na ma'am kaya Jovelyn nalang tawag ko sa kaniya.

"I'm fine. Beautiful as always." Confident na saad ko na nagpa ismid sa kaniya. "How about you? Stress?" malaki kasi ang eyebags nya kahit naka concealer naman siya.

"Hmm. Anyways, cut the crap. Are you ready for your first and ever record here?"

Excited ngang talaga ang gaga.

"Kailan pa ako hindi naging ready?" pabalik na tanong ko.

Yes. First record koto dito. Ngayon lang. Palagi ko kasing tinatanggihan ang alok nya sa'kin. Pero ngayon, tinanggap ko na kasi kawawa naman e, tsaka isa pa nakukulitan na ako kaya tinanggap kona kasi isang record lang naman daw e.

At pagkatapos nito wala nang susunod.

Pagkatapos at pagkalabas ko ng office ni Jovelyn ay dumiretso na ako sa recording room.

Ang irerecord ko today ay ang bagong gawa kong kanta. I mean, nakanta ko naman na to sa ibang studyuhan.

Nong nagsimula na ang kanta, I concentrated. I have to. Dahil may camera, although sanay naman na ako kailangan kopa ding mag concentrate dahil live to. At hindi lang ako ang nanonood ngayon. Milyon milyong tao ang nanonood ngayon.

Ang iba ay hinihintay ang pagkakamali ko. Para may ma bash sila tungkol sakin. Yong iba naman na totoong Kyliesh ay excited na excited dahil sa wakas tinanggap ko ang alok ng kompanyang ito.