Chapter 10: Grand Ball

SINJI'S POV:

--

I POUTED my lips when my brother walking back and forth in front of me where I was seated. I occupy his swivel chair inside his office here in the university that's why he look like an idiot walking around.

Hindi kasi siya makamove-on na ginawa ko siyang prize sa laro na naisip ko but sad to say he decline it when he found out that if the player wins he or she will have a date with him.

Wala talaga akong pinalagpas, kasi hello? Opportunity ko na 'yon para pagtripan si Kuya.

"Will you please quit walking around like an idiot?" A fear creped out of me when he darted death glare towards me.

"For goodness sake, Sinji. Don't lump me in on that stupid game."

Ngayong huling araw dapat gaganapin ang squid game na naisip ko and mamayang gabi gaganapin ang inaabangang grand ball sa L. A Pavilion.

"You already decline it, ano pa bang ikinapuputok ng butsi mo?" Gusto kong tumawa nang malakas sa itsura ng kapatid ko ngayon.

He was so stressed out from his work pero lalo ko pang pinapasakit ang ulo niya. He is the one who appointed me on this kind of celebration kaya manigas siya lalo na at gumagana na naman ang pagiging balahura ko sa tulong ng aking pinakamamahal na kaibigan na si Saviel Hyuga.

Kuya Luther rubbed his face out of frustration as he stopped walking around and face me. He place his right arm on his waist as his left arm brush his hair like he doesn't know what to do anymore with me.

"The students are bugging me and file a petition to continue that game."

"Edi masaya."

"Are you out of your mind? I don't like dating someone I didn't know personally and I don't have time to play fire with them."

"Date lang naman 'yon Kuya, hindi ko sinabi na ikama mo."

My lips twitch to suppress my smirk when I caught him off guard. Kung sabagay iba na nga pala ang hanap ng kanyang katawan at hindi lang 'simpleng gala' ang gusto niya. Boys and their needs? Such a pain in the ass.

"Forget it, just please stop messing with me or you will regret if I'll wrap up your scheme and played with it."

I just rolled my eyes and never talked back.

Pinatawag niya ako para sermonan sa kalokohan ko. Minsan talaga may mga bagay na hindi na dapat pinapalaki pero itong kapatid ko hinigitan 'yong O. A kong kapitbahay dati na akala mo ginto kung umarte.

I heave a sigh as I got up from the chair and approach my brother. I snaked my arms on his waist and gives him a hug.

"Kunot na naman 'yang noo mo. Ang panget mo na," pagpipigil ko ng tawa habang nakayakap sa kanya.

His face became more crumpled. "As if my face began to fade its coolness."

"Yabang,"

Hinila ni Kuya ang dulo ng buhok ko na tila sinasabunutan ako but it was just like a kitten pulling my hair. My brother has a cold and hard features but deep inside he has a gentle and tender loving care - charot.

Pero seryoso, sweet siya sa akin kapag kami lang dalawa ang nag-uusap.

Kung hindi ko nga lang siya kapatid, baka nagkagusto na ako sa kanya. Pero laking pasasalamat ko na rin dahil kung hindi dahil sa kanya hindi ko makikilala si Senri.

"Tss. Get off me before I throw you out."

I jabbed his stomach but he never twitch, he just laugh about it.

Nasa ganoon kaming sitwasyon ng biglang bumukas ang pinto ng opisina ni Kuya at iniluwa non si Senri.

"What is it?" Kuya Luther asked when Senri got inside his territory.

"Everything is settled, Aqueros. We can flight any minute from now."

Nangunot ang noo ko. "Where are you two going, again?"

Humiwalay si Kuya sa yakap ko bago lumigid papunta sa kanyang mesa at naupo doon at binuksan ang drawer bago niya inilabas ang isang folder na hindi ako pamilyar.

"What's that?" Patuloy ko bago lumapit si Senri sa tabi ko. Nasa harapan kami ni Kuya habang ang mesa ang siyang nagsisilbi naming partisyon sa bawat isa.

"I need to attend a business meeting with the international businessmens in the whole world,"

Ngumiwi ako. "Tapos?"

"It's an important matter so I need you to substitute for me as the Guest Speaker for this night."

Parang gusto kong maglupasay sa inis dahil sa mga naririnig ko. Ako na nga 'yong inatasan niya na mag-organize nitong event tapos ako pa rin ang haharap sa mga estudyante niyang matapobre pero mga hampas lupa naman? Like dude, I can't face them with an angelic attitude face!

"Seriously? Ayokong makaharap ang mga hampas lupa mong estudyante."

"Understand me, Princess. I can't be exposed that much to the public especially here at the university. What if there's someone will recognize me as the leader of Bloodfist mafia? Or the head of HuPoFEL? I can't take risk someone's life to protect myself if something happens. Bloodfist and HuPoFEL have a name in the underground society."

Nauunawaan ko naman ang nais niyang iparating pero ang akin lang, ayoko ring maexpose sa mga tao pero gusto kong nasa spot light lagi! Weird right?

I am not an attention seeker but sometimes I need it when it comes to my own benefit.

I heave a sigh before I looked at him directly through his eyes.

"Why me?"

"Why not? You are my sister and I'll giving you my consent to rule this kingdom."

Hindi ako nakaimik.

We've just known each other for months now but he already trusted me enough with his property?

Paano kung ibenta ko pala ang lahat nang ari-arian niya?

What if, I will use his name to lure him out to his enemies?

What if, I will be the cause for his fall?

What if, I destroy his empire na unti-unti niyang binubuo?

"Why are you trusted me that much? What if, I am the reason if your empire got destroyed? What if, your enemies finds out your true identity because of me?" Napayuko ako sa sahig at doon nagmuni-muni. Maraming what if's ang pumasok sa isip ko kasi diba hindi niya pa naman ako lubusang kilala pero 'yong pagmamahal bilang isang Kuya ay napunan niya maging ang pagmamahal ng isang magulang ay ipinaramdam niya sa akin nitong mga nakaraang buwan na nasa poder niya ako.

I heard him sigh, "Look at me, Sinji,"

Hindi ko sinunod ang sinabi niya, bagkus ay nakayuko lang ako. Walang pakialam kung nasa tabi ko man si Senri.

Senri respect our conversation and never interrupt us. Ganyan kadisiplina ang mga tauhan ni Kuya Luther. Sa sobrang disiplina, aakalain mong hinubog silang lahat para maging perpekto sa lahat ng bagay.

"Listen to me, Sinji. I put my trust in you the first time I took you out from that hell." He is talking about the black market where I was involved.

"Why should I doubt your loyalty even though you came from the flesh I was? Iisang dugo ang dumadaloy sa atin."

I lifted my head when I heard him saying those words.

"Wala akong pakialam kung waldasin mo ang lahat ng pinaghirapan ko. Ipagkanulo ako sa mga taong tumutugis sa akin para pabagsakin ako. I don't care. As long as I gave you everything you wanted that's all I care."

Nangilid ang luha sa mga mata ko pero pinipigilan ko lang. Sa ilang taon na naging palaboy-laboy ako sa mundo. Hindi ko aakalain na bibiyayaan ako nang isang kapatid na tulad niya.

"Tss. No crying,"

Nagulat ako ng kinabig ni Senri ang katawan ko at niyakap niya ng mahigpit. Nagmo-moment kami ng kapatid ko, panira siya!

"Aray ko naman, Senri. Bitawan mo nga ako!" Pumalag ako mula sa pagkakayakap ni Senri pero ang loko tumawa lang. Gustuhin ko mang kiligin kaso nasa harapan namin si Kuya. Baka bigla na lang niya kaming tutukan ng baril sa sobrang kalandian namin.

"Before I forgot," sabay kaming napalingon ni Senri kay Kuya Luther na seryoso na ang mukha. "Why you didn't tell me that the two of you got engage?"

A fear creped through my body when his authorative aura risen up and the atmosphere has change.

I gulp hard as I landed my gaze to Senri but the man beside me didn't utter a word, kaya siya ang binalingan ni Kuya.

"Care to explain your side Kuruzaki? I told you I don't like people lurking around my territory especially if my sister is involved."

Patay kang bata ka.

"You know," panimula ni Senri. "I like your sister but not the way she likes me."

I furrowed my brows. What the hell is he saying?

"What do you mean by that?"

"Why do I need to explain myself to you?" Napipikang sabi ni Senri para mailiko ang usapan. "I am jut here to deliver my report. Why I end up being interrogated?"

My brother heave's a sigh as he leans down his back on his swivel chair.

"Yeah right. I will consider it as part of your job Kuruzaki, nothing more, nothing less."

Hindi ko na masundan ang pinag-uusapan nilang dalawa kaya nagpaalam na lang ako na aalis na. Hindi ko akalain na magkaka-LQ silang dalawa!

Tulala lang ako sa harapan nang salamin habang inaayusan ako ng make up artist na pinadala ni Kuya dito sa kanyang opisina.

8 pm magsisimula ang party pero 6:30 dapat nandoon na sa venue dahil magkakaroon ng maikling program para sa mga nanalo sa games.

"Bakit ka naman busangot te? May namatay ba?"

I landed my gaze towards the make up artist.

"May problema ka ba sa mukha ko?"

Namutla ang bakla sa sinabi ko pero biro ko lang naman 'yon.

"A.. ay wala te. Isipin mo na lang hindi ako nagsalita."

Bumuntong hininga ako bago ko inaayos ang long gown na suot ko. Hindi kasi ako makahinga sa sobrang higpit sa may bandang dibdib ko.

"Joke lang. Naiinis lang ako sa kapatid ko."

"Why naman?"

"Umalis ng bansa. Hindi ko naman keri na magsalita sa harapan kasi hello, I am not the type of person na aakto bilang owner nitong prestihiyosong paaralan."

"Keribels mo naman 'yan te. Konting segwey lang tapos message kunwari. Ganern."

Hindi na lang ako umimik.

Ang bigat lang sa pakiramdam na ang importanteng araw sa buhay ko, wala ang kapatid ko.

Actually it's my birthday today and I feel like its just an ordinary day even though we have a grand ball tonight I need to attend on behalf of my brother.

"Wagas ka naman kung makabuntong-hininga dyan."

Napalingon ako sa kanan ko nang magsalita ang isang babae na pamilyar sa akin.

My face crumpled when I saw her. "Hi, Ernaline. Nandyan ka pala?"

"Gaga. Inimbita mo ako na dito na mag-ayos kaya bilisan mo dyan para ako naman ang maayosan."

"Taray, may dalaw ka no? Ipakilala kaya kita sa mga guy friends ko?"

"Not interested,"

I pouted my lips and face the mirror again. Never kong nakita na makipag-usap sa lalaki si Ernaline except to her brother and father.

Ipakilala ko kaya siya kay Dezrail? Feeling ko bagay silang dalawa.

Nang matapos akong ayusan ay sinunod nang make-up artist na ayusan si Ernaline. I just drag her here inside my brother's office. Ayaw niya sana kasi nga bawal daw pumasok ang unauthorized person. Like hell? Walang nakakapagbawal sa isang Sinji Natividad.

Kaya ang ending, si Ernaline ang makakasama ko buong magdamag.

"Wow,"

Laglag ang panga naming dalawa ni Ernaline nang makapasok kami sa pavilion.

Napakalawak na pav, kasing laki nang mall of asia arena. Feeling ko nasa ibang dimensyon ako sa sobrang ganda ng nasa paligid.

From the sophisticated chandelier on the ceiling, tables, chairs and foods. It was fantastic.

"May royal family ba na dadating?" Bulong sa akin ni Ernaline nang makapunta kami sa table na may pangalan ko.

Sosyal nang guest speaker, kasi may sariling table at pagkain. Parang natakam ako bigla kahit na hindi pa nagsisimula ang party.

Nang maupo kami ni Ernaline, pasimple akong kumuha ng isang shanghai na agad kong isinubo. Mahirap na baka matagalan ang awarding mamaya mas mabuti na 'yong kumain ng maaga.

"In fairness ang gara nang lugar na ito. Ngayon ko lang nakita na ganito kaganda ang pavilion."

"Anti-social ka kasi." sabi ko bago muling kumuha ng isa pang shanghai.

Inirapan lang ako ni Ernaline at tinampal ang kamay ko na inaabot ang isang platito na may lamang leche flan. Hindi ko pinansin si Ernaline bagkus patuloy lang ako sa pagkuha ng pagkain.

Ilang minuto na kaming naroon at halos maubos ko na ang pagkain sa mesa. Hindi na rin nakatiis si Ernaline at nakikain na rin siya kaya para kaming patay gutom sa itsura naming dalawa.

"As for tonight's celebration for our successful school festival. Ladies and gentlemen welcome to L. A University grand ball."

Kumunot ang noo ko nang marinig ang boses ni Rent mula sa naglalakihang speakers na nasa tabi nang maliit na stage sa bandang kanang bahagi ng pavilion.

"To start the party, please welcome the head or the owner of the school rather," inaayos ko ang mukha ko at inisang lunok ang pagkain na kinakain ko bago uminom ng tubig.

"Please welcome, Luther Aqueros Bloodfist."

Laglag ang panga ko ng akma akong tatayo para lumapit sa stage pero ang pangalan ng kapatid ko ang tinawag.

From the main entrance, a person named Luther Aqueros Bloodfist enters the venue with his black suit and black slacks. Behind him is Senri Kuruzaki who's wearing a black suit too.

Lahat nang atensyon ay napunta sa sa dalawang lalaki na naglalakad ng tahimik palapit sa stage na naghihintay sa kanila.

As they reach the platform, someone gave my brother a microphone. Kuya Luther faced the crowd with his usual posture - poker face.

"Good evening ladies and gentlemen. Thank you for coming and I hope you are enjoying the week full of activities. I just wanted to say that this day is one of important day of a certain person I treasure the most." My brother's gaze roaming around as he landed his eyes on me.

"I know you are sulking right now because you are thinking that I might missed this important day. Come here, Princess."

Kinilabutan ako nang tawagin ako ni Kuya ni without breaking his eyes on me. Akala mo nagtatawag lang siya nang away sa kanto.

Padabog na tumayo ako mula sa kinauupuan ko at tinungo ang lugar kung saan naroon ang kapatid ko.

Senri welcomed me and assist me to got up on the mini stage where my brother is standing.

"Ano na naman bang binabalak mo?" Bulong ko dito bago ako humarap sa mga hampas lupang estudyante nang university.

My brother didn't utter a word as he raised his hands where the microphone he is holding. "Sinji Natividad, happy birthday."

Nanlaki ang mga mata ko ng biglang namatay ang ilaw at sa gitna ay may spotlight kung saan naroon ang isang napakalaking cake na ngayon ko lang nakita sa tanang buhay ko.

Naramdaman ko na lang na kinabig ni Kuya ang bewang ko at naramdaman ko ang kanyang labi sa gilid ng aking sintido.

"Happy birthday, Princess. Enjoy this night okay? I am just here to pissed you off. Aalis din ako agad."

Magtatampo na sana ako ng tuluyan kaso naiyak ako. He didn't forgot this day of my life where I was born.

I am so lucky to have this man beside me. Wala na akong mahihiling pa kundi ang makasama ang mga taong mahal ko habambuhay.

--